บทที่ 125
ถ้ามีความสามารถก็ตามมาสิ
อาณาจักรซากุระภูเขาเทพอมตะ
ในฐานะภูเขาที่สูงที่สุดในอาณาจักรซากุระตั้งแต่กลางภูเขาถูกเมฆบดบัง ผู้คนไม่เคยเห็นภาพทั้งหมด
ที่นี่เรียกได้ว่าเป็นแผนที่ระดับสูงสุดของอาณาจักรซากุระเป็นเวลานานที่ผู้เล่นไม่สามารถย่างกรายถึง
ในจังหวะที่ซูมู่ไป๋ยกระดับฟรีได้[ต้นกำเนิดพิษรุนแรง]
ภายในท้องภูเขาม่านตาลึกลับคู่หนึ่งพลันเบิกกว้าง
"แส่~ ข้าได้กลิ่นต้นกำเนิดพิษรุนแรง"
"แส่~ ถึงเวลาเอาพลังของพวกเรากลับคืนแล้ว"
ไม่ไกลนักม่านตาอีกคู่ปรากฏ ส่องประกายเย็นชาน่าขนลุกในท้องภูเขามืดมิด
เสียงทั้งสองชัดเจนว่ามีความยินดีขณะที่พวกมันสนทนากัน ม่านตาคู่แล้วคู่เล่าสว่างขึ้นในท้องภูเขา
3, 4, 5...
ไม่นานในพื้นที่มืดสนิท ปรากฏม่านตาแนวตั้งสิบหกคู่
แต่จังหวะต่อมาม่านตาคู่แรกที่พูดเบิกกว้างอย่างรวดเร็ว พูดอย่างไม่อยากเชื่อ
"ทำไมเป็นเช่นนี้?!"
...
ในเวลาเดียวกันซูมู่ไป๋ที่ยังอยู่ในถ้ำงูพิษรุนแรงระดับหายนะ มองดู [ต้นกำเนิดพิษรุนแรง] ในมือสีหน้าเปลี่ยนไป
[แจ้งเตือน:กลิ่นของต้นกำเนิดพิษรุนแรงปลุกงูใหญ่แปดหัวที่หลับใหลในภูเขาเทพอมตะมันจะตามกลิ่นมาเพื่อแย่งชิงต้นกำเนิดพิษรุนแรงจากท่าน]
[ต้นกำเนิดพิษรุนแรง]
ไอเทมพิเศษระดับตำนาน
การต้านพิษ+40%
ใส่ไว้ในกระเป๋ามีผลทันที
(งูใหญ่แปดหัวเคยบาดเจ็บสาหัสต้นกำเนิดพิษรุนแรงของมันแตกเป็น 12 ส่วน กระจัดกระจายทั่วอาณาจักรซากุระถูกสัตว์วิเศษที่โชคดี 12 ตัวกลืนกิน)
"งูใหญ่แปดหัว?"
ซูมู่ไป๋งุนงง
ชื่อนี้อย่างน้อยต้องเป็นบอสระดับตำนาน อาจเป็นระดับเทพนิยาย และเลเวลย่อมสูงมาก
ในขั้นตอนนี้ถูกตัวอย่างนั้นจับตา ไม่ใช่เรื่องดีแน่
"ดึงมันไปที่เมืองดีไหม?"
ซูมู่ไป๋คิดแต่ก็ส่ายหน้าละทิ้งความคิดนี้
ไม่ใช่ว่าเขาเปลี่ยนนิสัยแต่เพราะพลังของตัวเองยังไม่พอ แม้จะดึงงูใหญ่แปดหัวไป ก็ไม่สามารถทำให้ผลประโยชน์สูงสุด
การทำลายเมืองอาณาจักรซากุระอย่างเดียวไม่มีความหมายใดๆ สำหรับเขา
"ตามกลิ่นของต้นกำเนิดพิษรุนแรง?"
เมื่อดูคำอธิบายในการแจ้งเตือนของระบบซูมู่ไป๋หรี่ตา โทรหารวยล้นฟ้าทันที
"เจ้านายจริงหรือนี่? สต๊อกสินค้าเร็วขนาดนี้?"
เสียงของรวยล้นฟ้ามีความประหลาดใจ
"ไม่ใช่ช่วยดูแลของชิ้นนี้ให้หน่อย เมื่อข้าต้องการใช้จะขอจากเจ้า"
ซูมู่ไป๋เริ่มการซื้อขายทันทีและวาง [ต้นกำเนิดพิษรุนแรง] ลงไป
ตามกลิ่น?
ก็ตามไปเรื่อยๆสิ!
ถ้ามีความสามารถก็ทะลุพรมแดนตามไปอาณาจักรมังกรผู้อาวุโสศาลาเทพมังกรคงจะดีใจมาก
"งูใหญ่แปดหัว?!"
ในเมืองตงไห่หลังรวยล้นฟ้าได้รับ [ต้นกำเนิดพิษรุนแรง] หัวใจเต้นแรง
แต่เมื่อนึกถึงพรมแดนเขาก็โล่งใจลง
วาง[ต้นกำเนิดพิษรุนแรง] ไว้ในช่องแรกของกระเป๋าอย่างจริงจัง รวยล้นฟ้าคิด แล้วพูดว่า
"เจ้านายสมาคมการค้ากำลังจะก่อตั้ง ตั้งชื่ออะไรดี?"
"เอ่อ...รอข้าคิดแล้วจะบอก"
ซูมู่ไป๋ผู้ตั้งชื่อไม่เก่งนึกชื่อดีๆไม่ออก วางสายทันที
มองหน้าต่างคุณสมบัติของไอซ์ฟรอสต์ประสบการณ์จากดันเจี้ยนหลังๆ มันกินหมด ตอนนี้เลเวลถึง 54 แล้ว
และวัสดุครั้งก่อนยังมากมันยังย่อยไม่หมด ประสบการณ์ยังค่อยๆ เพิ่ม
"ไปออกไปก่อน"
ซูมู่ไป๋โบกมือเรียกกองทัพภัยพิบัติกลับมิติการอัญเชิญ บอกให้ไอซ์ฟรอสต์ออกจากดันเจี้ยน
หลังแสงขาวสองสายวาบผ่านทั้งสองปรากฏในหุบเขาหมอกดำพร้อมกัน
ประตูเคลื่อนย้ายสีแดงเลือดหมุนช้าๆแต่ครั้งนี้ ซูมู่ไป๋เข้าไม่ได้แล้วจริงๆ
จำนวนครั้งของดันเจี้ยนทั้งหมดถูกใช้หมดแม้แต่หยดเดียวก็ไม่เหลือ
"นายท่านตอนนี้ไปไหนต่อ?"
ตาของไอซ์ฟรอสต์เป็นประกายอยากเลเวลอัพเร็วๆ เพื่อตามนายท่านให้ทัน
มันเป็นสิ่งมีชีวิตวิญญาณไม่ต้องกินหรือนอน กิจกรรมปกติต้องการพลังงานคงสภาพเท่านั้น
และวัสดุระดับสูงสายความตายและน้ำแข็งคือแหล่งพลังงานที่ดีที่สุด
"ไม่ต้องรีบ"
ซูมู่ไป๋นั่งพิงบัลลังก์นึกในใจ [คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งความตาย] ปรากฏ
ก่อนไปต้องเปิดคัมภีร์ก่อน ทิ้งร่องรอยพลังความตายที่นี่แล้วย้ายไป
เมื่อซูมู่ไป๋ค่อยๆเปิด [คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งความตาย] คะแนนวิญญาณหมื่นคะแนนลดลงอย่างรวดเร็วซึมเข้าคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์
อักขระโบราณในหน้ากระดาษลอยขึ้นช้าๆแต่ครั้งนี้ไม่ได้ไหลเข้าสมองของซูมู่ไป๋ แต่วนในอากาศ
พลังความตายที่ทำให้หัวใจเต้นแรงกลับมาอีกครั้งเหมือนมือที่มองไม่เห็นจัดเรียงอักขระเหล่านี้
จังหวะต่อมาประตูเคลื่อนย้ายสีเทาอ่อนปรากฏขึ้น
อื้มม~
ในทันใดซูมู่ไป๋และไอซ์ฟรอสต์ถูกดูดเข้าไป
จากนั้นประตูเคลื่อนย้ายสลายราวกับไม่เคยปรากฏ
หุบเขาหมอกดำเงียบอีกครั้ง เหลือเพียงทางเข้าถ้ำงูพิษนับหมื่นสีแดงเลือดหมุนช้าๆตรงที่เดิม
สิบกว่านาทีต่อมาร่างหนึ่งปรากฏที่นั่น
ผู้มาคืออิงะดันจิ!
เขาสำรวจโดยรอบขมวดคิ้วแน่น
กลิ่นอายเมื่อกี้เกี่ยวกับไป๋เย่แน่นอนน่าเสียดายที่มาช้า อีกฝ่ายคงออกจากที่นี่นานแล้ว
สามารถมองออกถึง[สัญญาแห่งความตาย] อิงะ ดันจิย่อมเข้าใจอาชีพจอมบงการความตายพอสมควร
หลังยืนยันว่าไป๋เย่ไม่อยู่ที่นี่เขามองประตูเคลื่อนย้ายที่แตกต่างอย่างลึกซึ้ง แล้วหายไปจากหุบเขาหมอกดำ
...
[แจ้งเตือน:คุณเข้าสู่มิติแห่งความว่างเปล่า]
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นซูมู่ไป๋พบว่าตัวเองอยู่ในโลกแห่งความว่างเปล่า
ที่นี่ไม่มีสิ่งใดไม่มีทิศทาง แม้เขาจะไม่รู้สึกว่าเท้าแตะพื้น แต่ก็ไม่ได้ตกลง
แม้แต่แรงโน้มถ่วงก็รู้สึกไม่ได้
ขณะที่เขาสงสัยก็ได้ยินเสียงอุทานของไอซ์ฟรอสต์
"นี่คือมิติแห่งความว่างเปล่า!"
ซูมู่ไป๋หันไปมองเห็นไอซ์ฟรอสต์แบบคิวตี้
รูปลักษณ์นี้แตกต่างจากเวลาที่มันย่อตัวโดยสิ้นเชิง แต่เป็นแบบการ์ตูน
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาสนใจรูปลักษณ์ซูมู่ไป๋ถามทันที
"เจ้ารู้อะไรอีก?"
"นี่คือข้อมูลในความทรงจำที่ได้รับสืบทอดหลังการเลื่อนขั้นหลังเกมหมื่นภพมาถึง โลกมากมายถูกหลอมรวม และมิติแห่งความว่างเปล่าคือพื้นที่ว่างเปล่าระหว่างโลกที่รวมกัน"
ไอซ์ฟรอสต์กระพือปีกดูน่ารักและน่าเอ็นดู แต่ไม่ว่าจะขยับอย่างไรก็ไม่สามารถเข้าใกล้ซูมู่ไป๋ได้เลย
"ที่นี่ทำอะไร?"
ซูมู่ไป๋ขมวดคิ้วพลิกมือเรียก [คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งความตาย]
การเปิดครั้งนี้ไม่ควรได้รับเบาะแสชุดอาชีพหรอกหรือ?
ทำไมถูกดูดเข้ามาในที่แบบนี้?
"ในคำอธิบายของเกมหมื่นภพมิติแห่งความว่างเปล่าคือฐานข้อมูลของเกมทั้งหมด"
ได้ยินคำอธิบายของไอซ์ฟรอสต์ซูมู่ไป๋ยกคิ้ว
ฐานข้อมูล?
จังหวะต่อมาคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในมือเขาพลันเปล่งแสงจ้า
ต่อจากนั้นซูมู่ไป๋ได้เห็นภาพที่น่าตื่นตะลึง