เด็กชายหน้าตาประหลาดผมสีขาวใบหน้าขาวซีด ดวงตาสองสี โดยข้างขวาสีฟ้า ข้างซ้ายสีเหลืองมีใบหูสีขาวโผล่ออกมาจากบนศีรษะ ลุกขึ้นยืนมองไปที่ผู้เฒ่าเสวี่ย พร้อมกับเอ่ยถาม
"แล้วคัมภีร์แห่ง์นั้นตอนนี้อยู่ที่ใดหรืออยู่ในแดนมรณะที่ผนึกมารา"
ทุกคนในโรงน้ำชาหันมองเด็กชายหลังจากนั้นก็มีเสียงคนะโ
"ปีศาจจจจจจจ" เมื่อจบเสียงก็เกิดความโกลาหลทุกคนต่างพากันวิ่งหนีออกจากโรงน้ำชาอย่างรวดเร็ว
เด็กชายเห็นทุกคนกำลังวิ่งหนีจึงพุ่งทะยานเข้าไปหาผู้เฒ่าเสวี่ยในทันทีผู้เฒ่าเสวี่ยเห็นดังนั้นก็ล้วงเอายันต์จากอกเสื้อออกมาก่อนจะร่ายเวทและปาลงพื้นเกิดเสียงะเิดัง'ตู้ม' หมอกควันสีเทาลอยคลุ้ง
"คิดจะหนีหรือ ข้ายังมิได้คำตอบ ตาแก่เช่นเ้าข้าจะจับให้ได้"ปีศาจแมวป่ารีบพุ่งเข้าสู่กลุ่มหมอกควันทันที
"พลังแค่นี้คิดจะจับข้าหรือ เ้าแมวน้อยเอ่ยช่างน่าขันนักเ้าจงสู้กับคนที่มาให้ได้ก่อนเถอะ555" เสียงดังเข้าสู่ประสาทรับรู้ของปีศาจแมวก่อนหมอกควันจะจางหายไปพร้อมกับร่างของผู้เฒ่าเสวี่ย
ปีศาจแมวได้แต่ยืนมองหันซ้ายหันขวามองหาร่างผู้เฒ่าเสวี่ยก่อนจะรับรู้ถึงพลังงานบางอย่างพุ่งมาที่ตน
ปีศาจแมวรีบร่ายเวทเป็เกาะป้องกันทันทีที่กระบี่พุ่งมาที่มัน
"ใครกัน ไอ้ลูกสุนัข มาลอบกัดข้า"ปีศาจแมวพูดด้วยความเกรี้ยวกราด
ชายหนุ่มสวมชุดสีฟ้าขาวใบหน้างดงามเกินมนุษย์ ผิวขาวดุจดังหยกชั้นดี ท่าทางสง่างามปรากฏกายขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มที่ปีศาจอย่างมันไม่เคยเห็นมาก่อนจึงได้แต่มองตาค้างเพราะมันจำได้ดีว่าไม่เคยเห็นใครที่งดงามเช่นนี้มาก่อน
"เ้าปีศาจแมวเอ๋ยไยจึงมาปรากฏกายที่นี่"เสียงหวานดั่งกระดิ่งแก้วพูดขึ้น
"ข้ามีมือมีเท้า ข้าจะไปไหนก็ได้ เ้าเป็ใคร ไยจึงมายุ่งเื่ของข้า"ปีศาจแมว
"ข้าหรือมีนามว่า 'ถูเทียนหลัน' จากสำนักเซียนกระบี่วารี"
"ถูเทียนหลันอัจฉริยะแห่งยุคผู้ที่มีสี่ธาตุนะหรือ"ปีศาจแมวรู้สึกใ
"เ้าช่างแสนรู้จริงเชียวรู้จักข้าด้วย"ถูเทียนหลันยิ้มด้วยความเอ็นดูท่าทางของอีกฝ่าย
"ชื่อเสียงของเ้าดังทั่วทั้งสามภพ มีแต่คนพูดถึงใครจะไม่รู้จักถึงเ้าจะเก่งเพียงใดข้าก็ไม่กลัวเ้าหลอกนะ"ปีศาจแมวพูดขึ้นพร้อมทั้งเริ่มเรียกพลังเวทมารวมไว้ที่ฝ่ามือเตรียมต่อสู้
"ไม่เหลวนี่เช่นนั้นข้าต้องดูเสียหน่อยว่าเ้าจะมีฝีมืออยู่ในระดับใด"ถูเทียนหลันพูดจบก็ปล่อยพลังเวทย์ใส่อีกฝ่ายทันที
ปีศาจแมวะโหลบก่อนจะปล่อยพลังของตนเองออกมาเปลวเพลิงขนาดย่อมพุ่งตรงไปยังที่ถูเทียนหลัน
ถูเทียนหลันเห็นแบบนั้นก็ปล่อยพลังน้ำแข็งออกมาเป็โล่กำบังตนและร่ายเวทใส่กระบี่ก่อนจะปล่อยออกไปพุ่งเข้าหาปีศาจแมว
"กระบี่น้ำแข็งพันเล่ม"ถูเทียนหลัน
ปีศาจแมวที่เห็นกระบี่พุ่งมาทางตนก็รีบร่ายเวททำลายกระบี่น้ำแข็งทันที
"อัคคีผลาญโลกันตร์" ลูกไฟนับพันวิ่งไปปะทะกระบี่น้ำแข็งทันทีแต่ก็มีกระบี่น้ำแข็งบางเล่มที่รอดพ้นลูกไฟและตรงไปถูกตามแขนและขาของปีศาจแมว
'พลังของเ้านี่มากกว่าข้า ขืนสู้ต่อต้องแพ้แน่'เมื่อปีศาจแมวคิดได้แบบนั้นก็รีบะโหนีในทันที
"อ้าว!ไม่สู้ต่อแล้วหรือ"ถูเทียนหลันมองตามแผ่นหลังที่ะโขึ้นไปบนหลังคาและวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นดังนั้นถูเทียนหลันจึงใช้วิชาตัวเบาะโขึ้นบนหลังคาและวิ่งตามอีกฝ่าย
"จะตามมาทำไมเนี่ย"ปีศาจแมวที่หันไปเจออีกฝ่ายวิ่งตาม
"เ้าทำความแตกตื่นให้กับผู้คน ข้าจะต้องพาเ้ากลับไป"ถูเทียนหลัน
"ข้าไม่ไป....ฉึบ"ยังไม่ทันพูดจบลูกธนูก็มาปักที่อกของปีศาจแมว
"อ๊ะ!"ธนูนี้"ถูเทียนหลันรีบใช้วิชาตัวเบาทะยานไปรับร่างของปีศาจแมวในทันทีก่อนตกลงพื้น
"หยุดยิง"เสียงทุ้มพูดขึ้นเมื่อเห็นถูเทียนหลันอุ้มร่างของปีศาจแมว
"คุณชายหวังจิงหยวน"ถูเทียนหลันหันไปมองชายสวมชุดเกราะที่ยืนอยู่ตรงหน้า
"เทียนหลัน"หวังจิงหยวนเรียกชื่อด้วยความดีใจเพราะเขาไม่คิดว่าจะเจอถูเทียนหลันที่นี่
"ช่วยข้าด้วย"ปีศาจแมวที่อยู่ในอ้อมแขนของถูเทียนหลันพูดด้วยเสียงแ่เบาเพราะมันพยายามสะกดกลั้นความเ็ปที่กำลังวิ่งเข้าสู่ร่างกายถูเทียนหลันรู้ได้ทันทีว่าลูกธนูนี้มีพิษถ้าปล่อยไว้นานปีศาจแมวตัวน้อยนี้คงต้องตาย
"เทียนหลันส่งปีศาจนั้นมาให้ข้า"หวังจิงหยวน
"เด็กนี่ไม่ได้ทำผิดอันใด แค่มาอยู่ผิดที่ทำให้คนใไยท่านถึงยิงธนูใส่เขา"ถูเทียนหลันปฏิเสธคำสั่งของหวังจิงหยวน
"มันคือปีศาจ อย่างไรเสียก็ต้องกำจัดตอนนี้มันยังไม่ได้ทำร้ายใครแต่ต่อไปมันก็จะทำร้ายผู้คน นำความเดือดร้อนมาอยู่ดีไม่สู้ให้ข้าตัดไฟเสียแต่ต้นลมไม่ดีกว่าหรือ"หวังจิงหยวน
"ข้าจะไม่ไหวแล้ว"ปีศาจแมวเริ่มกระชับสาบเสื้อของถูเทียนหลันและพยายามพูดอีกครั้ง
'ไม่มีเวลาแล้ว ข้าต้องพาเขากลับสำนัก'ถูเทียนหลันคิด
"เทียนหลันข้าจะพูดอีกครั้งส่งปีศาจนั้นมาเสีย"หวังจิงหยวน
"ไม่...เ้าเด็กนี้ข้าเจอก่อน ข้าจะพาเขากลับไป"ถูเทียนหลันพูดจบก็ร่ายเวททำให้เกิดแสงสว่างวาบก่อนจะหายตัวไปทันที
"ท่านเซียนถู ต้องกลับสำนักกระบี่วารีเป็แน่ให้ส่งคนไปชิงตัวปีศาจนั้นหรือไม่ขอรับ"ทหารติดตามพูดขึ้น
"ไม่ต้องตาม ถ้าเขาอยากได้แมวไปเลี้ยงสักตัวก็คงไม่เป็อันใดพวกเ้าให้คนไปบอกชาวบ้านว่าพวกเรากำจัดปีศาจแมวนั้นแล้ว"หวังจิงหยวน
"แล้วถ้าปีศาจแมวมันกลับมาอีก"ทหารพูดด้วยความกังวล
"ข้ามั่นใจว่าถ้าเทียนหลันเอามันกลับไปก็คงมีวิธีที่ไม่ให้มันกลับมาที่นี่อีกแน่"หวังจิงหยวนพูดจบก็เดินไปขึ้นรถม้าของตนโดยไม่สนใจคำพูดของทหารที่ติดตามอีก
62K
