มาเฟียที่รัก

แบคฮยอนค่อยๆก้าวลงจากบันได เพราะยังเจ็บจากกิจกรรมที่ทำกับชานยอลเมื่อคืนอยู่พอเดินลงมาแบคฮยอนก็พบเข้ากับพ่อของชานยอลนั่งจิบกาแฟบนโซฟา

'อรุณสวัสดิ์แบคฮยอน'

'ครับป๊า'

'วันนี้จะออกไปไหนกับชานยอลหรอ'

'ว่าจะไปทานข้าวกันเฉยๆครับ'

'มาใกล้ๆป๊าหน่อยสิ'

แบคฮยอนเดินเข้าไปใกล้ๆตามที่ท่านบอก แล้วท่านก็คว้าอะไรออกมาสักอย่างมันคือ ปืน

'ซียอง'

'พี่ชานยอลไม่'

ปัง

'ไม่นะ'

'แคฮยอนเป็๞ไร'

'แฮ่กๆแบคฝันร้าย แบคฝันว่าป๊าเอาปืนออกมา แต่จู่ๆมันก็ขึ้นเป็๲ภาพของซียอง แล้วเธอก็ยิงแต่พี่มรบังแบคไว้'

'ไม่เป็๞ไรนะ'

ชานยอลรวบเอาตัวคนคนเสียขวัญมากอดปลอบในอ้อมกอด

'ฮึก แบคกลัว'

'มันแค่ฝัน พี่ปกป้องเราเอง'

เช้าตรู่

'พี่ชานยอล ตื่นได้แล้ว'

'รีบไปทำไมกันนอนต่อก็ได้'

'พี่ไม่ไปทำงานหรอ'

'ใชาสิ'

'รีบๆเลยนะ'

หลังจากนั้นชานยอลก็จะออกไปทำงานเหมือนทุกครั้ง และก็ไปส่งแบคฮยอนที่บ้าน แต่คราวนี้เขาไม่อยากจากเมียที่รักเลย

'แบค พี่ไม่อยากไปเลย'

'ไปได้แล้ว แบคก็อยู่ไม่ได้ไปไหนสักหน่อย'

'แบคฮยอนอา'

'อื้ม'

ชานยอลจูบที่ปากแบคฮยอนก่อนผละออกแล้วส่งตาอออดอ้อน

'ฮื่อ ฮ่าๆรีบๆไปเลย'

ชานยอลนั่งรถมาสักพักก็รู้สึกกระวนกระวายใจอย่างบอกไม่ถูก อยู่ดีๆก็คิดเห็นที่แบคฮยอนฝันร้ายขึ้นมา

'กลับมา'

'แต่นายครับใกล้ประชุมแล้วนะครับ'

'เลื่อน'

'นาย'

'กลับรถ'

ด้านแบคฮยอน

'แกเป็๞ใคร'

แบคฮยอนกำลังเจอกับภัยโดยไม่รู้ตัว อยู่ดีๆก็มีผู้ชายใส่ชุดดำล้อมตัวเขาไว้

'ม๊า'

'แบคลูก'

'ปล่อยแม่ฉันนะ'

แบคฮยอนกระวนกระวายทำอะไรไม่ถูก เขารู้สึกกลัวความฝันซะแล้วสิ

ปัง

จู่ๆก็เกิดเสียงปืนดังจากข้างนอก แล้วก็เหมือนเสียงคนต่อสู้กัน

'พี่ชานยอล'

'หึ'

แบคฮยอนโดนล็อคตัวไว้แล้วโดนกระบอกปืนจ่อที่หัว

'ปาร์ค ชานยอล ถ้าไม่อยากให้นายนี่ตาย แกต้องยอมไปกับฉัน'

'ลี ดงซอก'

ทั้งสองจ้องหน้ากันอย่างดุเดือด สายตาปะทะกันมองก็รู้ว่าต้องมีเ๱ื่๵๹กันมาก่อน

'ไม่ได้เจอกันนานเลยนะชานยอล น้องซียองเสียใจมากเลยนะรู้ไหม แกทำน้องสาวฉันร้องไห้'

'ผู้หญิงแบบนั้นก็สมควรแล้วดงซอก'

'ปากดีนัก อยากให้เมียแกตายหรือไง'

'ปล่อยเขาซะ เขาไม่เกี่ยว'

'หึ ไม่ง่ายไปหรอ จะไม่เกี่ยวได้ไง ก็น้องฉันบอกว่าแบคฮยอนนี่แหละคือศัตรูตัวจริง'

'กูบอกให้มึงปล่อย'

'โอ๊ะโอ มาเฟียขึ้นแล้วอ่ะ'

ชานยอลกำหมัดแน่น กัดฟันแน่นจนเกิดเสียงสายตาเข้มมองจ้องกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

'อยากได้ก็เอาไป'

ดงซอกผลักแบคฮยอนไปหาชานยอลแล้วยกปืนขึ้นมาหมายจะยิงแบคฮยอน แต่เหตุการร์กลับพลิกผันเพราะชานยอลเอาตัวเข้ามาบังไว้ก่อน

ปัง

'พี่ชานยอล ไม่นะ'

'หึ แบคฮยอนผู้สงสารแล้วฉันจะกลับมาอีกนะ'

ดงซอกเชยคางแบคฮยอนขึ้นมาแล้วพูดฝากไว้ก่อน ก่อนจะเดินออกไป

'ฮึก พี่ชานยอลๆ'

'แบคฮยอน'

'ม๊า พี่ชานยอล ฮึก'

'พี่เขาจะต้องไม่เป็รอะไรลูก'

'แบคฮยอน'

'พี่ชานยอล'

'พี่ไม่เป็๞ไร'

'คนบ้าโดนยิงขนาดนี้จะไม่เป็๲ไรได้ไง ฮึก'

'อึก แบค พี่รักแบคนะ พี่จะไม่เป็๞อะไร'

'ถ้าเป็๲อะไรไปดูสิ แบคจะหาผัวใหม่'

แล้วการ์ดก็พากันมาพยุงตัวชานยอลขึ้นแล้วพาขึ้นรถไปส่งโรงพยาบาล