หลังม่านมายา

        เมื่อพูดจบ เขาปล่อยมือที่จับคางเธอออกช้าๆ ผละออกจากตัวเธอไปสองก้าว ราวกับกำลังให้พื้นที่หายใจเล็กน้อยก่อนจะเริ่มบทเรียน ของจริง

        “ลุกขึ้นสิ”

        เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยคำสั่งที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ

        “เดี๋ยวฉันจะสอนเธอตีกอล์ฟ...”

        มินอาเงยหน้าขึ้นมองเขาเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาอย่างช้า ๆขาของเธอแทบจะอ่อนแรงจนต้องใช้มือยันขอบโซฟาเพื่อพยุงตัวใจเต้นแรงจนรู้สึกเหมือนจะทะลุออกจากอก

        ประธานชเวเดินไปหยิบไม้กอล์ฟไม้หนึ่งที่วางอยู่ข้างๆ แล้วยื่นให้เธอ

        “ถือให้ถูกต้องละ”เขาพูดพลางเดินอ้อมไปยืนข้างหลังเธอทันทีที่เธอรับไม้มา

        ร่างกายสูงใหญ่ของเขายืนชิด ติดด้านหลังมินอาใกล้จนเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นจากอกเสื้อของเขาแทบจะแตะหลังเธอมินอากำไม้กอล์ฟแน่น มือทั้งสองข้างสั่นเทาเล็กน้อย

        เขายื่นมือมาจากด้านหลัง โอบมือของเธอไว้แล้วค่อย ๆ ปรับท่าทางการจับไม้ให้ถูกต้องนิ้วใหญ่และหยาบกร้านของเขาลูบไล้ไปตามหลังมือและนิ้วเรียวของมินอา

        “แบบนี้แหละ... ใช่แล้ว”

        เขาพึมพำใกล้ ๆ หูเธอลมหายใจร้อนผ่าวทำให้ขนที่ต้นคอของมินอาลุกซู่

        จากนั้นมือของเขาก็ค่อย ๆเลื่อนลงต่ำลงมา... จากข้อมือ ไปตามแขนบาง ไล่ลงไปที่ไหล่แล้วลูบไล้ลงตามแผ่นหลังของเธอผ่านเนื้อผ้าบาง ๆ ของสเวตเตอร์

        “ขา... ต้องกางออกนิดหนึ่ง”

        เขาพูดเสียงต่ำแล้วมืออีกข้างก็เลื่อนลงไปจับต้นขาของเธอเบา ๆดันให้ขาเธอกางออกตามท่าตีกอล์ฟที่ถูกต้อง

        นิ้วของเขาลูบไล้ไปตามโค้งของต้นขามินอารู้สึกเหมือนไฟฟ้าช็อตผ่านร่างกาย เธอกัดริมฝีปากแน่นเพื่อไม่ให้เสียงใด ๆดังออกมา

        ประธานชเวยิ้มกว้างขึ้นเมื่อรู้สึกถึงปฏิกิริยาของเธอเขาโน้มตัวลงใกล้กว่าเดิม อกของเขากดทาบแผ่นหลังบางของมินอาเต็ม ๆขณะที่มือยังคงลูบไล้ขึ้นลงตามขาและสะโพกของเธออย่างไม่รีบร้อน

        “หืม... เธอคงออกกำลังกายมาอย่างดีเลยสินะ”

        เขาพูดชมด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

        “ร่างกายแน่นและสมส่วนมากกล้ามเนื้อต้นขาแน่นดี ไม่ย้วย ไม่หย่อน”

        มือของเขาลูบไล้ขึ้นไปตามสะโพกกลมกลึงของมินอาแล้วเลื่อนขึ้นไปที่เอวบาง ก่อนจะไล่ขึ้นไปตามแผ่นหลังและไหล่อีกครั้ง

        “ศิลปินส่วนมาก...กินน้อยจนแทบจะอดอาหารเพื่อรักษาหุ่น บางคนผอมแห้งแรงน้อยตัวเบาเหมือนจะล้มเมื่อไหร่ก็ได้”

        เขาพูดต่อไปเรื่อย ๆขณะที่นิ้วยังคงลูบวนไปตามร่างกายเธอผ่านเสื้อผ้า

        “เบลล่าของเรา... ทั้งหุ่นดี ขาเรียวเอวเล็กแต่สะโพกกลม อกก็...”

        เขาหยุดพูดตรงนั้นแล้วหัวเราะในลำคอเบา ๆมือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาแตะใต้ทรวงอกของเธอผ่านสเวตเตอร์ บีบเบา ๆ อย่างจงใจ

        “...นุ่มและเต่งตึงดีมาก”

        มินอารู้สึกใบหน้าของเธอร้อนผ่าวน้ำตาคลอเบ้าแต่เธอกลั้นไว้ได้ เธอพยายามยืนนิ่งแต่ร่างกายกลับสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม

        “ประธานชเว... คะ...” เธอพูดเสียงสั่น“พอ... พอได้แล้วค่ะ...”

        แต่เขากลับโน้มตัวลงใกล้หูเธอมากขึ้นลมหายใจร้อนผ่าวพ่นใส่ใบหู

        “พอแล้วเหรอ?”

        เขากระซิบเสียงต่ำทุ้มแฝงด้วยความเยาะหยันอ่อน ๆ

        “แต่ฉันยังไม่ได้เริ่มจริง ๆ เลยนะ”

        มือขวาของเขาที่เคยลูบไล้อยู่ที่ต้นขาค่อย ๆ เลื่อนขึ้นช้า ๆ ปลายนิ้วกร้าน ๆสอดเข้าไปใต้ขอบกางเกงยีนส์ของเธออย่างไม่รีบร้อน ผ่านเนื้อผ้าบาง ๆของกางเกงในก่อนจะแตะ๱ั๣๵ั๱ผิวเนื้ออุ่น ๆ ของเนินตรงนั้นโดยตรง

        มินอาเกร็งร่างกายทันทีตัวสั่นเทาแรงจนไม้กอล์ฟในมือเธอแทบจะหลุด

        “อ๊า! ประธาน...!!!”

        เสียงครางเล็ก ๆดังออกมาจากลำคอโดยไม่ตั้งใจ เธอพยายามขยับสะโพกหนีแต่ร่างกายสูงใหญ่ของเขาที่กดทาบจากด้านหลังทำให้เธอขยับไม่ได้ไกล

        “อย่าขยับ”

        เขาสั่งเสียงเข้มนุ่ม แต่เด็ดขาด

        “ยืนท่าให้มันถูกสิ...”

        นิ้วของเขาลูบไล้ไปตามร่องระหว่างขาเธออย่างแ๶่๥เบาแต่จงใจวนวนวนช้า ๆ ที่จุดเสียวที่สุดก่อนจะเลื่อนลงไปแตะเนินนุ่มเนียนด้านล่าง บีบเบา ๆแล้วลูบขึ้นลงอย่างเป็๲จังหวะ

        “ขา... กางกว้างกว่านี้อีกนิดสิ่”

        เขาพูดพลางใช้เข่าดันต้นขาเธอจากด้านหลังให้กางออกมากขึ้น

        “หลังตรง เอวอย่าโก่ง... ใช่ แบบนี้”

        ขณะที่ปากพูดคำสั่งเ๱ื่๵๹ท่าทางมือของเขากลับทำในสิ่งตรงข้ามอย่างสิ้นเชิงนิ้วกลางสอดเข้าไปในร่องอุ่นชื้นของเธอช้า ๆ ลึกขึ้นทีละน้อยขณะที่นิ้วโป้งยังคงวนวนที่เม็ดเล็ก ๆ ๪้า๲๤๲อย่างชำนาญ

        มินอากัดริมฝีปากแน่น ตัวสั่นเทาเธอพยายามยืนให้ตรงตามที่เขาสั่งแต่สะโพกกลับกระตุกเล็กน้อยทุกครั้งที่นิ้วของเขาเคลื่อนไหว

        “หืม... ตัวร้อนขนาดนี้เชียว”

        ประธานชเวหัวเราะในลำคอเบา ๆเสียงแหบพร่า

        “ยังบอกว่าพออีก?ร่างกายของเธอซื่อสัตย์กว่าปากนะหนูเบล”

        เขาก้มลงจูบเบา ๆ ที่ต้นคอเธอขณะที่นิ้วในกางเกงยังคงเคลื่อนไหวช้า ๆ ลึกขึ้นเรื่อย ๆราวกับกำลังทดสอบขีดจำกัดของเธอ

        “ทำท่าให้ถูกต้องสิ...”

        เขาสั่งต่อไปเสียงต่ำนิ้วของเขากดจุดหนึ่งภายในร่างกายเธอเบา ๆ แล้ววนเป็๞วงกลมช้า ๆ

        “แต่ถ้าทำท่าผิดอีก...ฉันอาจจะต้องสอนแบบเข้มข้นกว่านี้หน่อย”

        มินอารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนติ้วเธอพยายามปรับท่าทางตามคำสั่งของเขาให้ดีที่สุด

        “ประธานชเว... อย่า... อ๊ะ...”เสียงของเธอแตกพร่า

        เขายิ้มกว้างขึ้นมืออีกข้างโอบรอบเอวบางของเธอไว้แน่น กดให้เธอชิดกับตัวเองมากขึ้นจนเธอรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่กำลังกดทาบจากด้านหลังผ่านเนื้อผ้า

        “ดี... เกือบถูกแล้ว” เขากระซิบ

        นิ้วในกางเกงยังคงเคลื่อนไหวไม่หยุดเร็วขึ้นรัวขึ้น

        “ยืนนิ่ง ๆ เรายังมีเวลาอีกเยอะ”

        บรรยากาศในเพนต์เฮาส์ยิ่งหนักอึ้งด้วยเสียงหายใจถี่ของมินอาและเสียงหัวเราะต่ำๆ ของประธานชเวที่ดังก้องอยู่ในหูเธอ