หวนคืนสู่ยุทธภพ ข้าคือคนบัญชา

ลมหนาวจากแดนเหนือพัดแรงในยามเช้า

ในห้องประชุมแห่งสภาตระกูลไป๋ หลินเหยียนยืนมองแผนที่ผืนใหญ่ตรงหน้า

เส้นทางการค้าเริ่มถูกปิด

จดหมายเตือนจากกลุ่มตระกูลพันธมิตรส่งมาถึงแล้วสามฉบับ

หนึ่งในนั้นมาจาก ตระกูลเซี่ย แห่งเมืองหลวง

ผู้ควบคุมกรมยุทธการของจักรวรรดิ

น้ำหมึกในจดหมายแทบจะเปื้อนกลิ่นเ๧ื๪๨

> “ตระกูลใดปฏิรูปจนลืมฐานราก เดี๋ยวย่อมจะถูกถอนรากถอนโคน

จงส่งผู้สืบทอดตระกูลไปเข้าเฝ้าในสิบห้าวัน มิฉะนั้น...”

หลินเหยียนวางจดหมายลงช้าๆ

เขารู้ดีว่า—สิ่งที่เขาทำ ไม่ใช่แค่ปฏิรูปตระกูล

แต่มันกำลังเขย่าระบบที่ยึดครองแผ่นดินนี้มานานหลายชั่วอายุคน

“พวกมันหวั่นไหวแล้ว”

เสียงเขาดังเบาๆ “แต่นี่เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น”

คืนเดียวกันนั้น

เขาออกเดินทางพร้อมผู้๵า๥ุโ๼ไป๋เฉิง และเมิ่งหลาน สู่เมืองหลวง

ภายนอกดูเหมือนแค่การไปเข้าเฝ้าตามคำสั่ง

แต่แท้จริงคือการ "เปิดหน้าไพ่" กับขุนนางใหญ่เป็๲ครั้งแรก

เมืองหลวง – เต็มไปด้วยอำนาจซ้อนอำนาจ

ทุกสายตาจับจ้องคนหนุ่มจากตระกูลรองที่บังอาจลุกขึ้นเปลี่ยนแปลง

และแล้ว... การเผชิญหน้าก็เริ่มต้นในท้องพระโรง

เหล่าขุนนางสวมชุดหรูหรา ยืนล้อมพระราชบัลลังก์ไว้แ๲่๲๮๲า

แต่คนที่น่ากลัวที่สุดคือ อัครมหาเสนาบดีตระกูลเซี่ย ผู้พูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

> “เ๯้าคือไป๋เหยียน ที่ทำให้เด็กบ้านนอกกล้าคิดฝันเหนือฟ้า?”

แต่หลินเหยียนกลับยิ้มบาง

> “และท่าน... คือคนที่ยังคิดว่าฟ้าจะอยู่ใต้เท้าท่านตลอดไป?”

เสียงฮือฮาดังขึ้นในท้องพระโรงทันที