บทที่ 51
ปะทะโทมัส
[ ระบบ :ท่านทำการกำจัดมนุษย์ได้รับ sp 40 ]
[ ระบบ :ท่านทำการกำจัดมนุษย์ได้รับ sp 40 ]
[ ระบบ :ท่านทำการกำจัดมนุษย์ได้รับ sp 40 ]
ศพของผู้คุ้มกันโทมัสทั้งสี่คนนอนตายเกลื่อนกราดอยู่บริเวณตามพื้น
เดย์ลงมือสังหารพวกมันทั้งหมดไปเรียบร้อยแล้วใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเรียบเฉยจ้องมองทราบศพของพวกมันที่นอนตายอยู่ตามพื้นแล้วก็คิดภายในใจของตนเอง “ทางนี้เองก็จัดการเรียบร้อยแล้ว”
เขามองตรงไปที่ซิลเวอร์ที่กำลังยืนอยู่บริเวณด้านหน้า
ซิลเวอร์แสดงใบหน้าเรียบเฉยชายผมทองผู้นั้นตอบกลับมา “ทั้งนี้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้วแผนการต่อไปเป็นอย่างไร ”
เดย์ยิ้ม “ถ้ามองตามความสามารถแล้วตัวของนายหน้าจะสามารถสังหารโทมัสได้ด้วยตัวคนเดียวด้วยซ้ำ”
“ แต่ว่าในตอนนี้พลังเวทย์ภายในร่างกายของนายลดต่ำลงจนถึงในระดับนี้คงจะไม่สามารถปะทะกับมันตรงๆได้”
“ ตัวของฉันเองในตอนนี้แม้ว่าจะพัฒนาความสามารถขึ้นมาได้แต่พวกมันเองก็มีจำนวนที่มากกว่า”
“ เพราะแบบนั้นการจะลงมือฆ่ามันสำหรับพวกเรามีโอกาสเพียงอย่างเดียวตอนที่ประชุมเสร็จพวกเราทั้งสองคนจะบุกเข้าไปโจมตีมัน”
“ ส่วนพวกที่อยู่บริเวณรอบๆคนของฉันที่จัดเตรียมเอาไว้แล้วจะทำการสกัดมันเอาไว้ให้”
“ ในช่วงเวลานั้นจำเป็นจะต้องฆ่ามันให้ได้โทมัสถึงแม้ว่าจะบาดเจ็บต่อร่างกายของมันก็ยังคงมีพลังเวทย์และสามารถเคลื่อนไหวอยู่”
“ ขายเพราะแบบนั้นอย่าประมาท ”เดย์วางแผนทุกอย่างเอาไว้เรียบร้อยหมดแล้ว
ถ้ามองถึงมุมมองในตอนนี้เขาเองก็มองเห็นว่าตัวของเขานั้นสามารถกำจัดอุปสรรคครั้งใหญ่ไปได้เรียบร้อยแล้ว
โดยอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดก็คือผู้คุ้มกันทั้งสี่คนของโทมัสที่ตอนนี้เขาลงมือสังหารพวกมันไปได้เรียบร้อยแล้ว
ในตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่ทำตามแผนการที่ตนเองวางเอาไว้เท่านั้น
ซิลเวอร์พยักหน้าตอบรับกลับไป
พวกเขากำลังจะลงมือเริ่มทำการเตรียมตัวลงมือต่อ
เดย์แสดงใบหน้าจริงจังในตอนนี้เขากำลังมองดูหน้าต่างระบบของตนเองที่อยู่บริเวณด้านหน้า
[ ชื่อ เดย์อายุ 23 ]
[ สกิลหลักผู้ถือครองสกิลพ่อค้าแห่งโลก ]
[ ค่า SPที่มีอยู่ 203 หน่วย]
[ สกิลอื่นๆของท่าน - ต่อรองราคา LV1 - ซื้อขาย LV1 - กระเป๋ามิติ LV2 - ร่างกายแข็งแกร่ง LV4 - ปลดลิมิตเตอร์ LV5 - ศัตรูคลุ้มคลั่ง LV3 -เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ LV3 - แปลภาษา LV3 - วิเคราะห์ LV2 - พันธะสัญญากู้ยืม LVMAX - ความรวดเร็วในการเคลื่อนที่ LV4 - เวทย์เปลวเพลิงขั้นพื้นฐานLV4 - แก่นพลังเวทย์ LV3 -ประดิษฐ์เวทย์มนตร์LV3 - ประสาทสัมผัสขั้นสูง LV3 - แรงกดดันLV4 - ย่างก้าวสายฟ้า LV5 - เสียงคำรามLV2 - ภูติแห่งสายลม LV2 - ภูตแห่งเปลวเพลิงLV2 - ภูตแห่งสายน้ำ LV2 - ภูตแห่งแผ่นดินLV2 - บาเรียเวทย์ LV2 - คลื่นเสียงLV2 ]
“ นี่คือความสามารถทั้งหมดที่เราได้รับมาจากการใช้พอยจำนวนมากในการพัฒนาระดับ”
“ ได้รับสกิลใหม่เพิ่มมาอีกสองสกิลที่เลือกมาจากสกิลทั้งหมดภายในร้านค้า”
“ ความสามารถในตอนนี้และความแข็งแกร่งในตอนนี้ก็น่าจะเพียงพอกับการปะทะกับโทมัสอย่างตรง” เดย์คิดภายในใจของตนเองหลังจากที่มองเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้านี้อยู่
ความสามารถภายในร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก
ในตอนนี้มันเองก็น่าจะเพียงพอกับการปะทะซึ่งหน้าซึ่งกว่าที่จะมาถึงจุดนี้ได้เขาต้องสูญเสียเวลาไปมากพร้อมสมควร
“ นี่ความแตกต่างของเราแล้วก็คนอื่นๆ ”
“ โดยทั่วไปคนทั่วไปแล้วที่มีสกิลเขาจะสามารถนำเอาแต้มพอยท์ไปอัพสกินของตนเองทำให้ระดับความสามารถภายในร่างกายพัฒนาได้รวดเร็ว”
“ แต่ตัวของเราจำเป็นจะต้องใช้แต้มพอยท์ในการอัปสกิลจำนวนมากเพราะแบบนั้นแต้มพอยท์ที่จำเป็นจะต้องใช้งานมันเองก็มีมากกว่าเช่นเดียวกัน”
“ มันเลยทำให้ตัวของเราแม้ว่าจะมีความสามารถที่หลากหลายแต่กลับสามารถพัฒนาความสามารถของตนเองได้เชื่องช้ากว่า”
“ อย่างโทมัสสกิลของมันแต่ละสกิลทะลุขึ้นไปถึงเลเวล10 แต่ตัวของเราสกิลยังอยู่เพียงแค่นี่ทั้งทีใช้แต้มพ้อยท์อัพไปเป็นจำนวนมาก”
“ ในตอนนี้สกิลระดับแพลตตินัมมันต้องใช้แต้มพอยท์จำนวนมากในการอัพระดับของมันในการอัพระดับสกิลระดับแพลตตินัมแต่ละครั้งสูญเสียแต้มพอยท์เป็นจำนวนมาก”
“ ยอมเพราะแบบนั้นในตอนนี้เลยสามารถพัฒนาระดับได้เพียงแค่นี้แต่มันก็น่าจะเพียงพอถ้าปะทะกับอีกฝ่ายในสภาพที่ไม่พร้อม”
จริงอยู่ที่ว่าในระยะยาวความสามารถที่หลากหลายของเขามันจะสามารถดึงขีดความสามารถของตนเองออกมาได้
แต่ในทางกลับกันตัวของเขากลับมีเวลาที่จำเป็นจะต้องใช้ในการพัฒนาระดับของตนเองที่มากกว่า
เดย์ในขณะที่กำลังยืนเตรียมการอยู่นั่นเองข้อความจากระบบมันก็ปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าของเขาอีกครั้ง
“ ตึ้ง!!! ตึ้ง!!!! ” เสียงภายในหัวดังขึ้นมา
[ เงื่อนไขเควสสังหารโทมัส ]
[ ของรางวัลได้รับค่าSP 300 หน่วย ]
[ ของรางวัลได้รับแพ็คเกจสุ่มสกิล 1 อัน ]
[ ถ้าทำไม่สำเร็จตาย!!! ]
ข้อความจากระบบปรากฏกันด้านหน้าเป็นข้อความการท้าทาย
“ มาแล้วให้สังหารโทมัสสินะ ”
“ เอาล่ะเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย ”
หลังจากที่จัดการเกี่ยวกับสถานที่บริเวณนี้จนเสร็จเรียบร้อยก็มุ่งตรงไปบริเวณภายในค่าย
เขามุ่งตนกลับเข้าไปภายในค่ายตอนนี้การประชุมเองก็เสร็จเรียบร้อยแล้วเช่นเดียวกัน
บริเวณบริเวณด้านในค่าย กระโจมขนาดใหญ่เหล่าผู้นำของค่ายเดินออกมาจากภายในนั้นหลังจากที่ประชุมกันเสร็จเรียบร้อย
โทมัสเดินออกมาบริเวณด้านนอกพร้อมกับมาร์คดวงตาของมันขาดไปมองบริเวณรอบๆอย่างประหลาดใจเอ่ยถามขึ้นมา “ พวกนั้นหายไปไหน? ”
มันรู้สึกสงสัยที่ผู้คุ้มกันของตนเองทั้งสามคนหายออกไปจากบริเวณนี้
มาร์คให้ดวงตาของตนเองมองบริเวณรอบๆเมื่อมองไม่เห็นพวกมันอยู่ภายในบริเวณนี้ก็แสดงใบหน้าฉงนเช่นเดียวกัน
“ นั่นสิคนพวกนั้นหายไปไหน? ”
ในขณะที่พวกมันกำลังยืนอยู่บริเวณนั้นเดย์แอบอยู่ด้านหลังพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว
คมดาบภายในมือถุงทะยานไปบริเวณด้านหน้าใส่ด้านหลังของโทมัสเสียงรวดเร็ว
โทมัสที่กำลังยืนอยู่มันสามารถสัมผัสได้ถึงการโจมตีที่พุ่งทะยานเข้ามาจากทางด้านหลังดวงตาหันไปมองอย่างรวดเร็วร่างกายที่ตอบสนองแม้ว่าจะยังคงบาดเจ็บ
ร่างกายของมันตอบสนองเอนกายหลบการโจมตีนั้นได้อย่างง่ายดาย
“ ฟิ้ว!!! ” โจมตีพลาดเป้าดาบของเดย์พลาดเป้าไป
ผู้คนที่อยู่บริเวณรอบๆต่างพากันแสดงใบหน้าตื่นตระหนกตกใจเมื่อมองเห็นว่าเดย์พุ่งทะยานเข้าโจมตีใส่
โทมัสกระโดดออกจากจุดนั้นหลายเมตรมันถอยห่างออกไปเพื่อตั้งหลักก่อนที่จะถาม“ อะไรน่ะ? ”
เดย์ยึดร่างกายของตนเองตรงขึ้นเขามองตรงไปที่โทมัสและก็ถามขึ้นมา “ ฉันว่าจะออกจากค่ายน่ะ.. ”
“ ฉันเลยอยากได้หัวของนายสักหน่อย? ”
โทมัสขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากัน “ ว่ายังไงนะ? ”
จบบท