เขาหาว่าผมเป็นเซียน

บทที่ 32:โดรนปราณไร้วิญญาณกับการสร้างสนามบินเซียน

หลังจากการเปิดตัว XianGrab โลกของการสั่งของก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว — โค้กเซียนมาปุ๊บโดรนปราณมาปั๊บ ของไม่ตก แตก น้ำไม่หก และชีวิตหลินเฟยเข้าสู่ระดับ“กดสั่งแล้วนอนต่อ” อย่างเป็นทางการ
แต่เมื่อโดรนเริ่มมีจำนวนเป็นร้อยเป็นพันบนยอดเขาสำนักไม่สนใจอะไรเลยก็ดูเหมือนจะกลายเป็นสนามบินขนาดจิ๋วของการจราจรทางอากาศปราณ…ที่ไร้กฎ

เช้าวันหนึ่งหลินเฟยกำลังเพลิดเพลินกับฉากหนึ่งในซีรีส์ ขณะเดียวกันเสียง “พึ่บ ๆ”ของโดรนดังเป็นระยะ ๆ จนรำคาญตา
หลี่ซานวิ่งมาคว้าหู “กงซุนอี้!โดรนของเจ้าเกือบชนกับโดรนบรรทุกขนมเปี๊ยะของข้าแล้ว! นี่มันจะทำให้ของร่วงแตกหมด!”
กงซุนอี้หน้าซีด “จำนวนโดรนเพิ่มเร็วเกินคาดข้าไม่ทันตั้งค่าจุดลงจอดให้เป็นระบบ!”

หลินเฟยยืนมองดูท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยจุดไฟวับๆ ของโดรน ปีกปราณพุ่งไปมาเหมือนฝูงหิ่งห้อยบ้าคลั่ง
“ให้ตายเถอะ! ถ้าพวกมันชนกันแล้วของฉันกลายเป็นชิ้นเล็ก ๆจะไม่ดีแน่! สร้างสนามบินเซียนเลย — มีทางวิ่ง มีหอควบคุม มีเส้นสีให้ชัด!”

คำสั่งนั้นเหมือนพลังกระตุ้น —ทุกคนลุกขึ้นทำงานทันที

■ แนวคิดสนามบิน:จากแรงบันดาลใจสมัยใหม่สู่วิชาเต๋า

ศิษย์ทั้งห้าตีความคำสั่งทันทีในแบบต่างๆ

·        กงซุนอี้เรียกมันว่า “โครงข่ายการเดินทางแห่งเต๋า” —ระบบนำทางปราณ (Prana-GPS), ไฟสัญญาณหยก,และสัญญาณแยกช่องทางปราณ

·        อี้หานมองเห็นตัวเลขขึ้นมาทันที: ค่าธรรมเนียมการลงจอดปราณ(landing-pranafee), slot auction สำหรับช่วงเทศกาลปราณ

·        ซูอี้ลงมือออกแบบ หอควบคุมปราณ— หน้าจอผลึกยักษ์แสดงตำแหน่งโดรนทุกลำแบบเรียลไทม์ใช้แถบสีบอกระดับความบริสุทธิ์ของปราณ

·        หลงไห่ถูกสั่งให้ปรับหน้าผาและทำทางวิ่ง— มังกรสูดลมหายใจเป่าพื้นให้เรียบเป็นลานจอดขนาดใหญ่

ช่างไม้ปราณถูกเชิญมาทำป้าย “RunwayA — สำหรับโค้กเซียน” และ “Runway B — สำหรับของบูชา”— มุกนี้ถูกศิษย์ตีความว่า การแบ่งชั้นวรรณะของสินค้าซึ่งทำให้เสียงช็อบชอบในกลุ่มพ่อค้าเพิ่มขึ้นทันที

■ หอควบคุมปราณและAI Immortal — ปัญญาประดิษฐ์แบบเซียน

ปัญหาหนึ่งที่ชัดเจน:ใครจะมานั่งดูหน้าจอทั้งวัน? หลินเฟยไม่ต้องการคนเยอะเขาต้องการให้มัน “คิดเอง ตัดสินเอง” — ดังนั้นคำว่า ปัญญาประดิษฐ์ (AI Immortal) จึงเกิดขึ้นกลางวง

มู่หานร้องจอแตก“ข้าจะเขียนโค้ดวิญญาณ! เราจะฝึก AI ด้วยข้อมูลการสั่งซื้อของท่านอาจารย์เช่น ‘สั่งโค้กตอนฉากดราม่า’ หรือ ‘สั่งป๊อปคอร์นก่อนฉากต่อสู้’ — AI จะเรียนรู้พฤติกรรมและจัดสรรช่องลงจอดอัตโนมัติ!”

กงซุนอี้เพิ่มสเปกให้ครบถ้วน:

·        โมดูล PredictPranaTraffic: ทำนายความหนาแน่นโดรนโดยใช้ข้อมูลปราณจาก Xianflix + เทศกาลปราณ

·        Conflict Resolution Engine:ถ้าสองโดรนจะชนกัน ระบบจะคำนวณเส้นทางใหม่และปล่อย “สัญญาณขอโทษ”ให้โดรนหนึ่งชะลอ (ซึ่งแปลความว่ามีพิธีกรรมขอโทษอัตโนมัติ)

·        No-Fly Shrine Zones: กำหนดพื้นที่ห้ามบิน เช่น บริเวณศาลเจ้า ป่าศักดิ์สิทธิ์หรือห้องน้ำปราณของหลินเฟย (เขาย้ำว่าต้องกันไว้จริง ๆ)

แต่เรื่องที่ทำให้ทุกคนหัวเราะคือAIถูกฝึกจากคำสั่งหลินเฟย — มู่หานพึมพำ“AI อาจจะ Overfit กับพฤติกรรมของท่านอาจารย์เช่น 'ห้ามขึ้นบินถ้าท่านกำลังกดปุ่มหักเงินเดือน' — ถ้ามันเรียนรู้แบบนั้นจริง วันหนึ่ง AI อาจลดช่องจอดทุกครั้งที่หลินเฟยสั่งหักเงินเดือนเกิน3 ครั้งต่อวัน!”

■ สนามบินเซียนในทางปฏิบัติ— ทางวิ่ง ป้าย หยกไฟ และการสอบใบอนุญาต

การก่อสร้างดำเนินไปอย่างรวดเร็วแต่รายละเอียดที่ต้องคิดมีมาก:

·        Runway Markings (สัญลักษณ์ทางวิ่ง)— ทำด้วยหยกเรืองแสง แบ่งเป็น Lanes for perishable, lanesfor fragile, lanes for divine artifacts

·        Tower (หอควบคุม)— คนจะเรียก AI ด้วยคำว่า “ผู้เฒ่าจอมคุม”แต่จริง ๆ คือผลึกเทียมขนาดใหญ่ที่มีเสียงตอบโต้เป็นสำเนียงเต๋า

·        ATC (Air Traffic Control) Manual เวอร์ชันเซียน — หนังสือเล่มหนาระบุสัญญาณปราณ,วิธีการให้สิทธิลงจอด, และพิธีกรรมขอให้ส่งของล่าช้า(delay ritual) ในกรณี force majeure เช่นมรสุมหมอกมืด

มีการตั้ง การสอบใบอนุญาตผู้ควบคุมปราณ— ผู้สมัครต้องผ่านข้อสอบทฤษฎี (อ่านคลื่นปราณได้ 100 แบบ) และข้อสอบปฏิบัติ (แก้เหตุโดรนชนจำลองภายใน 3 นาที)— ศิษย์หลายคนสมัครเพราะได้ค่าตอบแทนเป็น “ชั่วโมงชาร์จปราณฟรี”

มุกฮาเกิดขึ้นตรงที่บางสำนักเข้าใจว่าใบอนุญาตนี้คือการรับรองว่า“คุณสามารถคุมใจคนอื่นได้” —จึงมีผู้มาลงทะเบียนจำนวนมากโดยหวังจะได้ใช้ใบนี้ไปต่อรองเรื่องหนี้สินส่วนตัว —ทำให้กรรมการสอบต้องออกกฎว่าใบอนุญาตใช้ได้แค่คุมโดรน ไม่ใช่คุมคน

■ ความปลอดภัยดาต้า ปราณ และความเป็นส่วนตัว

สนามบินเซียนไม่เพียงเรื่องการจอด— ยังมีประเด็นข้อมูลปราณ (Prana Data):

·        AI เก็บข้อมูลเส้นทางการบิน เพื่อปรับโมเดล — แต่ข้อมูลพฤติกรรมการสั่งของ (เช่นใครชอบสั่งของแบบกดรัว) กลายเป็น “โปรไฟล์ปราณ”ที่สามารถนำไปวิเคราะห์เชิงการตลาดได้

·        มีเสียงเรียกร้องให้มีกฎหมาย Prana-privacy— ห้ามบริษัทใช้คลื่นปราณเพื่อโฆษณาโดยไม่ได้รับอนุญาต

·        กงซุนอี้ติดตั้งระบบเข้ารหัสปราณ (Prana-SSL)— แต่พวกไฟล์เงาพูดคุยกันในเงามืดว่า"แค่รอเวลาเอาเครื่องมือดัดแปลงสัญญาณ"

มู่หานตะโกน“เราต้องมีทีมไซเบอร์ปราณที่ทำงานตลอด 24 ชั่วโมง!” —ชื่อทีมถูกตั้งเล่น ๆ ว่า “FortPrana” และมีมส์ว่า “FortPrana:เรารักษาความศักดิ์สิทธิ์ของคุณไม่ให้โดนแฮ็ก (ยกเว้นในบางเทศกาล)”

■ ผลกระทบต่อชุมชนและการเมืองของการขยายสนามบิน

การสร้างสนามบินนำมาซึ่งผลกระทบหลายด้าน:

·        เสียงห่วงใยจากกลุ่มอนุรักษ์:พวกเขากลัวว่าการเก็บค่าธรรมเนียมการลงจอดจะสร้างชนชั้นใหม่ —คนจนจะไม่มีสิทธิ์สั่งของด่วน

·        การประท้วงของมังกรส่งของ:มังกรบางกลุ่มรวมตัวเรียกร้องให้มี “โควต้าเทศกาล”หรือไม่ถูกแทนที่โดยโดรนให้หมด

·        พ่อค้าใหญ่ต้องการสิทธิผลิตลานจอด:กลุ่มทุนเสนอสร้างสนามบินภายนอกสำนักเพื่อเก็บค่าคอนเนกชัน —อี้หานมองเห็นโอกาสในการร่วมทุน (JV) แต่ซูอี้เตือนว่า“อย่าลืมสัญญาณความบริสุทธิ์”

การเจรจาทางการเมืองระหว่างสำนักศิษย์ และกลุ่มพ่อค้ายิ่งใหญ่จึงเกิดขึ้น — หลินเฟยนั่งดูทุกอย่างผ่าน XianZoomแบบสบาย ๆ แล้วกินป๊อปคอร์นคนเดียวพร้อมเตรียมเมนูมุกที่จะพูดในที่ประชุมต่อไป

■ เหตุฮาๆ ที่เกิดจริงในสนามบินแบบเซียน

·        มีโดรนลืมปิดโหมด “ขอโทษ”หลังการชนนิดหน่อย — โดรนหนึ่งเปิดเสียงแบบสุภาพ “ขออภัยที่ชนเล็กน้อยกรุณารับคูปองปราณชดเชย” — ลูกค้าหลายคนรับคูปองแล้วเอาไปแลกกาแฟปราณ —มุกนี้กลายเป็นเทรนด์ “ขอโทษแล้วได้กาแฟ”

·        อินฟลูเอนเซอร์เซียนลองฟีเจอร์ slotauction และจ่ายเหรียญหยกจำนวนมากเพื่อได้ “เวลาลงจอด VIP” —สื่อเล่นว่าเขาเป็น“ลูกค้ารายแรกที่จ่ายเพื่อสิทธิ์ตกลงบนหัวใจพระเอกซีรีส์”

·        โดรนรับจ้างถูกไล่ล่าโดยนกอินทรีปีศาจที่เข้าใจผิดว่าเป็นของล่อ— มีคลิปหนึ่งโดรนลงจอดพร้อมเสียง “ฉันแค่ส่งโค้ก!”ทำให้คนดูหัวเราะจนอาหารตกจากมือ

■ จุดพลิกผัน— ปริศนาในจดหมายปราณ

ค่ำคืนหนึ่งหลังการทดสอบสนามบินรุ่นทดลองหลินเฟยนั่งบนโซฟารับรายงาน ทุกอย่างเรียบร้อยดีแต่มู่หานยื่นจดหมายปราณอีกฉบับหนึ่งให้ — จดหมายที่ลายมือคุ้นเคยเขียนว่า:

“การรวมศูนย์การส่งอาจสะดวกแต่การรวมศูนย์ก็สร้างเป้าหมายเดียว —อย่าลืมเฝ้าระวังผู้ที่เห็นโอกาสในการดัดแปลงเส้นทาง เพื่อยิงสัญญาณปลอม”

หลินเฟยมองดวงดาวแล้วยิ้มบาง ๆ“ถ้าจะมีคนอยากแฮ็ก เขียนมาเตือนเราแบบนี้แหละดี — จะได้รู้ว่าต้องเสริมเกราะ”
แต่ในใจเขารู้สึกถึงความไม่สบาย — เมื่อทุกอย่างถูกทำให้สะดวก‘ใครจะอยากได้มัน’ และ ‘ใครจะใช้มันในทางผิด’ นั่นคือคำถามที่รอคำตอบ

โปรดติดตามตอนต่อไป