ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

เดิมจัสมินเองก็เสนอให้ใช้กำลังสั่งสอนคนพวกนี้แล้วชิงม้าตัวนั้นไปอยู่แล้ว แต่ออสกับนิดนั้นปฏิเสธ นิดที่โดนนายรัชพลกวนประสาทเมื่อวานอยากเอาคืนด้วยการทำให้ฝั่งตรงข้ามเจ็บแค้น แบบเดียวกับที่เธอรู้สึก

ส่วนออสนั้นติดนิสัยชอบปั่นหัวคนอื่นมาจากตอนม.ปลายที่ตนเองเป็นฝ่ายโดนแกล้ง สมัยก่อนตอนที่ไอ้พงษ์อยากได้อะไรจากเขา พวกนั้นมักจะไม่ใช้กำลังทันทีแต่จะกวนประสาท ล้อเลียน กลั่นแกล้ง แล้วก็อื่นๆอีกสารพัด จนเขาต้องยอม แต่สุดท้ายถ้าไม่ยอมก็จะโดนซ้อม

ถึงออสจะไม่ชอบแต่ก็ยอมรับเลยว่ามันใช้ได้ผลดีสุดๆถ้าต้องการให้อีกฝ่ายอึดอัดจนแทบบ้า

พอโดนแบบนั้นเข้ามากๆมันก็ซึมเข้ามาโดยไม่รู้ตัว จริงๆแล้วออสอยากจะให้พวกนี้ต้องปวดหัวไปอีก2-3วัน แต่วันนี้เขาก็โดดเรียนมาแล้ววันนึง เขาไม่อยากหยุดไปมากกว่านี้ เลยตัดสินใจว่าจะจัดการวันเดียวให้จบไปเลย

"พอได้แล้ว"เสียงตะโกนอย่างหมดความอดทนดังขึ้นจากจิ๊บ เมื่อเห็นว่าพวกออสนั้นเริ่มที่จะหมดความอดทนและทำท่าจะเปลี่ยนมาใช้กำลังแทน

"ฉันจะขายลอร่าให้ ครั้งนี้จะไม่เล่นแง่อะไรแล้วแค่นั้นก็พอใช่ไหม"เธอก้าวออกมาข้างหน้าแล้วพูดกับออสด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล ลอร่าคือม้าตัวนั้นที่เธอเลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก เดิมเธอไม่มีแผนจะขายเลยแม้แต่น้อย แถมเธอก็ไม่ค่อยจะพอใจที่พ่อกับพี่เธอใช่ลอร่าเป็นเครื่องมือในการโกงคนอื่น

แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือก ถ้าเธอไม่ขายมีหวังพ่อกับพี่เธอโดนกระทืบแน่นอน ไม่รู้เธอที่เป็นผู้หญิงจะโดนด้วยรึเปล่าด้วยซ้ำ

"ง่ายไปมั้งถ้าขายให้ดีๆตั้งแต่แรกก็คงไม่ต้องมีปัญหากัน แต่นี่เล่นโกงกันด้านๆแล้วตอนนี้จะให้เรายอมง่ายๆหรอ"นิดพูดขึ้นอีกครั้งด้วยสีหน้าไม่พอใจ

"แล้วจะเอายังไง พวกเธอก็น่าจะรู้ว่าที่บ้านฉันมันไม่เหลืออะไรแล้ว อย่าบอกนะว่าจะเอาลอร่าไปแล้วไม่จ่ายเงินที่เหลือ"เมื่อเห็นว่านิดยังไม่ยอมเธอจึงสวนขึ้นมา

"ก็ได้ เอาตามนั้น"ออสตอบ

"แปลว่าตกลงแล้วนะ ขอพูดให้ชัดก่อนพอนายได้ม้าฉันไปแล้วต้องคืนชีวิตปกติให้เรา ทั้งน้ำไฟ มือถือ รวมถึงรถบรรทุกของพ่อด้วย อ๋อห้ามมากวนเวลาเราหางานด้วย"พอออสตอบรับเธอก็รีบต่อลองทันที

"ตกลง"ออสตอบรับยิ้มๆ ถ้าได้ที่ต้องการแล้วเขาคงไม่เสียเวลามายุ่งกับคนพวกนี้อยู่แล้ว

"จิ๊บแกแน่ใจแล้วหรอ"นายสงครามหันมาถามลูกสาว เพราะม้าตัวนั้นมีคนเสนอจะซื้อมาหลายครั้งตั้งแต่ที่สภาพฟาร์มของเขายังไม่แย่แต่เธอก็ไม่ยอมขาย

"แล้วมันมีทางเลือกหรอ"เมื่อได้ยินพ่อเธอถาม จิ๊บก็หันไปพูดด้วยสายตาที่แค้นเคืองพ่อของตนเอง

"หนูบอกพ่อไปแล้วแท้ๆว่าอย่าทำแบบนี้ตั้งแต่แรก สุดท้ายหนูก็เสียลอร่าไป"จิ๊บพูดทั้งน้ำตา พอเห็นแบบนั้นนายสงครามก็ได้แต่เงียบไปเดิมทีเขาตั้งใจว่าพอผ่านไปซักระยะจะหาที่เปิดให้เช่าขี่ม้าอีกครั้งโดยใช้ลอร่าตัวเดียวไปก่อน

แถมลอร่าเป็นตัวเมีย เขายังหาม้าจากฟาร์มอื่นมาเพาะพันธ์ต่อไปโดยตกลงกันว่าจะแบ่งลูกกับเจ้าของม้าตัวผู้ได้อีก แต่ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้เพราะเขาก็เริ่มจะกลัวแล้วเหมือนกัน

นายสงครามก็อายุไม่น้อยแล้วเขารู้ดีว่าการที่ออสทั้งตัดน้ำไฟ ทั้งเล่นงานการสื่อสารของพวกเขาได้ภายในวันเดียวแปลว่าคนตรงหน้าต้องใหญ่พอตัว

"แกโง่รึไง มันกล้าทำอะไรเราจริงๆที่ไหน ถ้ากล้าเราก็แจ้งความเอาผิดเลย มันไม่มีหลักฐานทำอะไรเรา แต่ถ้ามันใช้กำลังกับเราแบบนี้เราเอาผิดมันได้แน่ๆ"ดูเหมือนว่ารัชพลเป็นคนเดียวที่ยังไม่ยอม

"พอได้แล้วน้องแกตัดสินใจไปแล้ว"เป็นอีกครั้งที่นายสงครามต้องปรามลูกชายตัวเอง เพราะถ้าลูกชายเขาใจร้อนทำอะไรไปคนพวกนนี้อาจจะไม่ยอมคุยด้วยแล้วก็ได้

จริงๆนายสงครามเองก็ชักจะกลัวแล้วแต่ยังหาทางลงไม่ได้ ถ้ายอมก็กลัวจะมีปัญหากับลูกสาวเข้าจริงๆเพราะรับปากไว้ว่าจะเธอจะไม่เสียม้าตัวนี้ไป แต่ตอนนี้ต้องถอยจริงๆแล้วไม่งั้นแย่จริงๆแน่

"โธ่เว้ย"

โครม

พอเป็นแบบนั้นลูกชายจึงเดินเข้าบ้านก่อนจะปิดประตูดังโครมด้วยความไม่พอใจ

ออสหันไปพยักหน้าให้จัสมิน หลังจากนั้นก็มีรถบรรทุกที่ต่อเติมสำหรับขนม้าอีกคันขับเข้ามา ชายที่ขับมาเดินไปที่หลังบ้านซักพักก็จูงม้าออกมาขึ้นรถไปลอร่าเป็นม้าที่เชื่อมมากอยู่แล้วจึงเดินตามไปไม่ได้ยากนัก เขาตั้งใจตัั้งแต่แรกแล้วว่าจะเอาม้าไปเลยสั่งให้เอารถคันนั้นจอดรออยู่ใกล้ๆ

"แล้วเงินหละ"จิ๊บถาม

"นี่ไง"ออสยื่นเช็คมูลค่า3ล้านส่งให้ ซึ่งในเช็คนั้นเป็นชื่อของนายสมคราม แปลว่ามีแต่เขาเท่านั้นที่เอาไปขึ้นเงินได้ แถมยังเป็นเช็คของธนาคารฟินิกส์

"จะบ้าหรอเราเอาเช็คไปขึ้นเงินได้ที่ไหน ถ้าเอาไปมีหวังโดนธนาคารยึดไปแน่นอน"นายสมครามพูด พวกเขายังคงอยู่ในสภาวะล้มละลาย ติดหนี้ธนาคารหัวโต ถ้าเอาเช็คไปขึ้นเงินธนาคารก็ต้องรู้ว่ามีรายได้ก้อนนี้เข้ามานั่นหมายถึงเขาจะโดนยึดไป

"ถ้าไม่ทำแบบนี้แล้วเดี๋ยวพวกเธอทำอะไรแปลกๆอีกฉันจะทำยังไงบอกตามตรงขี้เกียจมานั่งตามแล้วหละ"

"เอาคืนมานะฉันไม่ขายแล้ว"

ไม่นะ จิ๊บกำหมัดแน่นอย่างตื่นตระหนก พอหันไปก็พบว่ารถบรรทุกที่ม้าเธอขึ้นไปขับออกไปเรียบร้อยแล้ว

"เสียใจนะแต่ไม่ทันแล้วหละ"นิดพูดขึ้นอย่างสะใจก่อนจะจับมือปลายให้เดินออกไป

"แล้วน้ำไฟ กับมือถือเราหละ"จิ๊บรีบพูดอย่างตื่นตระหนก แต่ออสกลับทำไม่รู้ไม่ชี้

"ไม่รู้สิ"

"ทำแบบนี้ไม่ได้นะ พวกแกหลอกกันแบบนี้แล้วพวกฉันจะอยู่ยังไง"

"มาทำพูด  ตัวเองหลอกเราก่อนแท้ๆ ไปกันเถอะ"นิดพูดก่อนจะดึงมือปลายให้ตามเธอไป

"เอาเป็นว่าเราจะไม่ตามรังควานอีกก็แล้วกัน"

ออสเห็นแบบนั้นก็พูดก่อนจะเดินตามสาวๆไปส่วนเช็คใบนั้นนายสงครามรับไปเรียบร้อยแล้ว

ถ้าเป็นแบบนี้แปลว่าเธอต้องไปเช่าบ้านใหม่เงินที่มีก็เหลือไม่ได้มากอะไรแล้วเงิน3ล้านที่ได้มาก็อาจจะใช้ไม่ได้อีก รถของพ่อก็ไม่ได้คืน ส่วนมือถือก็ยังต้องไปเปิดซิมใหม่

"เดี๋ยวก่อนหยุดนะ"จิ๊บที่เห็นพวกออสทำท่าจะจากไปก็รีบพุ่งไปขวางแต่ก็โดนนายสงครามดึงตัวเอาไว้ก่อน

"พอแล้วไอ้พวกนี้มันตั้งใจจะเล่นงานเราแต่แรก ตามไปมันก็ไม่ยอมหรอก พวกเราหาเรื่องใส่ตัวเองแหละ"นายสงครามพูดด้วยน้ำเสียงหดหู่เขาตัดสินใจพลาดมากๆที่คิดจะไปมีเรื่องกับคนรวย แถมยังดูท่าซวยเจอคนที่มีอำนาจเอามากๆด้วย คนทั่วๆไปจะสั่งตัดน้ำตัดไฟ แถมยังตัดสัญญาณการสื่อสารทั้งหมดในเวลาวันเดียวได้ยังไงกัน

"ถ้างั้นหลังจากนี้เราจะทำยังไง"ตอนแรกเธอคิดว่าอย่างน้อยก็น่าจะได้เงิน3ล้านมาตั้งตัวแต่นี่เงินก็อาจจะโดนธนาคารยึด บ้านก็ยังโดนตัดน้ำไฟ อาจจะต้องเสียเงินไปเช่าหลังใหม่ แถมยังต้องเสียเวลาไปเปิดเบอร์ใหม่แล้วยังต้องมานั่งบอกเบอร์ใหม่ให้คนอื่นรู้อีก

"พ่อจะลองปรึกษาเพื่อนดูว่ามีวิธีเอาเงินออกมาโดยไม่ต้องโดนธนาคารยึดไหม แต่ถ้าไม่มีคงต้องต่อรองกับทางธนาคารดูยังไงทางนั้นก็คงต้องแบ่งส่วนมาให้เราใช้บ้างอยู่ดี"นายสงครามตอบลูกสาว

...

"เฮ้ออจบซักทีเลยเสียวันเรียนไปวันนึงเลย"ปลายถอนหายใจก่อนจะบ่นออกมาระหว่างเดินกลับไปที่รถ แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้าเธอก็มีรอยยิ้มเล็กน้อยแสดงให้เห็นถึงความสบายใจที่เรื่องจบลงแบบนี้

"จะว่าไปออสแกจะไม่ปล่อยน้ำไฟให้พวกนั้นจริงหรอ"นิดถามขึ้น

"ซะที่ไหนหละ ฉันสั่งตัดไปแค่2วันเท่านั้นแหละสัญญาณโทรศัพท์กับเน็ตก็ด้วย"ออสตอบ ยังไงบ้านหลังนั้นก็เป็นบ้านเช่าพวกนั้นไม่ใช่เจ้าของจริงๆเขาจะตัดน้ำไฟบ้านนั้นถาวรคงไม่ได้หรอก

"แล้วถ้าพวกนั้นย้ายไปเช่าที่อื่นหละ"ปลายถามเนื่องจากออสบอกพวกนั้นทำนองที่ว่าจะไม่แก้ไขเรื่องนี้ให้ เป็นไปได้เหมือนกันว่าพวกนั้นจะทนไม่ไหวแล้วย้ายไปที่อื่นวันพรุ่งนี้เลย

"ช่างมันสิไม่ใช่เรื่องของเรา"นิดเป็นคนตอบแทนออส

เรื่องทำท่าจะจบแล้วจริงๆแต่ทว่า

"เฮ้ย พวกมึงคิดว่าจะไปไหนวะ"

"ไอ้พลมึงจะทำอะไร"เสียงตะโกนของพลกับเสียงร้องของนายสงครามทำให้พวกเขาต้องหันหลังกลับไปมองแล้วก็ต้องตกใจเพราะ รัชพลนั้นถือปืนลูกซองเก่าๆกระบอกนึงตรงมาที่พวกเขา

"พวกมึงคิดว่าเจ๋งมากหรอวะ หา"พอเดินมาจนระยะห่างเหลือไม่มาก มันก็ถือปืนทำท่าจะยิงมาจริงๆ

พ่อของรัชพลวิ่งตามมาด้วยความตื่นตระหนกตามด้วยจิ๊บที่มองพี่ชายเธออย่างหวาดกลัว ปืินกระบอกนั้นเขาติดฟาร์มไว้เผื่อไล่พวกโจร เขาไม่เคยคิดจะหยิบมันออกมาเลยถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ไม่คิดว่าลูกชายเขาจะไปเอามันออกมาในเวลาแบบนี้

"ไม่นะ"

ระหว่างที่วิ่งมาเกือบถึงลูกชายเขาก็สังเกตุเห็นบางอย่างจึงรีบพุ่งเข้าหาลูกชายตนแบบสุดชีวิต ก่อนจะมีเสียงดังสนั่น

ปังง