‘คนเผด็จการเอ่ย’ ธันย์ชนกค่อนในใจ
“ยังมีอีกข้อหนึ่งค่ะ”
“ผมให้แค่สองข้อ”
“ไม่ได้ค่ะอันนี้ก็สำคัญ” ธันย์ชนกบอกเสียงหนักแน่น นอกจากเผด็จการแล้วเขายังเขี้ยวสมกับเป็นักธุรกิจจริงๆ คนร้องขอทำปากยื่นใส่เขาอย่างลืมตัว
เรียกแววขบขันจากดวงตาคมดุราวกับมองเห็นเด็กน้อยเอาแต่ใจที่ซุกซ่อนอยู่ในท่าทีแข็งแกร่งของเธอ จนอดใจไม่อยู่กดริมฝีปากลงกับริมฝีปากจิ้มลิ้มรวดเร็วแล้วถอยออกมา
“ว่ามา”
“คุณ!” หญิงสาวยกสองมือขึ้นมาปิดปากตัวเองแน่น ทั้งโกรธทั้งอายที่ถูกฉวยโอกาส
สิงหาดึงมือเล็กมาคลึงปลายนิ้วเล่น พลางเย้า “หรือจะไม่เอาแล้ว”
“เอาสิ” คนถูกฉวยโอกาสหน้ามุ่ย
“ทุกครั้งที่เรา...เออ...ที่เรา...เออ...ที่เรามีความสัมพันธ์กันคุณจะต้องป้องกันด้วย” ทั้งที่พยายามที่จะไม่อายเมื่อต้องพูดเื่อย่างว่าแล้วนะ แต่ก็พูดไม่ออกและตอนนี้หน้าเธอต้องแดงเป็ลูกตำลึงอยู่แน่ๆ
“ทำไม! กลัวท้อง? ” สิงหาถาม
“ไม่ต้องห่วงหรอกเพราะผมก็ไม่ได้อยากมีเด็กมาเป็ภาระเพิ่มในตอนนี้ เดี๋ยวจะให้หมอมาฉีดยาคุมให้ เพราะถ้าให้กินอาจมีบางวันที่ทรายเผลอลืมกินได้”
“เื่กลัวท้องก็ใช่ แต่ฉันกลัวโรคที่จะตามมามากกว่า ยังไงคุณก็ต้อง...ก็ต้องใส่ถุงยางด้วย”
“นี่คือคำสั่ง? ”
เธอจะกล้าสั่งเ้าของเงินได้อย่างไร แต่ที่เอ่ยมาก็เพื่อสวัสดิภาพของตัวเองทั้งนั้น “สถานะอย่างคุณคงมีผู้หญิงเข้ามาเกี่ยวพันด้วยเยอะ ฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าจะไม่ติดอะไรจากคุณ”
“ผมไม่เคยมั่ว ผู้หญิงที่มีอะไรด้วยมั่นใจได้ทุกคน”
สิงหากัดฟันกรอดที่โดนเด็กเมื่อวานซืนมาสอนเื่เพศสัมพันธ์กับราชสีห์อย่างเขา นี่แม่คุณคิดว่าเขาใช้เซ็กซ์ขับเคลื่อนชีวิตหรือยังไงกันถึงได้คิดว่าเขามีความอะไรกับผู้หญิงไม่เลือก “เอาเป็ว่าถ้าทรายทำให้ผมถูกใจได้ผมก็จะยุ่งกับทรายแค่คนเดียว” สิงหาบอกอย่างนึกสนุก เขารู้สึกว่าธันย์ชนกน่าสนใจกว่าที่คิด
“แต่ก่อนหน้า คุณก็ผ่านมาไม่รู้กี่สิบคน หรืออาจจะเป็ร้อยยังไงก็ต้องป้องกันค่ะ มันเป็สิทธิ์โดยชอบธรรมของฉันที่ต้องป้องกันตัวเอง”
“หือ รู้เยอะดีเหลือเกินนะ” สิงหามองคนตัวเล็กในอ้อมแขนอย่างมันเขี้ยว นึกอยากจับแม่คุณมาฟัดเล่นติดหมัดแต่ต้องอดใจไว้ เพราะกลัวเ้าตัวจะขวัญหนีไปเสียก่อน
“ไม่ต้องห่วงผมตรวจสุขภาพปีละสองครั้งอยู่แล้วเดี๋ยวจะเอาผลตรวจมาให้ดู”
คุณพระ! ถ้าเขาไม่ใช่คนรักสุขภาพมากๆ ก็ต้องเป็เพราะเขาชอบมีความสัมพันธ์แบบไม่ป้องกันแน่ถึงได้ต้องตรวจสุขภาพปีละถึงสองครั้ง
ในมุมของหญิงสาวการตรวจสุขภาพปีละครั้งยังถือว่ายากเลย คนหาเช้ากินค่ำรายได้ไม่เคยพอกับรายจ่ายจะเอาเวลาเอาเงินที่ไหนไปตรวจ
“คุณตรวจครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ อาจจะเพิ่งติดโรคหลังจากที่ตรวจไปแล้วก็ได้” ถึงผลล่าสุดจะยืนยันว่าเขาไม่เป็อะไร แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากนั้นเขาอาจจะไปมั่วจนติดมาแล้วก็ได้
“งั้นพรุ่งนี้ก็ไปตรวจใหม่พร้อมกัน ข้อเรียกร้องของทรายมีเท่านี้ใช่ไหม”
วงหน้าเนียนใสพยักขึ้นลงจนแรงๆ เพราะเท่าที่นึกออกมีอยู่เท่านี้จริงๆ
“งั้นก็ตกลง แต่…” สิงหาแสร้งเว้นระยะให้คนตัวเล็กกังวลเล่น
“อย่างที่บอกผมให้ทรายแค่สองข้อ เพราะฉะนั้นทรายต้องตัดข้อใดข้อหนึ่งออก” เขาบอกขณะแกล้งก้มใบหน้าหล่อเหล่าเข้ามาใกล้แก้มเนียนอีกนิด จนคนที่ตกอยู่ในวงแขนกลายๆ ต้องถอยร่นด้วยท่าทีหวาดระแวงเพราะกลัวว่าเขาจะฉวยโอกาสกับเธออีก
“คุณแถมให้ฉันไม่ได้หรือคะ” ธันย์ชนกพยายามต่อรอง ทุกข้อเสนอที่ขอไป ล้วนแล้วแต่มีความสำคัญกับเธอทั้งสิ้น
สิงหาส่ายหน้าแทนคำตอบ จนหญิงสาวต้องแอบเบ้ปากให้กับนักธุรกิจจอมเขี้ยวลากดิน แต่ยังไม่ทันที่จะได้ต่อรองอะไรต่อเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน ชายหนุ่มถอยห่างออกมาจากร่างเล็กอย่างอ้อยอิ่งแล้วเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานเพื่อรับสายสำคัญ แต่ก็ยังไม่วายทิ้งท้ายให้ธันย์ชนกกลับไปเลือกข้อตกลงที่อยากได้มาใหม่
“ถ้าเลือกได้ก็มาบอกแล้วกัน”
เพียงก้าวออกมาจากห้องทำงานของสิงหา ธันย์ชนกก็เจอเข้ากับปลั่งที่ไม่รู้ว่าเพิ่งมายืนรอ หรือรออยู่ที่หน้าห้องมาตลอดกันแน่
คุณพ่อบ้านพาหญิงสาวเดินสำรวจรอบบริเวณคฤหาสน์พร้อมทั้งอธิบายเพิ่มเติม ว่าคฤหาสน์หลังนี้ถูกแบ่งออกเเป็สองฝั่งอย่างชัดเจน ปีกซ้ายนั้นเป็ห้องพักแขกกับห้องพักของ เ้าสัวสิทธิชัย กับ คุณศิรินทิพย์ ตากับแม่ของเขา ส่วนปีกขวาเป็ของสิงหาเพียงคนเดียวทัั้งปีก ส่วนปลั่งมีบ้านพักอยู่ในหมู่บ้านชาวน้ำ โดยที่เขาจะมาทำงานตอนเก้าโมงเช้าก่อนที่เ้านายจะตื่นในตอนเที่ยง และกลับไปหลังจากควบคุมดูความเรียบร้อยในบ้านแล้วเสร็จไม่เกินสามทุ่ม
คุณพ่อบ้านพาธันย์ชนกไปที่ห้องพักของเธอที่เขาให้คนจัดเอาไว้ให้ มันอยู่ถัดจากห้องทำงานของเ้าของบ้านนี่เอง และอยู่ติดกับห้องนอนของสิงหาด้วย จากการเดินสำรวจรอบห้องทำให้หญิงสาวเจอกับประตูเชื่อมระหว่างห้องนอนของเธอกับห้องนอนของเขาที่ซ่อนอยู่ข้างชั้นหนังสือเข้าโดยบังเอิญ ทีแรกธันย์ชนกตั้งใจขอให้คุณพ่อบ้านจัดห้องพักแขกห้องที่ไกลที่สุดทางปีกซ้ายให้ใหม่ แต่พอคิดว่ามีห้องของมารดากับตาของเขาอยู่ด้วยหญิงสาวจึงจำต้องเก็บความคิดนี้เอาไว้กับตัว แล้วจำใจยอมรับห้องนอนที่ปลั่งจัดให้
อย่างน้อยเธอก็โล่งใจได้เปลาะหนึ่ง เพราะตัวล๊อคอยู่ทางฝั่งของเธอ
ส่วนงานบ้านที่เ้านายของลุงปลั่งบอกว่ามีคนทำอยู่แล้ว คือมีแม่บ้านจากรีสอร์ตเข้ามาทำให้ทุกวันหลังจากที่สิงหาออกไปทำงานที่รีสร์อตแล้ว เช่นเดียวกับอาหารที่จะถูกส่งมาจากห้องครัวของรีสอร์ต ซึ่งก็ไม่บ่อยนักที่เ้าของเกาะจะอยู่ทานข้าวที่บ้าน ส่วนใหญ่เขาจะไปทานที่รีสอร์ตหรือไม่ก็ออกไปร่วมวงกับชาวน้ำที่ทางท้ายเกาะเสียมากกว่า น้อยครั้งที่จะอยู่ทานที่บ้าน
แต่ต่อจากนี้ไปสิงหาสั่งให้ทางรีสอร์ตส่งอาหารขึ้นมาให้ทั้งสามมื้อ โดยที่เ้านายของปลั่งจะอยู่ทานมื้อเที่ยงและกลับมาทานมื้อเย็นกับเธอทุกวันหากไม่มีธุระที่ไหน และจะมีของสดเก็บไว้ให้ในครัวหากเธอ้าที่จะลงครัวเองบ้างบางมื้อ
ธันย์ชนกคิดว่าตนน่าจะทำอาหารกินเองจะดีกว่าเพราะไม่อยากว่างจนเกินไป จึงปฏิเสธอาหารจากทางรีสอร์ต แต่คุณพ่อบ้านก็ยังไม่รับปากว่าจะยกเลิกให้ต้องรอให้เ้านายของเขาสั่งมาเสียก่อน
หลังจากที่คุณพ่อบ้านพาธันย์ชนกเดินสำรวจและแนะนำห้องต่างๆ เรียบร้อยแล้ว เขาจึงปล่อยให้เธอเข้าไปล้างหน้าล้างตาทำธุระในห้องส่วนตัวเพราะเกือบได้เวลาอาหารเย็นแล้ว คุณพ่อบ้านบอกให้เธอลงไปที่ห้องอาหารได้เลยหลังทำธุระส่วนตัวเสร็จ ถึงแม้นธันย์ชนกจะบอกว่ายังไม่รู้สึกหิว แต่ปลั่งก็ไม่ยอมด้วยเหตุผลที่ว่าเ้านายของเขารอเธออยู่ที่ห้องอาหารแล้ว และจะไม่มีการเริ่มมื้ออาหารหากเธอไม่ลงไป
ให้ตายเถอะ! เ้านายของลุงปลั่งนี่มันจอมเผด็จการชัดๆ
น้องทราย”
ทันทีที่ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ไม่ต่างจากเ้าของบ้านเห็นคนตัวเล็กก้าวเข้ามาในห้องอาหาร ก็ส่งเสียงทักทายพร้อมกับส่งยิ้มกว้างมาให้
“พี่นพ” ธันย์ชนกเปิดรอยยิ้มแรกนับั้แ่ก้าวเข้ามายังบ้านหลังนี้ด้วยความดีใจ พร้อมกับรีบยกมือไหว้ชายหนุ่มอีกคนอย่างคุ้นเคย
โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของตนได้สร้างความไม่พอใจให้กับคนที่นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะเป็อย่างมาก
นพดลคือคนที่ขับรถไปส่งเธอที่บ้านในคืนที่เขากับเ้านายช่วยเหลือเธอ เขาช่วยปลอบให้คลายความตื่นกลัวและชวนเธอคุยไปตลอดทางั้แ่ที่ร้านจนกระทั่งถึงบ้าน ทำให้ธันย์ชนกพอจะคุ้นเคยกับเขาอยู่บ้าง
“ทำไมเรียกคุณเม็ดทรายอย่างนั้นล่ะเ้านพ” ปลั่งดุลูกชาย
ยิ่งเมื่อเห็นตาคมดุฉายแววไม่พอใจแม้จะเป็เพียงเสี้ยววินาที แต่ก็ทำให้เขาไม่สบายใจอยู่ดี ลูกจ้างอย่างพวกเขาไม่ควรล้ำเส้นไปสนิทสนมกับผู้หญิงของเ้านาย
“โธ่…พ่อ ผมกับน้องทรายรู้จักกันมาก่อนแล้ว”
นับั้แ่ที่เ้านายให้สืบประวัติของธันย์ชนก และตามดูหญิงสาวมาเป็เดือน ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยกับเธอราวกับรู้จักกัน
“แกไม่ควร…”
“พี่นพเป็ลูกลุงปลั่งหรือคะ” ธันย์ชนกขัดขึ้น มองหน้าผู้ชายต่างวัยทั้งสองคนอย่างพินิจพิจารณา ก็เห็นเค้าโคร่งที่คล้ายกัน ที่ก่อนหน้าไม่เคยสังเกตเห็น
“ครับ คุณเม็ดทราย” พ่อบ้านสูงวัยบอกหน้านิ่ง
“บอกให้เรียกทรายเฉยๆ ไงคะ เรียกคุณฟังดูเป็ทางการจังค่ะ”
ธันย์ชนกรู้สึกแปลกทุกครั้งที่ ‘ลุงปลั่ง’ เรียกเธอว่าคุณ ทั้งที่เขาอายุมากกว่าหลายปี และเธอเองก็ไม่ได้อยู่ในสถานที่น่ายกย่องสักเท่าไหร่ อาจจะด้อยกว่าเสียด้วยซ้ำ คุณพ่อบ้านทำงานแลกกับเงินเดือน ส่วนเธอต้องเอาตัวเข้าแลกๆ กับการไถ่ถอนตัวเองไปสู่อิสรภาพ
“แต่ว่าคุณเป็…”
“ช่างเถอะ”
สิงหาขัดขึ้นเพราะหากปล่อยให้ทั้งสองคนเถียงกันคงอีกยาว เขาลุกจากเก้าอี้ตัวที่นั่งอยู่มาเลื่อนเก้าอี้ฝั่งที่ว่างข้างตัวให้กับหญิงสาว แล้วใช้โอกาสนี้ก้มลงกระซิบชิดริมหูเล็ก
“ดีจังที่ทรายสนิทกับคนง่าย แบบนี้คงใช้เวลาไม่นานที่จะทำความคุ้นเคยกับผม”
คนส่งสารกระตุกยิ้มร้ายด้วยดวงตาวาววับราวกับสิงโตเห็นเหยื่ออันโอชะซึ่งธันย์ชนกไม่ทันเห็น
ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังยืนตัวแข็งทื่อ เพราะการเข้าถึงตัวอย่างไม่ทันให้ตั้งตัวและน้ำเสียงหยอกเย้าของเขาทำให้เธอขนลุกอย่างน่าประหลาด
“นั่งสิ เราจะได้กินกัน” เขาบอกเจือเสียงหัวเราะ พร้อมกับกดไหล่บางให้นั่งลง
ฝ่ามือร้อนและความนัยที่เขาจงใจส่งมาให้ ทำเอาธันย์ชนกหน้าเห่อร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ถึงที่ผ่านมาหญิงสาวจะเคยมีแฟนมาแค่คนเดียวซ้ำยังเป็การคบกับ่สั้นๆ แต่การทำงานในร้านอาหารกึ่งพับที่มักถูกแทะโลมบ่อยๆ ทำให้เธอรู้ความนัยสองแง่สามง่ามพวกนั้นดี
***
ข้อนี้ก็สำคัญ ข้อนั้นก็จำเป็ แล้วแบบนี้หนูทรายจะเลือกได้ยังไงกัน
รี้ดช่วยน้อนเลือกหน่อยค่า
5K
![[นิยายแต่งเอง]จักรพรรดิเทียนถางสยบฟากฟ้า 2](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/dea739dea9f5f5fae5c188a14b829203.webp)
