“จ๊ะเอ๋!” หญิงสาวในชุดนักศึกษาสะดุ้งเมื่อจู่ๆก็มีเสียงมาจากด้านหลัง
“ยายดาว ใมากเลยรู้มั้ย”
“ก็แน่ล่ะ ที่ทำก็หวังให้ใ ไม่งั้นจะทำทำไมล่ะ” พิมพ์รักยกมือเคาะหน้าผากเพื่อนรักหนึ่งครั้งอย่างหมั่นไส้ และสวมกอดด้วยความคิดเพื่อน และร้องบอกแต่คำว่าคิดถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทั้งสองก็ชวนกันไปหาอะไรกินเพื่อไต่ถามทุกข์สุข่สองอาทิตย์ที่ผ่านมา
“เหลือเชื่อจริงๆ ที่แกยังไม่เจอเ้านายที่หล่อ...เรียกว่าหล่อเลิศ ดีกรีเด่นตัวเป็ๆเลย”
“ไม่เจอนะดีแล้ว แล้วอีกอย่างฉันเป็แค่เด็กฝึกงาน มีเหตุผลอะไรที่ต้องเจอกับคนระดับนั้นเล่า” พิมพ์รักพยักหน้าเห็นด้วยและเอาหมูที่จิ้มน้ำจิ้มเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ
เมื่อกินอิ่มแล้วทั้งสองก็ชวนกันไปเดินเพื่อย่อย เข้าออกร้านรองเท้า เสื้อผ้าแบรด์ดังขึ้นห้างฯ แต่ก็ยังไม่มีใครถูกใจอยากได้อยากซื้ออะไร
“…อะไรเหรอ” นับดาวหันไปถามเพื่อนเมื่อจู่ๆ เพื่อนก็หยุดเดิน
“ผู้หญิงที่เดินคล้องแขนผู้ชายคนนั้น เหมือนพี่พร้อมมาก” นับดาวหันมองตามสายตาเพื่อน จู่ๆเธอก็รู้สึกว่ามีใครมาบีบจับหัวใจเธอไว้ไม่ให้เต้น เมื่อผู้ชายคนนั้นคือคุณทิวา แน่นอนว่าเธอต้องรู้จักหน้าตาเขาเป็อย่างดี เพราะเขาทำงานอยู่เหนือชั้นที่เธอทำชั้นหนึ่ง
!!! พิมพ์เหมือนได้สติ เธอดึงนับดาวและตัวเองออกจากเส้นทางเดิน วิ่งเข้าไปในร้านใกล้ๆทันที เพื่อหลบหลีกคู่หญิงสาวที่กำลังเดินมาทางนี้
“ไหนว่าจะกลับอีกสองอาทิตย์” นับดาวหันไปมองเพื่อน ที่คอยจับตามองจนสองคนนั้นเดินห่างไปไกล “ตอนนี้ที่บ้านวุ่นวายอย่างมาก เพราะพี่พร้อมบอกว่าจะกลับมาอยู่เมืองไทยถาวร คุณพ่อดีใจมาก ถึงขั้นทุบห้องเก่าทำห้องใหม่ให้พี่พร้อมเป็การใหญ่...ก็พอเข้าใจได้แต่ว่าผู้ชายคนนั้น เ้านายแกนิ!” นับดาวพยักหน้า เพราะถึงแม้จะยังไม่เคยเจอตัวเป็ๆ แต่จะแกล้งทำเป็ไม่รู้จักหน้าตา นั่นก็ดูเป็ละครหลังข่าวเกินไปแล้ว
“เขาสองคนรู้จักกัน”
“เท่าที่เห็น ใช้คำว่ารู้จักคงไม่พอ” พิมพ์รักพยักหน้าเห็นด้วย
“เข้าใจแล้ว เหตุผลที่จู่ๆ พี่พร้อม้ากลับเมืองไทยเป็การถาวร คงเพราะผู้ชายคนนี้ ดูไม่ออกเลยนะเนี่ยว่าพี่พร้อมจะติดผู้ชายขนาดนี้”เพี๊ยะ! นับดาวตีแขนเพื่อน
“พูดจาอะไรระวังหน่อย เธอนะน้องสาวฝ่ายหญิงนะ”
“น้องสาวพี่สาวอะไรกัน ั้แ่จำความได้ ฉันเจอหน้าพี่พร้อมมือเดียวยกขึ้นมานับยังไม่ครบเลย และการเจอกันแต่ละครั้ง...” พิมพ์รักเบะปาก เธอกับพี่สาวเป็พี่น้องคนละแม่ แม่ของพร้อมรักเสียไปั้แ่พร้อมรักแค่ไม่กี่ขวบเท่านั้น แม่ของพิมพ์รักเป็ภรรยาคนที่สองที่แต่งเข้ามาและไม่นานก็มีพิมพ์รัก แต่แม่ของพิมพ์รักมาจากครอบครัวฐานะปานกลางไม่ได้เป็ผู้ดีมีเชื้อสายแบบพร้อมรัก ภายในครอบครัวของพิมพ์รัก ที่คนภายนอกไม่รู้ว่าถูกจัดแบ่งชั้นวรรณะกันอย่างชัดเจน แน่นอนว่านั่นเป็เพียงพร้อมรักเท่านั้นที่ทำตนสูงกว่าน้องสาวร่วมบิดา จึงทำให้พี่น้องต่างมารดาไม่มีความผูกพันฉันท์พี่น้องเลยสักนิดเดียว
นับดาวทำเพียงมองเขาจากที่ไกลๆ เหมือนในงานศพเ้าสัวเทวัญ ตอนนั้นที่เธอยื่นธูปส่งให้กับเขา เขาไม่แม้แต่จะเห็นเธอมีตัวตน เธอมองเห็นแววตาของเขาที่ฉายความรู้สึกหลากหลายปะปนกันไปหมด เสี้ยวเวลาสั้นๆ เธอก็เห็นแววอาทรไคว่คว้ายามที่เขามองไปยังรูปเ้าสัวเทวัญ แต่นั่นก็แค่่เวลานิดเดียวที่ถ้าใครไม่คอยสังเกตมองตลอดเวลาก็จะไม่เห็นเลย
“ที่รักขอบคุณมากที่เข้าใจผม”
“พ่อของทิวาก็เหมือนพ่อของพร้อมนะคะ คนไทยถือ่ร้อยวันไว้ทุกข์พร้อมทราบค่ะ” ทิวากอบกุมมือหญิงสาวที่รักไว้แน่น
“คุณเป็เซอร์ไพรส์ที่ทำให้ผมรู้สึกว่าบนโลกใบนี้ยังน่าอยู่...อยู่” ทิวาส่งสายตาหวานเชื่อมส่งกลับไป เขากับพร้อมรักรู้จักกันเมื่อสามปีก่อนที่ฝรั่งเศษ จะว่าเป็พรหมลิขิตหรืออะไรก็ไม่รู้ ทั้งๆที่เธอกับเขาอยู่เมืองเดียวกัน แต่กลับไม่ได้เจอกันเลย กลับไปรู้จักครั้งแรกในสถานที่ที่โรแมนติก
“เราสองคนยังมีอะไรต้องเกรงใจกันอีกเหรอคะ ถ้าทิวายังรู้สึกแบบนี้กับพร้อม พร้อมจะโกรธแล้วจริงๆนะคะ” ทิวาจุมพิตหลังมือนุ่ม เพราะที่นี่เป็เมืองไทยจะมาจูบกันดูดดื่มเหมือนที่อยู่ต่างประเทศคงไม่เหมาะ
“ให้ผมไปพบคุณพ่อคุณก่อนดีมั้ยครับ”
“ดีค่ะ แต่ไว้อีกสองอาทิตย์นะคะ พร้อมบอกคุณพ่อว่าจะกลับเมืองไทยอาทิตย์หน้าค่ะ แต่ดันกลับมาก่อนเพื่อที่จะมาอยู่เป็เพื่อนทิวา ถ้าไปพบคุณพ่อตอนนี้ พร้อมคงต้องเก็บกระเป๋าหิ้วออกจากบ้านทิวาในทันที”
การอยู่ด้วยกันบ้างในต่างประเทศไม่ได้เป็เื่ใหญ่อะไรนัก แต่ไม่ใช่สำหรับเมืองไทย การเสียสละของพร้อมรักทำให้ทิวาซาบซึ้งยิ่งนัก
“แน่นอนว่าผมจะต้องชดเชยให้พร้อมอย่างคุ้มค่าแน่นอน” พร้อมรักยิ้มและยินดี เพราะเธอตัดสินใจแล้วว่า เธอกับทิวาเหมาะสมกันอย่างยิ่งในทุกๆอย่าง
ตุ๊บ! “จะเป็ไปได้ยังไง...ผู้หญิงที่ชื่อนับดาว จะไม่มีตัวตนอย่างงั้นเหรอ” ทิวาทุบโต๊ะทำงานในห้องสมุดในบ้านอย่างไม่พอใจ เมื่อผู้ช่วยที่เขาสั่งไปให้สืบหาหญิงสาวชื่อนับดาวในพินัยกรรม
“เราไม่มีอะไรเลยนอกจากชื่อนะครับ นามสกุล อายุ เป็อะไรที่คาดเดายาก ผมลองสืบค้นจาก่อายุั้แ่ยี่สิบห้าถึงสามสิบห้า ไม่มีใครที่จะเข้าเค้าเกี่ยวข้องกับเ้าสัวเทวัญเลยครับ”
“แล้วสืบจากคุณอาประธานพอมีทางบ้างมั้ย” ผู้ช่วยส่ายหน้า ทิวาก็พอเข้าใจเพราะประธานต้องคาดเดาได้ว่าเขาต้องตามหาผู้หญิงที่ชื่อนับดาวอย่างแน่นอน และเบาะแสแรกต้องพุ่งไปที่ประธานผู้ที่รู้ทุกอย่าง ต้องมีการตัดช่องทางทุกอย่างอย่างไม่ต้องสงสัย
“ตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออก แต่ฉันไม่ล้มเลิก นายหาวิธีแบบไหนได้ก็ทำไปเลย...กลับไปได้แล้ว” เนื่องจากวันนี้ทิวาออกจากออฟฟิศั้แ่บ่ายเขาเลยให้ผู้ช่วยมารอเขาที่บ้านแทน
ทิวากลับห้องของตัวเอง ผลั๊วะ เมื่อผลักประตูเข้าไป คิ้วเรียวก็ต้องเลิกขึ้น มุมปากหยักยกขึ้นทันที เมื่อเข้าใจว่าอะไรเป็อะไร แม้เขาจะจัดห้องนอนแขกให้พร้อมรักเพื่อเป็มารยาท แต่ในทางปฎิบัติจริงก็ไม่จำเป็ต้องเป็แบบนั้นเสมอไป
ห้องที่ใช้แสงสว่างจากเทียนเล็กๆ มากมายที่จุดไว้ในที่ต่างๆ กับหญิงสาวในชุดนอนเซ็กส์ซี่บนเตียง ในมือถือแก้วไวน์มองมาทางเขา
“ทิวาไปอาบน้ำก่อนมั้ยคะ”
“ไม่อยากอาบคนเดียวเลย พร้อมอาบเป็เพื่อนผมหน่อยนะ” ทิวาเข้ามาคลอเคล้ามือไม้อยู่ไม่สุขบนเรือนกายหอมกรุ่นและเนียนนุ่มมือ เอ่ยชวนเสียงแหบพร่าบ่งบอกอารมณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้อย่างเห็นได้ชัด พร้อมรักวางแก้วไวน์และคล้องคอแกร่ง ทิวาโอบอุ้มร่างนุ่มนิ่มเดินเข้าไปในห้องน้ำด้วยกันทันที กว่าทิวาจะอาบน้ำเสร็จก็ปาเข้าไปครึ่งค่อนคืน เขาพาตัวเองและเธอมานอนกอดก่ายกันอย่างสุขกายสุขใจบนเตียงกว้างเพื่อเข้าสู่นิทรา
11K
