เวลาต่อมาสายฝนเทกระหน่ำไม่ลืมหูลืมตา จนแทบไม่มีผู้คนหลงเหลืออยู่บนท้องถนน ณ เวลานี้ความเงียบเหงาและเย็นชื้นของฝนที่โปรยปรายเบา ๆ ทำให้บรรยากาศดูวังเวงและน่าขนลุก แสงไฟจากเสาไฟฟ้าสะท้อนบนผิวถนนที่เปียกชื้นสร้างแสงสะท้อนที่แผ่วเบาตลอดทาง เรย์ต่างสาดส่องสายตาไปรอบกายอย่างระแวดระวังเขารับรู้ได้ถึงความไม่แน่นอนของสถานการณ์ โชคดีที่มีสายฝนช่วยกลบเสียงใด ๆที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างไม่พึงประสงค์ความชื้นและกลิ่นของน้ำฝนคละเคล้ากับกลิ่นของอาคารที่ถูกทิ้งร้างทำให้ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความกดดัน
เรย์และโยซึรุจูงมือกันวิ่งฝ่าสายฝนโดยไม่ได้สื่อสารกันแม้แต่คำเดียวทั้งสองอยู่ในสภาพเปียกมะล่อกมะแล่กจนหนาวสั่น พวกเขาวิ่งกันไปเรื่อย ๆแล้วสุดท้ายจึงบังคับตัวเองให้ชะลอความเร็ว พยายามหายใจลึก ๆ พวกเขาจะตะลุยไปทื่อๆ แบบนี้ต่อไม่ได้ เพราะยังมีอันตรายอย่างอื่นนอกจากสิ่งที่พวกเขากำลังพยายามหนี
แสงไฟนีออนจากร้านค้าข้างถนนที่ปิดให้บริการไปแล้วบางส่วนทำให้เห็นเงาของตึกเรียงราย เรย์สอดส่องไปรอบ ๆ อีกครั้งแล้วตัดสินใจเลือกเข้ามาหลบในอาคารพาณิชย์ขนาดสามชั้นซึ่งดูเหมือนว่าชั้นล่างเปิดเป็นร้านอิซากายะ ขวดเหล้ามากมายตั้งเรียงรายบนชั้นวางแสงไฟสลัว ๆ จากหลอดไฟเล็กที่ยังเปิดอยู่ทำให้บรรยากาศดูอึมครึมและเปลี่ยวเหงา
ภายในร้านอิซากายะมีกลิ่นเหล้าหมักที่ปะปนกับกลิ่นอับของไม้ที่เปียกชื้นพื้นไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเบา ๆ เมื่อเรย์และโยซึรุย่างเท้าเข้า โยซึรุมองไปรอบ ๆด้วยสายตาที่สั่นไหวเล็กน้อย เขาจับมือเธอแน่นขึ้นเพื่อให้เธอรู้สึกปลอดภัย
ครั้งนี้เรย์เป็นคนเดินนำสำรวจตัวเขารู้สึกเหมือนกำลังบุกรุก แต่เขาก็ยังเลือกเข้าไปข้างในเลย์เอาท์ของห้องบนชั้นสามเหมือนกับห้องพักภายในอพาร์ทเม้นท์ทั่วไปหนึ่งห้องนอนพร้อมห้องรับประทานอาหารและห้องครัว ด้านบนของโต๊ะยังคงสะอาดสะอ้านเครื่องปรุงและเครื่องใช้ต่างๆ ยังคงเรียงอย่างเป็นระเบียบมีห้องอาบน้ำเป็นแบบอ่างขนาดใหญ่ เกือบทุกอย่างตกแต่งด้วยไม้สไตล์ญี่ปุ่นโบราณ
ดูเหมือนว่าที่นี่จะยังไม่เคยมีใครเข้ามารื้อค้นมีประตูบานเลื่อนที่นำไปสู่อีกห้องหนึ่งและด้านในเป็นเตียง เรย์ชะโงกหน้าเข้าไปตรวจสอบความปลอดภัยภายในมีผ้าม่านสีเทา มีแล็ปท็อปวางอยู่บนโต๊ะข้างตู้เสื้อผ้าและโต๊ะเครื่องแป้ง สังเกตจากข้าวของเครื่องใช้ดูเหมือนว่าจะเป็นห้องของสามีภรรยาคู่หนึ่ง
ทันใดนั้นสายฟ้าก็ฟาดทะลุชั้นเมฆลงมาเปรี้ยงปร้างสะเทือนแก้วหูราวกับบัญชาของพระเจ้า เม็ดฝนที่ร่วงลงมากระทบหลังคาส่งเสียงดังหนักยิ่งขึ้นก่อนจะกลายเป็นเสียงซู่ซ่าที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจม่านฝนอันหนาแน่นบดบังทิวทัศน์นอกหน้าต่างจนกลายเป็นสีขาวโพลน
สายฝนเย็นฉ่ำยังคงโปรยลงมาอย่างต่อเนื่องช่วยชะล้างกลิ่นคาวเลือดภายในเมือง
“ที่นี่น่าจะปลอดภัยพอให้เราหลบได้สักระยะ...นะครับ—”
เรย์เดินมาปิดหน้าต่างไม่ให้ฝนสาดเข้ามายังห้องพอหันกลับมาอีกทีก็เห็นว่ารุ่นพี่สาวอยู่ในสภาพสวมชุดชั้นในสีดำลายลูกไม้เพียงสองชิ้น
ภาพความทรงจำเรื่องคืนนั้นยังคงแจ่มชัด
รุ่นพี่สาวเอ่ยปากขึ้นทำลายความเงียบ
“เอ...ดูเหมือนเราจะใช้สาเกพวกนี้คลายความหนาวได้สักหน่อยนะ”
โยซึรุใช้นิ้วแตะคางพลางเอียงคอเล็กน้อยถือเหล้าสาเกสองขวดที่หยิบติดมามาจากชั้นล่างชูให้เขาเห็น
สำหรับโยซึรุนั้นการเอียงคอมีความสำคัญมากเธอเคยทดสอบมาหลายครั้งแล้วกระทั่งรู้ว่าการทำแบบนี้ช่วยสร้างเสน่ห์ดึงดูดต่อเพศตรงข้ามได้เป็นอย่างมาก
“นี่เธอเองก็ถอดเสื้อผ้าออกก่อนเถอะ เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอาได้นะ”
“เอ่อ...ครับ”
เรย์ถอดเสื้อผ้าที่เปียกชื้นสวมทับด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวที่ค้นพบภายในห้องนอนก่อนจะกลับมาเห็นสายตาของรุ่นพี่สาวที่มองการกระทำของเขาตั้งแต่ต้นจนจบ
“ดูเหมือนห้องน้ำจะใช้ได้ปกตินะครับเชิญรุ่นพี่ใช้ก่อนได้เลย ผมจะไปตรวจเช็กด้านล่างอีกสักรอบหนึ่ง”
เรย์กล่าวด้วยอิริยาบถลุกลนเล็กน้อย ผิดไปจากวิสัยของตัวเขา
“ฉันแปลกใจมากเลยนะที่เรย์คุงก็มีด้านที่ไร้เดียงสากับเขาอยุ่เหมือนกัน”
เสียงใสว่าเช่นนั้นแล้วหัวเราะคิกคักขณะเดินตามเข้ามายังห้องนอน
เธอใช้มือที่ว่างอยู่ดันอกของเด็กหนุ่มให้นั่งลงบนเตียงด้วยกิริยาแช่มช้อยก่อนยื่นเหล้าสาเกให้ขวดหนึ่ง
“ดื่มสิจะได้ช่วยคลายหนาว”
เรย์เห็นสายตาของรุ่นพี่สาวเบื้องหน้าจนรู้สึกราวกับต้องมนตร์สะกด รับขวดเหล้าสาเกจากมือบาง
“เรื่องก่อนหน้านี้และที่ผ่านมาฉันต้องขอบคุณเธอมากนะ”
โยซึรุกล่าวรอยยิ้มพร้อมกับหย่อนก้นลงนั่งข้างเด็กหนุ่มบนเตียงนอน
“ไม่หรอกครับเป็นใครก็ต้องทำเหมือนกันทั้งนั้น”
“ทำไมคนเราพอไม่มีกฎระเบียบควบคุมแล้วกลับทำเรื่องโหดร้ายได้หน้าตาเฉยแบบนี้กัน แค่นี้โลกเรายังไม่แย่พออีกหรือไง”
โยซึรุหวนนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่าน ๆ มา
“สถานการณ์เลวร้ายมักเปลี่ยนมนุษย์ให้ทำอะไรโง่เขลาโดยที่ไม่รู้ตัวเสมอแหละครับ”
เรย์หันมามองรุ่นพี่สาวเล็กน้อย
“ข้อนี้พวกเราก็ได้พิสูจน์กับตัวเองมาแล้วไม่ใช่หรือครับ”
รุ่นพี่สาวยิ้มก่อนทั้งคู่ยื่นขวดชนกันกระดกขวดสาเกในมือขึ้นดื่มดังอึก ๆ
“นับจากวันแรกจนถึงตอนนี้ฝีมือของเธอดีขึ้นมากเลยนะ เปลี่ยนแปลงไปจนแทบเป็นคนละคน ทำเอาฉันแปลกใจมากเลยล่ะ”
“ผมและเคนจิต่างคิดว่าพวกเราจำเป็นต้องแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นไม่งั้นคงปกป้องสิ่งสำคัญไว้ไม่ได้”
“แล้วฉันล่ะ...นับเป็นสิ่งสำคัญของเธอด้วยหรือเปล่า”
เรย์ที่ได้ยินเช่นนั้นหันกลับมามองหน้าของรุ่นพี่สาวแล้วชะงักไป
“เอ่อ... ผม—”
“คิก ๆ ล้อเล่นจ้าล้อเล่น ที่หน้าแดงอยู่นี่เพราะฤทธิ์สาเกใช่ไหม”
โยซึรุหัวเราะคิกคัก ผ่านสีหน้าหยอกเย้า
“เอาล่ะเดียวฉันลงไปหยิบเหล้ามาเพิ่มสักหน่อย ว้าย—”
ดูเหมือนแอลกอฮอล์เริ่มออกฤทธิ์ทำให้หญิงสาวเสียการทรงตัวขณะลุกขึ้นยืน
เรย์พยายามช่วยเหลือคว้าข้อมือของเธอไว้ได้ทัน แต่นั่นทำให้ร่างบางล้มคร่อมบนตัวของเขาอย่างน่าหวาดเสียว
เรย์รู้สึกได้ถึงความชื้นของเม็ดเหงื่อผ่านแผ่นหลังซึ่งสัมผัสกับเตียงนุ่ม
ทั้งคู่ต่างสบตาท่ามกลางความเงียบใบหน้าห่างกันเพียงคืบ
บราที่โอบอุ้มทรวงอกอันใหญ่โตของเธอเอาไว้ปรากฏเด่นชัดแก่สายตาในระยะใกล้ชิดทำเอาหัวใจสั่นไหว
“สัมผัสมันสิฉันอนุญาตให้สัมผัสมันได้เท่าที่เธอต้องการเลยนะ”
รุ่นพี่สาวกล่าวขึ้นทำลายความเงียบพร้อมจับมือของเด็กนุ่มให้สัมผัสกับอกนุ่มของตนผ่านบราสีดำลายลูกไม้
“…”
เรย์ลูบมันอย่างแผ่วเบาด้วยมืออันสั่นเทาก่อนจะหยุดชะงักลง
“ผมควรจะหยุดลงแค่นี้พวกเรากำลังเล่นกับไฟ ผมไม่อยากให้—”
“ชู่วว์”
โยซึรุใช้นิ้วปิดปากของเด็กหนุ่ม
“เราไม่รู้ว่าจะมีชีวิตรอดอยู่อีกได้นานแค่ไหนหลังจากนี้...ทำไมเธอไม่ลองทำในสิ่งที่อยากทำแทนการเชื่อฟังสมองของตัวเองดูบ้างล่ะ”
สาวงามยืนกรานพร้อมแย้มยิ้มหยาดเยิ้มดวงตาคู่งามจ้องเข้ามาในดวงตาของเขา
“รุ่นพี่กำลังเริ่มใช้วิธีคิดเหมือนคนพวกนั้นเลยนะครับ”
“แต่เราไม่ได้ทำเรื่องโหดร้ายสักหน่อยนี่เป็นเรื่องของเธอกับฉันเท่านั้นที่เป็นคนตัดสินใจ”
โยซึรุสวนกลับทำให้เรย์ต้องอึ้งไป
“เซ็กซ์น่ะเป็นเรื่องธรรมชาติถ้าไม่ทำให้ตัวเองหรือใครเดือดร้อนมันก็ไม่ใช่เรื่องผิดมันมีประโยชน์ด้วยซ้ำไปในเวลาแบบนี้”
หญิงสาวยืดตัวขึ้นนั่งคร่อมร่างของเด็กหนุ่มแก่นกายของทั้งคู่ต่างเคลื่อนสัมผัสกันผ่านเนื้อผ้า
“แม้แต่สัตว์เซลล์เดียวยังต้องคลายเครียดด้วยการผสมพันธุ์แต่ในฐานะที่พวกเราเป็นมนุษย์ เซ็กซ์นั้นให้อะไรมากกว่า จริงไหม?”
“แต่ว่าเคนจิ—”
““ชู่วว์… หยุดพูดถึงเขา ช่วงเวลานี้มีเพียงแค่เรา”
ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์หรืออะไรก็ตามแต่ทำให้ความยับยั้งชั่งใจของเรย์ลดต่ำจนถึงขีดสุด เขาชันตัวขึ้นจับหญิงสาวพลิกกลับให้อีกฝ่ายอยู่ใต้ร่างมือหนาถลกบราสีดำลดต่ำ ลงมือดูดแม้มมันอย่างกระหายราวกับคนที่พบเจอโอเอซิสท่ามกลางทะเลทรายอันแห้งแล้ง
ต่อให้เรื่องบางเรื่องจะเก่งกาจแค่ไหนแต่เขาก็ยังเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะจนสามารถควบคุมอารมณ์ดิบของมนุษย์ไว้ได้โยซึรุลูบเส้นผมของเขาเบาๆ อย่างปลอบประโลมเมื่อเห็นเขาหมกมุ่นอยู่กับทรวงอกคู่งามเธอแอ่นอกตอบสนองเลี้ยวลิ้นของเขาอย่างเต็มอารมณ์
ทรวงอกสวยที่กำลังอวดโฉมถูกมือเรียวยาวทั้งสองยื่นลงมาบีบเคล้นเขาใช้ปลายนิ้วลูบไล้เคล้าคลึง วนปลายนิ้วหยอกเย้ากับยอดมณีเม็ดงามก่อนจะใช้ใบหน้าซุกไซ้ไปยังซอกคอสูดดมความหอมหวานพร้อมกับใช้เรียวลิ้นลากไล้ไปทั่วบริเวณขณะที่มือยังไม่หยุดเคลื่อนไหวเลยแม้แต่น้อย รุ่นพี่สาวบิดกายไปมาอย่างทรมานจากสัมผัสของเด็กหนุ่มที่ก่อกวนเธอไม่หยุดจนต้องหลุดเสียงหวานครางอู้อี้ออกมาอย่างแผ่วเบา
“ค่ำคืนนี้มีเพียงแค่เราสองมอบทุกสิ่งอย่างของเธอให้ฉันที่อยู่ตรงหน้านี้ก็พอ นะ...”
โยซึรุครางโดยไม่จำเป็นต้องอดกลั้นเสียงของเธอถูกกลบด้วยสายฝนและเสียงฟ้าร้อง ม่านประตูและหน้าต่างทุกบานถูกปิดหมดแต่ยังคงมีแสงจากสายฟ้าเล็ดลอดเข้ามาอยู่บ้าง
เรย์ลดตัวลงต่ำไล่จูบทั่วเรือนร่างของรุ่นพี่สาวเขาจูบไล้คืบขึ้นมาที่ต้นขาด้านในทีละน้อย ๆ ชั้นในท่อนล่างตัวบางยังคงอยู่เขาจูบขาหนีบด้านในจนเธอแอ่นสะโพกรับสั่นกระเส่าเขาเริ่มตวัดลิ้นเข้าไปภายใต้ผ้าสีดำเล็กบางที่แก่นกายซุกซ่อนอยู่นิ้วมือเกี่ยวอุปสรรคเบี่ยงให้พ้นทาง ส่งเรียวลิ้นเข้าไปเบิกทางอย่างซุกซนเธอถูกกระตุ้นปลุกเร้าจุดกระสันจนหญิงสาวยกสะโพกเด้งรับสั่นกระเส่าส่งเสียงร้องครวญครางบ่งบอกว่าถึงจุดสุดยอดของห้วงอารมณ์
“ฮึก…อร๊างห์! เลิกแกล้งกันได้แล้ว”
รุ่นพี่สาวดึงร่างกายของเขาที่กำลังซุกซนขึ้นมาเพื่อสัมผัสริมฝีปากดูเหมือนเธอไม่อยากมีความสุขอยู่ฝ่ายเดียว ร่างกายของทั้งคู่สั่นเทิ้มเรียวลิ้นกวัดเกี่ยวหยอกล้อ มือหนาและมือบางต่างเล้าโลมกระตุ้นความกระสันให้แก่กัน
คราวนี้หญิงสาวคิดเป็นฝ่ายคุมเกมพลิกตัวขึ้นขี่คร่อมร่างหนาแหวกเชือกผ้าคลุมสีขาวออกแอ่นกายใช้จุดอ่อนไหวที่สุดของตนเบียดเสียดถูไถกับความเป็นชายอันแข็งแกร่งผ่านชั้นในตัวบาง
คราวนี้เด็กหนุ่มต้องเป็นฝ่ายส่งเสียงร้องคราญครางขอความเมตตาจากรุ่นพี่สาว
อยากจะแกล้งเอาคืนให้มากกว่านี้แต่ดูเหมือนเธอเองนั้นเริ่มไม่สามารถต้านทานห้วงประกายแห่งอารมณ์ไหวมันเปียกลื่นและเสียวกระสันอย่างไม่ลดละ
หญิงสาวเปลี่ยนเป็นท่านั่งยองใช้นิ้วเกี่ยวเบี่ยงชั้นในสีดำออกเล็กน้อยเธอยกลำตัวใช้อีกมือที่ว่างจับแก่นกายของเขาก่อนจะกดร่องอันนุ่มชื้นของตนเข้าหาอย่างเชื่องช้าหยอกเย้าทีละนิดจนสุดรัดรึงแก่นกายความเป็นชายจนกระสันสุดบรรยาย
มันทั้งชื้นแฉะ แน่นและอุ่นร้อน
เธอเริ่มลงแรงส่ายสะโพกบดขยี้เป็นวงกลมอยู่สักพักก่อนยกสะโพกขึ้นลงซ้ำ ๆ ด้วยความเร็วจนจมลึก
ร่างหนาแอ่นกายรับเด้งเอวสวนขึ้นสอดจังหวะประสานเขาใช้มือทั้งสองซึ่งว่างอยู่กระตุ้นทรวงอกอิ่มขณะเด้งกระดอนไปมาท้าทายสายตาจนเกินทานทน
รุ่นพี่สาวจ้องมองลงมาด้วยแววตาแห่งความสุขอันเหลือล้นเสียงครวญครางของทั้งสองดังสะท้อนคลอเคลียเคียงคู่เป็นจังหวะ
“อ่า อ่า อ่า... มันเสียวฮึก... แน่นคับรูไปหมด อร๊างห์~”
รุ่นพี่สาวก้มตัวลงมาสัมผัสกวัดเรียวลิ้นเข้าไปชอนไชดูดดื่มกับเด็กหนุ่มเบื้องล่างหวังบรรเทาอารมณ์ขณะที่สะโพกยังคงโยกขึ้นลงเป็นจังหวะดั่งพายุที่พัดโหมกระหน่ำอยู่ภายนอก
เรย์ชันร่างกายส่วนบนขึ้นเปลี่ยนให้ทั้งคู่อยู่ในท่านั่งทั้งสองต่างนั่งหันหน้าเข้าหาโดยที่สัมผัสจากเรียวลิ้นไม่เคยแยกจาก
นอกจากความเร็วทั้งคู่ยังเพิ่มความรุนแรงยิ่งลึกเรย์ยิ่งสัมผัสได้ถึงความชื้นที่หลั่งออกมามากขึ้นจนไหลเปียกชุ่มบนผ้าปูที่นอนหญิงสาวส่งเสียงครางอู้อี้ผ่านริมฝีปากที่บดเบียดกัน
ในห้วงเวลาสุดท้ายร่างกายหญิงสาวสั่นเทิ้มตัวกระตุก เรย์รับรู้ได้ถึงอาการบีบรัดจากภายในเด็กหนุ่มส่งกำลังทั้งหมดเปลี่ยนเป็นเร่งความเร็วตาม หวังเข้าเส้นชัยไปพร้อมกัน
ในวินาทีสุดท้ายเขารีบถอนแก่นกายออกจากตัวหญิงสาวระเบิดหลั่งห้วงอารมณ์แห่งความสุขละเลงลงบนหน้าท้องและทรวงอกอิ่มจนเปรอะเปื้อนไหลย้อย
เรย์โอบหญิงสาวลงนอนพักอยู่บนลำตัวของตนทั้งคู่หอบหายใจอย่างหนักหน่วงล่องลอยเคลิบเคลิ้ม
หลังจากนอนพักสักครู่ทั้งสองต่างจูบกันและกันอย่างเร้าร้อนโดยที่อากาศเย็นจากสายฝนไม่อาจต้านทานไฟราคะที่กำลังจะเกิดขึ้นระลอกใหม่ได้
ภายในห้องน้ำซึ่งปูด้วยพื้นไม้
แสงไฟจากตะเกียงสีส้มอ่อน ๆส่องสว่างคลอเคลียบรรยากาศที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาทั่วทั้งห้องเด็กหนุ่มหันไปมองภาพบนกระจกซึ่งมีไอน้ำเกาะอยู่เผยสะท้อนให้เห็นตัวเขาในสภาพเปลือยเปล่านั่งแช่อยู่ในอ่าง
ภายในอ่างมีน้ำสีขุ่นเกิดจากการนำไวน์ลงมาเทผสมซึ่งเป็นไอเดียพิสดาร ของรุ่นพี่สาวแต่เขาต้องยอมรับเลยว่ามันช่วยดึงอารมณ์ออกมาได้ในอีกรูปแบบหนึ่งจนไม่อาจบรรยาย
ใบหน้าของเด็กหนุ่มเมื่อถูกกระตุ้นมันเต็มไปด้วยความเสียวซ่านสะท้านเกินจะทานไหวขณะมีหญิงสาวผู้หนึ่งขยับหัวขึ้นลงอยู่ตรงหว่างขาครอบครองแก่นกายด้วยเรียวลิ้นอันอ่อนนุ่ม
“ช้ากว่านี้หน่อยครับ”
โยซึรุเหลือบสายตามองหน้าเด็กหนุ่มเล็กน้อยผิวขาวผ่องนวลเนียนและใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยหยดน้ำเกาะพร่างพราวดูทรงเสน่ห์
สีหน้าและแววตาออดอ้อนที่เธอใช้มองเขาในตอนนี้ทำให้เขากลายสภาพเป็นลูกไก่ในกำมืออย่างง่ายดาย
เธอไม่สนใจคำอ้อนวอนนั้นเรียวลิ้นนุ่มกวัดอย่างพลิ้วไหวหยอกเย้าลิ้มรสแก่นกายแทบทุกอณูของเขาอย่างหิวกระหายรูดขึ้นรูดลงครั้งแล้วครั้งเล่ากระชั้นถี่เร็วขึ้น
“อึก...”
เขาเกร็งแก่นกายไว้ให้มั่นอดทนต่อความเสียวกระสัน ดันร่างของหญิงสาวเอนหลังพิงขอบอ่างจัดแจงท่าทางอย่างหวาดเสียว
เธอจ้องมองมาส่งสายตารัญจวนแสดงออกอย่างเสียดาย
ทว่าเด็กหนุ่มไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว
เขาฉีกเรียวขาคู่งามกางตั้งชี้ฟ้าเป็นตัววีแทรกความเป็นชายอันร้อนผ่าวกลับเข้าไปยังโพรงถ้ำที่กำลังเปียกชื้นอย่างละเมียดละไม
เกร็งกายขยับเข้าออกช้า ๆ เนิบ ๆแล้วไต่ระดับเพิ่มความเร็วขึ้น
น้ำในอ่างกระฉอกสั่นไหวตามแรงกระแทกไม่ขาดช่วง
สายตาจ้องมองกันผ่านห้วงกามอารณ์ที่ลุกไหม้
เขาขยับเปลี่ยนท่าเล็กน้อย จับเรียวขาคู่งามชี้ตรงเก้าสิบองศาโน้มตัวยกสะโพกหญิงสาวดันขึ้น
“อ๊า... ท่านี้... ฮึกเข้าลึกเกินไปแล้ว~ ซี๊ด! เสียว...มันเสียวเหลือเกิน—”
เด็กหนุ่มทุ่มเรี่ยวแรงทั้งหมดโหมกระหน่ำนานหลายนาทีต่อเนื่องไม่เว้นพัก
สุดท้ายหญิงสาวไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไปตัวเธอแหงนหน้าหลับตาร้องครวญครางตามจังหวะอยู่ใต้ร่างของเด็กหนุ่ม
สัมผัสได้ถึงอาการกระตุกตอดรัดแน่นจากภายใน
“ของ...รุ่นพี่ แน่นสุด ๆ—จะกลั้นไว้ไม่อยู่แล้ว”
เขาถอนกายออกทันเวลาระเบิดทุกสิ่งลงบนร่างอันงดงามราวกับสบัดพู่กันลงบนรูปปั้นแกะสลักผสมกลิ่นคาวโลกีย์รอยคละคลุ้งสร้างความรัญจวนเกินบรรยาย
ต่อให้เป็นนรกอเวจีขุมใดก็ตามไม่สนว่าเรื่องราวจะจบลงที่ใดพวกเขาพร้อมจะถูกเผาไหมไปด้วยเพลิงแห่งราคะด้วยความยินยอมเพื่อแลกกับบาปนี้
หลังพายุแห่งห้วงอารมณ์ได้ผ่านพ้นทั้งคู่จึงนั่งอิงแอบแนบชิดแช่น้ำอุ่นภายในอ่างอย่างผ่อนคลาย
พวกเขาไม่อาจกระซิบคำหวานหรือการพร่ำพรรณนาบอกรักผ่านลมปากดั่งคู่รักมีเพียงการสัมผัสลูบไล้แสดงอารมณ์ปรารถนาผ่านทางภาษากายเท่านั้น
โยซึรุนอนเอนหงายหน้าหลับตาพริ้มรับสัมผัสจากฝ่ามือซุกซนของเรย์ที่ช้อนอยู่ด้านหลังมือหนานวดคลึงทรวงอกอิ่มที่สะท้อนขึ้นลงอยู่เหนือน้ำรุ่นพี่สาวหลุดเสียงครางออกมาอย่างสบายตัว
“ไม่ว่าจะในรูปแบบไหนถ้าได้อยู่กับเรย์คุงแค่สองคนละก็ ตัวฉันที่คิดอะไรแบบนี้ ดูน่ารังเกียจรึเปล่า?”
เรย์กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นแทนคำตอบ โดยไม่เห็นแววตาที่แฝงความลึกล้ำไว้ของโยซึรุ
‘เด็กผู้ชายก็แบบนี้ล่ะนะใช้เสน่ห์มารยาเพียงนิดหน่อย ก็ค่อย ๆ ควบคุมอีกฝ่ายได้เท่าที่ต้องการ’
91
