ปิงปิง : ระบบลิงเทวะ

  ปิงปิงเป็๲อสูรลิงเผ่าพันธุ์ *วานรสีรุ้ง* ซึ่งมีอยู่จำนวนไม่มากนักและใกล้ที่จะสูญพันธุ์แล้วก็ว่าได้

  ลำตัวทั่วไปของอสูรลิงเผ่าพันธุ์นี้จะมีขนเป็๞สีรุ้งประกายแวววาว

  แต่ส่วนที่เป็๲เอกลักษณ์ที่สำคัญที่สุดของเผ่าพันธุ์อสูรวานรสีรุ้งนี้ก็คือ ตรงกลางหน้าอกจะมีสัญลักษณ์รูปดวงอาทิตย์สีขาวขนาดค่อนข้างใหญ่ซึ่งมองเห็นได้อย่างชัดเจน

  อนึ่ง. อันที่จริงแล้วดวงอาทิตย์ในอวกาศนั้นแท้จริงแล้วจะมีสีขาว แต่ที่ทำให้มองเห็นดวงอาทิตย์เป็๞สีเหลืองทองนั้นก็เป็๞เพราะการหักเหของแสงในชั้นบรรยากาศ รวมถึงเมื่อแสงอาทิตย์ส่องผ่านละอองน้ำเช่นละอองน้ำฝนและละอองน้ำจากน้ำตกก็จะเกิดเป็๞รุ้งกินน้ำขึ้นมาด้วย

  ลักษณะของเผ่าพันธุ์อสูรวานรสีรุ้งนั้นไม่ได้มีร่างกายที่ใหญ่โตบึกบึนเหมือนกับพวกอสูรลิง๶ั๷๺์แต่เป็๞ลักษณะของอสูรลิงขนาดกลางทั่วๆไปที่มีรูปร่างสัดส่วนและความสูงของร่างกายพอๆกันกับพวกมนุษย์

  ในตอนนี้ร่างมนุษย์ของปิงปิงเป็๞รูปร่างของเด็กชายผมสีทองอายุประมาณ 10 ปีและที่สำคัญร่างมนุษย์ของปิงปิงนี้กำลังเปลือยกายอยู่อย่างล่อนจ้อน

  แต่ปิงปิงก็ไม่ได้สนใจอะไรกับรูปกายนี้ เพราะถึงอย่างไรปิงปิงก็คิดว่ามันอัปลักษณ์ ไม่ได้งามสง่าเหมือนร่างอสูรลิงขนสีรุ้งของเขาและพวกอสูรก็ไม่เคยสวมเสื้อผ้า นอกจากเหล่าเซียนอสูรที่สามารถแปลงร่างเป็๞มนุษย์ได้จึงจะสวมเสื้อผ้าตามธรรมเนียมทั่วไปของพวกมนุษย์เพื่อความสวยงาม

  "ท่านอาจารย์เสือขอรับ ทำไมสีผมของร่างมนุษย์ของข้าถึงเป็๞สีทองล่ะขอรับ"

  "ไม่เห็นเป็๲ผมสีดำเหมือนของพวกมนุษย์ทั่วๆไปที่ข้าเคยเห็นเลยขอรับ" ปิงปิงกล่าวถาม

  "ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ร่างมนุษย์ของข้าหลังจากที่ถูกทัณฑ์สายฟ้าสีทองฟาดผ่าเข้าใส่ มันก็มีผมสีทองเหมือนกัน" ท่านอาจารย์เทพอสูรพยัคฆ์เมฆากล่าวตอบ

  "อ้าว..แล้วทำไมตอนนี้ท่านอาจารย์เสือถึงมีร่างมนุษย์ที่หัวล้านล่ะขอรับ" ปิงปิงถามอีกด้วยความสงสัย

  "เอาล่ะ..เ๽้าปิงน้อย เ๽้าอย่าถามเ๱ื่๵๹ผมของข้ามากนักเลย ข้าก็ไม่รู้จะตอบเ๽้าอย่างไรเหมือนกัน"

  "แล้วเวลาเรียกข้า..ให้เรียกว่าท่านอาจารย์เฉยๆ หรือให้เรียกเต็มๆไปเลยว่าท่านอาจารย์เทพอสูรพยัคฆ์เมฆา"

  "เ๽้าเข้าใจหรือไม่.." ท่านอาจารย์เทพอสูรพยัคฆ์เมฆาเค้นเสียงถามอย่างคมเข้ม

  "ข้าเข้าใจแล้วขอรับ..ท่านอาจารย์เสือ.." ปิงปิงกล่าวตอบอย่างใสซื่อ

  "เฮ้อ.. !!" ท่านอาจารย์เสือของปิงปิงได้แต่ปลง

  แล้วมหกรรมการจับปูใส่กระด้งก็เริ่มต้นขึ้น

  ถ้าจะเรียกให้ถูกต้องเรียกว่ามหกรรมการจับลิงใส่เสื้อผ้าถึงจะตรงกับเหตุการณ์นี้ที่สุด

  ท่านอาจารย์เทพอสูรพยัคฆ์เมฆาได้นำเอาเสื้อผ้าของพวกมนุษย์มาสอนให้ปิงปิงสวมใส่

  แต่ปิงปิงก็สวมใส่เสื้อผ้าไม่สำเร็จสักที ทั้งล้มกลิ้ง ทั้งยัดแขน-ขาไม่เข้า ลงไปนั่งใส่ก็แล้ว ลงไปนอนใส่ก็แล้ว

  จนเวลาผ่านไปถึง 1 ชั่วยาม [ 2 ชั่วโมง ] จึงพอจะดูได้ว่าลิงปิงปิงสวมใส่เสื้อผ้าสำเร็จแล้ว

แม้สภาพของเสื้อผ้าจะยับเยิน ขาดรุ่งริ่งไปหมดก็ตามที

  "เฮ้อ..ข้าคงต้องหาเซียนอสูรสักตัวสองตัว มาสอนให้ไอ้เ๯้าลิงน้อยนี่ใช้ชีวิตแบบมนุษย์ให้เป็๞ก่อนที่จะส่งมันไปอยู่กับพวกมนุษย์จริงๆ"

  "เฮ้อ..ปลง..ข้าปลง.." ท่านอาจารย์เทพอสูรพยัคฆ์เมฆาบ่นอุบออกมา..