กริ่งกริ่ง
"ว่าไง ฉันกำลังจะไปหาเเกพอดี"
"พี่ใหญ่ขอโทษทีครับพี่ พอดีผมเพิ่งออกมาจากบ้านอีกเเล้ว มีเื่ด่วนนะเอกสารรถของพี่อยู่บนโต๊ะในห้องนอนผมครับ พี่เอาไปอ่านรายละเอียดได้เลย"
"อืม" ธนบดีไม่เคยซีเรียสเื่หงุ่มหงิ่มเเบบนี้
"ผมขอโทษอีกครั้งนะพี่" ธนาทิปขอโทษขอโพยเป็การใหญ่เขากลับถึงบ้านตอนเกือบๆ 2 ทุ่มเเต่พอ 3 ทุ่มก็เกิดเื่ด่วนให้เขาต้องรีบบึ้งรถออกจากบ้านอีกรอบทำให้ผิดนัดเื่ซื้อขายรถกับพี่ชายตัวเองเฉยเลย
หญิงสาวในชุดนอนหวิวเบาบางที่เพิ่งซื้อจากตลาดนัดข้างธนาคารเมื่อเช้าพร้อมด้วยเสื้อคลุมกายค่อยย่องๆขึ้นไปบนตึกใหญ่ฝั่งขวาในยามวิกาลเหมือนเเมวขโมย...เธอมันเลวร้ายยิ่งกว่าเเมวขโมยอีกม่านฟ้าน้ำตาสาวเ้าคลอหน่วยพร้อมจะล่วงหล่นเต็มที...ร้องไห้กับความอาดูรเเละแสนสมเพศตัวเองในเวลานี้
แสงไฟสว่างจากภายในห้องนอนห้องเดียวกับเมื่อคืนนั่นแสดงว่าคุณเล็กอยู่ภายใน ใจหนึ่งบอกให้เธอต่อต้านถอยห่างอีกใจก็บอกว่าให้เดินไปข้างหน้าก้าวผ่านอุปสรรค เพื่อครอบครัว สาวน้อยวัย 18ย่าง 19 ไม่เคยเจอกับสถานการณ์ที่กดดันบีบหัวใจเช่นนี้มาก่อน
ก๊อกก๊อก เธอเลือกแล้วม่านฟ้า
“ขออนุญาตค่ะคุณเล็ก คือม่านมีเื่อยากให้คุณเล็กช่วยค่ะ” สาวน้อยเดินเข้ามาภายในห้องสีเทาวันนี้มันไม่ได้สวยงามเหมือนเมื่อวานแต่มันหมองหม่นดูหดหู่เหมือนใจของเธอที่มายืนหยุดอยู่หน้าผ้าม่านสะบัดพลิ้วเธอพยายามจ้องฝ่ามันเข้าไป...แล้วก็เจอเงาของคุณชายน้อยของบ้านที่เธอตั้งหน้าตั้งตารอคอยตลอดทั้งวัน
“...”
เมื่ออีกฝ่ายเงียบไร้เสียงตอบโต้หญิงสาวจึงเลือกจะเป็ฝ่ายอธิบายทุกอย่างเอง
“คุณเล็กจำได้มั้ยคะ คุณเล็กบอกว่าถ้าม่านมีเื่เดือดร้อนให้ม่านมาปรึกษาคุณเล็กได้ตลอดเวลาคุณเล็กจะช่วย...ตอนนี้ม่านเดือดร้อนจริงๆค่ะคุณเล็ก” ม่านฟ้าเสียงสั่นครือถ้าหากเขาปฏิเสธเธอจะต้องพบเจอกับความเสียใจมากมายขนาดไหนก็ไม่รู้ทั้งเสียใจที่ช่วยครอบครัวไม่ได้และเสียใจที่ชายหนุ่มในฝัน...ไม่เคยชายตาไม่เคยคิดสนใจเธอเลย แม้เธอจะเสนอตัวให้เขาซึ่งๆหน้าแบบนี้ก็ตาม
“...”ธนบดีกำลังมึนงง ม่านฟ้าเข้ามาหาน้องชายของเขาถึงห้องแล้วพูดจาอะไรฟังไม่รู้เื่
เดือดร้อน?
เธอเดือดร้อนเื่อะไรการงานเขาก็ใช้งานเธอน้อยที่สุดเท่าที่เป็ไปได้ ปล่อยให้เธอได้กิน อยู่ พักผ่อนใช้ชีวิตอย่างสบายในอาณาจักรใหญ่โตแห่งนี้...หรือว่าเป็เื่อื่น?
“ม่านกำลังมีปัญหาเื่เงินค่ะ ม่านอยากขอให้คุณเล็กกรุณาช่วยเหลือม่านหนึ่งแสน แค่หนึ่งแสนบาทเท่านั้น...แล้วม่าน ม่านจะตอบแทนน้ำใจด้วยร่างกายของม่านค่ะอึก” เธอซ่อนเสียงสะอื้นไว้ในลำคอกลั้นเอาไว้สุดกำลังไม่ให้อีกฝ่ายได้ยิน
ก๊อบก๊อบ เอกสารรถซุปเปอร์ตคาร์สุดหรูยับยู้ยี้พอๆกับใบหน้าของธนบดีในเวลานี้สิ้นสุดคำพูดของยัยผู้หญิงสิ้นคิด เขาแทบอยากจะเดินไปหักคอเธอให้ตายคามือ...เอาสมองหรือหัวแม่ตีนคิด!
ปัญญาอ่อนสิ้นดี!
เอาร่างกายตัวเองมาแลกกับเงินด้อยค่าราคาพันนั้นหัวไหล่ของธนบดีตก ลู่ลงต่ำคล้ายคนหมดสิ้นเรี่ยวแรง...น้อยใจในความเป็ตัวเองขบคิดว่าทำไมม่านฟ้าไม่คิดถึงเ้านายโดยตรงของเธออย่างเขาเป็อันดับแรก
ฉันคงเป็คนใจดำในสายตาของเธอมากขนาดนั้นเลยเหรอม่านฟ้า?
อย่าว่าแค่เงินแสนเงินล้าน สิบล้านเขาก็พร้อมจ่ายให้ได้เพียงแค่เธอบอกถึงเหตุผลความจำเป็ในการใช้จ่ายนั้น ก็เพียงพอไม่เห็นต้องเเอบบุกมาหาผู้ชายถึงห้องในยามวิกาลแล้วเสนอตัวขายเหมือนพวกผู้หญิงอย่างว่าเลย...ลองนึกย้อนไปเล่นๆว่าถ้าเวลานี้เป็ธนาทิปยืนอยู่ตรงนี้แทนที่จะเป็เขา
เขาคงกลายเป็คนบ้าจริงๆหากเธอต้องตกเป็ของคนอื่น
“อึก อึก เออ...คุณเล็กไม่ตกลงก็ไม่เป็ไรค่ะคิดเสียว่าไม่เคยได้ยินเื่นี้มาก่อนก็ได้” อือ อือน้ำตาของสาวน้อยตกใน หัวใจแหลกสลายเป็เถ้าธุลีผง เขาเงียบตลอดเวลาม่านฟ้าไม่ได้ยินเสียงเขาพูดสักคำ...นั้นคงเป็คำตอบอย่างดีไม่ต้องถามความให้เ็ปไปมากกว่านี้
“ตกลง! ปิดตาแล้วเข้ามา” เธอเสียใจปนเปกับความยินดีที่ได้ยินเสียงตอบรับจนลืมฉุกคิดไปว่าคุณเล็กในวันนี้น้ำเสียงแตกต่างไปจากเดิมที่เธอเคยได้ยินได้ฟัง
“อุ้ย!” ม่านฟ้าร้องเสียงหลงเมื่อเขาโยนอะไรบางอย่างมาชนเข้ากับหน้าอกเธอเบาๆก่อนที่เสื้อเนื้อนิ่มจะหล่นไปกองแทบเท้า
เนคไทค์...เธอกำลังจะเอ่ยถามว่าโยนใส่เธอทำไม?แต่ยังไม่ทันถามสมองน้อยๆก็ร้องอ๋อขึ้นมาเสียก่อน
เขาบอกให้เธอปิดตาก่อนเข้ามาคง้าใช้เ้านี้ปิดตาของเธอสินะ
เนคไทค์สีเข้มถูกหยิบขึ้นมาม่านฟ้าพันรอบศีรษะบดบังการมองเห็นทุกอย่าง 100 เปอร์เซนต์ เป็แบบนี้ก็ดีเหมือนกันเธอจะได้ทำใจได้ง่ายขึ้นแม้ว่าคุณเล็กจะเป็หนุ่มในดวงใจ คนที่เธอชื่นชอบรอยยิ้มเเละเสียงหัวเราะแต่เื่นี้ม่านฟ้าก็ไม่พร้อม ไม่พร้อมสำหรับใครทั้งนั้น...เพราะคิดว่าไม่มีเวลาไร้ทางเลือกแล้วต่างหากจึงตัดสินใจทำเื่น่าอายเช่นนี้
พรึบ!เธอปลดผ้าคลุมกายออกไปให้ทั้งตัวหลงเหลือแต่ชุดใหม่เพียงชิ้นเดียวมือน้อยทั้งสองยื่นออกไปข้างหน้าเพื่อคลำผ้าม่านสะบัดสไวที่ขวางกั้นเธอและเขาเอาไว้ธนบดีลุกขึ้นยืนนิ่งไม่ไหวติ่ง จ้องมองคนตัวเล็กที่ปัดป่ายผ้าผืนบางเดินเข้ามาหาเขาลมหายใจชายหนุ่มสูบฉีดรุนแรงเืร้อนเมื่อเธอผ่านผ้าม่านทั้งหมดแล้วยืนอยู่เบื้องหน้า
ชุดนอนไม่ได้นอนที่เห็นไปถึงไหนต่อไหน...นั่นแสดงให้เห็นว่าม่านฟ้าเตรียมการมาอย่างดีเขาอยากจะขำเสียงดังแต่ก็ขำไม่ออกอย่างใจคิด
แกรกแกรก แกรก ม่านฟ้าบีบมือแน่น ลำตัวเกร็งไปทั้งตัวลมหายใจเข้า-ออกของเธอมีเสียงดัง...เสียงที่หญิงสาวได้ยินนั่นคือเสียงเขากำลังปลดเข็มขัดอยู่ตรงหน้า
“โอ้ยยยยย” ร่างบอบบางมองไม่เห็นอะไรและไม่ได้ตั้งตัวมาก่อนถูกผลักให้ล้มลงไปบนเตียงคิงไซต์ชายหนุ่มระงับลมหายใจเข้า-ออกของตัวเอง มองดูหญิงสาวที่นอนแผ่หราสายตาจ้องมองกระโปรงที่เปิดร่อนสูงขึ้นทำให้เห็นของดีของเด็ดดวงเปิดโชว์ท้าทายสายตาคมของพญาเหยี่ยวคุณชายใหญ่ของบ้านค่อยๆปลดกระดุมกางเกงอย่างช้าๆตามด้วยเสื้อโปโลแบรนด์เนมที่ใส่เฉพาะวันสบายๆ...หึ หึวันนี้ที่หลบหน้าตาเขาตลอดทั้งวันเพราะมัวแต่หาซื้อเสื้อผ้ายั่วผู้ชายอยู่สินะแล้วคงต่อด้วยมานั่งคอยท่าชะเง้อหาธนาทิปผู้เป็น้องชายที่ตึกใหญ่
ทิ้งให้เขาอยู่บ้านลำพังเฝ้าชะโงกคอย คิดถึงแต่ใบหน้าและเสียงหวานๆของเธอธนบดีใช้มือปาดเช็คน้ำหมูกใสที่ไหลพอเป็พิธี
เวลานี้ไม่ใช่เวลามาน้อยเนื้อต่ำใจให้ผู้หญิงที่ไม่เคยเห็นค่าของเขาตรงหน้า...ม่านฟ้าเลือกธนาทิปตลอดเวลาไม่ใช่เขา...แน่ล่ะสิ!ถ้าว่ากันตามจริงเขามีเงินทองมากมายกว่าผู้เป็น้องชายเเล้วยังอยู่บ้านทั้งวันเป็เหยื่อชั้นดีที่เ้าหล่อนไม่คิดจะเลือก
“โอ้ยยยย” ร่างบางถูกขึ้นคร่อมรุนแรง เสื้อราคา 159บาทของเธอถูกกระชากจนตอนนี้ไม่รู้ว่าสภาพมันจะยังเอาไปซ่อมแซมแล้วนำกลับมาใช้การได้อีกครั้งอยู่หรือเปล่า
ม่านฟ้าที่ถูปิดตาหนาแน่นหลับตาลงพร้อมน้ำตาภายใต้เนคไทค์ราคาแพง
“ม่านขอโทษนะคะคุณใหญ่” ก่อนเธอจะขายร่างกายให้ผู้ชายเหนือร่างเชยชมมโนสำนึกของม่านฟ้าเฝ้าคิดถึงบุญคุณและความเมตตาของผู้เป็เ้านายตัวเอง
...ขอโทษ! หากม่านทำให้คุณใหญ่เสียใจหรือผิดหวัง ฮือ ฮือ ขอโทษจริงๆค่ะ...
ผ่านพ้นคืนนี้ไปรับเงินเเล้วเธอจะจากที่นี่โดยทันที...คงไม่มีหน้ามองใครได้อีกเเล้ว ตัวคุณเล็กเองคุณผู้หญิง ป้าน้อย พี่ๆที่เอ็นดูในตัวเธอเเละโดยเฉพาะอย่างยิ่งเขา คุณใหญ่ ธนบดีภูมิกีรติ เ้านายเเสนประเสริฐที่เธอทรยศ หักหลังเขาได้ลงคอ
“ม่านจะจดจำบุญคุณของคุณใหญ่ไว้ ไม่มีทางลืมเด็ดขาดชั่วชีวิต”
เมื่อเธอเลือกที่จะขายเรือนร่างบำเรอใจชายเขาก็จะเป็ผู้ซื้อมันไว้เสียเอง ซื้อเก็บไว้เป็ของเขาคนเดียวไปตลอดชีวิตธนบดีบดจูบดูดดื่มชนิดที่ว่าสาวน้อยใต้ร่างเบ้หน้าด้วยความเ็ปเขาก็ยังไม่คิดจะสงสาร...เธอเลือกทางนี้เองนะม่านฟ้า
ไม่ได้มีใครบีบบังคับสักนิด
“อื้ออออ” จูบป่าเถื่อนค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็จูบเรียกร้องััโหยหาม่านฟ้าข่มอารมณ์ไม่ให้ประทุ...เเละเธอคิดว่าเธอทำได้ร่างกายสาวไม่ได้โอนอ่อนไปกับคนชักพาอยู่ในขณะนี้
บ้าจริง!
เธอจูบอยู่กับคุณเล็กแต่ในหัวสมองคิดถึงแต่คุณใหญ่ตลอดเวลา
“พอแล้วค่ะ ฮื้อฮื้อ ม่านเปลี่ยนใจแล้ว คุณเล็กขาปล่อยม่านไปเถอะค่ะ”ให้มารดาเอาที่ดินไปจำนองธนาคารก็ได้ หลังจากนี้เธอจะทำงานให้หนักขึ้นหาเธอไปไถ่ถอนคืนมาอาจจะขออนุญาตคุณใหญ่ทำงานข้างนอกขายของอะไรเพิ่มเติมเสริมใน่เวลาว่างๆของตนเอง ถ้าบอกเหตุผลให้ท่านฟังคนใจดีมีเมตตาอย่างเขาต้องอนุญาตอย่างแน่นอนดีไม่ดีเ้านายของเธอนี่แหละจะมาสมัครเป็ลูกค้าประจำเป็คนแรก
“อื้ออออออ” เอาอะไรมาฉุดธนบดีก็หยุดไม่ได้อีกต่อไปแล้ว น้ำท่วม ไฟไหม้ สึนามิอุกาบาตพุ่งชนโลกเขาก็จะไม่ผละออกจากเรือนร่างหอมหวานนุ่มนิ่มตรงหน้าไปไหนเด็ดขาด...ใครรับประกันได้ที่ไหนล่ะ ว่าเธอจะไม่คิดบ้าๆไปทำแบบนี้กับใครอีกในอนาคต
วิธีการเดียวที่แก้ไขได้ดีที่สุดนั่นก็คือเธอจะต้องเป็ของเขาอย่างสมบูรณ์เป็สิทธิ์ของเขาคนเดียวอย่างชอบธรรม
มือน้อยทั้งสองขัดขืนเมื่อเขาไม่หยุดการกระทำม่านฟ้าขอร้องจนแทบขาดใจเมื่อรู้ว่าตัวเองเลือกเส้นทางชีวิตผิดพลาด...วินาทีนี้หญิงสาวแน่ใจกับตัวเองแล้วร้อยเปอร์เซนต์...เธอไม่ได้รักเขาเธอไม่ได้ชอบคุณเล็กแบบชู้สาวเลย คงชอบในรูปแบบความรู้สึกอื่นที่แตกต่างกันออกไป
“ปล่อยม่าน ปล่อยม่านนะคะ ฮร๊ายยย ปล่อย” เมื่อไม่ปล่อยเธอก็ต้องขัดขืนล่ะแต่มือหนาเ้ากรรมก็รวบแขนของเธอไว้เหนือศีรษะมืออีกข้างของเขาลูบไล้ส่วนเว้าส่วนโค้งราวกับเนื้อตัวนี่เป็สิทธิ์ของเขาเองธนบดีกำราบคนพยศอยู่นานสองนานกว่าเ้าหล่อนจะหมดฤทธิ์ไร้เรี่ยวแรงขัดขืนแต่ปากจิ้มลิ้มที่เคยชอบพูดคุยเจื้อยแจ๋วเล่าความให้เขาฟังตอนนี้ยังคงส่งเสียงแ่ร้องห้าม ขอร้อง อย่างสุดแสนเวทนา
ขาวๆหอมๆ เต็มไม้เต็มมือ เต้งตึงทุกสัดส่วน ถ้าเป็ชายอื่นก็ไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆหรอกม่านฟ้าประมาทผู้ชายมากเกินไปสาวน้อยน่าสงสารถูจับพลิกหน้าพลิกหลังให้ริมฝีปากหนาเข้าบดจูบดอมดมไปทั่วทุกตารางนิ้วทั้งร่างกายหลงเหลือก็เเต่ตำแหน่งสุดท้ายที่ธนบดีเก็บเอาไว้เชยชม...เพราะเขา้าใช้เวลากับมันนานที่สุดดอกกุหลาบสีแดงระเรื่อถูกนิ้วััแบะออกให้ท้าทายภมรหนุ่มชายหนุ่มจัดการของสวยงามให้เข้าอุ้งปากของตนทันทีอย่างตระกะตระกาม
"เเพล็บ เเพล็บ"
“อร๊ายยยยย” คนตัวเล็กส่ายไปมาราวกุ้งโดนน้ำร้อนลวก...ป่นปี้หมดแล้วม่านฟ้า ชีวิตของเธอพังพินาศหมดสิ้นแล้ว
แพล็บแพล็บ เขายังคงดื่มกินความเอร็ดอร่อยตรงหน้าต่อไปเเละอาจเป็เพราะเธอไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมมากเท่าที่ควรน้ำหวานตามธรรมชาติจึงผลิตออกมาน้อยเกินไปธนบดีตัดสินใจสอดนิ้วแข็งแกร่งของเขาเข้าไปถึงสองพร้อมกันก่อนที่จะชักเข้าชักออกวอร์มร่างกายเเม่เเน่งน้อยให้พร้อมก่อนที่หญิงสาวจะเจอของจริง
“อ๊ะ อ่าส์ อ๊ะ” สาวใช้คนงามพยายามเก็บกักเสียงแห่งอารมณ์เอาไว้แล้วแต่ก็ยังหลุดเล็ดลอดออกมาจนได้
“อืม อ่าส์ แพล็บ แพล็บ” เมื่อน้ำหวานเริ่มไหลออกมาต่อเนื่องชายหนุ่มที่เืลมสูบเวียนอย่างบ้าคลั่งก็เก็บเสียงเก็บอาการต่อภาพชวนมองไว้ไม่ได้เหมือนกัน...ยัยแม่มดเอ้ย!ไม่ต้องเดาให้ยากธนบดีคิดว่าภาพนี้ต้องตามหลอกหลอนรบกวนเขาไปตลอดชีวิตอย่างเเน่นอน
“พอเเล้วคุณเล็ก พอแล้ว อย่าทำแบบนี้เลย ม่านกราบแล้ว” หญิงสาวรับรู้ถึงร่างกายเหนือร่างที่ดันตัวเองขึ้นมาสูงลำกายชายวนเวียนเบียดชิดใกล้ๆร่องสวาทของตนเอง
“ฉันไม่หยุด เธอต้องเป็ของฉันม่านฟ้า ต้องเป็ของฉันคนเดียว” ประโยคยาวๆประโยคเเรกหลุดออกมาจากปาก
“กรี๊ดดดดดดดดด” เด็กสาวาเ็ราวใครฉีกร่างกายให้แยกเป็สองชิ้นเจ็บไม่น้อยไปกว่าหัวใจเด็กสาวบ้านนาเข้ามาเผชิญโลกใหม่ในเมืองฟ้าอมรเข้าใจคำๆนี้แล้ว...ตายทั้งเป็!ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนคนตายทั้งเป็จริงๆเมื่อสูญเสียสิ่งสำคัญสุดหวงเเหนให้กับชายที่ตนไม่ได้รัก
“ฮือ ฮือ ฮือ ฮือคุณใหญ่ขา ช่วยด้วย คุณใหญ่ช่วยม่านด้วยยยยย” น้ำเสียงแหบระโหยโรยราเสียงฟูมฟายที่เปล่งชื่อของเขาออกมาทำให้ธนบดีที่เคลื่อนไหวแก่นกายเข้าไปสุดทางแช่ตัวตนเอาไว้แน่นิ่ง...เขารู้ทั้งรู้ว่าเธอบริสุทธิ์ผุดผ่องราวน้ำค้างกลางหาวแต่เขาก็เลือกประหัตปะาน้ำใจเธอสุดป่าเถื่อน ไร้ความเมตตาปราณี
“คุณใหญ่เหรอ เอ่ยชื่อเขามาทำไม” ธนบดีก็อยากรู้เหมือนกันว่าตอนนี้สาวน้อยใต้ร่างกำลังคิดอะไรอยู่
“คุณเล็กขา ปล่อยม่านไปเถอะค่ะ ม่านฟ้าผิดไปแล้วม่านผิดกับคุณใหญ่เหลือเกิน ฮือ ฮือ” หญิงสาวขอความเมตตาสงสารพนมมือทั้งสองวางกลางอกน้ำตาที่ชุ่มไปทั่วเนคไทค์ทั้งเส้นทำเอาหัวใจของนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงอ่อนยวบลง
“อื้ออออ ม่านฟ้า ฉันปล่อยเธอไปไม่ได้แล้ว” เบื้องล่างยังแช่นิ่งๆริมฝีปากหนาคลอเคลียใบหน้าสวยงามแต่เศร้าสร้อยไม่ห่าง
“ฮึก ฮึก ปล่อยม่านไป ปล่อยม่านไป ม่านไม่ได้รักคุณเล็กแล้วได้ยินมั้ยคะม่านไม่ได้รักคุณเล็กแล้ว อย่าทำแบบนี้กับม่านเลย” สาวน้อยะโใส่หน้าชายหนุ่มสุดเสียง
“อย่างนั้นเหรอ” หนุ่มหล่อยิ้มร่า แววตาแวววาน่ามองเสียดายตรงที่ว่าม่านฟ้าไม่มีโอกาสได้เห็นความหล่อร้ายมีเสน่ห์บนใบหน้าของธนบดีในตอนนี้