ตอนนี้บนโต๊ะอาหาร นอกจากพลอยก็มีคนอีก4คน (ท่านแม่ เปาเอ้อ เซียวหงเสวียน และเซียวบิวตี้) เพราะพลอยไม่ให้บ่าวปากร้ายของแม่มานั่งโต๊ะด้วย.. ให้แยกไปทานที่ห้องครัวเอง แล้วก็ไม่ให้อาหารทุกอย่างที่พลอยทำหรอกนะ
ท่านแม่กับหงเสวียน แสดงท่าทีไม่สบายใจนัก ที่พลอยให้เปาเอ้อมาร่วมโต๊ะด้วย .. แต่พลอยบอกทุกคนั้แ่ตอนประกอบอาหารในห้องครัวแล้ว ว่าจะให้เปาเอ้อร่วมโต๊ะด้วย.. ด้วยพลังแห่งอาหาร ทุกคนจึงยอมตามใจแม่ครัวพลอยผู้นี้
หลังจากพลอยให้สัญญาณลงมือกินได้ .. ท่วงท่าสง่างามเป็กุลสตรีของทุกคนก็มีเพียงการใช้ตะเกียบคีบ และใช้ช้อนตักครั้งแรก .. ครั้งต่อไปน่ะเหรอ .. มันเร็วขึ้น และเร็วขึ้น..
บนโต๊ะ พลอยก็คอยใช้ช้อนกลางตักอาหารให้ทุกคน ที่เยอะสุดคือท่านแม่ รองลงมาคือหงเสวียน.. และถ้าไม่ตักให้เปาเอ้อกับบิวตี้ พวกเธอก็คงน้อยใจแน่
บิวตี้ พยายามหาโอกาสพูด หลังกลืนกินไปได้พักใหญ่.. “ว้าว! ฝีมือทำอาหารของพี่หญิงใหญ่ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ ข้าไม่เคยทานอาหารอะไรที่อร่อยเช่นนี้เลย .. ทั้งที่เป็อาหารดูง่ายๆ ธรรมดา แต่ทำไมรสชาติมันราวกับซึมลึกเข้าไปในลิ้น แผ่ไปทั่วในปาก กระจายไปทั่วร่างกายข้าเลย
ผักก็กรอบกำลังดี เนื้อก็ช่างนุ่มยิ่งนัก ช่างเคี้ยวได้สนุกเหลือเกิน ซุปก็ช่างกลมกล่อมยิ่ง.. บลาๆๆ ... นี่... นั่น...โอ่.... ฯลฯ ”
หงเสวียน แม้ยังสภาพจิตใจไม่ปกติ ก็ยังยิ้มพูดเบาๆ ได้ “ฝีมืออาหารของพี่หญิงใหญ่ ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก” (ปกติจะเรียกพลอยว่าคุณหนูใหญ่ แต่ตอนนี้เรียกตามแบบของเซียวบิวตี้แล้ว) เธอกินไป น้ำตาก็ไหลออกมาด้วย.. แต่ก็ไม่ใช่อุปสรรคอะไรก็การคงความเร็วในการทานอาหารพร้อมกับซับน้ำตาไปด้วย
แม่ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่สลับกัน แต่พลอยเห็นแววตาภูมิใจ มีความสุข และสับสน ปนๆ กันอยู่ “วันนี้ลูกแม่ทำอาหารอร่อยมากจริงๆ ฝีมือแม่เทียบลูกไม่ได้เลย ต่อไปต้องมาเรียนรู้จากลูกซะแล้วซิเนี่ย” พูดไปก็ทานต่อไปด้วย
เปาเอ้อยิ้มพร้อมส่งสายตาปิ๊งๆ ตลอด “คุณหนูช่าง....ชม ...ชม ...และชม ฯลฯ”
แม่กับเปาเอ้อ สรรหาถ้อยคำมาเยินยอพลอยขณะทานอาหาร แบบว่าไม่ต้องกลัวที่จะขาดแคลนคำชม ฯลฯ ส่วนอีก2สาว หาโอกาสพูดได้ยากนัก .. เพราะต้องคอยเคี้ยวๆ กลืนๆ .. แล้วตักใส่ปากต่อ..
พลอยก็มีความสุขร่วมด้วยนะ ที่เห็นทุกคนทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย .. ด้วยสติปัญญาของพลอยตอนนี้ ภาพที่เห็นต่อหน้า ไม่ได้overแต่อย่างใด? แม้พลอยจะทำอาหารอะไรอย่างง่ายๆ ไม่ต้องเตรียมการหลายขั้น ไม่ต้องใช้วัตถุดิบพิเศษอะไรเลย ไม่ได้ใช้กระบวนการซับซ้อนใดๆ เพียงแค่ใช้ลมปราณผสานเข้าระหว่างทำอาหาร เท่านี้รสชาติก็ถูกยกระดับขึ้นแล้ว ยิ่งถ้าพิถีพิถันในการทำอาหารแบบวันนี้ล่ะก็ 555 มีพ่อครัวแม่ครัวไม่มากหรอกนะ ที่จะทำอะไรอร่อยๆ และดีต่อสุขภาพเช่นนี้ได้ ^^ 
แต่ก็ดูท่าพลอยจะประเมินความสามารถในการทำอาหารของพลอยต่ำไปหน่อย! .. เพราะอาหารทุกอย่าง.. เกลี้ยงเลย.. แม้แต่น้ำซุปยังแทบไม่เหลือไว้ซักหยด.. นี่ถ้าไม่ติดที่ต้องรักษามารยาทบนโต๊ะอาหาร พลอยว่าคงได้เห็นหลายคนเลียจาม ชาม ช้อม และตะเกียบ เป็แน่แท้ที่เดียวเชียวล่ะนะเ้าคะ..
ทั้ง4คน ยกเว้นพลอย (ทานเพียงพออิ่ม) พุงกางหมดเลย! พุงป่องสุดก็คือน้องเล็กเซียวบิวตี้.. เธอยังกล้าพูดนะว่า “อยากกินต่อ!?” ไม่ใช่ว่ากับข้าวมันจะขึ้นมาถึงคอแล้วเหรอ? .. ยัยเด็กน้อยน่ารักผู้นี้ และทุกคนก็พยายามรักษามารยาท เรอให้เงียบที่สุด 555^^
4K
