“ผม้าออกจากเฮย์ลิออทครับ”
เพล้ง!
“เมื่อครู่คุณว่ายังไงนะ เควียร์ ไรท์ฮาร์ท”
เ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเทาประกายชมพูยังคงยืนมองผู้บัญชาการสูงสุดนิ่ง เขาไม่ได้สนใจแก้วน้ำที่ตกแตกหรือสีหน้าตื่นตระหนกของอีกฝ่ายเลยสักนิด ไม่แม้แต่จะเอ่ยทวนประโยคของตนอีกครั้งอย่างที่คู่สนทนา้าเขาทำเพียงยืนเฉย มองตรงไปยังอีกฝ่าย ความเงียบเข้าครอบงำทั่วห้องทำให้ผู้บัญชาการสงบลง ชายวัยกลางคนขยับนั่งตัวตรงอีกครั้งก่อนจะมองสำรวจผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาการของเขา
“เหตุผลที่จะออกจากหน่วยล่ะ”
ั์ตาสีฟ้าอ่อนไหววูบเพียงครู่ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยเสียงหนักแน่น
“ทนกับบรรยากาศในทีมไม่ไหวครับ”
เพียงได้ฟังเท่านั้นผู้บัญชาการก็เข้าใจสถานการณ์ในทันที เขารู้อยู่แล้วว่าบรรยากาศในเฮย์ลิออทเป็แบบไหนและเข้าใจดีหากจะอดทนกับมันต่อไปไม่ไหว
“แต่ถึงยังไงที่มีเฮย์ลิออทมาจนถึงทุกวันนี้ได้ก็เพราะการประสานงานของเธอกับสมาชิกในทีม ตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม”
“ครับ หากจะย้ายขอเป็ที่ที่ไกลจากเฮย์ลิออทได้ไหมครับ”
ถึงขนาดขอเข้าหน่วยที่อยู่ห่างไกลจากเฮย์ลิออท ดูท่าคงหมดความอดทนจริงๆ ไม่อยากจะเชื่อ
“เอาอย่างนี้ก็แล้วกันเควียร์ไรท์ฮาร์ท ฉันจะย้ายเธอไปอยู่หน่วยรบซันไซน์ก่อนเธอคิดว่ายังไง”
“ครับ”
“ถ้างั้นก็ไปเตรียมตัว ฉันจะแจ้งลงไปที่หน่วยเอง กลับไปพักผ่อนเถอะ”
“ครับ”
ชายวัยกลางคนยกมือขึ้นกุมขมับหลังจากเควียร์ ไรท์ฮาร์ทออกไปจากห้องทำงาน ั้แ่ที่เขาได้รับผิดชอบดูแลทีมรบเฮย์ลิออทเขาได้พูดคุยกับสมาชิกทีมไม่บ่อยนัก และแต่ละครั้งก็จะจบด้วยความรู้สึกอึดอัดดั่งเช่นตอนนี้อยู่เสมอ
ทีมรบที่มีสมาชิกห้าคน บุคลิกของแต่ละคนเป็พวกไม่ค่อยพูดถือตัวเข้าสังคมไม่เป็การทำงานเป็ทีมอยู่ในระดับติดลบ หากไม่ใช่งานก็ไม่คิดจะพูดคุยกับใคร
ตอนแรกที่ได้รู้จักสมาชิกทุกคนเขาได้แต่คิดว่าหากบรรยากาศในทีมเป็แบบนี้คงอยู่ได้ไม่นานและดูเหมือนจะเป็แบบที่เขาคิดจริงๆ
ไม่อยากเชื่อว่าแม้แต่สมาชิกในทีมที่ดูเป็มิตรที่สุดยังทนกับบรรยากาศของทีมไม่ไหว
แต่ทุกอย่างมันก็พอเข้าใจได้ ั้แ่แรกเฮย์ลิออทนั้นรวบรวมสมาชิกที่ถนัดการต่อสู่แบบเดี่ยวมารวมกลุ่ม ไม่พอยังเป็พวกเงียบขรึม ชอบอยู่ตัวคนเดียว
เรียกได้ว่ามีปัญหาั้แ่เลือกสมาชิกทีมแล้วที่ยื้อทีมมาได้ตั้งห้าปีก็ถือว่าเกินความคาดหมายไปมากทีเดียว
นึกว่ากลุ่มจะแตกั้แ่สามวันแรกด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้ดูเหมือนหน่วยรบพิเศษหน่วยนี้จะต้องเปลี่ยนแปลงอะไรสักอย่างในทีมบ้างแล้ว
-----------------------------------------
ทนกับบรรยากาศในทีมไม่ไหวอะไรกัน
“เฮ้อ”
ทำลงไปแล้ว เควียร์ ไรท์ฮาร์ททำลงไปแล้ว….
“เฮ้ออออ”
ถอนหายใจอะไรขนาดนั้นครับ
!!!
เควียร์เด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงด้วยความใ ดวงตาที่หลับลงเมื่อครู่เบิกโพลงหันมองซ้ายขวาตามหาเสียงที่ตนได้ยิน ก่อนจะนิ่งงันเมื่อคิดได้ว่าเขาอยู่ในห้องนอนเพียงผู้เดียว และเ้าของเสียงตอนนี้คงจะกำลังต่อสู้อยู่กับสัตว์ประหลาดทางเขตเหนือที่ไหนสักแห่ง
ในตอนแรกก็ยังลังเลเื่การตัดสินใจลาออกจากทีมอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้เขาคิดว่ามันดีแล้วที่เขาทำลงไป
ที่บอกผู้บัญชาการไปว่าทนไม่ไหวกับบรรยากาศของทีมนั้นเควียร์ไม่ได้โกหก
ตอนนี้เขาทนไม่ไหวจนถึงขั้นได้ยินเสียงหลอนในหัวของสมาชิกทีมแล้ว
ต้องถอยห่างให้เร็วที่สุดก่อนที่คนพวกนั้นจะทำเขาเป็บ้าขึ้นมาจริงๆ
ทั้งที่เธอทำฉันเป็บ้าถึงขนาดนี้
“ฉันต่างหากที่กำลังจะบ้ากับพวกนาย”
มือเรียวยกขึ้นลูบไปทั่วใบหน้าเพื่อตั้งสติ ขาเรียวยาวยันตัวลุกขึ้นเติมความสูง ก่อนที่สมาชิกทั้งสี่จะกลับจากภารกิจเขาต้องรีบหายตัวออกจากที่พักของหน่วยให้เร็วที่สุด คิดได้ดังนั้นเควียร์จึงเริ่มเก็บของของตนเองเข้ากระเป๋าทันที
ย้ายวันนี้เลยน่าจะดีกว่า หากยังอยู่ที่นี่มีหวังนอกจากเสียงแล้วอาจมีภาพหลอนด้วย
คนภายนอกบอกเฮย์ลิออทน่ากลัว ตอนแรกเควียร์คิดว่ามันช่างไร้สาระ แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนความคิดทั้งหมดแล้ว
คนในเฮย์ลิออทน่ะน่ากลัว เพราะไม่อย่างนั้นจะครอบงำแม้แต่ความคิดของเขาได้ยังไง
---------------------------------------------
“ยินดีที่เราได้ร่วมทีมกันนะครับ ผมเห็นคุณเควียร์จากที่ไกลๆ บ่อยๆ ก็ว่าดูดีแล้วพอมาอยู่ใกล้ๆ แล้วคุณเควียร์ดูดีมากจนผมละสายตาไม่ได้เลยล่ะครับ”
“นั่นสิครับ ดีใจที่ได้ร่วมงานกันนะครับ ผมชูเวียร์นะครับคุณจำผมได้ไหม”
“ไม่อยากเชื่อว่าทีมพวกเราจะได้มีสมาชิกเก่งๆ แบบคุณเข้าร่วม”
อยากจะบ้าตาย
เควียร์ ไรท์ฮาร์ททำเพียงโค้งหัวให้เหล่าสมาชิกทีมใหม่ที่เขาย้ายมาประจำการ ใบหน้าสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ดูเป็มิตร แต่อย่างไรก็ตามดูเหมือนทีมใหม่ที่เขาถูกย้ายมาจะค่อนข้างพูดม..ไม่สิ หมายถึงพูดเก่ง
ั้แ่ที่เควียร์ก้าวเข้ามาในที่พักของหน่วยซันไชน์สมาชิกในทีมก็พุ่งเข้าหาเขาทันที
เอาแต่เดินตามติดมาจนถึงห้องพักเสียงพูดก็ดังไม่ขาดสายจนเขาที่ไม่คุ้นชินทำได้แค่ปั้นยิ้มส่งให้เท่านั้น
ไม่น่ารีบเดินทางมาเลยให้ตายเถอะ หรือเขาจะคิดผิดที่ออกจากเฮย์ลิออทกันนะ
ฉันชอบที่เธอทำหน้ายุ่งยากแบบนั้นนะ
!!
นอกจากต้องทำตัวให้ชินกับสมาชิกใหม่แล้วดูเหมือนเควียร์ต้องหาวิธีแก้อาการได้ยินเสียงหลอนหูของเขาด้วย เพราะไม่อย่างนั้นก็จะเอาแต่คิดถึงเ้าของเสียงอยู่แบบนี้
หรือเป็เพราะพวกเขาออกไปทำภารกิจกันนานจนทำให้คิดถึงกันนะ…
ไม่..ไม่ใช่แบบนี้สิเควียร์ ไรท์ฮาร์ท
“นี่พวกนายหยุดวุ่นวายกับคุณเควียร์ได้แล้วน่า ให้คุณเขาได้พักบ้าง”
“ขอโทษแทนพวกนั้นด้วยนะคะคุณเควียร์”
เควียร์โค้งหัวให้ชายหญิงที่มาใหม่ตรงหน้าเล็กน้อย อีกฝ่ายยิ้มแย้มตอบกลับอย่างเป็มิตรก่อนที่ฝ่ายชายที่ยื่นมือมาหยิบกระเป๋าในมือของเขาไปถือไว้เอง
“ผมฟลินต์เป็หัวหน้าหน่วยซันไชน์ครับ ยินดีที่ได้รู้เจอนะครับคุณเควียร์”
“ส่วนฉันลิปเปค่ะเป็เลขาของทีม มาสิคะฉันจะพาคุณไปดูห้องพัก"
เควียร์ทำเพียงโค้งหัวรับและยิ้มตอบกลับเท่านั้น ส่วนตัวแล้วเขาคิดว่าเพราะอีกฝ่ายรู้จักเขาแล้วเขาก็ไม่จำเป็ที่จะต้องแนะนำตัวอีกรอบให้มากความ แต่ดูเหมือนคนที่อยู่ด้านหน้าดูจะไม่ได้คิดแบบนั้น
“คุณเควียร์นี่สมกับเป็เฮย์ลิออทจริงๆ นะคะ”
“ลิปเป”
“ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ”
เควียร์มองทั้งสองคนตรงหน้าด้วยสายตานิ่งเฉยไม่ตอบรับอะไรกลับไป คำว่าสมกับเป็เฮย์ลิออท หากได้ยินตอนรบก็คงจะเหมือนเป็คำชม
แต่หากได้ยินในสถานการณ์แบบนั้นปกติแล้วคือคำดูถูกเสียมากกว่าเื่นี้เควียร์รู้ตัวดีมาตลอด
เฮย์ลิออทขึ้นชื่อว่าเป็พวกดูถูกเหยียดหยามคนอื่น หากไม่ใช่งานพวกเขาจะไม่ค่อยปริปากพูดคุยกับใครมีข่าวลือไปทั่วว่าเป็เพราะพวกเขาจะคุยกับคนที่เหมือนตัวเองเท่านั้น ใครที่อ่อนแอหรือดูไร้ค่าพวกเขาจะไม่พูดคุยด้วย พวกอีโก้สูงเสียดฟ้าที่มองคนอื่นเหมือนพวกชั้นต่ำ…
นั่นเป็สิ่งที่คนภายนอกพูดคุยกันถึงพวกเขา
ทุกคนในทีมต่างรู้ดีแต่มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกมันเป็เพราะพวกเขามีทักษะการสื่อสารและการเข้าสังคมที่ติดลบต่างหาก
บางครั้งเควียร์ก็รู้สึกไม่ยุติธรรมเท่าไหร่ เพียงแค่ไม่ค่อยพูดก็ถูกว่าร้ายเกินจริงจนรู้กันไปทั่วหน่วยรบทั้งที่พวกเขาก็อยู่เฉยๆ แท้ๆ
ฉันไม่สนคนอื่นหรอก ฉันสนใจแค่เธอ
“เอาอีกแล้ว”
“เอ้ย..คุณเควียร์ฉันไม่ได้ตั้งใจนะคะไม่ได้จะพูดไม่ดี ฉันยินดีมากเลยค่ะที่คุณมาอยู่ที่นี่”
เควียร์ลดมือที่ยกขึ้นกุมขมับเพราะเหนื่อยใจกับเสียงในหัวลงก่อนจะยิ้มให้หญิงสาวที่ทำหน้าตาตื่น
“อ่า..ครับ”
แต่เขาก็ไม่รู้จะตอบอะไรกลับไปอยู่ดี จะให้บอกว่าที่เขาสบถออกไปเป็เพราะเสียงที่ได้ยินในหัวก็ออกจะไรสาระไปหน่อย เขาจึงทำแค่ตอบรับและเดินตามทั้งสองคนเงียบๆ ต่อไปเท่านั้น
“ที่นี่แหละค่ะห้องพักของคุณเควียร์”
“ครับ”
เควียร์เดินตามทั้งสองคนเข้าไปในห้องกว้างที่มีเตียงอยู่สองเตียง ฟลินต์เดินไปที่เตียงทางฝั่งซ้ายหลังจากวางกระเป๋าในมือลงอีกฝ่ายก็หันมายิ้มแย้มให้กับเขา
“ทางนี้จะเป็เตียงของคุณเควียร์ครับส่วนรูมเมทของคุณคือผมเอง”
“ครับ”
อีกฝ่ายยกมือขึ้นเกาที่แก้มคล้ายประหม่า ก่อนที่หญิงสาวคนเดียวในห้องจะเป็ฝ่ายทำลายความเงียบ
“ยังไงฉันขอตัวก่อนนะคะพอดีถึงเวลาเตรียมอาหารแล้วน่ะค่ะ”
“ไปเถอะลิปเปเดี๋ยวฉันพาคุณเควียร์ไปที่ห้องอาหารเอง”
เมื่อหญิงสาวจากไปความเงียบก็เข้าปกคลุมไปทั่วห้องจนฟลินต์ทำตัวไม่ถูก ในหัวพยายามหาเื่มาพูดคุยจนรู้สึกหัวหมุน ชายหนุ่มประหม่าจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นของตัวเอง
“ผม.เออ..ผมได้ยินมาว่าที่คุณเควียร์ขอออกจากเฮย์ลิออทเพราะทนคนในทีมไม่ไหวใช่ไหมครับ”
หัวสมองของฟลินต์เบลอจนเผลอพูดถึงเื่ที่ตัวเองได้รู้มาออกไป จะยกมือปิดปากก็ไม่ทันแล้ว
“ก็..ใช่ครับ”
เควียร์ที่กำลังมองสำรวจห้องอยู่ยังคงเอ่ยตอบด้วยเสียงเรียบ ั์ตาสีฟ้าอ่อนขยับไปมาก่อนจะลากสายตากลับมามองคู่สนทนาตรงหน้า ยามเมื่อั์ตาสวยสบกับอีกฝ่ายหัวใจของฟลินต์ก็ยิ่งเต้นเสียงดังมากขึ้นด้วยความประหม่าสุดขีด
ถ้าจะบอกว่าสมาชิกทีมเฮย์ลิออทเป็พวกแบ่งแยกชนชั้นล่ะก็ ส่วนหนึ่งที่ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าตัวเองอยู่ต่ำกว่าอีกฝ่ายคงจะเป็เพราะทุกครั้งที่ได้สบตากับใครคนหนึ่งในทีม พวกเขาจะประหม่าจนหัวสมองเบลอทำให้รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่คนละชั้นกับเฮย์ลิออท เหมือนที่ฟลินต์รู้สึกอยู่ตอนนี้
เควียร์มองอีกฝ่ายที่เหงื่อเริ่มไหลซึมตามหน้าผาก มือเรียวดึงผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วยื่นไปเช็ดเหงื่อที่หน้าให้อีกฝ่าย
“ผมน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอครับ”
เอ่ยถามออกไปพร้อมรอยยิ้มบาง แต่อีกฝ่ายกลับสะดุ้งสุดตัวพร้อมเอ่ยตอบเสียงสั่น
“ปะ..เปล่า..เปล่าครับ..ไม่ใช่”
ฟลินต์รีบยกมือขึ้นจับมือของเควียร์ก่อนจะถอยตัวออกห่างอีกหน่อย ใบหน้าที่ในตอนแรกดูมั่นใจตอนนี้กลับลนลานจนเควียร์ได้แต่ถอนหายใจเบาๆ พร้อมดึงมือกลับ
ประหม่ากับเขาที่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรนอกจากมองตาเนี่ย….อาการคนภายนอกดูจะหนักไม่ใช่น้อยเหมือนกันนะ
เขาไม่ได้กลัวเธอหรอกเควียร์ ขนาดฉันมองเธอฉันยังใจสั่นเลย
รอบที่เท่าไหร่แล้วนะที่อยู่ๆ เควียร์ ไรท์ฮาร์ท ก็ได้ยินเสียงของสมาชิกเฮย์ลิออทในหัว นี่มันค่อนข้างหลอกหลอนกันเกินไปแล้วหรือเปล่า
แยกย้ายไปทำงานกันแค่เดือนเดียวแท้ๆ ทำไมพวกนั้นถึงทำเขาวุ่นวายใจได้ขนาดนี้นะ
อือนั่นสิ
เฮย์ลิออท น่ากลัวจริงๆ
จริงสิ มาจนถึงตอนนี้สมาชิกคนอื่นๆ คงยังไม่รู้ว่าเขาย้ายหน่วยรบแล้ว ถ้ากลับมาจากภารกิจแล้วรู้เื่เข้าจะเป็ยังไงนะ
#เฮย์ลิออทไหลลึก
161
