ระบบกลืนกินระดับเทพ : เส้นทางวิวัฒนาการของตัวข้าผู้เป็นสัตว์อสูร (อ่อนแอ)

        จะว่ายังไงดีล่ะพนักงานเสิร์ฟคนนี้ร่ายยาวเหยียดเสียจนจับใจความสำคัญได้เพียงอย่างเดียวคือ‘แพง’

        เริ่มจากการแต่งเรื่องราวเบื้องหลังให้ดูยิ่งใหญ่ว่ามหายอดฝีมือท่านนั้นท่านนี้ทำอย่างโน้นอย่างนี้ทั้งที่ความจริงแล้วตั้งแต่เกิดเหตุการณ์พลังวิญญาณฟื้นคืนมาจนถึงตอนนี้มันเพิ่งผ่านไปนานแค่ไหนกันเชียว

        จากนั้นก็บอกว่าวัตถุดิบนั้นหามายากเย็นแสนเข็ญเพียงใดการขนส่งและเก็บรักษาลำบากแค่ไหน...

        วาทศิลป์การขายพวกนี้มันถูกอัปเกรดมาหลายต่อหลายครั้งตั้งแต่ก่อนยุคมหาวิบัติเสียอีกและตอนนี้มันก็ถูกขุดขึ้นมาใช้ใหม่อีกรอบ

        ถึงจะไม่ค่อยเชื่อแต่ฟังเป็นเรื่องเล่าฆ่าเวลาก็ไม่เลวเหมือนกัน

        สองสาวเองก็ไม่ได้คิดจะเชื่อเป็นจริงเป็นจังพวกเธอแค่ต้องการลิ้มลองของที่ไม่เคยกินมาก่อนเท่านั้น

        แม้แต่ไป๋ฉางเซิงที่หมอบอยู่อย่างเงียบๆด้านข้าง เมื่อได้ยินแบบนั้นก็ยังแอบกลอกตามองบน

        วาทศิลป์น่ะใครก็แต่งขึ้นมาได้แต่หัวใจสำคัญมันอยู่ที่ว่าทำออกมาแล้ว ‘อร่อย’หรือเปล่าต่างหาก

        หลินจิงเหยาเริ่มลงมือเป็นคนแรกเธอคีบเนื้อปลาชิ้นเล็กๆ เข้าปากแล้วค่อยๆ ละเมียดชิมรสชาติอยู่สองวินาทีก่อนที่ดวงตาจะเปล่งประกายขึ้นมาทันที

        “เนื้อปลานุ่มเนียนละเอียด แถมยังมีรสหวานอ่อนๆ ด้วย อร่อยมากเลยจืออวี๋เธอรีบชิมดูเร็ว”

        เจียงจืออวี๋ได้ยินดังนั้นก็คีบตามบ้างเมื่อเนื้อปลาเข้าปากเธอก็พยักหน้าเห็นด้วย

        “เนื้อปลาตัวนี้ต่างจากที่เคยกินมาปกติมากจริงๆ รสชาติก็ดีกว่าเยอะเลย”

        เมื่อเห็นสองสาวให้การตอบรับดีขนาดนี้พนักงานเสิร์ฟก็ยิ้มแก้มปริพลางพูดเสริม “เห็นไหมครับผมไม่ได้โกหกพวกคุณเลย”

        “ปลาคาร์ปมังกรนี่หาทานได้แค่ที่นี่เท่านั้นแหละครับไปที่อื่นไม่มีทางได้สัมผัสรสชาติแบบนี้แน่”

        “แต่น่าเสียดายที่นี่เป็นแค่ปลาคาร์ปมังกรธรรมดาถ้าเป็นปลาคาร์ปที่หายากที่สุดอย่าง ‘ปลาคาร์ปมังกรเกล็ดม่วง’รสชาติจะยิ่งอร่อยกว่านี้อีกขั้นเลยครับ!”

        “แต่ปลาคาร์ปมังกรเกล็ดม่วงน่ะพบได้ยากมากขนาดผมเองยังเคยเห็นแค่ครั้งเดียวเลย”

        “แถมราคาก็แพงหูฉี่ปลาคาร์ปมังกรเกล็ดม่วงตัวหนึ่งมูลค่าอย่างน้อยหนึ่งแสนเหรียญพันธมิตรถ้าใครจับได้ละก็ถึงขั้นดึงดูดให้เศรษฐีจากเมืองปักกิ่งยอมเดินทางมาที่นี่เพื่อมันโดยเฉพาะเลยล่ะครับ”

        คำคุยโวโอ้อวดมีมาอีกระลอกคราวนี้แม้แต่ไป๋ฉางเซิงเองก็ชักจะเริ่มสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว

        ไอ้ปลานี่มันอร่อยขนาดนั้นจริงเหรอ?

        หลินจิงเหยาสังเกตเห็นสายตาของไป๋ฉางเซิงและเธอก็ไม่ได้ขี้เหนียว เธอคีบเนื้อปลาชิ้นใหญ่ป้อนให้ไป๋ฉางเซิงทันที

        หากพูดถึงรสชาติละก็มันยอดเยี่ยมกว่าเนื้อปลาทั่วไปจริงๆก็นับว่าคู่ควรกับคำโฆษณาของพนักงานเสิร์ฟคนนี้อยู่บ้าง

        แต่ก่อนที่ไป๋ฉางเซิงจะได้ทันละเลียดชิมรสชาติให้ละเอียดกว่านี้เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัว

        [ยินดีด้วย โฮสต์กลืนกินปลาคาร์ปมังกร ได้รับค่าพลังเลือด 0.26 ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 0.34]

        [ตรวจพบสาขาสายวิวัฒนาการ: เลือดมังกร]

        [ปริมาณเลือดมังกรในสายเลือดต่ำเกินไปไม่สามารถปลดล็อคสาขาสายวิวัฒนาการนี้ได้]

        เสียงแจ้งเตือนที่ดังรัวๆทำเอาไป๋ฉางเซิงถึงกับอึ้งค้างอยู่กับที่

        ไม่ใช่แล้วพี่ชาย...มันมีเลือดมังกรอยู่จริงๆ ด้วยเหรอเนี่ย!

        ไป๋ฉางเซิงเคยคิดว่านี่อาจจะเป็นแค่เรื่องที่ทางร้านแต่งขึ้นเพื่อโก่งราคาหรือไม่ก็เป็นแค่ข่าวลือที่พูดต่อๆ กันมาจนผิดเพี้ยน

        แต่เขาคาดไม่ถึงจริงๆว่าสิ่งที่พนักงานเสิร์ฟเพิ่งพูดไปเมื่อครู่นั้นจะเป็นเรื่องจริง!

        ทะเลสาบเลือดมังกรปลาคาร์ปมังกร ปลาคาร์ปมังกรเกล็ดม่วง...

        คำพูดของคนอื่นเขาอาจจะฟังเป็นแค่นิทานแต่ในเมื่อระบบให้คำแจ้งเตือนมาแบบนี้มันก็ช่วยไม่ได้ที่ไป๋ฉางเซิงจะต้องเชื่ออย่างสนิทใจ

        ปริมาณสายเลือดต่ำเกินไปจนไม่สามารถปลดล็อคสาขาสายวิวัฒนาการได้งั้นเหรอ?

        แล้วถ้าเขาได้กินเพิ่มอีกสักหลายๆตัวล่ะ?จะเปิดสาขาสายวิวัฒนาการนี้ได้ไหม?

        หรือจะให้จบเรื่องด้วยการกินปลาคาร์ปมังกรเกล็ดม่วงสักตัวไปเลย!

        แม้จะไม่รู้ว่าสาขาสายวิวัฒนาการ‘เลือดมังกร’ นี้มีผลยังไงแต่แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่สิ่งที่สาขาสายวิวัฒนาการอื่นจะเทียบติดได้

        เผลอๆสาขาสายวิวัฒนาการทั้งหมดที่เขาปลดล็อคมาตั้งแต่อดีตรวมกันแล้วยังอาจล้ำค่าไม่เท่าเลือดมังกรเพียงอย่างเดียวด้วยซ้ำ!

        ไม่ได้การล่ะสาขาสายวิวัฒนาการนี้ยังไงเขาก็ต้องจุดมันให้ติดให้ได้!

        ไหนจะแต้มวิวัฒนาการพวกนี้อีกไป๋ฉางเซิงเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกที่มีเนื้อสัตว์อสูรที่ให้แต้มวิวัฒนาการสูงกว่าค่าพลังเลือดเสียอีก

        ขนาดราชันหมาป่ากระดูกเหล็กก่อนหน้านี้ยังไม่มีผลลัพธ์ที่น่าตกใจขนาดนี้เลย!

        ไป๋ฉางเซิงไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นเท่านี้มาก่อนในชีวิต

        เขาส่งสายตาให้เจียงจืออวี๋และหลินจิงเหยาบ่อยครั้งเพื่อพยายามสื่อสารให้สองสาวเข้าใจความต้องการของเขา

        “อยากกินอีกเหรอ?”

        หลินจิงเหยามองท่าทางของไป๋ฉางเซิงแล้วพอจะเดาความหมายออกเธอจึงคีบเนื้อปลาป้อนให้เขาอีกคำ

        แต่ถึงอย่างนั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ยังคงเป็นคำเดิมว่าปริมาณเลือดมังกรต่ำเกินไปไม่สามารถปลดล็อคสาขาสายวิวัฒนาการได้

        ดูท่าทางแล้วคงไม่ใช่เพราะกินน้อยไปแฮะ

        ไป๋ฉางเซิงครุ่นคิดในใจดูเหมือนว่าทะเลสาบเลือดมังกรแห่งนี้ เขาคงต้องหาทางไปให้ได้สักครั้งแล้วล่ะ

        ในเมื่อปลาคาร์ปมังกรทั่วไปให้สิ่งที่เขาต้องการไม่ได้งั้นก็คงต้องไปลองเจ้าปลาคาร์ปมังกรเกล็ดม่วงมูลค่าหนึ่งแสนเหรียญพันธมิตรตามที่พนักงานเสิร์ฟบอกดูสักตั้ง

        เจียงจืออวี๋สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของไป๋ฉางเซิงรางๆ

        ยิ่งพลังของทั้งคู่แข็งแกร่งขึ้นผลของพันธะสัญญาวิญญาณที่เชื่อมโยงทั้งสองไว้ก็ยิ่งชัดเจนแม้จะยังไม่สามารถสื่อสารเป็นคำพูดได้โดยตรงแต่อารมณ์ความรู้สึกที่แปรปรวนของอีกฝ่ายก็พอจะรับรู้ได้คร่าวๆ

        เมื่อครู่นี้หลังจากไป๋ฉางเซิงกินเนื้อปลาคาร์ปมังกรเข้าไปอารมณ์ของเขาเกิดการกระเพื่อมไหวอย่างเห็นได้ชัด

        เจียงจืออวี๋มองไป๋ฉางเซิงด้วยความสงสัยก่อนจะหันกลับไปมองที่ปลาคาร์ปมังกรตัวนั้น

        เนื้อปลานี่มันมีอะไรพิเศษขนาดนั้นเลยเหรอ?

        ไม่น่าเป็นไปได้ถ้ามันพิเศษจริงๆ ตัวเธอในชาติที่แล้วก็น่าจะพอรู้เรื่องบ้าง

        แต่ในความเป็นจริงนี่คือครั้งแรกที่เธอได้ยินชื่อปลาคาร์ปมังกร

        ทว่าปฏิกิริยาของไป๋ฉางเซิงนั้นไม่ได้แกล้งทำอย่างน้อยเขาก็ไม่ได้มีท่าทีตื่นตัวขนาดนี้เพียงเพราะเนื้อปลาอร่อยแน่ๆ

        เมื่อคิดหาเหตุผลไม่ออกเจียงจืออวี๋ก็ส่ายหัวและไม่เก็บมาคิดมากอีก

        พอได้ลองชิมรสชาติที่สดใหม่ปลาตัวเดียวก็ไม่พอกินสำหรับสองสาว โดยเฉพาะหลินจิงเหยาที่คีบกินเองหนึ่งคำป้อนไป๋ฉางเซิงหนึ่งคำ จนลืมที่จะสนใจกับข้าวอย่างอื่นไปเลย

        พวกเธอสั่งปลาคาร์ปมังกรมาเพิ่มอีกสองตัวแบ่งกันคนละตัว หลังจากอิ่มหนำสำราญแล้วทั้งคู่ก็เดินทอดน่องกลับไปยังห้องพักในโรงแรม

        ในขณะนั้นเองเจียงจืออวี๋ได้ไปหาแผนที่ของเมืองผู้ฝึกยุทธ์หมายเลข 042 มาจากไหนไม่รู้สายตาของเธอไล่ไปตามแผนที่ ก่อนจะมาหยุดนิ่งอยู่ที่จุดหนึ่งในเขตทุ่งร้าง

        “ทะเลสาบเลือดมังกร อยู่ห่างจากเมืองผู้ฝึกยุทธ์หมายเลข 042 ไปหนึ่งร้อยสองกิโลเมตร”

        “ระยะเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืนก็น่าจะพอให้พวกเราบุกตะลุยไปกลับได้อยู่”

        “เหยาเหยา ฉันกะว่าจะไปดูที่ทะเลสาบเลือดมังกรนี่หน่อย เธอคิดว่าไง?”

        หลินจิงเหยานั้นตามมาด้วยใจที่เน้นสนุกเป็นหลักเรื่องจะไปไหน ใช้เส้นทางอะไร หรือต้องเจอกับอะไรบ้างเธอแทบจะไม่ได้เก็บเอามาคิดเลย

        ดังนั้นพอได้ยินเจียงจืออวี๋พูดเธอจึงเหลือบมองแผนที่แค่แวบเดียวแล้วก็ตอบรับในลำคอก่อนจะหันไปดูซีรีส์ต่ออย่างใจจดใจจ่อ

        “ฉันยังไงก็ได้ จืออวี๋เธอจัดมาเลย ฉันเชื่อมือเธออยู่แล้ว”

        เมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนสนิทเจียงจืออวี๋ก็ได้แต่ส่ายหัวด้วยความเอ็นดูผสมเหนื่อยใจเล็กๆ

        “ระยะทางรวมหนึ่งร้อยกิโลเมตร ต่อให้บวกเวลาต่อสู้ระหว่างทางเข้าไปด้วยก็ยังน่าจะพอให้พวกเราไปถึงก่อนช่วงเย็น”

        “พักค้างคืนที่ริมทะเลสาบสักคืนพอเช้าอีกวันก็ค่อยเดินทางกลับมายังเมืองผู้ฝึกยุทธ์”

        “ก็น่าจะไม่เสียแผนงานอื่นเท่าไหร่”

        เจียงจืออวี๋พึมพำกับตัวเองส่วนไป๋ฉางเซิงที่อยู่ในถุงกักวิญญาณเมื่อได้ยินแบบนั้นในใจก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความคาดหวังขึ้นมา

        ไม่ว่าการเดินทางครั้งนี้จะได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมาหรือไม่อย่างน้อยเขาก็จะได้ยืนยันตำแหน่งของทะเลสาบเลือดมังกรให้แน่นอน

        ต่อให้ครั้งเดียวไม่สำเร็จเขาก็แค่มาเพิ่มอีกหลายๆ ครั้ง ไม่ว่ายังไง สาขาสายวิวัฒนาการ‘เลือดมังกร’ นี้ เขาก็ต้องปลดล็อคมาให้ได้

        เจียงจืออวี๋สัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่พุ่งพล่านของไป๋ฉางเซิงและนั่นยิ่งทำให้เธอมั่นใจว่าไป๋ฉางเซิงต้องสัมผัสได้ถึงความลับบางอย่างจากเนื้อปลาคาร์ปมังกรก่อนหน้านี้แน่ๆไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ตื่นเต้นขนาดนี้

        และด้วยเหตุนี้เองแม้แต่ตัวเจียงจืออวี๋เองก็เริ่มที่จะเกิดความสงสัยใคร่รู้ในทะเลสาบเลือดมังกรและปลาคาร์ปมังกรขึ้นมาอย่างมากเช่นกัน