ต้มซุปเปอร์ตีนไก่ (2)
พรึ่บ!
ฟุบ!
!!!
อี้เฟิงทำหน้าตาเหรอหราเมื่ออยู่ๆก็ถูกรวบเอวยกลงจากตักแกร่งส่วนคนพี่เ้าของมือนั้นะโทีเดียวไปยืนอยู่ตรงหน้าหม้อต้มยา
แกร่ก!!
"เฟิงเอ๋อร์~พี่มารับเ้าแล้ว"
ยังไม่ทันที่สติอี้เฟิงจะเข้าที่ดีก็ต้องสะดุ้งโหยงสุดตัวเข้าไปกอดอาจิง เมื่อประตูถูกเปิดออกจากด้านนอกอย่างแรงโดยพี่ชายคนรองที่พุ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้างะโเรียกน้องชายเสียงดังมาั้แ่หน้าห้อง
หยางอี้เวยแขกไม่ได้รับเชิญเผลอหันไปสบกับสายตาพิฆาตของเพื่อนสนิทก็แอบเหงื่อตกเล็กน้อยแต่ก็ทำเมินไม่รับรู้สาวเท้าเข้าไปหาน้องชายที่ตอนนี้อยู่ในอ้อมกอดของสาวใช้แทน
"เป็อย่างไรบ้างน้องน้อยของพี่ เ้าทำงานวันแรกเหนื่อยไหม ทำหนึ่งวันแล้วพักหนึ่งสัปดาห์พี่ว่ากำลังดีนะ น้องจะได้มีเวลาพักผ่อ.."
คุณชายเ้าสำราญของตระกูลหยางตอนนี้กำลังรู้สึกเย็นวาบที่ลำคอราวกับมีดาบคมมานาบไว้ สะดุดกึกหยุดพูดทันที
อ่า สหายผู้เคร่งครัดของเขาไม่ชอบคนที่อู้งานกินแรงคนอื่นนี่นา
คนที่โดนพี่ชายยกมานั่งตักแถมยังชักชวนให้อู้งานกระพริบตาปริบๆ เฟิงเอ๋อร์ว่ามันไม่น่าได้นะขอรับ ถ้าจะทำวันนึงงดเว้นสัปดาห์นึงแบบนั้น ถึงจะเป็เหลาอาหารของตัวเองก็เถอะ แต่ที่ไม่ได้ที่สุดคือต้องอดเห็นหน้าเทียนเกอตั้งสัปดาห์นึงใครจะยอม! อ้อ ที่ขาดไม่ได้ก็ของอร่อย!
ไม่ได้ ไม่ยอม ไม่ได้เด็ดขาด!
"อื้อๆ" ใบหน้าเล็กแตกตื่นส่ายหน้าหวือไม่เห็นด้วยกับพี่ชายเต็มที่ จนมือใหญ่ต้องรีบจับใบหน้าน้องให้อยู่นิ่งก่อนจะมีการคอเคล็ดเกิดขึ้นเสียก่อน
"โอ๋ๆ พี่หยอกเ้าเล่นเท่านั้น เฟิงเอ๋อร์เป็เด็กดีจะตาย ไม่คิดอู้งานหรอกเนอะ "
'เฟิงเอ๋อร์เป็เด็กดีนะขอรับ' คนตัวเล็กขยับปากบอกพี่ชายตนเองด้วยใบหน้าเง้างอน แขนเล็กยกกอดอก ดวงหน้าที่มีแก้มป่องๆเชิดขึ้นเพื่อให้พี่ชายรีบๆ ง้อเดี๋ยวนี้เลย
อี้เวยแสนมันเขี้ยวเ้าตัวเล็ก คว้าเ้าตัวดีมากอดแนบอก แล้วฟัดแก้มป่องๆไปมาให้น้องน้อยต้องหัวเราะขลุกขลักในลำคอรวมถึงดีดดิ้นอยู่บนตักกว้างเพราะจั๊กจี้จากไรหนวดของผู้เป็พี่ยามหอมแก้มตน
คุณชายรองตระกูลหยางได้หลุดเข้าไปในภวังค์ของพี่ชายผู้คลั่งรักน้องชายเป็ที่เรียบร้อย ไม่ได้รับรู้ถึงสายตาทิ่มแทงราวกับคมดาบมาจากเพื่อนสนิทที่ยืนหน้าดำเคร่งเครียดขบฟันดังกรอดเพราะต้องดื่มน้ำส้มสายชูจากเ้าลูกแมวไปทั้งไหใหญ่แม้อีกคนจะเป็พี่ชายก็ตาม
ดูสิ ลูกแมวของเขาแก้มช้ำจนแดงหมดแล้ว
ิเทียนอยากจะเดินไปเตะเ้าพี่ชายคลั่งน้องนั่นให้ทะลุออกไปนอกแคว้น อยากเดินเข้าไปอุ้มเ้าแมวตัวกลมของเขาออกมากอดปลอบนัก ยามที่อยู่ด้วยกันเขาแสนเบามือกับคนตัวเล็กด้วยความระมัดระวัง ขนาดของร้อนยังต้องคอยเป่าให้ก่อนเพราะกลัวเ้าตัวเล็กนี่จะกินไม่ระวังจนลิ้นพอง แล้วเหตุใดเ้าบุรุษปากมาผู้นี้ถึงไม่ทะนุถนอมน้องเสียเลย
อะแฮ่ม
คนที่ดื่มไหน้ำส้มไปอึกใหญ่กระแอมในลำคอขัดความเ้าคนบ้าน้องชายก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงไม่สบอารมณ์
"เ้าทำงานของวันนี้เสร็จหมดแล้วอย่างนั้นรึอี้เวย" ข้าให้งานเ้าน้อยเกินไปใช่หรือไม่
"ใช่ๆ ข้าทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว รายงานก็เขียนครบส่งไปแล้วเรียบร้อย เฟิงเอ๋อร์พี่ชายของเ้าเก่งมากๆเลยใช่ไหม"
อี้เวยไม่ได้หันมามองหน้าดำมืดของเพื่อนเลยซักนิด ตอบรับเพื่อนทั้งที่ยังกอดน้องอยู่ ไม่วายอวดอ้างเอาหน้าขอคำชมจากน้องรักเพื่อไปเกทับพี่ใหญ่อีกที ส่วนคนน้องก็พยักหน้าส่งยิ้มแฉ่งให้คนเป็พี่ว่าเก่งมากๆ อีกทั้งยังแถมหอมแก้มไปฟอดใหญ่ๆอีกด้วย
โจวไท่ิเทียนรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดมากที่ทักถามเ้าสหายคนนี้เพราะเ้าตัวดันฉวยโอกาสนี้ออดอ้อนให้เ้าลูกแมวให้รางวัลเป็หอมแก้มได้ด้วย อิจฉายิ่งนัก!
แกรก!
ทัพพีไม้ที่ใช้คนตัวยาในหม้อหักเป็สองท่อนคามือจนต้องรีบเดินไปเปลี่ยนเป็อันใหม่ ในหัวของิเทียนหมุนวนครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรเพื่อดึงความสนใจของเ้าลูกแมวกลับมาโดยที่ไม่ให้เ้าพี่ชายบ้านี่รู้สึกสงสัยหรือสะกิดใจกับความใกล้ชิดที่เกิดขึ้น
หากเป็เช่นนั้นตนคงโดนกีดกันก่อนที่จะล่อลวงลูกแมวจะกละนี่ให้ติดกับได้แน่ๆ อีกทั้งเื่ที่เกิดขึ้นคงรู้ไปถึงพยัคฆ์ทั้งหลายในจวนหยาง การหลอกล่อคนตัวเล็กคงยากเสียยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร ตนอาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นแม้แต่ปลายผมหอมๆนั่นเลยด้วยซ้ำ
ผู้คนทั้งเมืองหลวงล้วนรู้ดีกับความหวงห่วงดวงใจของตระกูลหยางมากแค่ไหน แม้จะเคยมีองค์ชายบางพระองค์อยากเอ่ยขอสมรสพระราชทานกลางท้องพระโรงตบแต่งหยางอี้เฟิงเป็พระชายารอง เสด็จลุงยังต้องปฏิเสธโดยให้เหตุผลไปว่าเพราะความไม่เหมาะสม คนอื่นอาจจะคิดว่าเพราะการพูดไม่ได้ของหยางอี้เฟิงทำให้ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งพระชายารอง แต่ความจริงแล้วเป็องค์ชายคนนั้นต่างหากที่ไม่เหมาะสมกับไข่มุกของตระกูลหยางคนนี้
มือใหญ่ของิเทียนตักยาร้อนๆในหม้อลงที่ชามกระเบื้อง กลิ่นหอมของยากระจายออกมาจนเรียกเสียงฟุดฟิดจากจมูกโด่งเล็ก มุมปากของิเทียนกระตุกยิ้มร้าย สิ่งที่จะเรียกร้องความสนใจจากลูกแมวจะกละก็คือของอร่อยเท่านี่แหละ
มือเล็กของอี้เฟิงดันใบหน้าของพี่ชายออกจนอีกฝ่ายหน้าหงาย ก่อนจะะโออกจากตักกว้างแล้ววิ่งดุ๊กดิ๊กตามกลิ่นของอร่อยไปหาร่างสูงที่กำลังคนอะไรซักอย่างอยู่พร้อมกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่
ของอร่อย! ของอร่อยแน่ๆ หอมมาก!
ิเทียนเงยหน้าจากชามของยาที่ตนคนระบายความร้อนหันมามองใบหน้าของเ้าเด็กจะกละที่ตอนนี้เอียงคอมองแบบออดอ้อนเว้าวอนตาเป็ประกายแถมยังกลืนน้ำลายลงคอเป็ระยะอย่างเอ็นดู พลางลอบหัวเราะเยาะขบขันพี่ชายของคนตัวเล็กที่ตอนนี้อ้าปากค้างตาโตไปแล้วเพราะโดนน้องสุดที่รักดันหน้าออกแถมยังหนีจากอ้อมกอดไปอีกต่างหาก
!!
นี่น้องน้อยเห็นของกินดีกว่าพี่ชายที่แสนดีอย่างพี่อย่างนั้นหรอ ฮึก อี้เวยอยากจะเล่นใหญ่เอาผ้าเช็ดหน้าออกมาซับน้ำตาเสียจริงๆ
เื่นี้จะให้พี่ใหญ่รู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าตนถูกน้องทิ้งไปหาของกิน!
ดวงตาแดงก่ำเพราะความน้อยใจน้องชายตวัดหันไปมองข่มขู่บ่าวหญิงที่นั่งมองอยู่ตรงมุมห้องมาตลอดว่าห้ามปริปากออกไปเด็ดขาด จนอีกคนได้แต่ย่อตัวตอบรับคำสั่งด้วยตัวสั่นเทา
ข้าก็อยู่ของข้าเฉยๆแล้วนะเ้าคะ ฮึก ชีวิตบ่าวช่างน่าสงสารนัก เวรกรรมของบ่าวจริงๆ
อี้เฟิงมองมือที่คนยาอยู่ตาไม่กระพริบ กลิ่นหอมมากก ยาแต่ละตัวที่เทียนเกอทำทั้งหอมและอร่อย ว่าแต่วันนี้เป็ยาอะไรที่เขาต้องกินกันล่ะ ยาแก้ย่อยก็ไม่น่าใช่เพราะวันนี้กินแบบพอดีๆ อยากเติมข้าวต่อก็โดนห้าม และความสงสัยที่ผุดขึ้นมาในหัวก็หายวาบไปทันทีเมื่อคนตรงหน้าตักยาหอมๆ ที่เริ่มอุ่นมาป้อนที่ปาก
อ้าม! อร่อยยย
คราวนี้เหมือนชามะนาว!
โห อยากได้น้ำแข็งมากินคู่กันเลย ถ้ากินแบบเย็นต้องอร่อยมากกว่านี้แน่ๆ
อี้เฟิงเงยหน้ามองคนที่สามารถรังสรรค์ยาที่เคยทั้งเหม็นและขมปี๋สำหรับอี้เฟิงให้กลายเป็ของอร่อยได้ด้วยแววตาชื่นชมเป็ประกายอีกทั้งยังแฝงแววภาคภูมิใจที่จะได้ว่าที่สามีที่เก่งรอบด้านขนาดนี้!
ดีเลิศ เด็ดขาด อันดับหนึ่ง ศักดิ์สิทธิ์ มหัศจรรย์ ที่สุด สุดยอด เยี่ยม ยอดเยี่ยม เยี่ยมยอด ดีที่สุด เลิศที่สุด ชนะเลิศ เลิศเลอ ดีเด็ด บริสุทธิ์ ล้ำเลิศ ชั้นเลิศ เลิศล้ำ เด็ด หนึ่งเดียว พิเศษ ยอดไปเลยเยี่ยมไปเลย!!
ปากเล็กอ้าออกรอรับยาอร่อยที่ถูกป้อนเข้ามาในปากเรื่อยๆจนหมดชามก็อดแลบลิ้นเล็กเลียริมฝีปากด้วยความเสียดายไม่ได้ กำลังจะเข้าไปเกาะแขนออดอ้อนเทียนเกอขอกินอีก แต่ก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อถูกแขนหนาของผู้เป็พี่ชายรวบกอดเข้ากับอกแข็ง
"เ้าให้เฟิงเอ๋อร์กินยาอะไรอีกอย่างนั้นรึ ทำไมเ้าไม่ให้ข้าเป็คนป้อนน้องเองเล่า ยังมีอีกชามไหม ข้าอยากป้อนน้องเอง"
ภาพที่ิเทียนเห็นตอนนี้กลายเป็สองพี่น้องต่างขนาดที่คนตัวเล็กอยู่ในอ้อมกอดของคนเป็พี่แล้วพากันพยักหน้าอ้อนขอยาอีกชามด้วยความเหนื่อยใจ
คนตัวเล็กน่ะอยากกินของอร่อยอีกสมกับเป็จะกละ แต่คนตัวโตหน้าหนานี่อยากได้ยาไปเพื่อออดอ้อนคอยป้อนยาให้น้อง
หึ ฝันไปเถอะเ้าสหายหน้าหนา
ิเทียนส่ายหน้าให้คนทั้งสองคนก่อนจะเดินไปเก็บชามใส่ยายังบริเวณสำหรับล้าง ก่อนจะเอ่ยกล่าวออกมาเสียงเรียบ
"เป็ยาบำรุงร่างกายเพื่อให้น้องของเ้าแข็งแรงมากยิ่งขึ้น อีกทั้งเพื่อเพิ่มน้ำหนักของน้องชายเ้าด้วย ตอนนี้เฟิงเอ๋อร์ผอมบางมากเกินไป หากหน้าหนาวมาถึงไม่พ้นจะนอนป่วยไข้ซมกับเตียง"
คนที่มีปฏิกิริยากับคำพูดของิเทียนมากที่สุดกับไม่ใช่คนที่มีโอกาสจะล้มหมอนนอนเสื่อ แต่เป็คุณชายรองที่หน้าตาตื่นตระหนกซีดเผือด เมื่อนึกขึ้นได้ว่าอีกเดือนกว่าก็จะถึงหน้าหนาวแล้ว น้องชายของเขาไม่ชอบอากาศหนาวมากที่สุด
หากปีนี้ยังต้องนอนซมเพราะป่วยไข้อีก น้องชายต้องยิ่งทรมาณมากแน่ๆ ในใจนึกขอบคุณสหายตรงหน้าที่นึกห่วงใยน้องชายของตนมากขนาดนี้ คนที่ิเทียนปรุงยาให้มีแค่ท่านน้าหรือพระมารดาของสหายคนนี้เท่านั้น แต่นี่เ้าตัวอาสาปรุงยาให้กับอี้เฟิงแม้จะไม่ได้ถูกร้องขอ แสดงว่าเ้าตัวคงเอ็นดูอี้เฟิงเหมือนน้องชายในไส้จริงๆ
อี้เวยคิดเองเออเองในใจก่อนจะตัดสินใจว่าเห็นควรที่จะแบ่งน้องน้อยของตนให้อีกฝ่ายช่วยดูแล มีพี่ชายอีกคนเป็ถึงอ๋องแต่งตั้งไม่ดีตรงไหน อีกทั้งยังมีความสามารถทำอาหารอร่อยให้น้องน้อยได้ ฝีมือทางด้านการแพทย์และการปรุงยาก็เก่งกาจพอๆ กับหมอหลวงเสียด้วยซ้ำ ิเทียนเองก็เป็ลูกคนเดียวมาตลอดคงจะเหงามากเป็แน่ เ้าตัวเล็กของเขาก็ชวนให้น่าเอ็นดูเป็ที่รักใคร่มากที่สุด สหายของเข้าจะเอ็นดูทำตัวเป็พี่ชายอีกคนคอยดูแลน้องชายก็ไม่แปลก
หากิเทียนได้ยินความคิดของอี้เวยเข้าคงทำหน้าไม่ถูกแม้จะดีใจที่เพื่อนยอมปล่อยน้องชายของตนไว้กับตัวเอง แต่ความรู้สึกที่เขามีให้อี้เฟิงไม่ใช่ความสัมพันธ์ในรูปแบบพี่ชายน้องชาย แต่เป็ความสัมพันธ์ที่หวังอยากได้เ้าลูกแมวจะกละนี่เป็ภรรยาของตนต่างหาก!
"ข้ากับครอบครัวต้องขอบใจเ้าจริงๆนะิเทียน ที่เ้าคอยดูแลน้องชายของข้าเป็อย่างดี อีกทั้งยังเป็ห่วงน้องข้าขนาดนี้ ถ้าเ้า้าสมุนไพรตัวไหนเป็พิเศษเ้าบอกมาได้เลยนะ ข้าจะไปหามาให้เ้าเอง เฟิงเอ๋อร์ไม่ชอบอากาศหนาวเย็นซักเท่าไหร่ ตอนนี้ร่างกายก็ไม่สู้ดีนัก หากล้มป่วยเพราะอากาศหนาวอีก คนในครอบครัวข้าคงได้แต่ร้อนใจ"
"ไม่เป็ไร ยังไงตอนนี้ก็เหมือนเฟิงเอ๋อร์อยู่ในความดูแลของข้าแล้ว ข้าย่อมดูแลเป็อย่างดี ยานี้ต้องกินหลังต้มทันทีทุกวัน ข้าจะต้มให้น้องเ้ากินก่อนกลับจวนเอง"
"ขอบคุณเ้ามาก ข้าต้องขอฝากเฟิงเอ๋อร์กับเ้าด้วยนะ เฟิงเอ๋อร์เ้าก็อย่าดื้อดึงซุกซนกับพี่ชายอีกคนของเ้าเล่าเด็กดี"
!!!
ไม่เป็พี่ชาย!!/ ไม่เอาพี่ชาย!!
ิเทียนและอี้เฟิงะโก้องออกมาในหัวพร้อมกันเมื่อได้ยินคำของหยางอี้เวย
ใบหน้าเล็กของคนที่อยู่ในอ้อมแขนพี่ชายตวัดค้อนใส่อีกคนที่ไม่ได้หันมาดูสีหน้าของน้องน้อยเลยด้วยซ้ำว่ากำลังไม่พอใจขนาดไหน มัวแต่ยิ้มแย้มกับความคิดเองเออเองของตนอยู่ได้
พี่รองบ้าที่สุด!
ข้าอยากได้สามีจะเอาพี่ชายมาเพิ่มทำไม!
ส่วนคนที่กลายเป็พี่ชายของเ้าลูกแมวทั้งที่ตนอยากจับไปเป็ภรรยาก็มีสีหน้ามืดครึ้มทันที มือหนากำแน่นสงบอารมณ์ไม่ให้เผลอใช้กำลังกับเ้าสหายปากมากนี่ หากอี้เฟิงนับถือข้าเป็พี่ชายแล้วข้าจะแต่งงานกับน้องเ้าได้อย่างไร!
หยางอี้เวยเ้าคนโง่!
ข้าเป็ลูกคนเดียว ข้าอยากได้น้องชายเ้าเป็ภรรยาต่างหากเล่า!
ส่วนบ่าวไม่รู้ไม่เห็นอันใดเลยเ้าค่ะ บ่าวเป็แค่อากาศเท่านั้นเ้าค่ะ
เมื่อได้เวลากลับจวนอี้เฟิงก็ถูกพี่รองอุ้มพากลับขึ้นรถม้ากลับจวนด้วยความรวดเร็ว เพราะพึ่งนึกขึ้นได้ว่าอีกไม่นานจะเข้าหน้าหนาวแล้ว ต้องรีบระดมหาขนสัตว์อุ่นๆมาเพื่อตัดชุดให้แก่น้องชาย ยิ่งยามนี้เ้าตัวยังขับไอเย็นออกจากร่างกายไม่หมด คงได้รับผลกระทบมากกว่าเดิมเป็แน่ หากต้องทนเห็นน้องน้อยนอนซมไม่ได้สติอยู่ที่เตียงเหมือนครั้งก่อนๆ เขาและคนในครอบครัวคงไม่มีใจจะทำงานสิ่งใดให้บรรลุเป้าหมาย เมื่อยอดดวงใจของคนในครอบครัวล้มป่วย
เนื่องด้วยเมืองหลวงนั้นแม้จะมีสภาพอากาศเย็นสบาย แต่เมื่อเข้าหน้าหนาวทีไรจะมีอากาศหนาวเย็นมากกว่าเมืองอื่นเสมอเพราะด้วยภูมิประเทศที่ค่อนไปทางเขตเหนือ ความหนาวเย็นจากที่นั่นมักจะพัดพามาทางเมืองหลวงด้วยเช่นกัน
เ้าตัวเล็กมักจะเก็บตัวอยู่ในเรือนใหญ่ม้วนตัวอยู่ในกองผ้าห่มหนาและถูกโอบกอดให้ไออุ่นจากคนในบ้านอยู่เสมอ หากเปิดผ้าห่มออกยามใดก็มักจะตัวสั่นเทาผิวกายเย็นเฉียบอย่างน่าสงสาร ชอบวาดรูปขนาดไหนก็ยังมือแข็งเกินกว่าจะหยิบพู่กัน ในห้องโถงต้องมีเตาอุ่นอยู่ล้อมรอบเพื่อให้เ้าตัวดีไม่ป่วยไข้ ส่วนคนในครอบครัวก็ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามาในห้องเพราะอบอุ่นมากเกินไปจนกลายเป็ค่อนข้างร้อนสำหรับคนอื่น
ยังดีถึงแม้เ้าตัวเล็กจะไม่สามารถซุกซนได้เพราะอากาศหนาวแต่ก็ยังยิ้มแย้มร่าเริง คอยออดอ้อนทุกคนเช่นเดิม อาหารก็ยังกินได้ดี อีกทั้งยังนึกสนุกพาหลานๆกลิ้งเล่นบนฟูกนอนที่ปูไว้ทั่วห้องโถงจนเรียกได้ว่าเป็กิจกรรมที่เล่นสนุกกันทุกปีในหน้าหนาวเลยก็ว่าได้ ยามหน้าหนาวเสียงหัวเราะของคนในครอบครัวจึงดังก้องในห้องโถงของเรือนใหญ่ในยามกลางวันแทน
ส่วนในยามค่ำคืนที่อากาศเย็นลงกว่าเดิมคุณชายสามของจวนก็ต้องนั่งสัปหงกอยู่ในกองผ้าห่มรอคอยการตัดสินแพ้ชนะในทุกๆคืนว่าใครจะได้เป็คนหิ้วก้อนผ้าห่มนี่ไปซุกกอดด้วย ช่างเป็การแข่งขันที่คุณชายรองของบ้านเสียเปรียบจนเ้าตัวต้องโวยวายเล่นใหญ่เล่นโตจนสุดท้ายผลสรุปออกมาว่าจะมีหนึ่งคืนที่คนในบ้านจะพากันมานอนกันที่ห้องโถงในเรือนใหญ่เพื่อให้คุณชายรองได้มีโอกาสนอนกอดน้องชายกับคนอื่นเขาบ้างเื่วุ่นวายจึงจบลงด้วยดี
----------------------------------------------------------
ขอบคุณภาพสวยๆค่า
https://cookpad.com/th/recipes/9514962-ตนไกซปเปอรเบรคแตก
788
![[มีอีบุ๊กที่MEB] ข้ามมิติมาเป็นลูกสะใภ้ปากร้ายของตระกูลชาวนา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717593399_74792433.webp)
