ทหารม้าพุ่งเข้าประชิดตัวอย่างรวดเร็ว ทหารม้าบนหลังม้าผู้หนึ่งยกดาบขึ้นฟันลงมาที่ไป๋จง
'ฟึ่บ!' คมดาบแหวกอากาศ ส่งเสียงหวีดหวิวบาดหู
ไป๋จงนึกไม่ถึงว่าหลี่มู่จะเล็งเป้ามาที่ตนอีกครั้ง ทั้งยังใช้ทหารม้าในการไล่ล่า เขาเอี้ยวตัวหลบคมดาบของศัตรูที่จู่โจมเข้ามา แล้วยกมือฟันสวนขึ้นไป
"อ๊าก..." แขนข้างที่ถือดาบของทหารม้าผู้นั้นรวมถึงหัวไหล่ ถูกไป๋จงใช้กระบี่ฟันขาดสะบั้น เืพุ่งกระฉูด ร่างร่วงลงสู่พื้น และถูกพลทหารกองทัพฉินที่คอยระวังหลังสังหารทิ้งทันที
ทหารม้าที่เหลือยังคงพุ่งเข้าจู่โจมไป๋จง เพียงชั่วพริบตา คมดาบอีกหลายเล่มก็ประชิดตัวเขา หลังจากเสริมค่าสถานะร่างกายหลายครั้ง ความเร็วของไป๋จงจึงเพิ่มขึ้นมากและมีการตอบสนองที่ว่องไว เขาเอี้ยวตัวหลบคมดาบของศัตรูได้หลายครั้ง ก่อนจะใช้กระบี่แทงเข้าที่ม้าศึกตัวหนึ่งที่เข้ามาใกล้
ทหารม้าผู้นั้นเพิ่งจะร่วงลงมา ก็ถูกไป๋จงใช้กระบี่สังหารทันที
ทหารม้าคนอื่น ๆ กระตุกบังเหียนเลี้ยวกลับมาจู่โจมอีกครั้ง ไป๋จงเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว หลบหลีกการพุ่งชนของทหารม้า จากนั้นลากคมกระบี่กวาดผ่าน ส่งผลให้ม้าศึกอีกหลายตัวล้มลงจมกองเื
กลยุทธ์ยิงคนให้ยิงม้าก่อน!
เมื่อทหารม้าไม่มีม้า ในวินาทีที่ร่วงลงมาแทบจะไม่มีความสามารถในการขัดขืน และถูกกองทัพฉินชูกระบี่เข้ามาฟันศีรษะขาดทันที
"ถอยเร็ว พลธนู!"
หลังจากไป๋จงพุ่งออกจากวงล้อมของทหารม้า เขาก็รีบถอยร่นกลับไป พลธนูของกองทัพฉินก้าวขึ้นมาข้างหน้า ยิงธนูออกไปเป็แถว ส่งผลให้ทหารม้าเ่าั้ล้มตายลงทีละคน
ทว่าพวกเขายังถอยออกไปไม่หมด กองกำลังหลักของทหารม้าก็มาถึงแล้ว ซือหม่าซ่างถอยออกไปด้านข้าง มอบหมายหน้าที่ในการไล่ล่าให้หลี่มู่เป็ผู้บัญชาการ ทันทีที่ทหารม้าเ่าั้รุกคืบเข้ามา ก็ง้างคันศรยิงใส่ทันที
ไป๋จงกวัดแกว่งกระบี่ปัดธนูที่พุ่งเข้ามาประชิดตัว และสังเกตเห็นว่ารอบกายยังมีทหารทวนปากนกบางส่วนอยู่
ทวนปากนกเป็อาวุธที่ใช้สำหรับรับมือกับทหารม้าที่เข้าประชิดตัวโดยเฉพาะ ไป๋จงคว้าทวนปากนกเล่มหนึ่งมา แล้วะโว่า "ทหารโล่ป้องกันก้าวขึ้นมา คนอื่น ๆ ชูทวน ฆ่า!"
ทหารโล่ป้องกันเมื่อได้รับคำสั่ง ก็รีบเก็บกระบี่แล้วก้าวขึ้นมา ภายใต้การจัดวางของไป๋จง โล่ป้องกันหลายร้อยใบถูกนำมาประกอบกันอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นทหารม้ากำลังจะง้างคันศร ก็ยกโล่ป้องกันขึ้นต้านทาน ทำให้ธนูไม่สามารถทำอันตรายพวกเขาได้
ทหารม้าเห็นว่าวิชายิงธนูบนหลังม้าไม่ได้ผล จึงควบม้าพุ่งเข้าใส่ต่อ ไป๋จงกะจังหวะให้แม่นยำ สั่งการให้ทหารทวนปากนกที่เหลือ ชูทวนปากนกจากด้านหลังโล่ป้องกันแล้วแทงออกไปข้างหน้า
ได้ยินเพียงเสียงม้าศึกร้องระงม ม้าที่พุ่งเข้ามาถูกทวนปากนกแทงทะลุร่าง ส่งผลให้ทหารม้าร่วงลงมาอย่างแรง
"ดึงออก แล้วแทงซ้ำ!" ไป๋จงะโสั่งเสียงดัง
ทวนปากนกแถวหนึ่งแทงออกไปอย่างต่อเนื่อง ทหารม้าที่ล้มลงส่วนใหญ่ถูกสังหารทันที ส่วนที่เหลือต่างตื่นตระหนกและรีบถอยร่นกลับไป
"ถอย รีบไป!" ไป๋จงเห็นว่าการโต้กลับได้ผล จึงสกัดทหารม้าบางส่วนไว้และไม่ฝืนสู้ต่อ รีบหันหลังพากันหนี
ทว่าทันทีที่พวกเขาถอย ทหารม้าที่เหลือก็ไล่ตามมาอีก ไป๋จงจึงสั่งให้จัดขบวนโต้กลับอีกครั้ง ทหารม้าชุดที่สองที่พุ่งเข้ามา ก็ถูกพวกเขาสังหารไปได้เป็จำนวนมากเช่นกัน
หลี่มู่คอยบัญชาการอยู่ด้านหลังทหารม้าตลอดเวลา ในขณะนี้เขาหรี่ตาลง สายตาจับจ้องไปที่ไป๋จงแล้วกล่าวว่า "ส่งธนูให้ข้า และสั่งให้ทหารม้าโจมตีจากทางซ้ายและขวา"
ครั้งนี้ทหารม้าไม่ได้พุ่งเข้าใส่ไป๋จงและพลทหารที่คอยระวังหลังตรง ๆ แต่ใช้ความคล่องตัวของทหารม้าบีบเข้าหาจากทางซ้ายและขวาด้วยความเร็วสูงสุด
"ล้อมเป็วงกลม!"
ไป๋จงะโสั่ง เมื่อทหารม้าเข้ามาอยู่ในระยะยิง จึงสั่งต่อว่า "พลธนู!"
พลธนูเตรียมพร้อมอยู่แล้ว รีบง้างคันศรยิงธนูออกไปอย่างรวดเร็ว ทว่าความเร็วของทหารม้านั้นสูงมาก พลังของธนูจึงไม่ได้ผลเท่าที่ควร
ทหารโล่ป้องกันพยายามจะจัดขบวน แต่ขอบเขตการโจมตีของทหารม้ากว้างเกินไป โล่ป้องกันจึงต้านทานทหารม้าได้เพียงบางส่วนเท่านั้น
ทหารม้าที่เหลือจึงฝ่าช่องว่างบุกเข้ามาได้
"ฆ่า!" ไป๋จงมือซ้ายถือทวนปากนก มือขวาถือกระบี่ฉิน สังหารทหารม้าได้หลายนายอย่างรวดเร็ว ในขณะที่กำลังจะนำพาทุกคนถอยร่นต่อไป ก็มีเสียงแหวกอากาศดังขึ้น
'ฟึ่บ!' แทบจะในวินาทีที่เสียงนั้นดังขึ้น เขาใช้ทวนปากนกในมือซ้ายกวัดแกว่งปัดป้อง เห็นเพียงลูกธนูแหลมคมลูกหนึ่งถูกตีจนกระเด็นไป
เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ไป๋จงเห็นท่ามกลางกองทัพศัตรู หลี่มู่กำลังถือคันศรขนาดใหญ่ ซึ่งคาดว่าน่าจะมีแรงดึงถึงสามต้าน
หลี่มู่ดึงลูกธนูออกมาอีกดอก เล็งเป้าไปที่ทิศทางของไป๋จง ลูกธนูแหลมคมพุ่งทะยานมาอีกครั้ง ไป๋จงยกมือขึ้นปัดออกอย่างง่ายดาย จิตสังหารที่เกิดจากสภาวะคลั่งพลุ่งพล่านออกมาในขณะนี้ ความคิดที่บ้าบิ่นผุดขึ้นในหัว เขาะโว่า "พวกเ้าถอยไปก่อน!"
สิ้นคำพูด เขาเห็นทหารม้านายหนึ่งพุ่งเข้ามา จึงใช้ทวนปลิดชีพในครั้งเดียว จากนั้นชิงม้าศึกตัวนั้นแล้วควบพุ่งเข้าหาทหารม้าคนอื่น ๆ
"ตาย!" ทักษะการขี่ม้าขั้นเชี่ยวชาญที่ไป๋จงได้รับจากระบบ ถูกนำมาใช้ในวินาทีนี้ เขาเก็บกระบี่ฉินและกวัดแกว่งทวนปากนก
ทหารม้าที่ไล่ตามมาประชิดตัว ถูกตีร่วงลงมาสิบกว่าคนในทันที
"นายกองร้อยไป๋จง!"
ในหมู่พลทหารที่ระวังหลัง มีคนะโเรียกด้วยความใ
"รีบไปเร็ว!"
ไป๋จงกระตุกบังเหียนอย่างแรง เขาไม่ได้หนีไปทางทิศตะวันตก แต่กลับพุ่งเข้าหาหลี่มู่ที่อยู่ทางทิศตะวันออก บุกฝ่าเข้าไปท่ามกลางศัตรู
ทหารม้าที่ไล่ล่าต่างรู้ว่าหลี่มู่้าสังหารไป๋จง ในตอนนี้จึงเลิกไล่ล่าคนอื่น และรีบหุ้มล้อมไป๋จงให้เร็วที่สุด ไป๋จงราวกับเดินอยู่ในที่ไร้ผู้คน หนึ่งทวนหนึ่งศพ ทหารม้ากองทัพจ้าวที่เข้ามาใกล้ต่างร่วงหล่นลงข้างกายเขาอย่างต่อเนื่อง
"เขาคิดจะฆ่าข้า"
หลี่มู่เห็นไป๋จงบุกเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ความคิดนี้จึงผุดขึ้นในหัว ก่อนจะง้างคันศรอีกครั้ง
'ฟึ่บ!'
ลูกธนูพุ่งประชิดตัวในชั่วพริบตา
ไป๋จงเอี้ยวตัวหลบ ลูกธนูเฉียดกายไปโดนทหารม้าที่อยู่ด้านหลังจนร่วงลงมา
ใกล้แล้ว... ระยะห่างสั้นลงเรื่อย ๆ
"ปกป้องแม่ทัพ!"
ทว่ายิ่งใกล้ทหารม้าก็ยิ่งมากขึ้น มีคนพยายามเข้ามาขวางการบุกของไป๋จงอย่างต่อเนื่อง ใน่สิบกว่าจั้งสุดท้าย เขาไม่สามารถรุกคืบได้อีก ไป๋จงเห็นช่องว่าง จึงยกทวนปากนกขึ้นแล้วขว้างออกไปสุดแรง
ทวนปากนกแหวกอากาศ รุนแรงยิ่งกว่าธนู มันพุ่งทะลุร่างของทหารม้าหลายนายในทันที จนมาถึงเบื้องหน้าของหลี่มู่ แสดงให้เห็นว่าพละกำลังแขนของไป๋จงนั้นแข็งแกร่งเพียงใด
หลี่มู่สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก รีบชักดาบออกมาฟันลงบนด้ามทวนอย่างแรง วิถีของทวนปากนกเบี่ยงเบนไป คมแหลมพุ่งเข้าแทงม้าศึกที่เขานั่งอยู่
'ฮี้ ๆ ๆ ...' ม้าศึกส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเ็ป และถูกตรึงไว้กับพื้น
หลี่มู่เกือบจะเสียหลักล้ม เมื่อพลิกตัวลงพื้นและทรงตัวได้ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง พร้ะโกนว่า "รีบฆ่ามันซะ"
ไป๋จงเห็นว่าหลี่มู่ยังมีชีวิตอยู่ ก็แอบเสียดายในใจ
ขณะนั้นทหารม้าคนอื่น ๆ กำลังจะหุ้มล้อมเข้ามา เขาใช้ขาทั้งสองข้างบีบสีข้างม้าอย่างแรง ชักกระบี่ออกจากฝัก ใช้ตัวกระบี่ฟาดที่ก้นม้า พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ทหารม้าที่ไล่ล่าไม่สามารถสกัดไป๋จงไว้ได้เลย ม้าศึกที่ชิงมาถูกยิงตายในเวลาอันสั้น เขาจึงชิงม้าอีกตัวแล้วฝ่าวงล้อมเืออกไปได้สำเร็จ
ในที่สุดทหารม้าของกองทัพจ้าวต่างถูกความน่าเกรงขามของไป๋จงข่มขวัญจนไม่กล้าเข้ามาขวางอีก
หลังจากฝ่าวงล้อมทหารม้าออกมาได้ ไป๋จงเริ่มตระหนักถึงพลังการต่อสู้ของตนเอง ซึ่งแข็งแกร่งกว่าตอนบุกเมืองอี๋อันครั้งแรกมาก หากมีเงื่อนไขที่เพียงพอ การจะบุกเข้าออกเจ็ดครั้งเหมือนอย่างจ้าวจื่อหลงก็คงไม่ใช่เื่ยาก
"ตามไป!" ซือหม่าซ่างเพิ่งจะตามมาถึงในตอนนี้
"ไม่ต้องแล้ว!" หลี่มู่เงยหน้ามอง ไป๋จงได้หายลับไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
พลทหารกองทัพฉินที่ระวังหลัง ล้วนหนีออกไปได้ทั้งหมดด้วยความช่วยเหลือของไป๋จง ทิศทางนั้นเป็ป่าทึบ ต่อให้ตามเข้าไปก็ไม่มีประโยชน์มากนัก ทหารม้าไม่สามารถแสดงฝีมือได้เต็มที่ในป่า และลำพังเพียงทหารราบก็ยากที่จะรับมือกับกองทัพฉินได้
แม้ว่ากองทัพฉินจะเหนื่อยล้า แต่ภายใต้แรงขับเคลื่อนของสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด ศักยภาพของมนุษย์นั้นไม่อาจดูแคลนได้
เมื่อมองดูมือที่ยังคงสั่นเทา สีหน้าของหลี่มู่เคร่งขรึมเป็ครั้งแรก และในดวงตาก็ฉายแววเสียดายออกมา
"เขามีทั้งความกล้าและสติปัญญา หากเป็คนของจ้าวคงจะดีไม่น้อย!"
ในขณะที่หลี่มู่อยากสังหารไป๋จง แต่ในใจเขากลับเลื่อมใสเป็อย่างยิ่ง หากไม่ใช่ศัตรู เขาจะต้องหาทางผูกมิตรกับชายผู้นี้ให้ได้แน่นอน
901
