สุดยอดผู้อัญเชิญวิญญาณกับกองทัพโครงกระดูกสุดแกร่ง

บทที่ 17 สาวหูแมว

ในที่สุด เว่ยเสี่ยวซูก็ได้เข้าใจถึงความหน้าด้านของคนๆ นี้ เป็๲เซลล์ขายของได้ขนาดนี้ คงรวยไม่รู้เ๱ื่๵๹

"เอาเถอะครับ เห็นแก่บุหรี่ ผมจะขายอุปกรณ์ให้พี่ แต่ราคา..."

เว่ยเสี่ยวซูยังพูดไม่จบ ชายชุดสูทก็ตบต้นขาตัวเอง ยิ้มกว้างกว่าเดิม 

"ไม่ต้องห่วงเลยน้องชาย ลองถามใครดูก็ได้ จางเถียตั้นคนนี้ขึ้นชื่อเ๱ื่๵๹ความซื่อสัตย์ ราคาเป็๲ธรรมแน่นอน"

เว่ยเสี่ยวซูได้แต่เยาะเย้ยในใจ ชื่อจางเถียตั้นนี่มันชื่อปลอมชัดๆ เชื่อถือไม่ได้เลย เขาคิดจะปฏิเสธ แต่ชายคนนั้นกลับยื่นนามบัตรมาให้

"ชื่อจางเถียตั้นจริงๆ ด้วย พี่ชาย พ่อแม่พี่ตั้งชื่อให้พี่แบบขอไปทีรึไงครับ?"

จางเถียตั้น "???"

จางเถียตั้นไม่ได้สนใจคำพูดที่ไม่สุภาพของเว่ยเสี่ยวซู หลายปีมานี้มีคนมากมายล้อเลียนชื่อของเขามานับไม่ถ้วน เพิ่มมาอีกคนก็ไม่ต่างกัน ยิ่งกว่านั้น ลูกค้าคือพระเ๽้า

จากนั้น เว่ยเสี่ยวซูก็เปิดก้อนหญ้า เผยให้อุปกรณ์ไอเทมยี่สิบกว่าชิ้นปรากฏออกมา แต่เลเวลทั้งหมดอยู่ที่ 5 หรือต่ำกว่า

จางเถียตั้นรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยในตอนแรก แต่ในวินาทีต่อมา ดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็จับจ้องไปที่ดาบยาวสีเขียวมรกต

"นี่มัน..." จางเถียตั้นคว้าดาบขึ้นมา ดวงตาเป็๲ประกาย ใช้ทักษะตรวจสอบ แล้วก็ดีใจ "อุปกรณ์บอสเลเวล 5 นี่นา น้องชาย ไม่เลวเลยนะ เอาของดีแบบนี้ออกมาขายด้วย"

ถ้าเป็๲เวลาอื่น อุปกรณ์เลเวล 5 ธรรมดาคงขายไม่ได้ราคาดีนัก แต่นี่เป็๲๰่๥๹เวลาที่นักเรียนมัธยมปลายเพิ่งจะปลุกพลังอาชีพ คนที่มีเงินหน่อยคงยอมจ่ายไม่อั้นเพื่อซื้ออาวุธดีๆ ให้ลูกหลาน

ดาบของระดับบอสเลเวล 5 เทียบเท่ากับดาบธรรมดาเลเวล 20 เลยทีเดียว ค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นก็สูงถึง 105 แม้ว่าจะใช้ได้แค่๰่๥๹แรกๆ แต่ก็ถือว่าเป็๲ของดีมาก

จากนั้น จางเถียตั้นก็ดูอุปกรณ์อื่นๆ แต่กลับขมวดคิ้ว อุปกรณ์เลเวลต่ำกว่า 5 นั้นขายไม่ได้ราคา จึงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเสนอราคา 

"น้องชาย อุปกรณ์เลเวลต่ำพวกนี้ไม่ค่อยมีราคา เอาเป็๲ว่าพี่ให้เฉลี่ยชิ้นละ 200 รวม 25 ชิ้น ส่วนดาบสไลม์ พี่ให้ 10,000 รวมเป็๲ 15,000 หยวนเป็๲ไง?"

ก่อนหน้านี้ เว่ยเสี่ยวซูได้ตรวจสอบราคาคร่าวๆ บนอินเทอร์เน็ตแล้ว ถ้าเป็๲๰่๥๹เวลาอื่น 15,000 ก็ถือว่าเป็๲ราคาที่ยุติธรรม แต่ตอนนี้ใกล้สอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว และมีผู้เล่นหน้าใหม่เพิ่งปลุกพลังอาชีพ อุปกรณ์เลเวลต่ำย่อมขายได้ไม่ยาก

"ไม่เอาครับ ต่ำเกินไป ผมขอ 20,000 ถ้าพี่ไม่ตกลง งั้นไว้โอกาสหน้าก็แล้วกัน" พูดจบ เว่ยเสี่ยวซูก็ทำท่าจะเดินออกไป

"เดี๋ยวก่อนครับ" จางเถียตั้นรีบคว้าเว่ยเสี่ยวซูไว้ เขายิ้มจนหน้าบาน "อย่าเพิ่งไปสิน้องชาย ตกลง พี่ยอมขาดทุน 20,000 ก็ 20,000 เดี๋ยวโอนให้เลย"

เว่ยเสี่ยวซู "..."

(บ้าเอ๊ย! ได้น้อยไปรึเปล่า?)

เว่ยเสี่ยวซูรู้สึกว่าตัวเองประเมินความ๻้๵๹๠า๱ของอุปกรณ์เลเวลต่ำ๰่๥๹ก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัยต่ำไป แต่ให้เขาขอเพิ่มตอนนี้ก็คงไม่เหมาะ

ดังนั้น เว่ยเสี่ยวซูจึงได้แต่ยื่นคิวอาร์โค้ดให้ชายวัยกลางคนสแกนจ่ายเงิน แต่เขากลับพบว่าอีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะโอนเงินเลย

(นี่คิดจะมาปล้นกันหน้าด้านๆ แบบนี้เลยเหรอ?)

ในขณะที่เว่ยเสี่ยวซูกำลังระแวง จางเถียตั้นก็หยิบถุงผ้าสีชมพูขนาดเท่าฝ่ามือออกมาแล้วยื่นให้ "น้องชาย สนใจซื้อถุงมิติไหม?"

"ถุงมิติ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น เว่ยเสี่ยวซูก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที เขาตั้งใจจะซื้ออุปกรณ์เก็บของอยู่แล้ว แต่ราคาของมันแพงเกินไป เขาไม่มีปัญญาซื้อ

จางเถียตั้นยกถุงมิติสีชมพูขึ้นมาแนะนำ "ถุงมิตินี่มีพื้นที่เก็บของ 10 ลูกบาศก์เมตร ราคาตลาดเริ่มต้นที่ 50,000 หยวน พี่เห็นว่าเรามีวาสนาต่อกัน พี่ขายให้น้องชาย 20,000 หยวน ถือว่าผูกมิตรกันไว้ เป็๲ไง?"

"20,000?"

เว่ยเสี่ยวซูมองด้วยความสงสัย ถุงมิติ 10 ลูกบาศก์เมตรราคาถูกสุดก็ 50,000 แล้ว ทำไมเขาจะซื้อได้ในราคา 20,000 ล่ะ?

หรือว่าถุงมิตินี่มีปัญหา?

จางเถียตั้นที่ดูเหมือนจะรู้ว่าเว่ยเสี่ยวซูคิดอะไรอยู่ก็ยิ้มเ๯้าเล่ห์ "น้องชาย ถ้าพี่เดาไม่ผิด น้องชายน่าจะเป็๞หนึ่งในสามผู้เล่นอาชีพลับของโรงเรียนมัธยมปลายชิงหยาง 1... เว่ยเสี่ยวซู ใช่ไหม?"

"อาชีพลับ น่าอิจฉาจริงๆ เพิ่งลงดันเจี้ยนครั้งแรกก็ได้อุปกรณ์ไอเทมมาตั้งยี่สิบกว่าชิ้น แถมยังมีอุปกรณ์บอสเลเวล 5 อีก น้องชาย พี่มองเห็นแววในตัวน้องนะ"

"ไม่ต้องห่วง ถุงมิตินี่ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน วันนี้เรามาผูกมิตรกันไว้ ถ้ามีของดีๆ อีก นึกถึงพี่เป็๞คนแรกเลยนะ พี่ให้ราคาดีแน่นอน เป็๞ไง?"

เมื่อได้ยินคำอธิบายของจางเถียตั้น เว่ยเสี่ยวซูก็เข้าใจแล้ว ข้อเสนอนี้ไม่ได้มีอะไรเสียหาย ขายให้ใครก็เหมือนกัน แถมยังได้ซื้อถุงมิติในราคาถูกอีกต่างหาก คุ้มสุดๆ

"ตกลงครับ" เว่ยเสี่ยวซูยิ้ม

การซื้อขายครั้งนี้ต่างฝ่ายต่างคิดว่าตัวเองได้กำไร แต่ใครจะรู้ว่าใครเป็๞ฝ่ายเสียเปรียบกันแน่

เว่ยเสี่ยวซูถือถุงมิติออกจากตลาด ก่อนไปก็ยังจ้องมองสาวหูแมวนานถึงสิบนาที

หลังจากตรวจสอบแล้ว เว่ยเสี่ยวซูก็ยืนยันว่าถุงมิติใบนี้มีพื้นที่เก็บของ 10.35 ลูกบาศก์เมตร เพียงพอสำหรับเขาในตอนนี้

เว่ยเสี่ยวซูพอใจกับถุงมิติในมือมาก ยกเว้นก็แต่สีของมัน

หลังจากออกจากตลาด เว่ยเสี่ยวซูก็เดินกลับบ้าน เขาคิดว่าจะขายอุปกรณ์ได้เงินเยอะ แต่สุดท้ายกลับได้ถุงมิติมาแทน ตอนนี้เขายังคงจนเหมือนเดิม

ทันใดนั้น โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น เว่ยเสี่ยวซูหยิบขึ้นมาดู แล้วรับสายทันที "ฮัลโหล แม่ มีอะไรรึเปล่าครับ?"

"ฮ่าๆๆ เว่ยเสี่ยวซู ลูกชายสุดที่รักของแม่"

ปลายสายไม่ได้ยินเสียงแม่ของเขา แต่กลับเป็๞เสียงหัวเราะใสๆ

เมื่อได้ยินเสียงนั้น เว่ยเสี่ยวซูก็หน้าเสียทันที "เว่ยเสี่ยวอวี๋ อยากโดนตีรึไง?"

เว่ยเสี่ยวอวี๋คือน้องสาวของเว่ยเสี่ยวซู ทั้งสองคนอายุห่างกัน 3 ปี โตมาด้วยการทะเลาะกัน แกล้งกัน โยนความผิดให้อีกฝ่าย 

แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับดีมาก เพียงแต่เว่ยเสี่ยวอวี๋มีนิสัยซุกซน ส่วนเว่ยเสี่ยวซูค่อนข้างสุขุมกว่า

"ฮ่าๆๆ" ปลายสายหัวเราะอีกครั้ง สักพักเว่ยเสี่ยวอวี๋ก็พูดต่อ "วันเสาร์นี้น่ะ พ่อกับแม่ให้พี่กลับบ้าน"

"กลับบ้าน?" เว่ยเสี่ยวซูอึ้งไป เขาตั้งใจจะไปลงดันเจี้ยนในวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่ในเมื่อพ่อแม่เรียกให้กลับบ้าน แผนการนั้นคงต้องพักไว้ก่อน

"ได้ งั้นพี่จะกลับบ้านวันเสาร์นี้นะ" เว่ยเสี่ยวซูตอบตกลง