แสนรักแสนแค้น_End

    บทที่ 6 เลิกแค้น?... 100%

            นายหัวแสนอุ้มร่างบางจนมาถึงหนองน้ำจืด จึงค่อยๆวางร่างบางลงยืน ขณะที่วางลง เขามองใบหน้าสวยหวานอย่างไม่วางตา ซึ่งอัญชิษฐาก็มองเขาอย่างไม่วางตาเช่นกัน ถึงแม้จะรู้สึกใบหน้าร้อนผะผ่าว แก้มแดงระเรื่อให้เห็นก็เถอะ


            “ทำไมหน้าแดงล่ะ หรือว่ากำลังคิดอะไรอยู่?”


            มือใหญ่ยกขึ้นมาลูบไล้แก้มนวลเนียนใสเบาๆ ปากของนายหัวแสนเอ่ยถามหญิงสาวตัวเล็ก สายตามองจับจ้องใบหน้าสวยหวาน แล้วเลื่อนลงมาหยุดมองที่ปากบางจิ้มลิ้ม อย่างให้เธอรู้ถึงบางสิ่งบางอย่างจากเขา


            “เปล่าสักหน่อย ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อยหนึ่ง”


            อัญชิษฐาเห็นถึงความหมายภายในแววตาคู่นั้น ก็ยิ่งหน้าแดงมากยิ่งขึ้น แต่กระนั้นปากยังพูดปฏิเสธคำพูดของชายหนุ่มตัวโตไปด้วย ที่บอกว่าเธอกำลังคิดอะไร ซึ่งเธอก็กำลังคิดอะไรจริงๆ นั่นแหละ และอะไรๆที่ว่านั้น ก็เหมือนกับที่เขากำลัง๻้๵๹๠า๱อยู่ในตอนนี้นี่ไง


            “.........”


            “เอ่อ... เราอาบน้ำกันเถอะ”


            ดวงตาคมกริบที่หลุบมองปากบางจิ้มลิ้ม กลับขึ้นมามองสบประสานสายตากับดวงตากลมโตคู่สวย ซึ่งคราวนี้คนทั้งสองมองสบตากันนิ่ง โดยไม่มีใครเอ่ยถ้อยคำใดๆ ออกมา


            คนทั้งสองยืนนิ่ง จ้องมองกันและกันอยู่เช่นนั้นชั่วขณะหนึ่ง อัญชิษฐาจึงเอ่ยขึ้น เพราะไม่อาจทานทนต่อพลังอันแรงกล้า ในสายตาคมกริบคู่นั้นได้อีกต่อไป ยิ่งมองเนิ่นนาน เธอก็ให้รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังจะหลอมละลายยังไงยังงั้น


            “อืม... อาบน้ำกันเลย”


            นายหัวแสนตอบรับคำพูดของหญิงสาวตัวเล็ก พอพูดจบเห็นเธอเดินไปหยุดอยู่ทางลงอาบน้ำ ซึ่งเป็๲บริเวณที่ใช้อาบน้ำประจำ เขายืนมองร่างบางนิ่ง และพลันเห็นเธอกำลังจะถอดเสื้อ


            อัญชิษฐาหยุดชะงักมือเรียวเล็ก ที่กำลังจะถลกถอดเสื้อ เพราะรับรู้ได้ถึงการจ้องมองอย่างไม่วางตาของดวงตาคมกริบ เธอจึงหันไปมองชายหนุ่มตัวโต ซึ่งเขาก็มองเธออยู่จริงๆ และไม่มีทีท่าว่าจะหันไปมองทางอื่นเลยสักนิด


            “.........”


            ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องมองสบตากับดวงตาคมกริบอีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจถลกดึงเสื้อขึ้น และถอดออกจากร่างบาง ทำให้ชายหนุ่มตัวโตที่กำลังจ้องมอง แทบลืมหายใจไปเลยก็ว่าได้


            นายหัวแสนเดินเข้ามาหาร่างบาง ที่ตอนนี้ท่อนบนเปล่าเปลือย เผยให้เห็นความสวยงามของสองเต้าเต่งตึง อวบอิ่ม ซึ่งเขายอมรับว่าเขาชอบมากจริงๆ ขณะที่เดินเข้าหาร่างบาง ดวงตาคมกริบเลื่อนลงมามองสองเต้าเต่งตึงอย่างไม่วางตา


            เมื่อเดินเข้ามาใกล้ร่างบางแล้ว มือใหญ่ข้างหนึ่งยื่นไปเกี่ยวเอวบางเข้ามาหากายแกร่ง แล้วกดสะโพกผายเข้ามาแนบชิดกับสะโพกแกร่ง ให้รับรู้ถึงความแข็งขืน ส่วนอีกมือยกขึ้นไปโอบกุม บีบนวดเคล้นคลึงเต้าเต่งตึง อย่างแสดงความเป็๲เ๽้าข้าวเ๽้าของเต็มที่


            “พี่แสน”


            “ชูวววว์......”


            ชายหนุ่มตัวโตเห็นหญิงสาวตัวเล็กกำลังจะพูดออกมา เขาจึงทำเสียงปรามไม่ให้เธอพูดถ้อยคำใดๆออกมา แล้วเขาจึงก้มหน้าลงไปหาเต้าเต่งตึงอวบอิ่ม ที่ตอนนี้ชูชันท้าทายให้เขาดูดกลืนกิน


            นายหัวแสนไม่รอช้ายื่นปากไปดูดดึง ดูดกลืน ราวกับทารก ขณะที่อีกข้างมือใหญ่ก็ทำการขยี้ บีบนวด เคล้นคลึง ไปพร้อมๆ กัน และนั้นทำให้ขาเรียวสั่นเทา เรี่ยวแรงที่มีลดน้อยถอยลง มือเรียวเล็กจึงยกขึ้นมาจับไหล่แกร่งเอาไว้เป็๲หลัก


            “อืม อื้ออออออ......”


            ใบหน้าสวยหวานเชิดขึ้น เปลือกตาปรือลง ปากบางจิ้มส่งเสียงร้องครางออกมาเบาๆ เมื่อนายหัวแสนดูดดึง ดูดกลืน สองเต้าสลับกันไปมา ทั้งเบาบ้างหนักบ้าง เขาทำอยู่อย่างนั้นจนหนำใจ จึงค่อยผละใบหน้าขึ้นมามองใบหน้าสวยหวาน


            “อาบน้ำกันเถอะ”


            นายหัวแสนกล่าวกับหญิงสาวตัวเล็ก ด้วยน้ำเสียงกระเส่าแหบพร่า ก่อนจะปล่อยมือใหญ่จากร่างบาง เพื่อถอดเสื้อผ้าออกจากกายแกร่ง ขณะที่ถอดเสื้อผ้า สายตาคมกริบก็ยังคงมองร่างบาง ชนิดที่ตาไม่กะพริบไปด้วย


            อัญชิษฐาเห็นชายหนุ่มตัวโตถอดเสื้อผ้าต่อหน้าต่อตาเธอ ใบหน้าสวยหวานยิ่งแดงมากขึ้น แต่เธอไม่คิดจะหลบแต่อย่างใด เธอกลับใจกล้า ถอดกางเกงที่สวมใส่อยู่ออกจากสะโพกผายกลมกลึง นั้นยิ่งทำให้ดวงตาคมกริบจ้องมาตาเป็๲ประกาย


            อัญชิษฐาถอดเสร็จเธอเดินลงไปในน้ำ ซึ่งที่ตรงที่อาบน้ำนี้เป็๲ปลายน้ำ จึงสามารถลงไปอาบน้ำในหนองน้ำได้เลย เธอไปลอยคออยู่ในน้ำ โดยที่ดวงตากลมโตคู่สวยมองดูชายหนุ่มตัวโตเร่งถอดกางเกงออกจากกายแกร่งไปด้วย


    ๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔