ตอนที่ 29 ร้านค้าในเครือข่ายไกอา 1
สำนักงานเหนืุ์ประจำเมืองปลายฝน
ผู้อำนวยการอีคอนนั่งอยู่ที่ห้องทำงานส่วนตัวฟังรายงานด่วนจากเลขาคนสนิทด้วยท่าทางเคร่งขรึม
“ตอนนี้มีรายงานเื่ของชิ้นส่วนโลกต่างมิติในระดับF ที่มีความผิดปกติขึ้นหลายครั้งอย่างชิ้นส่วนนี้มีการเปลี่ยนแปลงของม่านแสงทำให้ระยะเวลาที่ม่านแสงอยู่ได้ 24ชั่วโมงกลับหายไปทันทีส่วนชิ้นส่วนนี้มีมอนสเตอร์มากกว่าหลายสายพันธุ์ปรากฏขึ้นมาพร้อม ๆ กัน และนี่คือชิ้นส่วนระดับF ล่าสุดที่มีบอสถึง2 ตัว”
ผู้อำนวยการอีคอนเลิกคิ้วขึ้นรีบสอบถาม
“บอสสองตัวเหนืุ์ที่เข้าไปทำภารกิจเป็ยังไงบ้าง”
“มีรายงานว่าตายไป 4 คนส่วนที่เหลือาเ็ต่างกัน”
“ดีที่พวกเขายังหนีออกมาทันและรักษาชีวิตเหนืุ์ส่วนใหญ่ได้”
“ไม่ใช่ค่ะแต่มีเหนืุ์คนหนึ่งที่จัดการได้ ตรงนี้ที่แปลกค่ะเหนืุ์คนนี้พึ่งจะเป็เหนืุ์เท่านั้น คลื่นพลังยังไม่เกิน 100หน่วยด้วยซ้ำ แต่จากที่หัวหน้าทีมแมวดำได้ให้รายละเอียดมากอย่างไม่ชัดเจนเหนืุ์คนนี้กลับสามารถฆ่าบอสมอนสเตอร์ที่เป็สายพันธุ์ตะขาบเขาดาบ 2 ตัวตัวหนึ่งมีพลังที่ 700+ หน่วยและอีกตัวคือระดับสูงสุดของระดับ F แล้ว”
“ได้เรียกเขามาสอบหรือยัง”
“ยังค่ะแต่ว่าเหนืุ์คนนี้เป็คนที่ลูกชายของท่านคุณอีลิกเป็ผู้สังเกตการณ์ในการทดสอบฮันเตอร์ที่ของเขาด้วย”
“อีลิกฉันลืมไปเลย เขาส่งรายงานเกี่ยวกับเหนืุ์คนนี้มาหรือยัง”
“ที่จริงคุณอีลิกยังไม่ได้ส่งรายงานอะไรมาเลยนอกจากรายชื่อคนที่ผ่านเท่านั้นทำให้การรับรองสถานะของเหนืุ์ช้าไปสองวันด้วยค่ะ”
หางตาของผู้อำนวยการอีคอนกระตุกเล็กน้อย
“ไปตามเขากลับมาสอบถามเกี่ยวกับเหนืุ์คนนั้น”
“เออ...คือว่าเื่นี้คงยากหน่วยค่ะวันนั้นผู้อำนวยการมอบงานให้เขาไปไล่ล่ามอนสเตอร์ที่กำลังยกระดับเป็ระดับ D ทำให้ตอนนี้เขายังไม่กลับมาที่เมืองและตำแหน่งของเขาก็อยู่ไกลเกินกว่าจะกลับมาได้ในวันสองวันนี้ค่ะ”
“เขาอยู่ที่ไหน”
“ป่ากลายพันธุ์เอราบีเต้”
สิ้นเสียงเลขาคนสนิทผู้อำนวยการอีคอนก็นิ่งเงียบไป ผ่านไปสักพักเขาก็พูดขึ้นมา
“เตรียมข้อมูลเกี่ยวกับชิ้นส่วนโลกต่างมิติที่มีปัญหาเตรียมแจ้งจัดประชุมด่วนไปยังสำนักงานระดับรัฐอ้อเก็บเื่เหนืุ์คนนั้นไว้ก่อน รอตรวจสอบให้ชัดเจนค่อยว่ากันอีกที”
“ค่ะ”
...
ป่ากลายพันธุ์เอราบีเต้
“ฮัดชิ้ว!”
อีลิกที่กำลังลากซากศพของมอนสเตอร์อยู่กลับจามออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุเขาเช็ดจมูกก่อนจะจามอีกหลายครั้ง
“เป็หวัดเหรอไม่น่าเป็ไปได้ ฉันคือเหนืุ์จะเป็หวัดได้ยังไง แย่ละสิ!ที่นี่คือป่ากลายพันธุ์หรือเราติดเชื้อที่ไม่รู้จัก ต้องรีบกลับออกไปแล้วที่สำนักงานน่าจะวินิจฉัยได้พอนึกถึงที่นั่น เราลืมส่งรายงานการทดสอบไปให้ที่สำนักงานดันส่งไปแต่รายชื่อที่ผ่านซะได้ ช่างเถอะกลับไปแล้วค่อยไปบอกพ่อยังมีเื่ของเหนืุ์ที่อาจจะปลุกพลังพร์คนนั้นได้อีก”
อีลิกรีบลากซากมอนสเตอร์ไปโยนไว้ในหลุมแห่งหนึ่งที่เขาทำขึ้นมา
“มาสิแกน่าจะหิวมากคง้าพลังงานจำนวนมากในการยกระดับสินะ ฉันเอามาให้แล้วรีบมาติดกับดักสักที”อีลิกหลบซ่อนและเฝ้ารอมอนสเตอร์มาติดกับดักของเขา
...
เช้าวันต่อมามีเสียงดังเล็กน้อยมาจากห้องนั่งเล่นเป็เจนที่ตื่นมาแต่เช้าสั่งอาหารจากห้องครัวมาเตรียมให้กับเธอและพี่ชาย
ตอนนี้พวกเขาย้ายไปอยู่ห้องใหม่ที่ทางโรงแรมจัดให้แล้วโต๊ะทานอาหารก็อยู่ใจกลาง แต่เจนชอบวิวในมุมสูงเธอจึงใช้ความพยายามลากเก้าอี้และโต๊ะมาชิดขอบริมหน้าต่างที่สามารถนั่งกินอาหารและมองออกไปยามเช้าด้านนอกของเมืองที่วุ่นวายด้านล่างได้
“พี่ตื่นสายมากเลยวันนี้”เจนดื่มน้ำส้มมองดูอาหารที่ปิดครอบรอพี่ชายสุดท้ายเธอจึงเดินไปดูก็เห็นลุคนั้นฟุปตัวหลับที่โต๊ะ เสียงลมหายใจแ่เบาสงบนิ่ง
“พี่โหมทำงานหนักอีกแล้ว”
เจนเดินไปหยิบผ้ามาห่มให้ปรับแอร์ให้เหมาะสม ปิดประตูเดินออกมา โดยไม่รบกวนการนอนของลุค
่สายของวันลุคจึงตื่นขึ้นมา
“กว่าจะได้นอนก็เช้าซะแล้ว...ผ้าห่มเจนคงเอามาห่มให้”
ลุคออกมาพบว่าเจนนั่งอ่านหนังสืออยู่วันนี้คือวันหยุดเจนไม่ได้ไปที่โรงเรียน จึงใช้เวลาว่างในการอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบ
“พี่มีอาหารอยู่บนโต๊ะแต่เย็นหมดแล้วให้หนูไปอุ่นให้ไหมคะ”
“ช่างเถอะพี่กินได้”
ลุครู้สึกหิวมากเขาลงมือกินอาหาร อาหารเหล่านี้ใช้เนื้อมอนสเตอร์บอสที่เกือบหมดโดยฝีมือของเชฟของทางโรงแรมเพราะเมื่อคืนใช้พลังมากในการฆ่าบอสทั้งสองตัว จึงหิวมากกว่าทุกที
อาหารบนโต๊ะถูกจัดการจนหมด
ขณะที่ลุคเดินไปเก็บจานเจนก็ถามขึ้นมาว่า “พี่เราจะไปดูบ้านเช่ากันไหม หนูเจอสองสามที่แถวนี้พอดี”
“พี่จะพูดเื่นี้เหมือนกันพี่ว่าเราซื้อบ้านสักหลังเลยดีกว่า”
“ซื้อบ้านเหรอคะแต่แบบนั้นเงินจะพอเหรอ”
“ไม่ต้องห่วงอย่าลืมสิว่าพี่เป็เหนืุ์และยังได้สถานะฮันเตอร์มาแล้วอาชีพฮันเตอร์ทำเงินได้จำนวนมาก ดังนั้นเื่เงินไม่ใช่ปัญหาน้องลองห้าบ้านราคาสัก 1-2 ล้านก็ได้”
เจนมองพี่ชายของเธอด้วยแววตาแปลกๆ ราวกับว่าไม่อยากจะเชื่อ แต่ในใจเธอก็เชื่อว่าพี่ชายไม่น่าจะโกหก เงิน 1-2ล้านไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ เธอไม่เคยฟันถึงมันมาก่อน
“พี่เราเช่าแค่บ้านก็ได้ยังไงก็อยู่กันสองคนอยู่แล้ว” เจนกล่าวด้วยความเป็ห่วง
เขาเข้าใจน้องสาวดีที่สุดเธอน่าจะคิดว่าเขากำลังหักโหมตัวเองในการทำงานเพื่อหาเงิน
“ไม่เป็ไรหรอกหาบ้านที่ใหญ่สักหลังมีโกดังเอาไว้ทำที่เก็บด้วยที่สำคัญควรจะเดินทางสะดวกและปลอดภัยด้วย”
น้องสาวคิดสักพักก่อนจะพยักหน้าตกลงในแววตาเธอนึกถึงบ้านบางหลังที่ดูในเว็บ แต่ไม่กล้าคิดจะได้มาก่อน
หลังจากท้องอิ่มลุคก็กลับเข้าไปในห้องเขามีเื่หลายอย่างที่ต้องจัดการ
ตอนที่บอกน้องสาวว่าเขาหาเงินได้นั้นคือเื่จริงเมื่อคืนเขากลับมาก็ใช้แหวนเครือข่ายไกอาค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับอุปกรณ์พิเศษ
การซื้อขายอุปกรณ์พิเศษที่เป็อาวุธของเหนืุ์นั้นค่อนข้างเสรีกว่าที่ลุคคิดนอกจากการค้าขายตามห้างแล้วยังมีการขายออนไลน์ผ่านการขนส่งอย่างเร่งด่วนด้วยเครือข่ายไกอาที่เหนืุ์นิยมใช้งานกันมาก
เพราะการขนส่งสินค้าในเครือข่ายไกอาครอบคลุมั้แ่ระดับเมืองไปจนถึงทั่วทั้งสหพันธรัฐ
ราคาของอาวุธมีราคาแพงมากเปิดไล่ดูอาวุธในคลาสต่าง ๆ ยิ่งทำให้เห็นว่าราคาของอาวุธสูงขึ้นไปเรื่อย ๆจนเลยหลักล้านไปแล้ว
การขายไม่ยุ่งยากสามารถทำการขายแบบธรรมดาไม่ต้องมีเพจร้าน แค่โพสต์และรอคนสนใจมาซื้อได้เลยแบบนี้ส่วนใหญ่เป็สินค้ามือสองกันมากกว่า ส่วนแบบที่สองคือการสร้างร้านค้าในเครือข่ายไกอาเป็ร้านที่มีบริษัทและร้านค้าอาวุธที่ผลิตในระดับธุรกิจด้านอุปกรณ์พิเศษโดยตรงยิ่งร้านมีชื่อเสียงก็ยิ่งเป็ที่นิยม
ลุคประเมินจากของที่ตัวเองมีมันไม่เหมาะเขาเอามาโพสต์ขาย จึงเลือกวิธีการที่สองโดยเขาใช้เวลาศึกษารายละเอียดอยู่ทั้งคืนจนถึงเช้า
“คุณ้าเปิดร้านค้าในเครือข่ายไกอาหรือไม่”
พอกดตกลงก็มีหน้าจอร้านค้าให้เขาเลือกจำนวนมากนี่เป็แบบร้านค้าที่แหวนสามารถฉายภาพซ้อนทับกับพื้นที่รอบตัวได้คล้ายกับหน้าจออินเทอร์เฟส เพียงแต่เปลี่ยนทั้งห้องให้เป็เหมือนกับร้านค้าที่สมจริงมาก
ร้านพวกนี้สามารถจัดวางอาวุธอุปกรณ์ที่สแกนและจะแสดงในระดับสัดส่วนที่สมจริงเพื่อให้ลูกค้าสามารถเลือกซื้อและตัดสินใจได้ง่ายขึ้น
สิ่งนี้น่าตื่นเต้นสำหรับลุคมากพอคิดดูแล้วมันคงเหมาะกับร้านที่ขายเสื้อผ้ามากแค่คุณกดไปที่เสื้อผ้าก็ฉายภาพสวมไปที่ตัวได้ในทันทีถ้าไม่ถูกใจก็แค่เปลี่ยนจนกว่าจะเจอตัวที่ถูกใจค่อยซื้อ
รูปแบบร้านสามารถเลือกขนาดและตกแต่งได้ตามความ้าราคาต่ำสุด 100,000 เครดิตต่อเดือน ราคาสูงสุดหลายสิบล้านทั้งหมดเป็แบบเช่าเท่านั้น
ความต่างของราคายังกำหนดถึงชั้นในการเข้าถึงข้อมูลด้วยยิ่งราคาแพงก็ยิ่งถูกจัดให้อยู่ในอันดับแรก ๆ ของการค้นหาของเหนืุ์ส่วนราคาถูกก็อยู่ท้ายลงมา
“ถึงจะรู้ราคามาก่อนก็เถอะแต่แบบนี้แพงมากจริง ๆ แถมยังแค่เช่าด้วย ถ้าขายไม่ได้ก็ขาดทุนทันที”
เงินเขามีไม่มากลุคจึงเช่าร้านราคาที่ถูกที่สุดแทน เงินถูกหักจากบัญชีในเครือข่ายไกอาทันทีก่อนจะมีหน้าจอดาวน์โหลดปรากฏขึ้นมาตัวเลขวิ่งอย่างรวดเร็วจนดาวน์โหลดเสร็จสิ้นก็มีช่องให้เขาใส่ชื่อร้านค้าของตัวเอง
“ตั้งชื่อร้านค้าเหรอ”ลุคก้มหน้าคิด ก่อนจะได้มาชื่อหนึ่ง
“ร้านค้าเส้นทางตะวัน”
ที่จริงเขาอยากจะตั้งชื่อว่าร้านค้าซันเดอร์ตามชื่อตระกูลแต่พอคิดว่ามันเด่นชัดเจนเกินไป จึงเปลี่ยนซักเล็กน้อย สุดท้ายก็ได้ชื่อนี้มา
หลังจากชื่อร้านค้าก็มีประวัติผู้ขายกับข้อมูลอื่นๆ ลุคเลือกจะปกปิดมันทั้งหมด โดยไม่สนใจว่าเื่นี้จะสร้างความไม่น่าเชื่อถือให้ร้านค้าปกติแล้วข้อมูลตรงนี้ทางร้านค้าใหญ่ ๆจะใส่และแสดงให้ชัดเจนเพื่อให้เห็นว่าพวกเขามีตัวตนและเป็บริษัทหรือผู้ผลิตอุปกรณ์พิเศษที่มีชื่อเสียง
สำหรับเราไม่จำเป็แค่หน้าร้านค้าก็พอลุคค่อนข้างมั่นใจในไอเทมของเขามาก แน่นอนว่าเขายังต้องใส่ข้อมูล ซึ่งมีเพียงไกอาที่รู้ข้อมูลของเขาเท่านั้น
ลุคเคยค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับไกอาก็พบว่ามันคือปัญญาประดิษฐ์ที่มีความน่าเชื่อถือมากในการรักษาข้อมูลคนที่เข้าถึงข้อมูลได้จะต้องเป็ตัวตนระดับสหพันธรัฐหรือได้รับอนุญาตจากไกอาเท่านั้น
จากนั้นก็เป็ในส่วนการอธิบายภาษีตามราคาขายอยู่ที่ 10% แพงพอสมควร แต่ก็สามารถยอมรับได้
ร้านค้าถูกลงทะเบียนอย่างรวดเร็วเพราะไม่ต้องผ่านสำนักงานเหนืุ์ให้ตรวจสอบแหวนก็แสดงภาพร้านค้ารอบตัวเขาทันที
ลุคมองดูพื้นที่ในห้องที่ค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยภาพพิกเซลทีละชิ้นด้วยความเร็ว จนเปลี่ยนทั้งหมดเป็สถานที่เสมือนจริงร้านค้าเก่า ๆ
พอเห็นร้านค้าของตัวเองก็มุมปากกระตุกทันที
“บ้าจริงแบบนี้มันกลั่นแกล้งกันไปแล้วถึงจะเป็ร้านถูกที่สุดก็ไม่เห็นต้องทำให้มันดูเก่าจนผุพัง แถมมีใยแมงมุมด้วยนี่”
ตอนนั้นลุคก็เดินไปสะดุดกับขอบเตียง
“ลืมไปเลยว่ายังอยู่ในห้องนี่เป็แค่ภาพที่ฉายเท่านั้น”
“พี่ค่ะ”
เจนเปิดประตูห้องเข้ามาภาพตรงประตูก็แตกออกเป็พิกเซลเล็ก ๆดูเหมือนว่าระบบจะทำให้สิ่งที่เข้ามาภายหลังเป็สิ่งแปลกปลอม
“น้องนี้เป็ยังไง”ลุคถาม
เจนทำหน้างง ๆก่อนจะพูดว่า “ก็เหมือนเดิมนี่ค่ะ แต่ห้องดูเละขึ้นเล็กน้อย”
“นั้นเื่ปกติของผู้ชายว่าแต่น้องมีอะไรเหรอ”
“หนูจะบอกว่ามีบ้านหน้าสนใจหลังหนึ่ง”
“ไว้เดียวพี่ออกไปดู”
“ค่ะ”
เจนปิดประตูกลับไปภาพตรงประตูก็กลับมารวมกันอย่างรวดเร็วเป็ร้านค้าที่สมบูรณ์
“ก่อนอื่นควรเพิ่มสินค้าก่อนชั้นวางสินค้ามีจำกัดสินะ แสดงว่าใส่สินค้าโชว์ได้จำกัดด้วยตามขนาดร้านค้าแต่จำนวนไม่จำกัด ฉันมีของไม่มากในตอนนี้ชั้นวางแค่นี้พอจนเหลือเฟือ”
215
