ข้านี่แหละคือจอมมาร

ลีโซอาโชคดีที่ไม่ต้องกลับไปที่บ้านของตัวเองหลังจากที่บอกกับฮันซูยอนเกี่ยวกับเ๱ื่๵๹ของของเธอที่อยู่ในห้องของเธอ

ฮันซูยอนบอกกับลีโซอาว่าของของเธอและของของยูจินฮานั้นน่าจะถูกขนไปที่บ้านของเธอแล้วในเวลานี้

"แบบนั้นเอง โล่งอกไปที"

ลีโซอาที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกสบายใจขึ้นมา เธอนั้นจริงๆแล้วไม่อยากกลับไปที่บ้านหลังนั้นอีก ที่นั่นมีแต่ความทรงจำที่แย่ๆสำหรับเธอและพี่ชายของเธอ

การเดินทางจากโรงพยาบาลไปยังบ้านของฮันมูนซอในที่สุดก็จบลง

บ้านของฮันมูนซอนั้นเป็๲บ้านสไตล์เกาหลี พื้นที่บ้านนั้นมีขนาดที่ใหญ่มากๆ

ฮันซูยอนพาลีโซอาและยูจินฮาเดินเข้าไปยังภายในบ้าน

เมื่อเดินผ่านกำแพงบ้านเข้าไปแล้วสิ่งที่ทั้งสองได้พบเจอก็คือสวนดอกไม้และบ่อเลี้ยงปลาสวยงาม

ปลาแหวกว่ายวนไปมาในบ่อน้ำที่ร่มเย็น พวกมันดูมีความสุขเป็๲อย่างมาก นอกจากพวกมันแล้ว อันอันกระรอกน้อยที่เกาะอยู่บนบ่าของลีโซอาก็รู้สึกมีความสุขกับธรรมชาติเหล่านี้

มัน๠๱ะโ๪๪ลงจากไหล่ของเธอก่อนที่จะวิ่งไปมา ลีโซอายิ้ม เธอนั้นเองคิดว่าหากเธอเป็๲กระลอกเธอคงจะมีท่าทีแบบเดียวกันกับอันอันเป็๲แน่

ลีโซอามองไปที่บ่อเลี้ยงปลาและสวนดอกไม้ด้วความสนใจ นี่เป็๲ครั้งแรกที่เธอเห็นสวนดอกไม้และบ่อเลี้ยงปลาที่สวยงามขนาดนี้ 

"สวนพวกนี้และบ่อเลี้ยงปลาสวยจัง พี่จินฮาคิดแบบนั้นไหม"

"หืม อืม มันก็สวยดีนะ"

ในทางกลับกัน ยูจินฮานั้นไม่ได้ประทับใจกับมันเท่าไหร่นัก เขานั้นเคยเห็นสวนและบ่อเลี้ยงปลาที่สวยงามมากกว่านี้มาแล้ว

เขามองไปที่ลีโซอา ถ้าเธอได้เห็นสวนดอกไม้และบ่อเลี้ยงปลาในพระราชวังของจักรพรรดินีอึนซอจะเป็๲ยังไง

พูดถึงจักรพรรดินีอึนซอ เขานั้นได้แต่ส่ายหัว หวังว่าเธอนั้นจะได้พบเจอชายที่ดีกว่าเขา เขานั้นหมกมุ่นกับการล้างแค้นจนไม่สนใจความรู้สึกของผู้อื่น มาคิดๆดูแล้ว เขานั้นได้ทำร้ายจิตใจของสาวงามไปมากเท่าไหร่เขานั้นก็ไม่อาจจะจำได้

‘เรานี่ช่างบาปหนาเสียเหลือเกิน’

ยูจินฮาส่ายหัว

เขาเมื่อนึกย้อนอดีตเสร็จแล้ว เขาก็มองดูฮันซูยอนพูดคุยกับลีโซอา เธอนั้นดูมีความสุขที่ได้พูดคุยกับลีโซอาและแนะนำบ้านของเธอให้ลีโซอาได้ฟัง

ยูจินฮาเดินตามทั้งสองไปเงียบๆ เขานั้นทำตัวเป็๲พี่ชายที่ดีอยู่ในตอนนี้

"และที่นี่คือบ้านที่โซอาและพี่ชายจะมาพักอาศัย"

ลีโซอากระพริบตาก่อนที่จะมองไปที่ฮันซูยอนก่อนที่จะพูดขึ้น

"อืม ซูยอน บ้านมันจะไม่ใหญ่ไปอย่างนั้นรึ"

บ้านที่ฮันซูยอนบอกว่าจะเป็๲ที่พักของทั้งสองนั้นใหญ่กว่าบ้านเก่าของทั้งสองเสียอีก

ฮันซูยอนได้ยินที่ลีโซอาถาม เธอนั้นก็พยักหน้า บ้านนั้นอาจจะใหญ่ไปจริงๆ แต่นี่เป็๲บ้านหลังที่เล็กที่สุดแล้ว

"ถ้าอย่างนั้น ฉันจะมาพักที่นี่ด้วย พร้อมกับคนรับใช้สองสามคน เท่านี้บ้านก็คงไม่ใหญ่เกินไปแล้ว"

ลีโซอาได้ยินว่าฮันซูยอนนั้นจะมาอยู่บ้านเดียวกับเธอด้วยนั้นเธอก็ดีใจเป็๲อย่างมาก เธอนั้นไม่ถามเกี่ยวกับคนรับใช้ของเธอ

เธอคิดว่ามันคงเป็๲เ๱ื่๵๹ปกติของคนรวย ลีโซอาไม่ได้คิดว่าคนรับใช้ที่ฮันซูยอนจะพามาอยู่ด้วยนั้นเป็๲คนที่จะมารับใช้เธอหรือพี่ชายของเธอ

คนรับใช้ของฮันซูยอนนั้นมาที่นี่เพื่อรับใช้ฮันซูยอน

ลีโซอาไม่รู้ว่าจริงๆแล้วฮันซูยอนนั้นปกติไม่ชอบเรียกใช้คนใช้เท่าไหร่นัก เธอนั้นพาคนใช้มาเพื่อให้คนใช้นั้นรับใช้ลีโซอาและยูจินฮา

ของของลีโซอาและยูจินฮานั้นถูกนำไปไว้ข้างในบ้านเป็๲ที่เรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็แค่นำของต่างๆเข้าไปยังภายในห้องที่เลือกเองก็เท่านั้น

ลีโซอาเลือกห้องอะไรก็ได้ที่อยู่ติดกับยูจินฮา ส่วนฮันซูยอนเลือกห้องอะไรก็ได้ที่ติดกับลีโซอา

ทำให้ห้องนอนของยูจินฮานั้นอยู่บริเวณสุดทางเดิน และห้องของลีโซอาและฮันซูยอนอยู่ถัดไปจากเขา

"พวกเรามาเก็บของกันเถอะ!"

ลีโซอาพูดขึ้นก่อนที่จะดึงฮันซูยอนเข้าไปห้องของตน เธอนั้นมีอะไรหลายๆอย่างที่จะให้ฮันซูยอนได้ดู

ยูจินฮาเห็นแบบนั้นเขาก็ตรงไปที่ห้องของเขาเหมือนกัน ของๆเขานั้นมีน้อยมากหากเทียบกับลีโซอา เขานั้นแทบจะไม่รู้เลยว่าของที่ยูจินฮามีอยู่มันไว้ทำอะไร

ที่เขาคุ้นชินสุดก็คงจะเป็๲หนังสือ

"ไอนี่มัน หนังสือภาพที่เราเห็นในห้องสมุด หืม มันเรียกว่าอะไรนะ อ่า ใช่แล้ว มังงะ"

ยูจินฮาอ่านมันในขณะที่นั่งรอให้ลีโซอาและฮันซูยอนออกมาจากภายในห้อง

เขาอ่านไปอ่านมา เขารู้สึกว่าชอบมันขึ้นมา

"มังงะเ๱ื่๵๹นี้มีเนื้อหาที่น่าสนใจดีไม่น้อยเลย น่าเสียดายที่เคล็ดวิชาต่างๆที่แสดงออกมามันไม่สามารถนำมาใช้ในชีวิตจริงได้ หรือไม่เคล็ดวิชาที่สามารถนำมาใช้ในชีวิตจริงได้เป็๲เคล็ดวิชาระดับต่ำ"

ยูจินฮาวางมังงะลง เขาที่วางมังงะลงแล้วก็เป็๲เวลาที่ลีโซอาและฮันซูยอนออกมาจากในห้อง

ทั้งสองที่ออกมาจากในห้องแล้วต่างมองไปที่ยูจินฮาด้วยดวงตาที่เปร่งประกาย

ลีโซอานั้นเขาเข้าใจได้ว่าเธอนั้นมีพี่ชายเป็๲ไอดอล แต่ อันอัน และฮันซูยอน

‘โซอาทำอะไรกับซูยอน…และอันอันด้วย’