ตอนที่สาม ภาพหลอนจากอดีต
ค่ำคืนนั้นผ่านไปอย่างเชื่องช้าสำหรับเอเดน ภาพของสวนดอกไม้ เรือนกระจก และผู้หญิงที่เล่นกีตาร์ยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงความคิดของเขา เขาแทบไม่ได้นอนเลยตลอดทั้งคืน จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความสับสน ความอัศจรรย์ และความรู้สึกบางอย่างที่คล้ายกับความหวาดกลัว
ความหวาดกลัวที่ว่าสิ่งที่เขาเห็นนั้นเป็เพียงภาพหลอน เป็ผลพวงจากความโดดเดี่ยวที่กัดกินหัวใจมานานปี แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกที่ได้ััจากภาพนั้นมันช่างจริงแท้และบริสุทธิ์เสียจนเขาไม่อาจปฏิเสธได้
เช้าวันรุ่งขึ้น เอเดนตรงไปยังห้องทำงานของเขาในสภาพที่อ่อนล้า ดวงตาโรยราจากการอดนอน เขามองไปยังคริสตัลเสียงที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน แสงสีฟ้าอ่อนๆ ยังคงเรืองรองอยู่ภายใน ราวกับกำลังรอคอยให้เขาค้นพบความลับที่ซ่อนอยู่
เขาหยิบคริสตัลขึ้นมาถือไว้ในมือ พยายามที่จะกระตุ้นมันให้ฉายภาพนั้นออกมาอีกครั้ง เขาบีบมันเบาๆ ลูบไล้มันอย่างแ่เบา และแม้กระทั่งลองฮัมเพลงที่เขาได้ยินจากมัน แต่คริสตัลก็ยังคงนิ่งเฉย ไม่มีภาพใดๆ ปรากฏขึ้นมาอีก
ความผิดหวังเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเอเดน หรือว่ามันจะเป็แค่ความฝัน? หรือเป็เพียงภาพหลอนที่เกิดจากความเหนื่อยล้าของเขาจริงๆ?
“เห้อ มันยังไงกันนะ”
เขาใช้เวลาตลอดทั้งวันกับการพยายามกระตุ้นคริสตัลเสียง แต่ก็ไม่เป็ผล เขาเริ่มรู้สึกท้อแท้และหงุดหงิด เขาไม่สามารถจดจ่อกับงานซ่อมเครื่องดนตรีได้เลย ความคิดของเขายังคงวนเวียนอยู่กับภาพสวนดอกไม้และผู้หญิงคนนั้น
เมื่อพระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ความเงียบก็เข้าปกคลุมร้านอีกครั้ง เอเดนยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน จ้องมองคริสตัลเสียงด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน
เขารู้สึกเหมือนกำลังจะเสียสติไปกับสิ่งนี้
“เห้อ” เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วหยิบคริสตัลขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้พยายามกระตุ้นมัน แต่เพียงแค่ถือมันไว้ในฝ่ามือ ปล่อยให้ความคิดของเขาล่องลอยไปตามเสียงฮัมเพลงที่ยังคงดังก้องอยู่ในหัว
เอเดนหลับตาลง พยายามนึกถึงภาพสวนดอกไม้ที่เขาเห็นเมื่อคืน เขานึกถึงแสงแดดที่สาดส่อง กลิ่นหอมของดอกไม้ และ เสียงน้ำพุที่รินไหล เขานึกถึงผู้หญิงคนนั้นที่กำลังเล่นกีตาร์อยู่บนระเบียงบ้าน
ทันใดนั้นเอง แสงจากคริสตัลก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง สว่างกว่าครั้งไหนๆ ที่เคยเป็ แสงสีฟ้าอ่อนๆ เปล่งประกายออกมาจากภายในคริสตัลอย่างรุนแรง จนเอเดนต้องหรี่ตาลง
แล้วภาพ... ภาพเดิมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเอเดนอีกครั้ง คราวนี้มันชัดเจนยิ่งกว่าเดิม คมชัดราวกับว่าเขากำลังยืนอยู่ในสถานที่แห่งนั้นจริงๆ
ภาพของสวนดอกไม้ที่สวยงาม เรือนกระจกที่โอ่อ่า และ บ่อน้ำพุที่ใสสะอาด ทุกรายละเอียดปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนจนเอเดนรู้สึกเหมือนััได้ถึง กลีบดอกไม้ ที่พลิ้วไหวตามสายลม
แล้วภาพก็ซูมเข้าไปใกล้ที่ระเบียงบ้าน ที่นั่นมีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งเล่นกีตาร์อยู่ เธอหันหน้ามาทางเอเดนเล็กน้อย ทำให้เขาได้เห็นใบหน้าของเธอชัดเจนขึ้น
ผมของเธอเป็สีแดงอมส้ม หยักศกเล็กน้อย ปล่อยยาวสยายลงมาถึงกลางหลัง ผิวของเธอขาวผ่องราวกับหิมะ ปากของเธอเป็สีแดงสดราวกับสีของเื และ ดวงตาของเธอ... ดวงตาคู่คมที่เต็มไปด้วยประกายแห่งความสุขและความมีชีวิตชีวา
เอเดนจ้องมองใบหน้านั้นอย่างไม่กะพริบตา เขารู้สึกเหมือนมีสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ภาพใบหน้านั้น... มันช่างคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด ราวกับว่าเขาเคยเห็นมันมาก่อน... เคยเห็นมันมานานแสนนาน...
แล้วเสียงเพลงกีตาร์ที่ไพเราะและเสียงฮัมเพลงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันชัดเจนและก้องกังวานกว่าครั้งไหนๆ ราวกับว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังร้องเพลงอยู่ตรงหน้าเขา
“ลา ลา ลา ลา ลา... ลา ลา ลา ลา ลา...”
บทเพลงนั้นเต็มไปด้วยความสุข ความรัก และความหวังที่ไม่มีที่สิ้นสุด มันเป็บทเพลงที่บริสุทธิ์และงดงามจนทำให้หัวใจของเอเดนรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด
แต่แล้ว... ภาพนั้นก็เริ่มสั่นไหว แสงจากคริสตัลเริ่มกระพริบถี่ขึ้น เสียงเพลงเริ่มบิดเบี้ยว และภาพก็เริ่มบิดเบือนไปจากเดิม
ภาพของสวนดอกไม้ที่สวยงามเริ่มแตกร้าว เรือนกระจกเริ่มมีรอยร้าวปรากฏขึ้น บ่อน้ำพุเริ่มแห้งเหือด และใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นก็เริ่มพร่าเลือนไป
แล้วภาพก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ราวกับถูกตัดสลับด้วยฉากที่น่าสะพรึงกลัว
ภาพของ ห้องนอนที่มืดสลัว แสงไฟจากโคมไฟข้างเตียงส่องสว่างเพียงเล็กน้อย เสียงเครื่องช่วยหายใจดังเป็จังหวะสม่ำเสมอ
ภาพของ ร่างที่ผอมซูบ ของผู้หญิงคนหนึ่ง... ผมสีแดงอมส้ม หยักศก ผิวขาว ปากแดง... ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาปิดสนิท ลมหายใจแ่เบา
เอเดนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง หัวใจของเขาบีบรัดอย่างรุนแรงจนแทบจะหยุดเต้น
ภาพนั้น... ผู้หญิงคนนั้น... คือ ลูน่า!
ลูน่า... อดีตภรรยาของเขา!
ภาพของห้องนอน... คือภาพเหตุการณ์ที่พรากลูน่าไปจากเขาเมื่อหลายปีก่อน!
ความทรงจำที่เ็ปที่เขาพยายามฝังกลบมาตลอดชีวิต พุ่งทะลักเข้ามาในหัวของเอเดนอย่างรุนแรง ราวกับเขื่อนที่พังทลายลง
เขาจำได้ทุกรายละเอียดของวันนั้น วันที่ลูน่าป่วยหนักด้วย โรคมะเร็ง ที่ไม่มีทางรักษา วันที่แพทย์บอกว่าเธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงหกเดือน วันที่ร่างกายของเธออ่อนแอลงทุกวัน วันที่ความหวังของพวกเขาค่อยๆ มอดดับลงไปทีละน้อย
เอเดนและลูน่ารักกันมาก ความรักของพวกเขาลึกซึ้งและบริสุทธิ์ ลูน่าเป็แสงสว่างในชีวิตของเอเดนเสมอ เธอเป็คนเดียวที่ทำให้เขาได้เปิดใจและัักับความสุขที่แท้จริง เอเดนดูแลลูน่าอย่างดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ใน่เวลาที่เหลืออยู่ของเธอ เขาอยู่เคียงข้างเธอทุกวันทุกคืน พยายามมอบความสุขให้เธอมากที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้ แม้ว่าหัวใจของเขาจะเ็ปรวดร้าวเพียงใดกับการต้องเห็นคนที่เขารักค่อยๆ ร่วงโรยไปต่อหน้าต่อตา
ในวันสุดท้ายของชีวิตลูน่า เอเดนกุมมือเธอไว้แน่น เขาพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เพื่อให้ลูน่าได้เห็นรอยยิ้มสุดท้ายของเขา ลูน่ามองเอเดนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความสงบ เธอพยายามยิ้มให้เขาเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนที่ลมหายใจของเธอจะแ่เบาลงเรื่อยๆ และจากไปอย่างสงบในอ้อมแขนของเขา
ความตายของลูน่าทิ้งาแลึกไว้ในใจของเอเดน เขาสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปในพริบตา ความรัก ความสุข ความหวัง ทุกอย่างมอดดับลงพร้อมกับ การจากไปของเธอ
นับั้แ่นั้นมา เอเดนก็จมดิ่งสู่ความมืดมิด เขาสูญเสียความศรัทธาในความรัก ปิดกั้นตัวเองจากทุกสิ่ง และใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวในร้านซ่อมเครื่องดนตรีของเขา
และตอนนี้... คริสตัลเสียงที่เขาค้นพบ... บทเพลงแห่งความสุขที่เขาได้ยิน... ภาพความทรงจำที่สวยงาม... กลับกลายเป็ของลูน่า อดีตภรรยาที่จากไปของเขา!
นี่มันหมายความว่าอะไร? ทำไมลูน่าถึงทิ้งคริสตัลเสียงนี้ไว้ให้กับเขา ทำไมมันถึงฉายภาพความทรงจำของลูน่า? และทำไมมันถึงจบลงด้วยภาพที่น่าะเืใจนั้น?
เอเดนรู้สึกเหมือนกำลังถูกทรมาน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมโชคชะตาถึงเล่นตลกกับเขาถึงเพียงนี้ ทำไมต้องนำความทรงจำที่เ็ปที่สุดกลับมาให้เขาเห็นอีกครั้ง
เขาเงยหน้าขึ้นมองคริสตัลเสียงที่ตกอยู่บนพื้น แสงสีฟ้าอ่อนๆ ยังคงเรืองรองอยู่
ภายใน ราวกับกำลังกระซิบความลับบางอย่างที่เขาไม่เคยรู้
บทเพลงสุดท้ายของหัวใจ... มันคือบทเพลงของลูน่า... บทเพลงที่เธอสร้างสรรค์ขึ้นมาด้วยความรักและความสุข... ก่อนที่ชีวิตของเธอจะจบลงอย่างกะทันหัน
เอเดนรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจ เขาไม่รู้ว่าจะรับมือกับความจริงนี้ได้อย่างไร ความจริงที่ว่าผู้หญิงที่เขากำลังตามหา ผู้หญิงที่ทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขาเริ่มเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง... คืออดีตภรรยาที่จากไปของเขาเอง มันคือสิ่งที่เป็ความทรงจำอันโหดร้ายที่สุดที่เขาเคยเผชิญมา
Alice คนชอบทะเล
1K
