ตอนที่เก้า Zootopia
เหล่านักฆ่านักษัตรแห่งโลกมืดเติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเดียวกัน สนิทสนมกันดั่งพี่น้อง
กระต๊าก
นิ้วของ”ระกาเหล็ก” เจาะทะลุแผ่นไม้
เจี๊ยกคร่อก
“วานรทองแดง” ใช้วิชาหัวเหล็กกระแทกแผ่นเหล็กจนยุบลง!!!
โคร่ก ค่อก
“คิงคองเงิน” ยื่นหน้าอกที่เต็มไปด้วยขนสีขาวร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่า
ให้ระกาเหล็กและวานรทองแดง เอาหอกแหลมแทงเข้ามา
หอกนั้นบิดงอไม่อาจฝ่าหนังของคิงคองเงินเข้าไปได้
เท่านั้นยังไม่พอคิงคองเงินยังบี้หอกเหล็กจนเป็ก้อนกลมราวกับปั้นน้ำตาลได้
“พวกข้า นักฆ่านักษัตร ระกาเหล็กวานรทองแดง คิงคองเงิน คารวะท่านอ้าวป้าหม่า”
พวกเขาสามคนคุกเข่าคารวะผม
ผมนั่งอยู่บนโต๊ะทำงานทำด้วยไม้ของป่าสงวน แต่ด้วยเหตุผลและข้อเทคนิคบางประการทำให้คนรวยสามารถเอามาเป็โต๊ะทำงานได้โดยถูกกฎหมาย
ผมไม่ชอบสูบบุหรี่ เลยไม่ได้คาบไปป์ เลยเอาไวน์อายุสองร้อยปีมาดื่มเล่นๆประดับโต๊ะ
ราคาไวน์ก็สามารถเอาไปให้คนสักสิบหมู่บ้านทำสหกรณ์การเกษตรเต็มรูปแบบได้อย่างสบายๆ
“ลุกขึ้นเถอะพวกเ้าทำงานให้ข้าแล้วก็ถือว่าเป็ครอบครัวเดียวกัน มีสุขร่วมเสพมีภัยร่วมต้านปัญหาของเ้าคือปัญหาของข้า”
ผมวางแก้วไวน์ลงและทำสัญญาณให้อาหู่เอาของขวัญแรกพบหน้ามา
“นี่คือโฉนดที่ดินของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่พวกเ้าเคยอยู่และเงินสิบล้านหยวน”
ผมผายมือไปทางอาหู่ยื่นให้พวกนักฆ่านักษัตร
“มันเป็ของพวกเ้าแล้ว ไม่ว่าพวกเ้าจะทำงานให้ข้าต่อไปหรือไม่พี่น้องของพวกเ้าก็จะไม่อดอยากอีกต่อไปแล้ว”
พวกนักษัตรทั้งสามคุกเข่าลง
“นายท่านอ้าวป้าหม่า ใจกว้างดุจขุนเขาพวกข้า แม้บุกน้ำลุยไฟไม่บ่ายเบี่ยง”
“ไม่ต้องมากมารยาทพวกเราจะต้องร่วมงานกันอีกนานและแผนการของข้าต้องพึ่งผู้กล้าที่ไม่กลัวความตายอย่างพวกเ้าอีกมากมายนัก”
ผมให้อาหู่จับพวกเขาเซ็นชื่อในช่องที่จะโอนความเป็เ้าของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและเงินสดให้กับพวกเขา
“กระต๊ากหากนายท่าน้าให้พวกเราฆ่าคนวางเพลิงอันใด โปรดสั่งข้าได้เต็มที่”
ระกาเหล็กกล่าว
“ใช่แล้วพลังเส้นเอ็นทองแดงของข้าไม่เคยพ่ายแพ้ผู้ใด”
วานรทองแดงและคิงคองเงินก็อวดกล้ามเบ่งพลัง
แต่อ้าวป้าหม่า คิดว่าดูพวกมันคิดสิ
มีเงิน มีที่ดินแล้วแทนที่จะทำงานแบบสุจริตชน ดันจะไปฆ่าคนวางเพลิงอีกปัดโธ่
รับเงินไปแล้วหนีไปทันทีผมยังไม่โมโหเท่านี้เลย