ภายในเรือนหลังเล็กยังคงอบอวลด้วยไอร้อน ร่างเปลือยสองร่างแนบชิดกันอย่างแ่า ราวกับไม่มีอะไรสามารถแทรกกลางได้
แต่คราวนี้ ซินเฟยขยับตัวขึ้นอย่างช้า ๆ พลิกสถานการณ์จนเธอขึ้นคร่อมร่างของอี้ไว้แน่น
อี้หอบหายใจ ดวงตาวาววับ “วันนี้เ้าเป็ฝ่ายควบเองเหรอ…”
ซินเฟยโน้มลงกระซิบข้างหูเขา “เ้าลืมไปหรือ…ข้าก็ไม่ได้อ่อนแอในทุกเื่” เธอพูดก่อนจะขบที่ใบหูเขาเบา ๆ แล้วค่อย ๆ ขยับสะโพกเข้าออกอย่างมีจังหวะ
อี้ขบกรามแน่น มือจับที่เอวเธอไว้เหมือนกลัวจะหลุดหาย ซินเฟยใช้มือไล้ั้แ่หน้าอกลงไปถึงหน้าท้องแน่นของเขา ััของเธอร้อนแรงและมั่นใจ
เสียงเนื้อกระทบกันเปลี่ยนจังหวะ — กลายเป็แรงจากร่างของซินเฟยที่กระแทกลงมาอย่างจงใจ เสียงครางของอี้ดังขึ้นด้วยความเสียวซ่านจนเธอหยุดยิ้มไม่ได้
“เ้ายังกล้าหาว่าข้าเ็าอยู่หรือไม่?” เธอถามเสียงหอบ ขณะเร่งจังหวะขึ้นอีก มือของอี้เผลอกดหลังเธอเข้าหาแน่นจนไม่มีช่องว่าง
“เ้า…เ้าเป็ไฟทั้งดวง…” อี้ตอบอย่างยอมแพ้ ร่างกายเขาสั่นไหวตามจังหวะที่เธอกำหนด
ซินเฟยเอนตัวมาข้างหน้า ริมฝีปากจูบลงบนลำคอเขา ขบเบา ๆ แล้วค่อยไล่ลงมาจนถึงแผ่นอก มือเธอเลื่อนลงต่ำอีกครั้ง...
ด้านนอก ลี่อินยังคงนั่งซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้ ดวงหน้าแดงจัด หายใจถี่จนต้องปิดปากไว้แน่น ไม่ใช่แค่เพื่อไม่ให้มีเสียง แต่เพื่อไม่ให้เผลอหลุดอารมณ์ตามไปด้วย
‘พี่สาวนี่มัน...สุดจริง’ เธอคิดในใจ ‘แบบนี้เขาเรียกว่าคุมเกมทั้งร่างกายและหัวใจเลยใช่ไหมเนี่ย’
เสียงครางต่ำลึกของอี้และเสียงหอบถี่ของซินเฟยยังคงดังก้อง พร้อมกับจังหวะที่ทวีขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับไม่มีอะไรหยุดได้แล้วในค่ำคืนนี้…
398
