ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

    บทที่ 51 ปะทะโทมัส 

            บทที่ 51

            ปะทะโทมัส 

            [ ระบบ :ท่านทำการกำจัดมนุษย์ได้รับ sp 40  ]

            [ ระบบ :ท่านทำการกำจัดมนุษย์ได้รับ sp 40  ]

            [ ระบบ :ท่านทำการกำจัดมนุษย์ได้รับ sp 40  ]

            ศพของผู้คุ้มกันโทมัสทั้งสี่คนนอนตายเกลื่อนกราดอยู่บริเวณตามพื้น

            เดย์ลงมือสังหารพวกมันทั้งหมดไปเรียบร้อยแล้วใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเรียบเฉยจ้องมองทราบศพของพวกมันที่นอนตายอยู่ตามพื้นแล้วก็คิดภายในใจของตนเอง “ทางนี้เองก็จัดการเรียบร้อยแล้ว”

            เขามองตรงไปที่ซิลเวอร์ที่กำลังยืนอยู่บริเวณด้านหน้า 

            ซิลเวอร์แสดงใบหน้าเรียบเฉยชายผมทองผู้นั้นตอบกลับมา “ทั้งนี้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้วแผนการต่อไปเป็นอย่างไร ”

            เดย์ยิ้ม “ถ้ามองตามความสามารถแล้วตัวของนายหน้าจะสามารถสังหารโทมัสได้ด้วยตัวคนเดียวด้วยซ้ำ”

            “ แต่ว่าในตอนนี้พลังเวทย์ภายในร่างกายของนายลดต่ำลงจนถึงในระดับนี้คงจะไม่สามารถปะทะกับมันตรงๆได้”

            “ ตัวของฉันเองในตอนนี้แม้ว่าจะพัฒนาความสามารถขึ้นมาได้แต่พวกมันเองก็มีจำนวนที่มากกว่า”

            “ เพราะแบบนั้นการจะลงมือฆ่ามันสำหรับพวกเรามีโอกาสเพียงอย่างเดียวตอนที่ประชุมเสร็จพวกเราทั้งสองคนจะบุกเข้าไปโจมตีมัน”

            “ ส่วนพวกที่อยู่บริเวณรอบๆคนของฉันที่จัดเตรียมเอาไว้แล้วจะทำการสกัดมันเอาไว้ให้”

            “ ในช่วงเวลานั้นจำเป็นจะต้องฆ่ามันให้ได้โทมัสถึงแม้ว่าจะบาดเจ็บต่อร่างกายของมันก็ยังคงมีพลังเวทย์และสามารถเคลื่อนไหวอยู่”

            “ ขายเพราะแบบนั้นอย่าประมาท ”เดย์วางแผนทุกอย่างเอาไว้เรียบร้อยหมดแล้ว 

            ถ้ามองถึงมุมมองในตอนนี้เขาเองก็มองเห็นว่าตัวของเขานั้นสามารถกำจัดอุปสรรคครั้งใหญ่ไปได้เรียบร้อยแล้ว

            โดยอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดก็คือผู้คุ้มกันทั้งสี่คนของโทมัสที่ตอนนี้เขาลงมือสังหารพวกมันไปได้เรียบร้อยแล้ว

            ในตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่ทำตามแผนการที่ตนเองวางเอาไว้เท่านั้น

            ซิลเวอร์พยักหน้าตอบรับกลับไป

            พวกเขากำลังจะลงมือเริ่มทำการเตรียมตัวลงมือต่อ

            เดย์แสดงใบหน้าจริงจังในตอนนี้เขากำลังมองดูหน้าต่างระบบของตนเองที่อยู่บริเวณด้านหน้า

            [ ชื่อ เดย์อายุ 23  ]

            [ สกิลหลักผู้ถือครองสกิลพ่อค้าแห่งโลก ]

            [ ค่า SPที่มีอยู่ 203 หน่วย]

            [ สกิลอื่นๆของท่าน - ต่อรองราคา LV1 - ซื้อขาย LV1 - กระเป๋ามิติ LV2 - ร่างกายแข็งแกร่ง LV4 - ปลดลิมิตเตอร์ LV5 - ศัตรูคลุ้มคลั่ง LV3 -เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ LV3 - แปลภาษา LV3 - วิเคราะห์ LV2 - พันธะสัญญากู้ยืม LVMAX - ความรวดเร็วในการเคลื่อนที่ LV4  - เวทย์เปลวเพลิงขั้นพื้นฐานLV4 - แก่นพลังเวทย์ LV3 -ประดิษฐ์เวทย์มนตร์LV3 - ประสาทสัมผัสขั้นสูง LV3 - แรงกดดันLV4 - ย่างก้าวสายฟ้า LV5 - เสียงคำรามLV2  - ภูติแห่งสายลม LV2 - ภูตแห่งเปลวเพลิงLV2 - ภูตแห่งสายน้ำ LV2 - ภูตแห่งแผ่นดินLV2 - บาเรียเวทย์ LV2  - คลื่นเสียงLV2  ]

            “ นี่คือความสามารถทั้งหมดที่เราได้รับมาจากการใช้พอยจำนวนมากในการพัฒนาระดับ”

            “ ได้รับสกิลใหม่เพิ่มมาอีกสองสกิลที่เลือกมาจากสกิลทั้งหมดภายในร้านค้า”

            “ ความสามารถในตอนนี้และความแข็งแกร่งในตอนนี้ก็น่าจะเพียงพอกับการปะทะกับโทมัสอย่างตรง” เดย์คิดภายในใจของตนเองหลังจากที่มองเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้านี้อยู่ 

            ความสามารถภายในร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

            ในตอนนี้มันเองก็น่าจะเพียงพอกับการปะทะซึ่งหน้าซึ่งกว่าที่จะมาถึงจุดนี้ได้เขาต้องสูญเสียเวลาไปมากพร้อมสมควร 

            “ นี่ความแตกต่างของเราแล้วก็คนอื่นๆ ”

            “ โดยทั่วไปคนทั่วไปแล้วที่มีสกิลเขาจะสามารถนำเอาแต้มพอยท์ไปอัพสกินของตนเองทำให้ระดับความสามารถภายในร่างกายพัฒนาได้รวดเร็ว”

            “ แต่ตัวของเราจำเป็นจะต้องใช้แต้มพอยท์ในการอัปสกิลจำนวนมากเพราะแบบนั้นแต้มพอยท์ที่จำเป็นจะต้องใช้งานมันเองก็มีมากกว่าเช่นเดียวกัน”

            “ มันเลยทำให้ตัวของเราแม้ว่าจะมีความสามารถที่หลากหลายแต่กลับสามารถพัฒนาความสามารถของตนเองได้เชื่องช้ากว่า”

            “ อย่างโทมัสสกิลของมันแต่ละสกิลทะลุขึ้นไปถึงเลเวล10 แต่ตัวของเราสกิลยังอยู่เพียงแค่นี่ทั้งทีใช้แต้มพ้อยท์อัพไปเป็นจำนวนมาก”

            “ ในตอนนี้สกิลระดับแพลตตินัมมันต้องใช้แต้มพอยท์จำนวนมากในการอัพระดับของมันในการอัพระดับสกิลระดับแพลตตินัมแต่ละครั้งสูญเสียแต้มพอยท์เป็นจำนวนมาก”

            “ ยอมเพราะแบบนั้นในตอนนี้เลยสามารถพัฒนาระดับได้เพียงแค่นี้แต่มันก็น่าจะเพียงพอถ้าปะทะกับอีกฝ่ายในสภาพที่ไม่พร้อม”

            จริงอยู่ที่ว่าในระยะยาวความสามารถที่หลากหลายของเขามันจะสามารถดึงขีดความสามารถของตนเองออกมาได้

            แต่ในทางกลับกันตัวของเขากลับมีเวลาที่จำเป็นจะต้องใช้ในการพัฒนาระดับของตนเองที่มากกว่า

            เดย์ในขณะที่กำลังยืนเตรียมการอยู่นั่นเองข้อความจากระบบมันก็ปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าของเขาอีกครั้ง

            “ ตึ้ง!!! ตึ้ง!!!! ” เสียงภายในหัวดังขึ้นมา 

            [ เงื่อนไขเควสสังหารโทมัส   ]

            [ ของรางวัลได้รับค่าSP 300 หน่วย ]

            [ ของรางวัลได้รับแพ็คเกจสุ่มสกิล 1 อัน ]

            [ ถ้าทำไม่สำเร็จตาย!!! ]
     

            ข้อความจากระบบปรากฏกันด้านหน้าเป็นข้อความการท้าทาย

            “ มาแล้วให้สังหารโทมัสสินะ ”

            “ เอาล่ะเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย ” 

            หลังจากที่จัดการเกี่ยวกับสถานที่บริเวณนี้จนเสร็จเรียบร้อยก็มุ่งตรงไปบริเวณภายในค่าย

            เขามุ่งตนกลับเข้าไปภายในค่ายตอนนี้การประชุมเองก็เสร็จเรียบร้อยแล้วเช่นเดียวกัน 

            บริเวณบริเวณด้านในค่าย กระโจมขนาดใหญ่เหล่าผู้นำของค่ายเดินออกมาจากภายในนั้นหลังจากที่ประชุมกันเสร็จเรียบร้อย 

            โทมัสเดินออกมาบริเวณด้านนอกพร้อมกับมาร์คดวงตาของมันขาดไปมองบริเวณรอบๆอย่างประหลาดใจเอ่ยถามขึ้นมา “ พวกนั้นหายไปไหน? ” 

            มันรู้สึกสงสัยที่ผู้คุ้มกันของตนเองทั้งสามคนหายออกไปจากบริเวณนี้

            มาร์คให้ดวงตาของตนเองมองบริเวณรอบๆเมื่อมองไม่เห็นพวกมันอยู่ภายในบริเวณนี้ก็แสดงใบหน้าฉงนเช่นเดียวกัน

            “ นั่นสิคนพวกนั้นหายไปไหน? ”

            ในขณะที่พวกมันกำลังยืนอยู่บริเวณนั้นเดย์แอบอยู่ด้านหลังพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว 

            คมดาบภายในมือถุงทะยานไปบริเวณด้านหน้าใส่ด้านหลังของโทมัสเสียงรวดเร็ว

            โทมัสที่กำลังยืนอยู่มันสามารถสัมผัสได้ถึงการโจมตีที่พุ่งทะยานเข้ามาจากทางด้านหลังดวงตาหันไปมองอย่างรวดเร็วร่างกายที่ตอบสนองแม้ว่าจะยังคงบาดเจ็บ

            ร่างกายของมันตอบสนองเอนกายหลบการโจมตีนั้นได้อย่างง่ายดาย

            “ ฟิ้ว!!! ” โจมตีพลาดเป้าดาบของเดย์พลาดเป้าไป 

            ผู้คนที่อยู่บริเวณรอบๆต่างพากันแสดงใบหน้าตื่นตระหนกตกใจเมื่อมองเห็นว่าเดย์พุ่งทะยานเข้าโจมตีใส่

            โทมัสกระโดดออกจากจุดนั้นหลายเมตรมันถอยห่างออกไปเพื่อตั้งหลักก่อนที่จะถาม“ อะไรน่ะ? ”

            เดย์ยึดร่างกายของตนเองตรงขึ้นเขามองตรงไปที่โทมัสและก็ถามขึ้นมา “ ฉันว่าจะออกจากค่ายน่ะ.. ” 

            “ ฉันเลยอยากได้หัวของนายสักหน่อย? ”

            โทมัสขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากัน  “ ว่ายังไงนะ? ”

            จบบท 

    คล้ายกับเรื่องระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก ที่คุณอ่าน