ตอนนี้คราเดียอุส เเละสุสุนั้นก็อายุ 18 กันเเล้ว เเละน้องสาวของคราเดียอุสที่ชื่อ “รอเรเซีย ไดมิเนส” พวกเขาทั้ง 3 คนนั้นต่างก็ได้ผ่านการสอบของมหาลัย โดยที่น่าใที่สุดคือน้องสาวของชายหนุ่มนั้นเป็คนที่ติดผู้เป็พี่เอามากๆ ถึงขั้นที่ว่า เธอสามารถเร่งการเรียนของนางจนสามารถตามทันทั้งสุสุ เเละคราเดียอุส นั้นทำให้ทั้ง 3 คนนั้นเข้าเรียนมหาลัยใน่ปีเดียวกัน เเละวันนี้ก็เป็วันที่ทั้ง 3 คนต้องเข้าไปอยู่ที่มหาลัยในวันเเรก เเละต้องเข้าไปทำการประลองในการวัดระดับของนักศึกษาใหม่ ตอนนีั้พวกเขากำลังอยู่บนรถไฟที่เป็เส้นทางหนึ่งนอกจากรถยน ในการเข้าไปในตัวมหาลัย ทั้ง 3 นั่งอยู่ที่นั่งใน 1 ล็อคที่รถไฟนั้นมีให้
“ไม่คิดเลยนะว่า เธอจะทำได้จริงนะ ไดมิเนส”
“เเน่นอนอยู่เเล้วละคะ หนูไม่ยอมให้ท่านพี่ไปกับคุณสุสุ เเบบสองต่อสองหรอก หนูไม่ยอมเเน่”
“เธอนี้น้า พี่ไปเรียนพี่ไม่ได้ไปทำอะไรสักหน่อย เเต่ก็เก่งมากเลยนะที่ทำเเบบนี้ได้เนี่ย ถ้าพวกเรา 3 คนได้อยู่ห้อง 0 ด้วยกันคงดีเนอะว่าไหม”
“ถ้าเป็ท่านคราเดียอุสละก็ทำได้อยู่เเล้วละคะ”
“ใช่ๆ พี่นะไม่น่ามีปัญหาเื่นั้นหรอก ต้องหนูกับพี่สุสุ นี้สิที่ต้องเป็ห่วงนะคะว่าจะตามพี่ทันหรือป่าว”
“ทั้งสองคนก็พูดเกินไป พี่ยังมีเื่ที่ทำไม่ได้อีกเยอะเลย กลับกันพวกเธอทั้งสองคนกลับใช้อะไรได้โดยไม่มีปัญหาอะไรเลยนี้สิ ถึงไม่ได้ไม่ทำให้น่าเป็ห่วง”
คราเดียอุสเอยออกมาเเบบน้อยใจเล็กน้้อย เพราะตั้งเเต่เด็กจนถึงปัจจุบันนั้นเขาก(็ยังไม่สามารถใช้พลังเวทย์ในรูปเเบบปัจจุบันได้เลยสักครั้ง เเต่หญิงสาวที่อยู่ใกล้ชิดเขาทั้งสองคนนั้นกลับทำได้อย่างไม่มีปัญหาใดๆ เลย
หญิงสาวทั้งสองที่เห็นชายหนุ่มตรงหน้านั้นเเสดงท่าทางน้อยใจขึ้นมาก็เข้าไปลูบหัวเเละเข้าไปปลอบเขาอย่างอบอุ่น โดยความจริงพวกเธอก็เเค่อยากหาเื่ไปเข้าใกล้ชิดชายหนุ่มเท่านั้น โดยตอนที่ทั้งสองคนนั้นทำมันพร้อมกัน ก็มีจ้องหน้าจิกกันเล็กน้อยเเต่ก็ไม่นานก็ยิ้มให้กัน เหมือนว่ามันเกิดเหตุการณ์เเบบนี้อยู่หลายครั้งจนพวกเธอนั้นชิน เเต่ที่เเปลกคือปฏิกิริยาเหล่านี้ คราเดียอุสนั้นไม่เคยจะรู้สึกตัวเลยสักนิดเดียว เขาคงจะหมกมุ่นกลับการใช้พลังเวทย์เยอะไปจนไม่ได้สังเกตุละมั้ง นั้นคือสิ่งที่เหล่าสาวๆ นั้นคิดเอาไว้
ไม่นานรถไฟนั้นก็จอดที่สถานณีปลายทางของสาย เเละเป็ปลายทางของหลายคนภายในรถไฟ นั้นคือตัวมหาลัยลำดับที่ 1 ชองอาณาจักร โดยทั้ง 3 คนนั้นมาตั้งเเต่เช้าพวกเขานั้นถึงที่นี้ก็อยู๋ใน่ 6.30 พวกเขาเดินออกมาจากสถานณีมองรอบๆ มองวิวที่กว้างใหญ่ที่เขานั้นเคยมาเห็นเพียง 2 ครั้งเท่านั้นครั้งนี้เป็ ครั้งที่ 3 ก่อนที่จะเดินเข้าไปด้านในเพื่อไปที่หอชั่วคราวที่พวกเขานั้นต้องพักระหว่างรอการเเยกกลุ่มที่จะคิดคะเเนนที่ได้จากการประลองที่กำลังจะเกิดขึ้น โดยกำหนดการต่างๆ นั้นจะถูกเเจ้งเข้าทางมือถือที่เป็ระบบที่มหาลัยนั้นสร้างเอาไว้
ทั้งหมด 2 รอบ เช้าบ่าย เเละรู้ผลใน่เย็นโดยเหล่าคณะอาจารย์ เเละกรรมการณ์จากด้านนอกมากมาย ที่มาทำการประเมิณ โดยกรรมาการที่รับเชิญมาจะเป็พวก ทหาร นักผจญภัย หรือผู้เชี่ยวชาญระดับสูงของประเทศที่มีผีมือ เเละมีตำเเหน่ง
“งั้นเดะพี่เอาของไปวางก่อนเเล้วกันนะ เเล้วเดะว่าจะไปที่สนามเลย เราไปเจอกันที่โรงอาหารในตอนกลางวันละกันนะ”
“อื้มได้สิ พี่ งั้นไว้เจอกันนะ”
“ขอให้โชคดีนะ เเล้วก็ข้อให้สนุก”
ทั้ง 3 คนเเยกกัน โดยในวันเเรกที่ยังไม่ได้ทำการเเบ่งกลุ่มนั้นเขาจะให้นอนกันเเบบเเบ่งหอชายหญิงไปก่อน เเล้วค่อยทำการจัดหอให้ใหม่ในวันถัดไปตามที่ได้จัดกลุ่มตามการประเมิน
คราเดียอุสเดินถือกระเป๋าของเขาที่ไม่ได้มีของอะไรมาก นอกจากเสื้อผ้าไปยังหอฝั่งชายใน่เช้านั้น ก็ยังไม่ค่อยมีคนเยอะสักเท่าไรเขาเลยเดินเข้าไปในหอ เเละทำการลงชื่อรับการ์ดเข้าห้อง เเล้วเดินไปวางของของเขาไว้ในห้องเเล้วเดินออกมา ก่อนจะเดินไปยังสนามที่ได้มีเขียนตำเเหน่งไว้ในการเเจ้งเตือนในมือถือ เเต่ระหว่างที่เขานั้นเดินมองวิวในมหาลัยนั้นก็มีเสียงของชายหนุ่มผมน้ำเงินสั้นปัดผมด้านหน้าไปทางด้านขวา เเต่งตัวตามระเบียบเนี้ยบสุดๆ เเละยังมีกลิ่นน้ำหอมกลิ่นดอกไม้อยู่อ่อนๆ ลอยออกมาจากตัวเขาด้วย เขาเดินเข้ามาหาคราเดียอุส เหมือนกับว่าเขานั้นกำลังมีปัญหาอะไรบางอย่าง
“นี้ นายนะโทดทีนะ ช่วยไรหน่อยได้ไหม พอจะรู้ทางไปโดม 4 หรือป่าว พอดีงงกับเเผนที่ เลยหลงนะ”
“อ้อ โดม 4 หรอไปด้วยกันเลยไหมครับ ผมเองก็ต้องไปที่นั้นเหมือนกัน”
“อื้ม ขอรบกวนด้วยนะ นึกว่าจะต้องงมกับเเผนที่ยาวเเล้วนะเนี่ย”
“เเย่เลยนะครับเเบบนั้น ที่นี้ใหญ่มากด้วย ทำเเบบนั้นเปลืองเเรงเเน่ๆ”
“ก็จริง เเต่ก็น่าจะไม่เท่าไรหรอก จริงด้วยลืมเเนะนำตัวเลยชั้นชื่อ ดีวเดอร์เรีย บาฮาเมล จะเรียกว่าเมลก็ได้นะ ยินดีที่รู้จัก เเล้วนาย”
“ผม รอเรเซีย คราเดียอุส เรียกคราเดียอุส หรือครา ก็ได้ ยินดีที่รู็จักเช่นกัน”
“คราเดียอุสสินะ โอเครเลย”
“คุณดิวเดอร์เรีย นี้ใช้ประเทศทางตะวันออกของที่นี้หรือป่าว ที่เป็ประเทศติดต่อกับอาณาจักรของเผ่ามาร”
“โอ้ะ รู้ขนาดนั้้นเลยหรอเนี่ย อื้มใช่เเล้วละนั้นคือประเทศของพ่อชั้นเอง”
“พ่อของนายคือ าาของที่นั้นสินะ"
“อื้มใช่เเล้วละ ดูนายไม่ใเลยนะ”
“จ… จะบอกว่าไม่ก็คงโกหกละนะ เเต่ถ้าหากว่าทางนั้นเป็พวกเคร้งละก็ คงจะไม่เข้ามาทักทายเเบบนั้นเเล้วก็คงจะมาบอกว่า จงคุกเข่าเเล้วจงทราบซึ้งที่ได้ช่วยข้าไปเเล้วหรือป่าวนะ”
“555 พูดมานั้นเห็นภาพเลยนะนั้น เอาเถอะๆ ที่นี้ก็ไม่ได้รับผลจากอำนาจภายนอกด้วย ทางนี้เลยไม่ได้สนใจอะไรนะ เเถมอยู๋กับเเบบเป็มิตรเยอะ เเล้วหาประโยชน์ให้กันเเละกัน เเบบนั้นก็น่าจะดีกว่าละนะ”
“อื้มนั้นสินะ เอาละถึงเเล้วละ บาฮาเมล”
“โอ้ ขอบใจที่พามา นายอยู่สนามที่เท่าไรหรอ”
“สนาม 4 นะอยู่ตรงกลางเลยละมั้งเนี่ย”
“ไม่รู็เหมือนกันเเฮะ เื่นั้น ทางนี้อยู่สนาม 8 งั้นเเยกทางกันตรงนี้ก่อนเเล้วกันนะขอให้โชคดี”
“โอ้ นายเองก็เหมือนกันละ”
หลังจากที่ 2 ชายนั้นมาถึงที่โดมที่เป็ที่อยู่ของสนามที่พวกเขานั้นต้องเข้าทำการประลอง พวกเขาเเยกทางกันไปยังสนามเเต่ละสนามที่พวกเขานั้นต้องเข้าไป เพื่อที่จะไปทำการเตรียมตัวทำการประลองในวันนี้
_______________________________________________________________________________________
ข้อความจากนักเขียน ไว้ฝากอะไรก็ได้ เเละตอบหรือคุยประเด็นในคอมเม้นอะไรก็ได้
นี้เป็เื่เเรกที่ได้เริ่มเเต่งครับ เลยอาจจะมีอะไรที่ไม่ค่อยดี ยืดไปบ้างก็ติชม หรือเสนอเเนะอะไรได้เลยน้า เเล้วก็มีเพจให้ติดตามที่กำลังพยายามลองหาอะไรทำอะไรต่างๆ อยู่น้า สามารถเข้าติดตามเล่นๆ ได้เลย เเล้วก็ใครจะช่วยสนับสนุนโดเนทโดยตรงหรือทำการอุดหนุนในอนาคตก็ขอบพระคุณเอามากเลยครับ
PAGEFACEBOOK: https://www.facebook.com/profile.php?id=61558032674374
PROMPAY: 0922602300