หลังจากที่ฮารานได้ถูกจับมาขังในคุกเนื่องจากเหตุผลที่ไร้สาระของเข้าสำนักนั้น
เขาได้มองไปทุกที่ของกรงขังแล้วสังเกตเห็น
คนที่ถูกขังในคุกทุกคน ส่วนใหญ่เป็อาชญากรที่มีพลังมากมาย และพลังค่อนข้างจะสูงอีกด้วย
แล้วพอฮารานลองค้นความทรงจำก็ได้เจอความจริงบางอย่าง
เมื่อ 5000 ปีก่อน เพื่อจะไม่ให้พวกเขาก่ออาชญากรรมเพิ่มขึ้น ทั้ง 7 สำนักใหญ่ จึงร่วมกันสร้างเรือนจำที่ไม่สามารถถูกทำลายได้ชื่อว่า เรือนจำกักขังปีศาจ โดยมีสำนักไท่ซานเป็ผู้นำและอีก 6 สำนักได้แก่ สำนักกระบี่หยก สำนักผู้ชี้ทาง สำนักหอคอยเทวะ สำนักหุบเขาพิรุณ สำนักเมฆาล่อง และสำนักกวนิ
ทั้ง 7 สำนักนักนี้ได้ลูกสร้างั้แ่ก่อน 5000 ปี และเป็สำนักที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรแห่งนี้ แต่ปัจจุบันเรือนจำกักขังปีศาจและสำนักเหล่านี้ความแข็งแกร่งเริ่มถดถอยไปตามกาลเวลาแต่ 7 สำนัก ก็ยังแข็งแกร่งที่สุดสำหรับอาณาจักรแห่งนี้อยู่
ซึ่ง เรือนจำกักขังปีศาจ แห่งนี้ก็ประกอบไปด้วย 20 ชั้น ปัจจุบัน ฮารานอยู่ชั้นที่ 20 เนื่องจากข้อหาไม่ค่อยร้ายแรงมาก แถมทั้งสำนักยังไม่ได้ตัดสินอย่างเป็ทางการด้วย จึงทำให้ไม่ใครรู้นอกจากเ้าสำนัก
เขาจึงจะใช้ช่องโหว่จากสถานการณ์นี้ ปล่อยนักโทษทุกคน โดยเริ่มจากปลอบตัว
ไม่ใช้การปกปิดมานาเหมือนเดิม
แต่คราวนี้ เขาจะเปลี่ยนมานา พลังฉี และใบหน้าให้เหมือนกับพวกที่ใช้พลังปีศาจ และครั้งนี้เขาจะใช้พลังเวทด้วย
จากนั้นเขาได้ดูดซึมพลังของเรือนจำระหว่างลงไปชั้นล่างเพื่อไปพัฒนาพลังปราณเวทย์ของเขา
ไม่นานฮารานก็เจอผู้คุมของเรือนจำคนหนึ่งที่ใบหน้าของมีแต่าแ แต่สิ่งที่ผู้คุมคนนั้นทำนั้นเขาได้แอบเอาอาหารมาให้เด็กที่เป็เผ่ามารคนหนึ่ง ที่ดูหิวโซมาก แล้วเด็กคนนั้นก็รับอาหารไปอย่างเงียบๆ พร้อมกับขอบคุณ ซึ่งการที่ฮารานเห็นแบบนั้นก็รอดูสถานการณ์ก่อนพร้อมกับจดจำใบหน้าของเขาและรอเวลาที่ผู้คุมคนนั้นออกไป
จากนั้นเขาก็ไปหาเด็กคนนั้น พร้อมกับรอยยิ้มที่สดใส ซึ่งเวลานั้นนักโทษทุกคนก็สงใสว่ามีนักโทษหลุดออกจากห้องขังได้อย่างไร แต่ไม่ทันที่ทุกคนจะสงสัยอะไร ฮารานได้ใช้เวทมนตร์มิติ "เวทย์ปีศาจมิติดำมืด" จากนั้นกรงขังของเด็กน้อยคนนั้นก็ถูกทำลายทันที ทุกคนที่อยู่ในละแวกนั้นก็สงสัยขึ้นไปอีกว่าจอมเวทย์มาในทวีปของผู้ฝึกตนได้อย่างไร แต่คำถามทุกคนก็ได้เปลี่ยนเป็ความหดหู่แทน เพราะว่า ฮารานได้ใช้มือเปล่าควักหัวใจเด็กพร้อมกับเก็บไว้ในมิติของเขาโดยไม่รู้สึกอะไร
ทุกคนที่อยู่ในละแวกนั้นที่ต่างตกตะลึงกับการกระทำของฮารานก็ต่างซ็อกกันไปตามๆ กัน ส่วนคนที่เหลือที่ยังคงสติไว้ได้ก็ต่างๆ บนด่าสาปแช่งในตัวฮาราน เนื่องจากในคุกแห่งนี้มี ผู้คุมอยู่ 20 คน โดยจะดูแลชั้นละ 1 คน เท่านั้นเพราะในอดีตนั้นเกิดปัญหาให้และผู้คุมในชั้นนี้ก็เป็มิตรกับนักโทษทุกคนมากเพราะเขารักเด็กและมีความคิดที่ว่าคนเราทำผิดก็สามารถปรับตัวได้ เขาจึงไม่เคยกดขี่ข่มเหงใครเลยแถมยังเปิดห้องทุกคนในเวลาพักด้วยโดยก็มีกฎว่าห้ามลงไปชั้นและขึ้นไปชั้นข้างบน นักโทษทุกคนก็ทำตาม และเวลาที่ผู้คุมคนนั้นกลับมา เขาก็จะเอาของกลับมาฝากทุกครั้ง แน่นอนว่าเขาจะดูแลเด็กเป็พิเศษ
แต่ในวันนี้ได้มีพวกนอกคอกได้ออกจากคุกมาเพื่อฆ่าเด็กแล้วยิ้มด้วยความดีใจ
ไม่นานเสียงบ่นด่าสาปแช่งก็มีมากขึ้น ทำให้สถานที่นั้นมี เสียงดังมากขึ้น จนมันไปทำให้คนเฝ้าประตูที่เฝ้าไปข้างหน้าต้องมากดู พอพวกเขาเห็นว่ามีนักโทษคนหนึ่งออกมา พวกเขาก็ให้สัญญาณ และโจมตีพร้อมกันทันทีแต่ภายในเวลา 0.2 วินาที ผู้เฝ้าประตูก็ตายในทันที ทุกคนที่อยู่แถวนั้นก็ตกตะลึงกับเหตุการณ์นี้ แต่ก็ไม่ทำให้พวกเขาเงียบลง แต่เสียงกลับดังขึ้น
ฮารานที่กลัวว่าแผนเขาจะเสียเขาจึงใช้วิชามาร "มารจองจำ" ซึ่งวิชานี้เป็วิชาที่ทำให้คนที่โดน จะฝันร้ายตลอดการหลับใหล ถึงแม้จะตายแต่มันก็ส่งผลกับิญญาเขาถูกจองจำเหมือนเดิม แถมความแค้นก็มากขึ้นด้วย
ฮารานที่เห็นว่าทุกคนอยู่ในการจองจำ เขาก็เริ่มฆ่าทุกคนโดยไม่มีข้อยกเว้นจนหมดและดูดซับพลังทั้งหมดนั้นมาจนทำให้พลังปราณเวทย์ของเขาเพิ่มขึ้นมหาศาล และเขาก็เข้าสู่ขั้นกระดูกเหล็กขั้นต้นในทันที
จากนั้นฮารานก็ได้เข้าไปสู่ชั้นต่อไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาและก็มีภาพหลอนหน้าน้องสาวของเขา
ฮารานนั้นต้องทำตามแผนการเพื่อจะเป็นิรันดร์เพราะฉะนั้นเขาต้องทิ้งทุกสิ่งถึงแม้จะเ็ปแค่ไหนก็ตาม
พอถึงชั้นที่ 19 มีผู้คุมกำลังทำร้ายนักโทษที่ใช้เวทมนตร์ด้วยความแค้นอยู่ เนื่องจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์และอาณาจักรจือหยางอยู่ใกล้กัน จึงทำให้มีการสู้รบกันเป็ครั้งคราว
เมื่อ 5 ปีก่อน มีาเกิดขึ้น ผู้ใช้เวทย์ที่เหลือรอดส่วนใหญ่หลังาก็จะกลับไปรักษาตัว แต่ผู้ที่ตกเป็เชลยก็จะถูกจับขังคุกชั้นที่ 15-19 และเนื่องด้วยความแค้นมาั้แ่หลายร้อยปีก่อนที่เกิดขึ้นในอดีต การทำแบบนี้ถือว่าเป็เื่ปกติ เพราะแบบนั้นฮารานจึงไม่เข้าไปยุ่งและลงไปชั้นต่อไปแต่ทว่าตอนที่เขาเดินนั้นได้เผลอไปเหยียบกับดักของเรือนจำจึงทำให้มีการแจ้งเตือนทุกชั้นรวมถึงเ้าสำนักทุกนิกายด้วย ทำให้ทุกคนที่ได้รับการแจ้งเตือนได้ไปที่เรือนกักขังปีศาจ
ระหว่างที่เกิดความกลหน ฮารานก็เร่งฝีเท้าอย่างรวดเร็วและก็เจอพวกผู้คุมที่กำลังไปยังชั้นที่เกิดเหตุเขาจึงต้องกำจัดไปเล็กน้อย แล้วพอมาถึงชั้นที่ 10 เขาก็ได้เจอนักโทษที่อยู่ขั้น กระดูกเหล็กขั้นท้ายขึ้นไปจึงทำให้เขาต้องระมัดระวังให้มากขึ้น พอมาถึงชั้นที่ 1 ฮารานได้เจอห้องขังพิเศษ ที่มีนักเวทย์กับผู้ฝึกตนขังรวมกัน แล้วดูเหมือนห้องนี้จะพิเศษที่สุดอีกด้วย เนื่องจากมียันต์ผนึกมากมายและก็อาคมเวทย์ปิดไว้ จึงไม่น่าจะสามารถออกมาได้
ฮารานที่รู้ว่าพลังของตนไม่สามารถทำลายกรงขังนั้นได้เพราะอ่านความทรงจำมาแล้ว เนื่องจากกรงนี้ทำมาจากผลึกิญญาที่จะปรากฏทุกๆ 1000 ปี จากูเาเหม่ยหลิงเท่านั้น จึงเป็การยากที่จะทำลายนอกจากจะอยู่ระดับนักเวทย์ขั้น x ไม่ก็ผู้ฝึกตนนภาขั้นต้น เขาจึงต้องใช้ขั้นตอนพิเศษเท่านั้น
ฮารานได้กรีดเืของตนเองและทำเป็สัญลักษณ์เหมือนกับการอัญเชิญปีศาจพร้อมกับหัวใจเด็กที่เตรียมไว้และก็ได้ท่องคาถาแปลกและพูดตกท้าย "จงออกมาะเิแห่งการทำลายล้าง ข้าจะทำตามบัญชาท่าน พร้อมกับพลังปราณเวทย์ของข้า หยินหยางกลับกัน เวทย์ดำกลายเป็ขาว BLACK WHITE EXPLOSION!!!!!" และการนับถอยหลังก็เริ่มขึ้น
จากนั้นฮารานก็ได้นำตัวนักโทษทั้งสองคนวาร์ปพร้อบกับตัวเขาไปยังป่าหมอกที่อยู่หลังนิกายไท่ซานและวาร์ปพวกเขาไปในมิติที่เขาสร้างขึ้นด้วยปราณเวท จากนั้นไม่นานหลังจากที่ผู้นำนิกายทุกมาถึงทางเข้าของเรือนจำพร้อมกับผู้คุมทั้ง 20 คน และได้มีการพูดคุยเล็กน้อย แต่พอพวกเขาทั้งหมดจะเข้าไปในเรือนจำกับขังปีศาจ
อยู่ๆ ก็มีเปลวเพลิงสีขาวและดำเผาทางเข้า แล้วพอจะมีคนเข้าไปก็มีะเิเกิดขึ้น และการะเิครั้งนี้เหมือนกับหลุมดำที่ะเิทุกอย่างในละแวกนั้นไป ซึ่งก็โชคดีที่เรือนจำนี้อยู่ในูเาทีู่เานี้ อยู่ห่างไกลจากหมู่บ้านหรือสำนักต่างๆ มาก แต่การะเิครั้งนี้ก็มีความเสียหายมากเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็พื้นที่หรือผู้นำนิกายต่างๆ ซึ่งการเสียหายในครั้งนี้โดยรวมแล้วคือ เรือนจำที่ถูกสร้างจากผลึกิญญากับนักโทษทั้งหายไป และผู้คุมที่ถูกดูดไปอีก 16 และแขนข้างขวาของผู้นำนิกายกระบี่หยกหายไป 1 ข้าง และขาข้างซ้ายของผู้นำนิกายกวนิหายไป 1 ข้าง
169K
