ไตรภพปิดสมุดแคตตาลอกสมุนไพรที่ร้านก่อนจะวิ่งไปถามช่อผกาที่กำลังพูดคุยกับลูกค้าอยู่ อย่างรวดเร็วใบหน้าของชายหนุ่มยังคงความตื่นตระหนกอย่างสุดขีด
“แม่ ผมสามารถหยิบยาพวกนี้ได้ไหม”
“เ้าลูกคนนี้ อยากหยิบอันไหนก็หยิบไปสิ”
ช่อผกาเอ่ยตอบลูกชาย ไม่ได้สนใจในกิริยาที่แปลกประหลาดเพราะถึงอย่างไรพวกสมุนไพรเหล่านี้มีต้นทุนที่ต่ำมาก ชาวป่าชาวเขาที่เก็บมาขายช่อผกาก็รับเอาไว้ในราคาครึ่งหนึ่งของราคาที่ตั้งขาย นับว่าสูงกว่าร้านค้าทั่วไปเนื่องจากโดยปกติแล้วมักจะกดราคาเป็อย่างมาก
ไตรพบหยิบเข้าไปในคลังด้านหลังของร้านสมุนไพรชายหนุ่มหยิบเอาสมุนไพรอย่างรวดเร็วเพียงมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าเป็สมุนไพรในโลกเทวะเมื่อครั้งอดีตอย่างแน่นอน
‘การกลั่นโอสถจากสมุนไพรทั้ง 7นี้ต้องอาศัยเคล็ดวิชาที่หล่อหลอมจากลมปราณชนชั้นสีแดง ในอดีตเมื่อตอนเราบรรลุชั้นชั้นนั้นเราได้สร้างเพลิงโอสถขึ้นนาม ‘ัจักรพรรดิ’ ยิ่งยามใช้ออกด้วยลมปราณชนชั้นสีรุ้งการสร้างโอสถระดับเทวะง่ายดายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ’
‘แม้หลับตาก็ไม่ลืมเลือน’
ไตรภพหยิบหม้อทองเหลืองเก่า ๆ ในห้องโอสถ พร้อมสมุนไพรเดินไปบริเวณหลังร้านด้วยความรวดเร็ว ตั้งหม้อจุดไฟ เทน้ำจากขวดน้ำลงไปเวลาผ่านไปประมาณ 20 นาทีอุณหภูมิในหม้อน้ำกลับสูงขึ้นพร้อมที่จะใส่สมุนไพรลงไปในหม้อ
ชายหนุ่มเทสมุนไพรทั้ง 7ลงไป หลับตาคิดถึงเพลิงัเทวะ เทคนิคการหล่อหลอมโอสถเมื่อครั้งอดีตชาติมือของชายหนุ่มวาดไปมาตามเคล็ดวิชา
ไฟในหม้อเดือดขึ้นเรื่อย ๆ สมุนไพรค่อย ๆ หลอมละลาย หลังจากพยายามอย่างยาวนานนับชั่วโมงมือของไตรภพได้เกิดประกายเพลิงรูปัจิ๋วออกมา พุ่งทะยานไปยังหม้อสมุนไพร
‘บัดซบ เหตุใดจึงน่าอนาถใจเยี่ยงนี้จักรพรรดิเทพผู้มีปราณัใหญ่กว่าดวงดาราทั้ง 7กลับสามารถสร้างรูปลักษณ์การหล่อหลอมโอสถได้เพียงแค่นิ้วก้อย’
หากพูดตามความจริงแล้วจากร่างกายธรรมดาสามัญย่อมไม่สามารถปล่อยพลังเพลิงออกมาจากมือได้อย่างแน่นอนแต่เป็เพราะการเดินลมปราณด้วยเคล็ดวิชาในการหล่อหลอมโอสถ ‘เพลิงัเทวะ’กอปรกับความพยายามนับชั่วโมง เมื่อสมาธิตั้งมั่นจึงก่อเกิดลักษณ์ลมปราณแม้จะเป็ระยะเวลาไม่กี่วินาทีก็ตาม
โอสถที่ถูกลักษณ์ของเพลิงัเทวะค่อย ๆ หลอมละลายกลายเป็เม็ดยาเล็กมีสันสีทองเหลืองอร่าม กลิ่นสมุนไพรหอมหวนจนชายหนุ่มได้ยิ้มอย่างยินดี
‘สำเร็จ แม้จะเป็เพียงโอสถที่มีความบริสุทธิ์เพียงหนึ่งส่วนจากสิบส่วนก็ตามร่างกายที่ไร้พลังลมปราณ การเค้นพลังสร้างเพลิงัเทวะได้ ถือว่าเป็ปาฏิหารย์’
ไตรภพหยิบยาหนึ่งเม็ดใส่ย่ามกระเป๋าในทันที ก่อนจะดับไฟทำความสะอาดบริเวณพื้นที่ เก็บอุปกรณ์ต่าง ๆ เดินกลับไปในร้านสมุนไพรอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“มาแล้วหรอเ้าตัวดี แอบไปหลับในห้องยามาใช่ไหม”
“ใช่ครับแม่ พอดีผมอ่อนเพลียสงสัยร่างกายยังไม่หายจากการาเ็เท่าไหร่”
ช่อผกามองไตรภพด้วยความเป็ห่วง เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วช่อผกาปิดร้านในทันที ก่อนที่จะขับรถยนต์ Toyota Vios โฉมเก่า อันเป็รถของแม่ของช่อผกาที่ล่วงลับไปแล้วนั่นเอง
‘หมู่บ้านดงห้วย’
หมู่บ้านทาวน์โฮมขนาด 200 หลังคาเรือน ไม่ไกลจากร้านสมุนไพรของช่อผกา เป็ทาวน์โฮมขนาด 21 ตารางวา ตัวบ้านของเธออยู่หลังริมสุดทำให้มีพื้นที่ด้านข้างเล็กน้อยในการปลูกต้นไม้ต่าง ๆบ้านหลังนี้ถูกตกแต่งอย่างธรรมชาติ แม้วัสดุอุปกรณ์จะราคาถูก แต่การตกแต่งบ้านให้เข้ากันทำให้บรรยากาศในบ้านดูร่มรื่น น่าพักผ่อนหย่อนใจ
ไตรภพช่วยแม่ยกของไปยังห้องนั่งเล่น ก่อนที่จะขึ้นใบบริเวณชั้นสองที่มีทั้งหมด 3 ห้องนอนเป็ห้องของช่อผกาห้องหนึ่ง ห้องเก็บของห้องหนึ่ง และห้องของไตรภพที่อยู่ด้านในสุด
เอี๊ยด…
ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก เป็ห้องที่ไม่มีการตกแต่งอะไรเป็พิเศษมีเพียง ตู้ เตียง โต๊ะที่มีคอมพิวเตอร์ และเก้าอี้ ไตรภพนั่งลงบนเตียงล้วงหยิบเอาเม็ดยาขึ้นมา โยนเข้าปากอย่างรวดเร็ว
‘ความร้อนสุดขั้ว ความเย็นราวกับน้ำแข็ง’
นี่เป็นิยามของความรู้สึกของไตรภพในขณะนี้ชายหนุ่มโคจรเพลิงัเทวะ บังเกิดเป็ัเพลิงตัวจิ๋วอย่างเคยพุ่งออกมาจากฝ่ามือไตรภพ จากนั้นัตัวจิ๋วค่อย ๆ เข้าไปในร่างกายของไตรภพชักนำพลังจากเม็ดยาเข้าสู่ร่างกาย
อวัยวะทั้ง 32 เส้นเืทุกเส้นและกระดูกทุกท่อน ต่างได้รับฤทธิ์ของเม็ดยาที่ถูกชักนำโดยเพลิงัเทวะใบหน้าของไตรภพเ็ปเป็อย่างยิ่ง
‘1 ชั่วโมง’
‘5ชั่วโมง’
’12 ชั่วโมง’
ไตรภพหมุนพลังลมปราณทั่วร่างกายตลอดระยะเวลา 12 ชั่วโมง ั้แ่หกโมงเย็น จนกระทั่งหกโมงเช้าชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาด้วยใจอันลิงโลด
‘สำเร็จ ลมปราณสีม่วงขั้นที่ 1’
‘ความแตกต่างของผู้ฝึกตน กับมนุษย์ธรรมดาต่างกันราวฟ้ากับดิน ข้ารู้สึกถึงพลังลมปราณที่หมุนเวียนในร่างกายร่างกายที่แข็งแกร่งกว่าร่างกายมนุษย์นับ 10 เท่าอาวุธทั่วไปทั้งคมมีด คมดาบใด ๆ ไม่อาจจะระคายผิวได้ แม้จะเป็ะุปืนก็ตามนอกจากอาวุธที่ถูกใช้ด้วยพลังลมปราณของผู้ฝึกตนเท่านั้น’
ของเหลวสีดำข้นเลอะไปทั่วห้องของไตรภพ ชายหนุ่มปาดเหงื่อค่อย ๆทำความสะอาดห้อง จากนั้นจึงลุกไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ลงไปด้านล่าง
“เมื่อคืนแม่เรียกลูกตั้งหลายครั้ง แต่ลูกไม่ตอบ เป็อะไรหรือเปล่าแม่จะเรียกลงมาทานข้าวเย็น”
“พอดีผมอ่อนเพลียหนะครับแม่ เลยเผลอหลับไป ท่าทางจะหลับลึกจริง ๆ ”
“พักผ่อนเยอะ ๆ นะลูก ถ้าแบบนั้นวันนี้ไปต้องไปร้านสมุนไพรกับแม่แล้วกันนะ”
เสียงสนทนาของไตรภพและช่อผกาโต้ตอบกันไปมาท่ามกลางอาหารเช้าที่เป็ข้าวต้มหมูไตรภพกินอย่างเอร็ดอร่อย
‘นี่มันอร่อยเกินไปแล้ว อาหารในโลกใบนี้’
“ขอเติมอีกชามครับแม่”
ช่อผกาตักข้าวต้มให้ลูกชายด้วยใบหน้ามีความสุข จากนั้นจึงได้ขับรถไปทำงานทิ้งให้ไตรภพอยู่บ้านเพียงคนเดียว
‘ไปสำรวจด้านนอกดีกว่า’
ไตรภพออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว เมื่อมองซ้ายขวาไม่มีใครจึงพุ่งทะยานด้วยวิชาตัวเบาอย่าง ‘ัเทพเคลื่อนย้าย’ เคล็ดวิชาตัวเบาที่เป็หนึ่งใน 7 แดนดาราเพียงระยะเวลาแค่ 10 นาที ได้เข้าสู่พื้นที่อุทยานอนุรักษ์ทางตอนเหนือของหมู่บ้าน
เคล็ดวิชาัเทพเคลื่อนย้าย เป็วิชาตัวเบาประจำตัวของจักรพรรดิเทพความเร็วผันแปรกับพลังลมปราณในแต่ละชนชั้น หากใช้ออกด้วยพลังลมปราณชนชั้นสีรุ้ง เพียงหนึ่งก้าวสามารถเดินทางข้ามดวงดาราได้ในพริบตา
ด้วยลมปราณสีม่วง จึงเป็การพุ่งทะยานก้าวละหนึ่งร้อยเมตรเพียงเท่านี้ก็น่าแตกตื่นสำหรับมนุษย์เป็อย่างยิ่งแล้ว
พื้นที่อุทยานอนุรักษ์ ต.ท่าน้าวเป็พื้นที่ที่มีขนาดหลายร้อยไร่ เป็แหล่งท่องเที่ยวที่จะเปิดเพียงปีละ 3 เดือนเท่านั้น อีก 9 เดือนเป็การอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ ในเวลานี้เองก็เป็่ปิดเพื่อฟื้นฟูทรัพยากร มีเ้าหน้าที่ป่าไม้และเ้าหน้าที่ทหารคอยเดินลาดตะเวนเพื่อป้องกันผู้บุกรุกเท่านั้น
ไตรภพเคลื่อนที่ด้วยวิชาตัวเบาพลางสำรวจพื้นที่อุทยานอนุรักษ์ด้านในเป็ป่าที่อุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วยพืชไม้นานาพรรณสัตว์ป่าน้อยใหญ่ต่างใช้ชีวิตกันด้วยกันอย่างธรรมชาติตามระบบนิเวศน์
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
ตูม ตูม ตูม
เสียงเลื่อยต้นไม้ดังสนั่นไปทั่วบริเวณไตรภพรีบทะยานร่างไปยังต้นตอเสียงนั้นทันทีชายหนุ่มตาเบิกกว้างมองดูต้นไม้ที่ถูกตัดลงหลายสิบต้น แต่ละต้นเป็ต้นใหญ่ ๆทั้งสิ้น มีชายฉกรรจ์สิบกว่าคนได้ดำเนินการตัดไม้ พลางขนขึ้นรถบรรทุกที่จอดอยู่ 2 คัน
‘ขบวนการตัดไม้เถื่อน’
การลักลอบตัดไม้ในพื้นที่อนุรักษ์มีโทษสูงมากยิ่งทำให้ราคาไม้สูงขึ้นตามไปด้วย ไม้บางต้นมีมูลค่านับหนึ่งล้านบาทจึงเป็สิ่งที่น่าเย้ายวนใจสำหรับคนที่สามารถรับความเสี่ยงได้
“หยุดนะ !!!นี่คือเ้าหน้าที่ตำรวจ”
เสียงเข้มดังขึ้น มีผู้ชายสองคน สวมชุดเครื่องแบบตำรวจครึ่งท่อนถือปืนพกชี้ไปบริเวณชายฉกรรจ์ที่กำลังตัดไม้
“แกเล่นอะไรของแก ธนภัทร”
เสียงตวาดจากชายฉกรรจ์ที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าของกลุ่มตัดไม้ได้กระแทกเสียงไปยังผู้ชายตรงหน้า
“ฮ่า ๆ แหม่ หมวดอ้น เราตำรวจกับทหารต่างเป็พี่น้องกันเป็เื่การหยอกล้อกันทั้งนั้น”
“แกอย่ากินแรงมาก รีบสั่งที่ด่านอำนวยความสะดวกให้รถบรรทุกสองคันนี้ด้วย”
“ไม่มีปัญหา ส่วนแบ่งแบบเดิมนะพี่ ค่าผ่านด่าน 30 เปอร์เซ็นต์ของค่าไม้”
การต่อรองผลประโยชน์เสร็จสิ้น ชายที่ถูกเรียกว่า ‘ธนภัทร’ ได้โทรประสานงานให้กับปลายสายในการอำนวยความสะดวกให้รถบรรทุกทั้งสองคันผ่านด่าน
‘นี่มัน ไอภัทร ลูกป้าช่อมณี ที่ทำร้ายเรานี่’
ไตรภพที่แอบดูอยู่ขมกรามด้วยความแค้นเ้าของร่างคนเก่าที่เสียชีวิตเป็เพราะญาติของมันตรงหน้าที่ทำร้ายจนาเ็สาหัสจนสิ้นลมเป็จังหวะเดียวกันกับดวงิญญาของจักรพรรดิเทพที่สถิตย์ในร่างกายนี้ในเสี้ยววินาทีเดียวกัน
‘ไม่ว่ายุคสมัยใดล้วนมีมนุษย์ที่โลภทั้งสิ้น’
ไตรภพหลับตาลง ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายกับสัจธรรมทันใดนั้นเองได้มีเสียงดังขึ้นในอีกทิศทางหนึ่ง
“หยุดนะ นี่เ้าหน้าที่กรมป่าไม้ ขอให้ทุกคนยกมือขึ้น”
เป็เสียงของผู้หญิงอายุประมาณยี่สิบสอง ยี่สิบสาม ใบหน้าสะสวยสวมใส่ชุดลายพรางอันเป็ชุดของกรมป่าไม้ พร้อมเ้าหน้าที่อีก 5 คน
“พวกเราได้ตามดูพฤติกรรมพวกแกมานานแล้ว วันนี้หลักฐานคาหนังคาเขาพวกแกไม่มีทางหลุดรอดไปได้หรอก”
เสียงข่มขู่ดังขึ้น น่าแปลกที่กลุ่มตัดไม้ยังคงนิ่งสงบไม่มีท่าทีตื่นใกับเหตุการณ์ตรงหน้า
“เธอเป็เ้าหน้าที่ใหม่สินะ”
เสียงของทหารที่ถูกเรียกว่า ‘หมวดอ้น’ เอ่ยถาม
“นายรู้ได้อย่างไร”
“ฉันอยู่ที่นี่มานาน หัวหน้าวุฒิ ก็รู้จักฉัน เฮ้ยแกโทรหาหัวหน้าวุฒิสิ”
ลูกน้องด้านหลังของหมวดอ้น รีบโทรศัพท์ทันทีแม้ปืนของหญิงสาวจะชี้หน้าของหมวดอ้นอยู่ แต่ในใจกับหวั่นวิตก
กริ๊ง กริ๊ง
ผ่านไปไม่นาน เสียงโทรศัพท์ของหญิงสาวดังขึ้น
“เธอทำบ้าอะไร รีบถอนกำลังเดี๋ยวนี้ นี่คือคำสั่ง”
“แต่ว่า…พวกมันแอบตัดไม้”
“ไม่มีแต่ คุณอย่างถูกย้ายหรืออย่างไร”
สายได้ถูกตัดไป บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบสงบหญิงสาวยังคงนิ่งอย่างใช้ความคิด จนกลุ่มตัดไม้ด้านหน้าทนไม่ไหว
“ทีนี้จะปล่อยเราไปได้หรือยัง ว่าแต่ เธอก็สวยเหมือนกันนะเนี่ยคืนนี้ไปกับฉันหน่อยเป็ไง” หมวดอ้นเอ่ยแทะโลมในทันที หญิงสาวมีใบหน้าเ็า
ปัง
เสียงะุเฉียดศีรษะของหมวดอ้นไปอย่างฉิวเฉียดทะลุต้นไม้ใหญ่ด้านหลัง เป็การลั่นปืนของเ้าหน้าที่สาวตรงหน้านั่นเอง
“ฉันกานติมา แม้จะเพิ่งบรรจุเป็เ้าหน้าที่ระดับที่ 1 แต่ฉันมีศักดิ์ศรีพอ พวกแกวางอาวุธซะ”
“ยัยนี่ พูดไม่รู้เื่ใช่ไหม”
“พวกแกต่างหาก ตัดไม้ทำลายป่า ฝ่าฝืนกฎหมาย ติดสินบนเ้าหน้าที่เป็ถึงเ้าหน้าที่ทหาร ยศร้อยโท และแกเองก็เหมือนกัน ลูกนายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าน้าวยศสิบตำรวจตรี ฉันจะรายงานเื่นี้แก่กรมสอบสวนข้าราชการของจังหวัด”
ไตรภพที่ซุ่มดูอยู่ รู้สึกชื่นชมหญิงสาวตรงหน้าร่างกายที่สูงเกินกว่ามาตรฐานหญิงไทยเล็ดน้อย สีผิวสองสีออกไปทางขาว ผมยาวที่ถูกกร้าวเอาไว้ภายใต้หมวกเป็ภาพที่เข้มแข็งและน่าหลงใหลภายใต้ฉากหลังที่เป็ธรรมชาติ
“แกเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า พวกแกมีแค่หกคน พวกเรามีสิบสองคนอาวุธาครบมือ แกมีปัญญาอะไรมาจับพวกเรา”
พรึ่บ
ปืนสิบสองกระบอกรวมถึงปืนของหมวดอ้นได้ชี้ไปทางกลุ่มเ้าหน้าที่ป่าไม้ทั้งหกตรงหน้าพลางแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ
1K
