สรรพธาตุสังหารเทพ

        หลังจากสวี่หยุนและหลินเสี่ยวโหยวออกมาจากโรงเตี๋ยมสวี่หยุนก็ซื้อผลึกลมปราณธาตุระดับตํ่าที่เปิดมิติได้มาอีกหนึ่งก้อนเพราะตอนนี้ผลึกลมปราณธาตุอันแรกของสวี่หยุนใกล้เต็มมานานแล้ว..ถึงแม้จะใช้สมุนไพรและวัตถุดิบทำอาหารไปเยอะแล้วที่ว่างก็ยังเหลือน้อยอยู่ดี..สวี่หยุนซื้อของไปจำนวนหนึ่งทำให้สวี่หยุนตอนนี้เหลือหินลมปราณระดับตํ่าเพียง 100 ก้อน..

        'ถึงแม้มันจะหาได้ง่ายก็เถอะ..แต่มันก็หายไปง่ายเช่นกัน..เฮ้อ' สวี่หยุนถอนหายใจออกมาขณะมองหินลมปราณระดับตํ่าร้อยก้อนที่อยู่ในมือ..สวี่หยุนสงบสติเล็กน้อยก่อนจะถามผู้คนในเมืองเซี่ยหลงเกี่ยวกับเขตป่าพิศวง..หลังจากสวี่หยุนได้รู้ที่อยู่ของเขตป่าพิศวงแล้วก็ออกจากเมืองมุ่งหน้าไปทางป่าพิศวงในทันที..

        สวี่หยุนและหลินเสี่ยวโหยวเดินทางจนถึงเที่ยงก็มาถึงเขตป่าพิศวงแล้ว..เขตป่าพิศวงอยู่ห่างจากเมืองเซี่ยหลงไม่มากนักมันยังอยู่ในเขตรอบนอกของป่าหมื่นอสูรทำให้สวี่หยุนเดินทางมาถึงได้อย่างรวดเร็ว..ระหว่างทางสวี่หยุนก็ไล่เก็บสมุนไพรทั้งหมดเช่นเดิมพร้อมๆกับสังหารสัตว์อสูรระดับตํ่าไปประมาณสามสิบกว่าตัวที่เข้ามาโจมตีเขาระหว่างทาง..

        "เสี่ยวโหยว..ยังจำเรื่องที่เคยกล่าวไว้ได้ใช่หรือไม่? หากมีอันตรายเสี่ยวโหยวต้องเข้าไปในมิติศิลาเข้าใจไหม?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเล็กน้อย..

        "อื้ม! ข้าจะเชื่อฟังพี่ชายแน่นอน!" หลินเสี่ยวโหยวผงกหัวเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มสดใส..สวี่หยุนยิ้มออกมาทันทีก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในเขตป่าพิศวง..

        "หืม? ธาตุวารี..?" สวี่หยุนตกตะลึงไปเล็กน้อยหลังจากสัมผัสกับอากาศรอบๆที่มีธาตุวารีประปนอยู่จำนวนมาก..

        "พี่ชาย..ที่นี่สบายตัวมากๆเลย!" หลินเสี่ยวโหยวกล่าวออกมาก่อนจะขยับแขนไปมาเล็กน้อย..สวี่หยุนยิ้มแห้งออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทีของหลินเสี่ยวโหยว...

        'อย่าบอกนะว่าพิษในอากาศที่พี่หญิงซือเหยียนบอกก็คือธาตุวารีพวกนี้? หากคนธรรมดาโดนธาตุวารีในอากาศพวกนี้กัดกินธาตุวารีที่อยู่ในร่างของตนจะทำให้ประสาทหลอนหรือ? อืม..น่าสนใจ!' สวี่หยุนยิ้มออกมาเล็กน้อยขณะสรุปข้อมูลทั้งหมดในหัวของเขา..ตอนแรกสวี่หยุนนึกว่าการเดินทางครั้งนี้จะอันตรายเป็นอย่างยิ่ง..ไหนจะต้องหลบศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภา..ไหนจะต้องกังวลเรื่องระยะเวลาในการสูดพิษเข้าไป..

        ในขณะที่สวี่หยุนกำลังคิดอยู่นั้นพุ่มไม้ไม่ไกลมากนักจู่ๆก็สั่นไหวขึ้นมา..สวี่หยุนเปลี่ยนท่าทีของตนเองในทันทีเป็นสีหน้าสงบนิ่งพร้อมเผชิญหน้ากับศัตรู...

        "แกนี่เองติงสวี่หยุน!! น้องชายของข้าเป็นเพื่อนกับหวงอีหมิง..เจ้าบังอาจมาสังหารหวงอีหมิงที่เป็นเพื่อนกับน้องชายข้า! วันนี้ข้าจะแก้แค้นให้กับ หวงอีหมิง!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภากล่าวออกมาพร้อมกับสีหน้าเหมือนคนเมาสุรา..

        "หืม? หวงอีหมิง? มันเป็นใครหรือ?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัยเล็กน้อย..

        "เจ้าไม่ต้องมาทำเป็นไขสือ! เจ้าสังหารผู้คุ้มกันของหอโอสถสวรรค์ไปเป็นร้อยคน..หนึ่งในนั้นมีหวงอีหมิงที่เป็นเพื่อนกับน้องชายข้า!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภากล่าวออกมาพร้อมกับทำท่าเหมือนจะชี้หน้าสวี่หยุนแต่..มันชี้ไปทางสวี่หยุนแต่กับไม่ได้ชี้สวี่หยุน..สวี่หยุนหันไปมองข้างหลังเล็กน้อย..แม้แต่หลินเสี่ยวโหยวก็หันไปมองข้างหลังเช่นกันก่อนที่ทั้งคู่จะพบว่าด้านหลังของทั้งคู่ไม่มีใครอยู่เลย..

        "เอ่อ..เจ้าดื่มสุรามากไปหรือ?" สวี่หยุนและหลินเสี่ยวโหยวหันหน้ากลับมามองศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่มีสีหน้าเหมือนคนเมาสุราด้วยความงุนงง..

        "หุบปาก!! ข้าจะแก้แค้นให้หวงอีหมิงที่เป็นเพื่อนของน้องชายข้า! ย้ากกก! ...อั่ก!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาตะโกนออกมาด้วยโทสะก่อนจะพุ่งเข้ามาทางสวี่หยุนในทันที..สวี่หยุนยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วก่อนจะส่งดรรชนีวารีไร้เงาที่ควบแน่นได้เพียงนิดเดียวไปที่ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภา..ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนนั้นมีพื้นฐานการฝึกตนเพียงผู้ฝึกตนขึ้น 5 ของรวบรวมลมปราณ..ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนนั้นกระเด็นไปข้างหลังก่อนจะกระแทกกับก้อนหินใหญ่จนแตกร้าวและจะสลบไปในที่สุด..สวี่หยุนไม่ได้สังหารมันเพราะหลินเสี่ยวโหยวยังอยู่กับเขาด้วย..

        "พี่ชาย..เขาเป็นอะไรหรือ?" หลินเสี่ยวโหยวเงยหน้าขึ้นมาถามสวี่หยุนเล็กน้อยด้วยความสงสัย..

        "อืม..ข้าว่ามันน่าจะเมาสุรา..เสี่ยวโหยวโตขึ้นต้องไม่ดื่มสุรามากเกินไปเข้าใจหรือไม่? ไม่เช่นนั้นเจ้าจะเป็นอย่างคนคนนี้" สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มแห้งเล็กน้อย..

        "อื้ม! ข้าจะเชื่อฟังพี่ชาย!" หลินเสี่ยวโหยวกล่าวออกมาด้วยความน่ารักน่าเอ็นดูขณะถูกสวี่หยุนอุ้มอยู่..

        สวี่หยุนกับหลินเสี่ยวโหยวเดินต่อไปได้เพียงแค่ประมาณ 1 เค่อ(1 เค่อ = 15 นาที)จู่ๆสวี่หยุนก็แสดงท่าทีพร้อมต่อสู้ขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่จะมีผู้ฝึกตนคนหนึ่งก้าวออกมาจากพุ่มไม้ด้วยสีหน้าเมามาย..

        "แกมันคนที่ฆ่าหวงอีหมิงนี่!! บัดซบ! ข้าจะแก้แค้นให้หวงอีหมิงที่เป็นเพื่อนกับพี่ชายของข้า!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่คราวนี้ดูจะค่อนข้างเยาว์วัยกล่าวออกมาด้วยความเครียดแค้น..

        "...หวงอีหมิงอีกแล้วหรือ?" สวี่หยุนตกตะลึงเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมา..

        "หุบปาก!! นี่เป็นวันตายของแกแล้ว!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาหยิบเอากระบี่ออกมาจากผลึกลมปราณและตะโกนออกมาก่อนจะพุ่งเข้ามาแทงกระบี่ไปที่สวี่หยุนในทันที..ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนนี้ก็มีพื้นฐานการฝึกตนขั้น 5 ของรวบรวมลมปราณเช่นเดียวกันกับศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาเมื่อครู่..สวี่หยุนกับหลินเสี่ยวโหยวมองดูศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาด้วยสายตาซับซ้อน..สุดท้ายสวี่หยุนก็ไม่ได้เลือกจะหลบหลีกกระบี่แต่อย่างใด..สวี่หยุนเพียงแค่ยืนอุ้มหลินเสี่ยวโหยวไว้โดยที่ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย..

        ฉึก!!

        "หลบเก่งดีนี่! แต่รอบนี้แกต้องตกตายอย่างแน่นอน!!" สวี่หยุนกับหลินเสี่ยวโหยวยืนมองศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนนั้นแทงกระบี่ไปที่พื้นก่อนจะกล่าวออกมาราวกับสวี่หยุนต้องใช้พลังทั้งหมดในการหลบหลีกกระบี่ของมัน..

        "อั่ก!!" สวี่หยุนยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วเช่นเดิมก่อนจะทำให้ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนนั้นลอยไปกระแทกกับต้นไม้จนหักโค่นและหมดสติไปในที่สุด..

        "พี่ชาย.." หลินเสี่ยวโหยวเงยหน้ามามองสวี่หยุนด้วยสีหน้าซับซ้อน..

        "..นั่นแหละทำไมข้าถึงบอกเสี่ยวโหยวว่าอย่าดื่มสุรามากเกินไป.." สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมกับมีสีหน้าซับซ้อนยากอธิบายกว่าเด็กสาว..

        "อืม.." หลินเสี่ยวโหยวผงกหัวรับคำของสวี่หยุนเล็กน้อยและเลือกที่จะไม่กล่าวอะไรออกมา...

        สวี่หยุนและหลินเสี่ยวโหยวเดินต่อไปสักพักก็พบเจอกับศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนอีกครั้ง..รอบนี้ยังไม่ถึง 1 เค่อเลยด้วยซํ้าแถมสีหน้าของศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภายังคงเมามายเช่นเดิม...

        "..อย่าบอกนะว่าเจ้าจะมาฆ่าข้าเพราะคนที่ชื่อหวงอีหมิงอีก..?" สวี่หยุนกล่าวออกมาทันทีด้วยสีหน้าเอือมระอาเล็กน้อย..ถึงรอบนี้ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนนั้นจะมีพื้นฐานการฝึกตนถึงขั้น 6 ของรวบรวมลมปราณแต่ด้วยสีหน้าเมามายของมันทำให้สวี่หยุนไม่ได้ระวังตัวแม้แต่น้อยในรอบนี้..

        "..เจ้ารู้ได้อย่างไร!! ฮึ่ม..มันไม่สำคัญหรอกว่าเจ้าจะรู้ได้อย่างไร..เจ้ากล้าสังหารหวงอีหมิงที่เป็นเพื่อนกับน้องชายข้า..วันนี้เจ้าจะต้องตกตายอย่างแน่นอน!!" สวี่หยุนและหลินเสี่ยวโหยวยืนมองดูศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนนั้นกล่าวจนจบก่อนจะหยิบเอากระบี่ขึ้นมาและพุ่งมาทางทั้งคู่โดยที่สวี่หยุนไม่มีทีท่าว่าจะหลบหลีกแม้แต่น้อย..

        ฉับ!

        "ฮึ่ม! ทักษะกระบี่ของเจ้าก็นับว่าใช้ได้! แต่มันยังไม่เพียงพอหรอก!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนนั้นฟันกระบี่ไปทางกิ่งไม้ของตนไม้ต้นหนึ่งจนมันหักครึ่งก่อนจะพุ่งมาและใช้กระบี่ฟันลงบนกิ่งไม้ของต้นไม้อีกต้นหนึ่ง..สวี่หยุนยกนิ้วขึ้นมาอย่างยากลำบากก่อนจะส่งดรรชนีวารีไร้เงาเข้าใส่ผู้ฝึกตนคนนั้นทำให้มันกระเด็นทะลุต้นไม้ไป 2 ต้นก่อนจะหยุดลงและหมดสติไป...

        "....."

        "....." ทั้งสวี่หยุนและหลินเสี่ยวโหยวมองไปทางศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่สลบไปด้วยสีหน้าแปลกประหลาดแต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกมา...

        สวี่หยุนและหลินเสี่ยวโหยวเดินทางต่อไปโดยที่ไม่ได้กล่าวอะไรออกมา..รอบนี้สวี่หยุนระวังตัวเต็มที่ทำให้เขาสามารถเดินทางไปได้ถึง 2 เค่อก่อนจะพบศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่มีพื้นฐานการฝึกตนขั้น 6 ของรวบรวมลมปราณอีกครั้ง..เมื่อสวี่หยุนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้ฝึกตนเขาก็ก้มหน้าลงพร้อมกับถอนหายใจออกมาในทันที...

        "..รอบนี้เจ้าเป็นพี่ชายหรือน้องชายของคนที่เป็นเพื่อนกับหวงอีหมิงอีกล่ะ..?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยความเอือมระอา..

        "เจ้ากล่าวว่าอย่างไรนะ! น้องสาวและข้าเป็นสตรี!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภามาถึงกล่าวออกมาด้วยนํ้าเสียงไม่พอใจ..สวี่หยุนได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้นมาด้วยความยินดีในทันที..แต่เมื่อสวี่หยุนพบเห็นสีหน้าคล้ายเมาสุราอย่างหนักของหญิงสาวเขาก็ถอนหายใจออกมาในทันที..

        "..ข้าเลือกจะเจอกับผู้ฝึกตนขั้น 8 ของรวบรวมลมปราณที่เป็นปกติดีกว่าเจอพวกเจ้า.." สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมกับสีหน้าเอือมระอา..

        "หุบปากของเจ้าไปซะ!! แค่ข้าคนเดียวก็เพียงพอแล้ว! คนที่หยิ่งยโสเช่นเจ้าต้องโดนข้าสังหารเพื่อแก้แค้นให้กับหวงอีหมิง!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่เป็นสตรีกล่าวออกมาอย่างหยิ่งยโสก่อนจะหยิบกระบี่ออกมาเช่นเดิมและพุ่งมาทางสวี่หยุน..

        "..ข้าว่าเจ้าดื่มหนักไปนะ..หลังจากตื่นมาก็ลองทบทวนคำพูดของข้าดูแล้วกัน.." สวี่หยุนกล่าวออกมาก่อนจะถอนหายใจเล็กน้อย..

        "ข้าบอกให้เจ้าหุบปาก!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่เป็นสตรีกล่าวออกมาอย่างไม่พอใจก่อนจะใช้วรยุทธระดับเหลืองขั้นสูงทำให้หินก้อนใหญ่ที่อยู่ห่างจากสวี่หยุนไม่ไกลมากนักแตกกระจายไป..

        "เจ้าหลบสตรีได้อย่างไร! เจ้ามันไม่มีเกียรติของบุรุษเลยแม้แต่น้อย!! ข้าจะสั่งสอน..อั่ก!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่เป็นสตรีกล่าวออกมาด้วยความไม่พอใจก่อนจะพุ่งเข้าใส่ต้นไม้ที่อยู่ใกล้ๆสวี่หยุน..สวี่หยุนถอนหายใจออกมาอีกครั้งโดยที่ไม่รู้ว่าวันนี้เขาได้ถอนหายใจออกมากี่รอบแล้วก่อนจะยกนิ้วขึ้นมาและส่งดรรชนีวารีไร้เงาใส่ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาสตรีคนนั้นทำให้ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภากระเด็นไปสักระยะก่อนจะหยุดลงและหมดสติไป...

        "พี่ชาย..ทำไมข้ารู้สึกเหนื่อยทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย..?" หลินเสี่ยวโหยวเงยหน้ามากล่าวกับสวี่หยุนด้วยสีหน้ายากอธิบาย..

        "อืม..ข้าก็รู้สึกเช่นเดียวกับเสี่ยวโหยว.." สวี่หยุนถอนหายใจออกมาอีกครั้งหลังกล่าวเสร็จ..จากเหตุการณ์ทั้งหมดสวี่หยุนก็พอจะสรุปได้แล้วว่าบุคคลที่ตนเจอทั้งหมดคือคนที่ถูกธาตุวารีในอากาศกลืนกินธาตุวารีในตัวไปแล้ว..กว่าจะฟื้นตัวขึ้นมาได้ก็คงใช้เวลาสักหนึ่งชั่วยาม..

        เวลาผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม..ตลอดเวลาที่ผ่านมาสวี่หยุนพบศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาทั้งหมด 8 คนแต่ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาทั้งแปดคนกับมีสีหน้าราวกับเมาสุราอย่างหนักทุกคน..แถมศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาทุกคนยังเข้ามาโจมตีสวี่หยุนเพราะคนที่ชื่อหวงอีหมิงเหมือนกันอีก..

        "พี่ชาย..ข้าขอเข้าไปพักในมิติศิลาสักครู่ได้หรือไม่?" หลินเสี่ยวโหยวมีสีหน้ายํ่าแย่เล็กน้อยขณะกล่าวออกมา...

        "อืม..เสี่ยวโหยวเรียกข้าตอนอยู่ในนั้นได้เลยหากต้องการออกมา.." สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมกับสีหน้ายํ่าแย่ที่หนักกว่าเด็กสาวมากนัก..

        "พี่ชาย..ดูแลตัวเองด้วย..ข้า..คงต้องไปนอนพักสักนิด.." หลินเสี่ยวโหยวกล่าวออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อยก่อนจะก้าวเดินไปในรอยแยกที่เกิดขึ้นจากแผ่นศิลา..ปลายทางของมิติในนั้นคือกระท่อมไม้ของสวี่หยุน..ด้วยความรู้ที่ส่งมาหลังจากสวี่หยุนหยดเลือดลงไปในแผ่นศิลาทำให้สวี่หยุนเลือกสถานที่ที่จะไปโผล่ได้ทันที..แถมยังสามารถรับรู้เรื่องราวในมิติศิลาได้ตลอดเวลาด้วย...หลังจากหลินเสี่ยวโหยวก้าวเท้าเข้าไปในรอยแยกแล้วสวี่หยุนก็หลับตาลงในทันทีก่อนจะมองเห็นหลินเสี่ยวโหยวอยู่ในกระท่อมไม้..เด็กสาวเดินไปที่เตียงไม้ราวกับไม่มีเรี่ยวแรงก่อนจะฟุบตัวลงนอนอย่างเหน็ดเหนื่อย..สวี่หยุนลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหลังจากมั่นใจว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับหลินเสี่ยวโหยว..

        "หวงอีหมิง!!! หากข้าย้อนเวลากลับไปได้ข้าสัญญาว่าข้าจะไม่สังหารเจ้าอย่างแน่นอน!! ไอตัวบัดซบ!!!!" สวี่หยุนเงยหน้าขึ้นและตะโกนออกมาดังลั่นเขตป่าพิศวงในทันทีเพื่อทำการระบายอารมณ์..ถึงแม้สวี่หยุนจะรู้ว่าการทำแบบนี้มันมีแต่จะทำให้เกิดเรื่องแย่ๆแต่สวี่หยุนก็ยังคงทำเช่นนี้เพียงเพราะต้องการระบายความอัดอั้นในใจตลอดการเดินทาง...หลังจากตะโกนเสร็จสวี่หยุนก็หายใจเข้าเล็กน้อยเพื่อสงบสติอารมณ์..เวลาผ่านไปเพียงครู่เดียวสวี่หยุนที่สงบนิ่งคนเดิมก็กลับมา..การตะโกนเมื่อครู่นับว่าช่วยเขาได้มากจริงๆ..

        "ข้าต้องหาคนที่ฟื้นฟูธาตุวารีในตัวเองได้แล้วเพื่อถามถึงพี่เหวินและสถานที่ที่หญ้าดารานํ้าเงินเติบโตขึ้น.." สวี่หยุนกล่าวสิ่งที่เขาต้องทำออกมาด้วยสีหน้าสงบนิ่งราวกับเป็นคนใหม่ก่อนจะเริ่มเดินทางไปข้างหน้าอีกครั้ง...

     -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------