“วันนี้กูรับหน้าที่เป็ขี้ข้า..จะสระผมก็ไป ลุกดิ” ไอ้ดินดีใจลุกขึ้นอย่างไวเหมือนไม่เคยมีแผลมันเดินตรงดิ่งเข้าไปในห้องของตัวเองส่วนผมไปหาเก้าอี้เล็กๆ เพื่อจะให้มันนั่งสระผม
กึก!
ผมเดินเข้ามาในห้องมันก็เจอมันนั่งอยู่บนเตียงด้วยกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวเดียวตัวเดียวมือข้างที่ไม่เจ็บกำลังกดมือถือในมือ
"พี่พร้อมแล้ว"
"เออกูรู้แล้วว่ามึงพร้อม" ดีนะมันไม่ถอดหมดเลยถึงจะเป็ผู้ชายด้วยกันแต่ผมก็ไม่ชอบอยู่ด้วยกันสภาพนี้อยู่ดีผมไม่ได้ไร้ยางอายเหมือนพวกมัน
"เข้ามาสิน้ำ..พี่คันหัวมากเลยเนี่ย" แล้วมึงไม่คิดว่ากูคันบ้างหรือไงกูก็ยังไม่ได้อาบน้ำเลยั้แ่กลับมา ผมเดินถือเก้าอี้เข้าไปในน้ำ
"มึงนั่งบนเก้าอี้นี้นะเดี๋ยวกูยืนสระผมให้มึง" ผมวางเก้าอี้ให้มันนั่ง
"ตื่นเต้นจัง..เป็ครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่น้ำสระผมให้พี่แบบนี้"
"ก็แค่สระผม..ก้มหน้าลงไป" ผมดันหัวมันให้ก้มหน้าลงเพื่อจะรดน้ำ ผมเปิดฝักบัวรดผมไอ้ดินจนชุ่มจากนั้นหยิบแชมพูบีบลงไปแล้วจัดการสระผมให้มัน
"อ่า สบายจัง" ไอ้ดินพูด
"มึงก็สบายน่ะสิ..กูนี่สิเปียกไปหมดแล้ว" ผมด่ามันแต่ก็ยังสระผมให้มันต่อ
"ไอ้ดิน!มึงอย่ากวนตรีนดิวะ เห็นไหมน้ำเกือบโดนแผล" ไอ้ดินแกล้งเอามือมาจับก้นของผมทำให้ผมสะบัดฝักบัวไปมาน้ำจากฝักบัวเกือบไปโดนแผลก่อนมัน
"ครีมนวดอยู่ไหนวะปกติมึงใช้ครีมนวดผมหรืแเปล่าเนี่ย"ผมกวาดสายตาหาขวดครีมบำรุงผม
"ขวดแก้วครีมเป็สีชมพู..พี่เอาใส่ไว้ในนั้น" ผมหยิบขวดตามที่มันบอก
"ใส่ขวดหรูเหมือนโรงแรมเลยนะมึง"
.
.
ผมยืนเป่าผมให้ไอ้ดินอยู่บนเตียงของมัน
"เสร็จแล้ว..เฮ้อ เหมือนกูเลี้ยงเด็กอยู่เลยว่ะ กูไปอาบน้ำก่อนนะ" ผมเป่าผมให้มันเสร็จเรียบร้อยกำลังจะเดินออกไปจากห้องของมันเพื่อกลับห้องตัวเอง
พรึ่บ!
"เดี๋ยวสิยังไม่เสร็จเลย" ไอ้ดินใช้มือข้างที่ไม่เจ็บจับข้อมือผมไว้
"ไม่เสร็จอะไร"
"น้ำยังไม่เช็ดท่อนล่างให้พี่เลย"
"หยี!มึงเช็ดเองสิวะ" ผมสะบัดมือออกจากนั้นรีบเดินไปห้องของตัวเองบ้าง
[สองแฝด]
หลังจากร่างเล็กเข้าห้องตัวเองไปแล้วไฟจึงออกมาจากห้องตัวเองแล้วเดินมาหาดินที่ห้องจากนั้นกดล็อคประตู ดินเห็นแล้วจึงถอดผ้าคล้องแขนออก
“ลอกคราบแล้วหรอมึง” ไฟแขวะแฝดพี่
“เมื่อยว่ะ” ดินขยับแขนข้างที่เพิ่งถอดผ้าคล้องแขนออกไปมาไล่ความเมื่อยขบ
“ทำคะแนนไปได้เท่าไหร่แล้ววะเมื่อกี้?” ไฟเดินไปล้มตัวนอนบนที่นอนแฝดพี่
“ยากอยู่ว่ะ..น้องดูเหมือนไม่อ่อนไหวเลย น้องยังยึดติดเื่เพศ
“รุกทุกวันเดี๋ยวก็หวั่นไหวมึงเชื่อกู..ผมหอมเชียวนะมึง” ไฟลุกขึ้นมาสูดดมผมของแฝดพี่ด้วยความอิจฉา
“แน่นอนสิวะ..ก็ว่าที่เมียสระผมให้ หลับฝันดีเลยกูคืนนี้” ดินเอาแต่ยิ้มไม่หยุด
“มีความสุขจังเลยนะมึง..อย่าให้ถึงทีกูแล้วกัน” ไฟเอาหมอนฟาดไปที่หลังแฝดพี่แต่ดินก็ไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งที่มีแผลโดนยิงต่างจากตอนอยู่ต่อหน้าร่างเล็ก
“กำลังเมื่อยอยู่พอดีเลยว่ะ..แต่มึงตีให้เืออกก็ดีนะกูจะได้หาข้ออ้างได้ใกล้ชิดน้ำไง หึหึ” ดินยิ้มร้าย
“พอเลยมึง..ให้กูได้ทำคะแนนบ้างเหอะ”
เช้า~
ผมตื่นขึ้นมาใน่สายของวันนี้วันนี้เป็วันหยุดก็เลยตื่นสายได้ ผมลุกไปล้างหน้าแปรงฟันจากนั้นออกไปจากห้องเพื่อจะไปหาข้าวกินเจอไอ้สองแฝดนั่งดูทีวีกันบนโซฟา
"เมื่อคืนนอนดึกหรอน้ำ?" ไอ้ดินทักผม ผมมองที่แขนมันนิดๆ
"เปล่า..วันนี้กูี้เีไปวิ่งก็เลยหลับต่อแล้วไหล่มึงเป็ยังไงบ้างวะ?"
"ก็เหมือนเดิมน่ะ..แผลมันยังสดๆคงจะอีกหลายวันกว่าจะดีขึ้นะุมันฝังในก็แบบนี้แหละ" ไอ้ดินตอบ
"แล้วมึงกินข้าวกินยาแก้อักเสบยังวะ?" ผมถามมันอีก
"อ๋อ..ยังเลยพวกเรารอกินข้าวพร้อมน้ำน่ะ"
"เอ้า!ทำไมมึงไม่กินก่อนวะมึงเจ็บอยู่นะมึงต้องกินข้าวกินยาให้เป็เวลาดิวะ" ผมดุมัน
"พี่ลืมน่ะ"
"เดี๋ยวกูไปเอาข้าวมาให้จะได้รีบแดกยา"
"เดี๋ยวพี่ไปเอาเองน้ำ" ไอ้ไฟอาสาไปเอาข้าวแทนผม
"แล้วยาที่หมอให้มึงเอาไว้ไหน?" ผมเดินไปนั่งข้างไอ้ดินหลังจากไอ้ไฟเดินออกไปเอาข้าว
"รู้สึกว่าไอ้ไฟมันเอาไปใส่ในตู้ยาน่ะ" ผมเดินไปเอายาในตู้ยาออกมาดูว่ามียาตัวไหนต้องกินก่อนอาหารหรือเปล่า
“มีแต่ยาหลังอาหาร” ผมวางถุงยาลงบนโต๊ะหน้าโซฟา ไอ้ไฟเดินกลับมาพร้อมกล่องข้าว3กล่อง
“อ้าวพี่ตั้มทำไมวันนี้ถึงมาได้ล่ะ” ผมทักพี่ตั้มที่เดินตามหลังไอ้ไฟมา
“กูมาดูว่าไอ้ดินตายหรือยัง”
“มันไม่ได้เป็อะไรมากหรอกพี่ที่เห็นๆก็สำออยทั้งนั้น” ไอ้ไฟแขวะแฝดพี่
“กูรู้แต่กูว่างก็เลยมาหาขนมของไอ้น้ำกิน” ผมรีบหันไปมองหน้ารุ่นพี่ทันที
“อยากกินก็ให้คนอื่นออกไปซื้อให้สิพี่อีกอย่างพี่ก็ออกไปข้างนอกทุกวันอยู่แล้วแวะซื้อเอาเองสิจะมากินของผมทำไมผมไม่อยากออกไปซื้อใหม่” ผมบ่นยาวๆ
“กูว่าแล้วมึงต้องด่ากู..ใครจะกล้ากินขนมมึงวะหวงอย่างกับหมาลูกอ่อน” พี่ตั้มพูดแล้วเดินมานั่งข้างไอ้ดินอีกฝั่ง
“ไงไอ้เสือ..ได้ข่าวว่าได้หลายคะแนนเลยหรอมึง” ผมไม่เข้าใจที่พี่ตั้มพูดกับไอ้ดินว่ามันคืออะไรแต่ก็ไม่ได้สนใจเพราะมันเป็เื่ของคนอื่น
“นิดหน่อยเองพี่..งานหินว่ะ” ไอ้ดินพูด
“เคยได้ยินไหมวะ’ น้ำหยดลงหินทุกวันหินใจอ่อน’ ”
“มันมีแต่’ หินกร่อน’ ไม่ใช่หรอพี่?” ผมงงที่พี่ตั้มพูดก็เลยถามเขาไป
“มึงเรียนคนละรุ่นกับกูมึงไม่เคยได้ยินไงไอ้น้ำ”
“งั้นหรอพี่..ผมไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย”
162
