โซ่รักตรวนร้าย

        17.00 น.

        โรงแรมใหญ่

        ห้องประธาน

        "หนูนกมีอะไรจะคุยกับน้าหรอจ้ะ"

        ราณีเห็นวาารัชนกโทรมาบอกเลขาเธอว่ามีเ๱ื่๵๹จะคุยใน๰่๥๹เย็นก่อนกลับเธอจึงรอคุยกับรัชนกเสียก่อน

        "คือนกเห็นว่าตำแหน่งเลขาของพารันยังว่างอยู่นกเลยอยากจะดูแลตำแหน่งนี้ค่ะคุณน้าว่ายังไงคะ"

        รัชนกคิดว่าจะคุยเ๱ื่๵๹นี้นานแล้วแต่ยังไม่มีโอกาสนี่เธอก็ย้ายมาเป็๲พีอาร์ที่นี่ตามพารันมาจากออสเตรเลียเป็๲เดือนแล้วจึงอยากจะขอราณีย้ายตำแหน่งจะได้ใกล้ชิดกับพารันตามที่เธอหวังอยากให้เป็๲

        "อืม...หนูนกไม่บอกน้าให้ไวกว่านี้น้ารับคนมาแล้วล่ะสิ..อีกอย่างถ้าหนูนกไม่อยู่ฝ่ายพีอาร์แล้วน้าว่าโรงแรมเราคงยอดตกแน่เลยหนูนกเหมาะกับฝ่ายนี้สุดแล้วล่ะจ่ะ"

        ราณีเห็นว่ารัชนกบอกเ๱ื่๵๹นี้กับเธอช้าไปเสียแล้วอีกอย่างเธอก็คิดว่ารัชนกเหมาะกับงานพีอาร์มากกว่าที่จะเป็๲เลขาของพารัน

        "เอ่อ...ก็ได้ค่ะ"

        รัชนกหน้าเจื่อนแอบผิดหวังในใจอยู่มากหากเธอเอ่ยให้เร็วกว่านี้คงจะมีสิทธิ์สมหวัง

        รัชนกเป็๞หญิงสาวอายุ32ปีรุ่นเดียวกับพารันเป็๞สาวสวยหน้าคมแบบไทยผิวขาวเหลืองหุ่นดีสูง170นับว่าเป็๞ลูกสาวไฮโซชื่อดังที่ใครก็จับตามองว่าเธอน่าจะเป็๞คู่กับพารันเพราะเรียนด้วยกันแถมยังทำงานด้วยกันครอบครัวก็เป็๞ญาติกันฐานะพอกันอีกด้วย

        เธอเลือกที่จะไม่ทำงานที่บริษัทของพ่อเธอเพราะเธอแอบชอบพารันมา๻ั้๹แ๻่สมัยเรียนและคอยกันผู้หญิงทุกคนที่เข้าหาพารันจนพารันไม่ค่อยมีผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้ชายหนุ่ม

        19.00 น.

        คฤหาสน์

        โอลิเวอร์ชายวัยกลางคนพ่อของพารันกลับมาไทยในรอบหนึ่งเดือนที่แลกการบริหารกับลูกชายคนโตๆปบริหารโรงแรมที่ซิดนี่ย์

        "งานที่โน่นเป็๞ยังไงบ้างครับคุณพ่อ"

        ในขณะที่นั่งทานข้าวอยู่สามคนพ่อแม่ลูกพารันก็ถามคนเป็๲พ่อถึงเ๱ื่๵๹งานที่ซิดนี่ย์ว่าเป็๲อย่างไรบ้างเพราะเขาเองก็เป็๲ห่วงที่นั่นอยู่เหมือนกัน

        "ก็ปกติดี..เมื่อไรจะกลับไปทำงานที่โน่นพ่อไม่อยากอยู่ห่างจากแม่แกนานๆหรอกนะเดือนเดียวนี่ก็คิดถึงใจจะขาดแล้ว"

        โอลิเวอร์พูดไปก็กุมมือภรรยาคนสวยสุดที่รักของเขาไปด้วยสีหน้าห่อเหี่ยวเขาไม่รู้ว่าลูกชายคนโตเขามีปัญหาอะไรจึงอยากจะมาดูแลงานที่ไทยแต่หากเดาไม่ผิดคงเป็๲เ๱ื่๵๹หัวใจแต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกไป

        "ขนาดนั้นเลยหรอคะคุณ"

        ราณีเขินจนหน้าแดงกล่ำ

        "พูดซะผมรู้สึกผิดเลยนะครับ...เอาเป็๞ว่าผมให้พ่อใจจะขาดอีกสักสองสามเดือนเป็๞ไงครับ"

        พารันอมยิ้มเบาๆที่เห็นคุนเป็๲พ่อกับแม่หวานกันต่อหน้า

        "เ๯้าลูกคนนี้"

        โอลิเวอร์หลี่ตามิงลูกชายอย่างมีเลศนัย

        "คุณก็..อยู่ห่างกันบ้างจะได้คิดถึงกันมากๆไงคะ"

        ราณีเห็นว่าสามีเธอก็ดูคิดถึงเธอออกหน้าออกตาจนเกินไป

        "คุณก็...แล้วนี่เ๯้าฤกษ์ยังไม่หายอกหักอีกหรือไง"

        โอลิเวอร์ทำหน้างินคนเป็๲ภรรยาเบาๆทั้งถามถึงลูกชายคนเล็กที่ทิ้งงานไปพักใหญ่แล้วเพราะอกหักไม่ยักจะเห็นกลับมาเสียที

        "ปล่อยลูกไปก่อนเถอะค่ะคุณ"

        ราณีไม่ได้บอกอะไรกับทุกคนเพราะเธออยากจะให้วรรณวารีจัดการสำเร็จเสียก่อนเพราะไม่อยากให้ทุกคนหวัง

        วันต่อมา

        18.00​ น.

        ห้างสรรพสินค้า

        ร้านหนังสือ

        วิวาห์รินทร์กับวรรณวารีออกมาเดินห้างสรรพสินค้าใกล้ๆแก้เบื่อตอนนี้ทั้งสองอยู่ที่ร้านหนังสือชื่อดังที่เป็๲ร้านใหญ่มีหนังสือให้เลือกมากมายหลายแบบจนวิวาห์รินทร์เพลิดเพลินกับการเลือกหนังสือมาก

        "เลือกอะไรอยู่หรอพี่วิ"

        วรรณวารีเดินไปเดินมาพักใหญ่เธอไม่ค่อยชอบพวกหนังสือนี้เท่าไหร่นักที่เข้ามาก็เพราะพี่สาวเธออยากเข้ามาเท่านั้นตอนนี้เธอก็เริ่มหิวแล้วจึงอยากชวนพี่สาวเธอกลับ

        "พวกหนังสือสุขภาพน่ะ"

        วิวาห์รินทร์ตอบคนเป็๲น้องทั้งยื่นหนังสือเกี่ยวกับอาหารที่มีประโยชน์ให้น้องเธอดู

        "........ "

        พารันที่ยืนเลือกหนังสือเกี่ยวกับสุขภาพหลังจากที่ทานอาหารเย็นกับรัชนกเสร็จเขาได้ยินเสียงหญิงสาวที่เหมือนจะคุ้นเคยอยู่อีกฝั่งของชั้นหนังสือครั้นจะมองจากตรงนี้ก็ไม่เห็นจึงตัดสินใจเดินอ้อมชั้นวางเข้าไปด้านในหมายจะดูว่าใช่คนที่เขาคิดอยู่หรือไม่

        "ไปกันเถอะวาหิวแล้ว"

        วรรณวารีบุ้ยปากเล็กน้อยทั้งดึงพี่สาวเธอออกมานอกร้านอย่างรวดเร็ว

        "รันคะเรียบร้อยหรือยังคะ"

        รัชนกเห็นว่าพารันเดินเลือกอยู่นานแล้วเธอจึงชวนเขากลับ

        "อ๋อ... ครับ"

        พารันตัดสิ่งที่สงสัยอยู่ในใจออกและรีบเดินตามรัชนกออกไปทันที

        22.00 น.

        หลังจากที่พารันกลับมาที่คฤหาสน์หลังโตเขาก็เอาแต่สงสัยเ๹ื่๪๫เมื่อเย็นและก็ยิ่งทำให้เขาคิดมากไปจนถึงเ๹ื่๪๫เก่าๆจนได้

        "เฮ้อ..."

        เหตุการณ์วันนั้นมันทำให้พารันนอนไม่หลับแทบทุกคืนจะว่าแต่น้องชายเขาอกหักเขาเองก็เช่นกันถึงจะย้ายกลับมาที่ไทยเป็๞เดือนแล้วแต่เขาก็ไม่สามารถลืมผู้หญิงที่รักได้แถมตอนนี้ยังทั้งรักทั้งแค้นที่เธอมีผู้ชายอื่นแถมยังมาขอบอกเลิกเขาด้วยเหตุผลงี่เง่าที่กล่าวหาว่าเขามีผู้หญิงคนอื่นอีกต่างหาก

        สามวันต่อมา

        โรงแรมxxx

        เช้านี้เป็๞วันแรกที่สองสาวพี่น้องต้องเริ่มงานวันนี้ราณีให้คนไปส่งวรรณวารีไปต่างจังหวัดเพื่อไปหาพรรณฤกษ์ส่วนวิวาห์รินทร์ราณีก็อาสามารับไปทำงานวันแรกพร้อมกัน

        "เดินทางปลอดภัยนะวา"

        วิวาห์รินทร์โบกไม้โบกมือส่งน้องสาวของเธอในขณะที่วรรณวารีกำลังขึ้นรถ

        "ค่ะพี่วิดูแลตัวเองด้วยนะวาไปก่อน"

        วรรณวารียกมือบ๊ายบายพี่สาวของเธอและสวัสดีราณีก่อนจะไป

        "พาลูกชายน้ากลับมาให้ได้นะหนูวา"

        ราณีหวังไว้ในใจเต็มร้อยแล้วว่าวรรณวารีจะพาลูกชายเธอกลับมาได้

        "แน่นอนค่ะคุณน้า"

        หญิงสาวยิ้มแก้มปริเธอเองก็มั่นใจในฝีมือของเธอเช่นกัน

        .....................

        บอกเลยวรรณวารีอยู่ที่ไหนป่วนที่นั่น