การที่หลินโม่นั้นได้ท้าทายกับหลงหยุน มีผู้คนต่างต้องคิดในทางเดียวกันคือการที่หลงหยุนนั้นต้องเป็ฝ่ายที่ได้รับความพ่านแพ้แพ้ขายหน้ากลับไปเป็แน่
แต่ที่เหนือกว่านั้นคือหลงหยุนไม่เพียงไม่ได้เกรงกลัวต่อหลินโม่ แถมยังจะกล้าเผชิญหน้ากับหลินโม่ด้วยความหาญกล้าทันทีท้าทายออกไป ทันใดนั้น ทั้ง 2 คน ก็ได้ยืนประจันหน้ากันในที่สุด ดวงตาของทั้ง 2 จ้องเขม็งมาที่กันและกัน โดยฝ่ายของหลินโม่นั้นได้เอ่ยขึ้นมาก่อน
“ เ้ากล้าดีนิที่กล้ามารับคำท้าทายจากข้าคนนี้ เห็นแก่ที่เ้านั้นกล้าหาญขนาดนี้ ข้าจะทำให้เ้าาเ็น้อยที่สุดก็แล้วกัน ”
หลินโม่ได้กล่าวออกมาแต่แววตาของเขากับแสดงท่าทางความลับที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในส่วนลึกของจิตใจได้อย่างชัดเจน มันต้องไม่จบเพียงหลงหยุนาเ็เล็กน้อยอย่างแน่นอน แม้จะอย่างนั้นหลงหยุนไม่ได้กลัวสายตานี้แม้แต่นิด แถมเริ่มโต้ตอบกลับไปทางหลินโม่
“ นี้เ้าบ้าหรือเปล่าข้าไม่้าออมมือบ้าบอของเ้าหรอกกัน เดี๋ยวหาว่าข้ารังแกเ้าเอา อีกอย่างเ้าอาจจะต้องโดนข้าจัดการก็ได้ไม่ใช่หรืออย่างไรกัน ”
สิ้นสุดคำประโยคของหลงหยุน ผู้คนที่ได้ยินเสียงการโต้ตอบกลับไปของชายหนุ่ม ท่ามกลางเหล่าผู้คนต่างมีท่าทางใและก้นด่าภายในใจในเวลาเดียวกัน
“ เ้านี้ต่อให้มีพร์ขนาดไหนผู่ควรมีขอบเขตหน่อยไม่ใช่ไปอวดดีกับศัตรู ”
“ ไอหมอนี้มันไม่รู้หรืออย่างไรกันนั่นมันคือหลินโม่ชายอัจฉริยะที่สุดของเมืองนะ ไปท้าทายแพ้หมดรูปคงน่าตลกน่าดู ” ท่ามกลางผู้คนจำนวนมากที่กำลังนินทาต่างๆนาๆ สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนมองที่ชายหนุ่ม
หลงหยุนที่กล้าท้ารับคำท้าจากหลินโม เนื่องด้วยนี้เขามั่นใจว่าตนสามารถสู้กับตัวของหลินโม่ได้อย่างแน่นอน ไม่งั้นคงไม่ตบปากรับคำ ฟานหลิงแม้แต่นางหลังจากได้เห็นสีหน้าของหลินโม่ที่โกรธจัดหลงหยุนขนาดนั้น นางพึ่งเคยได้เห็นครั้งแรกเหมือนกัน
“ งั้นแกก็ตายซะเถอะ ”
ไม่คิดจะพูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไปหลินโม่ทำการพุ่งเข้าไปด้วยความว่องไวยากที่ผู้คนจะสามารถมองออกการเคลื่อนไหวได้ในที่แห่งนี้ เห็นเช่นนั้นหลงหยุนรีบตั้งท่าเตรียมตั้งรับในทันที ทันใดนั้นหลินโม่ทำการใช้หมัดขวาชกโจมตีใส่ทางหลงหยุนเพื่อหวังจัดการในทีเดียว หลงหยุนเพียงแค่เอามือมากันไว้ และเมื่อหมัดหลินโม่ได้เข้าปะทะกับมือของชายหนุ่มก็ได้เข้าปะทะกัน
ตู้ม ! ตู้ม ! เสียงะเิการปะทะของหมัดดังขึ้นมาหลินโม่ได้โจมตีใส่หลงหยุนเข้าไปอย่างเต็มเปา ถึงจะอย่างนั้นร่างของหลงหยุนกับถอยหลังกระออกไปประมาณ 3 จั้งเท่านั้น
พลันหลังจากได้เห็นการจู่โจมของตนกับทำให้ชายหนุ่มถอยหลังไปไม่ไกล หลินโม่ที่เห็นการโจมตีของตัวนั้นทำได้แค่นั้นต่อหลงหยุนนั้นมันถึงกับทำให้เขาเขานั้นตกตะลึงไม่น้อย เขาเชื่ออย่างมากที่หลงหยุนมีระดับเพียงอยู่แค่ระดับพื้นฐานกับสามารถตั้งรับการโจมตีของเขาได้ แถมการโจมตีของเขาทำให้ชายตรงหน้าถอยหลังไปไม่กี่ก้าวเท่านั้นเอง
“ ไม่เลวนี้หน่างั้นตาข้าบ้างแหละนะ ”
หลงหยุนก็ไม่รอช้าได้ทำการปรี่เข้าใส่ไปหาหลินโม่บ้าง ครั้นตัวของหลินโม่ได้เห็นว่าหลงหยุนได้ปรี่ร่างเข้ามาหาตนเอง โดยไม่ได้เกรงกลัวเขาเลยก็ทำให้เขานั้นคิดว่าหลงหยุนโง่หรือเปล่าทั้งที่ตัวเองระดับต่ำกว่ากล้าพุ่งเข้ามาโจมตีใส่เขา ควรรักษาระดับระยะห่างมากกว่า แต่นี้กับเลือกเข้ามาหาเื่ใส่ตัวซะแล้ว
“ กล้าพุ่งมาหาข้าตรงๆ ถือว่ากล้าหาญไม่น้อย แต่เ้ามันก็แค่คนโง่งมเท่านั้นแหละ ”
แต่ว่าความเร็วของหลงหยุนมีมากมายยิ่งนัก จนสามารถมาอยู่ตรงหน้าของหลินโม่ด้วยความไว และมันทำให้เขาเห็นโอกาสในการโจมตีเข้าใส่หลินโม่ หลงหยุนก็ได้ง้างขาเตะไปที่ลำตัวของหลินโม่ทันทีเมื่อหลินโม่เห็นแบบนั้น มีหรือจะยอมเขาก็ได้ตั้งรับโดยการเอามือมากันไว้ ตู้ม !
ลูกเตะของหลงหยุนได้เตะเข้าไปเข้าใส่หลินโม่เข้าไปเต็ม ส่วนหลินโม่ก็คิดขึ้นมาภายในของเขา
“ การโจมตีแค่นั้นคิดจริงๆเหรอว่าจะสามารถทำอะไรข้าได้นะ ไม่มีทาง ”
หลินโม่เขาไม่เชื่อเด็คขาดว่าหลงหยุน นั้นจะสามารถทำอะไรเขาได้ เพราะ ความห่างของระดับพลัง แต่น่าเสียดายยิ่งนักลูกเตะของชายหนุ่มกับทรงพลังอยากมาก จนเป็ผลทำให้การป้องกันของหลินโม่แตกสลายหายไปในชั่วพริบตา
ตู้ม ! ทำให้เกิดแรงะเืจนหลินโม่ขนาดตั้งรับยังกระเด็นไปไกล หลินโม่เขาได้รู้สึกถึงว่าทำไมราวกับเขาเจอการโจมตีที่มันเหมือนกับเหล็กไม่มีผิดเพี้ยน ร่างของหลินโม่ได้กระเด็นลอยลิ่วกลิ้งกระเด็นกระดอนตามพื้นดินไปหลายตลบ ทำให้อาภรณ์ของเขานั้นขาดริ้วจากแรงเตะครั้งเดียว หลินโม่ได้กระเด็นไปเรื่อยๆ จนไปติดกับต้นไม้ทางด้านหลังกระแทกเข้าอย่างแรง
“ อะไรกัน บ้าน่า !”
ผู้าุโหลานชิงและชายแก่ผู้าุโ ทั้ง 3 นั้นและหลินซี รวมถึงผู้คนอื่นๆตั้งใจดูการต่อสู้นี้นั้นต่างได้พากันใเป็อย่างมาก ไม่นึกว่าชายที่พวกเขาจะเป็ฝ่ายชนะกับโดนฝ่ายตรงข้ามโจมตีกระเด็นไปได้อย่างไรกัน ฝั่งหลินโม่ตอนนี้เขาก็ได้รีบลุกขึ้นมาพร้อมกับความโกรธแค้นถึงขีดสุดที่มีต่อหลงหยุน บังอาจมาทำให้คนอย่างเขาต้องได้รับความน่าอับอาย
“ แกเ้าหลงหยุน ! แกอยากตายนักสินะ ข้าจะสนองให้แกเอง ” เสียงพูดของหลินโม่พูดด้วยน้ำเสียงอันเกี้ยวกราดทรงพลังอาฆาตแค้นยิ่งนัก
“ ถ้าคิดว่าทำได้ก็เข้ามาเลยหลินโม่ ” หลงหยุนเอ่ยท้าทายอย่างดูิ่ไปใส่อีกฝ่าย
ทั้ง 2 คนได้จ้องหน้ากันเขม็งใส่กัน หลินโม่ตัวมันที่ได้โดนคำยั่วยุของหลงหยุนเข้าไปราวกับไม่อาจจะควบคุมสติอารมณ์ให้อยู่กับเนื้อกับตัวรีบพุ่งเข้าจู่โจมโดยไม่คิดหน้าและหลังเข้าใส่หลงหยุนฉับพลัน ทางด้านหลงหยุน ก็ เตรียมตั้งรับ หมัดของเขาที่โจมตีเข้ามากับได้เกิดเปลวเพลิงลุกไหม้
“ เอานี้ไปกินซะ หมัดอัคคี ”
หลินโม่ได้ใช้การโจมตีด้วยหมัดอัคคี หมัดของเขาได้กลายเป็เปลวเพลิงสีส้มที่มีความร้อนสูงแผดเผาทุกสิ่งให้หายไปได้ หลงหยุนไม่น้อยหน้าะโถอยหลังเพื่อหลบการโจมตีของอีกฝ่าย ทำให้การโจมตีหลินโม่นั้นพลาดเป้าไปโดนพื้นแทน จนทำให้พื้นที่นั้นเป็หลุมพร้อมกับมีเปลวติดอยู่ที่พื้นดิน
“ คิดว่าหลบพ้นหรือไม่มีทางซะหรอก “
หลินโม่ไม่ยอมคือกันหันกลับมาพุ่งเข้าใส่หลงหนุนที่ะโหลบหายไปทันที แล้วมาโผล่ตรงหน้าหลงหยุน ก่อนที่จะชกหมัดไปอย่างทรงพลังเข้าใส่อีกคราหนึ่ง
“แย่ล่ะ ! ”
หลงหยุนที่ล่องลอยอยู่กลางอากาศนั้นตอนนี้ได้เห็นหลินโม่โผล่มาตรงหน้าก็ มีสีหน้าเคร่งเครียด
“ เอานี้ไปซะเถอะ”
หลินโม่ได้ทำการใช้หมัดอัคคีชกเข้าใส่หลงหยุนอย่างแรง หลงหยุนก็ไม่น้อยหน้าเช่นกันเขานั้นได้ทำการใช้กรงเล็บัสวนกลับใส่หมัดของหลินโม่ คืนทันที
ตู้ม ! การปะทะของทั้ง 2 คน ก็เกิดขึ้นมันได้เกิดแรงปะทะของทั้ง 2 ฝ่ายไปรอบทิศทาง หลินโม่ลอยกระเด็นไปพร้อมกับมีเืไหลที่หมัดโจมตีเข้าไป ส่วนหลงหยุนกระเด็นกระแทกกับพื้นพร้อมกับมีเืไหลที่มุมปากออกมานิดหน่อย
เหล่าผู้คนยืนดูได้เห็นเหตุการณ์ต่อสู้ครั้งนี้ ต่างทุกคนนั้นต่างตกตะลึงงันร่างกายไม่อาจจะละสายตาได้แม้แต่กระพริบตา นี่ไม่น่าเชื่อว่าระดับพื้นฐานระดับ 9 นั้นสามารถต้านทานระดับก่อเกิดได้กัน เป็สิ่งที่น่าเหลือเชื่อมาก
ซึ่งแม้แต่เหล่าผู้าุโทั้ง 3 นั้นต่างตกตะลึงที่ขนาดหลงหยุนอยู่ระดับต่ำกว่ายังสามารถสู้ได้ขนาดนี้ หากทั้ง 2 มีการบำเพ็ญเท่ากันล่ะจะเกิดอะไรขึ้น ขนาดระดับต่ำกว่า 1 ชั้นใหญ่กับรับมอได้ขนาดนี้ ไม่ต้องสืบให้หารู้ความหลงหยุนต้องเป็ฝ่ายที่เอาชนะไปอย่างง่ายดาย
“เป็ไม่ได้ที่ข้านั้นจะได้รับาเ็แบบนี้”
หลินโม่นั้นั้แ่เด็กคนต่างๆในเมืองเห็นเขาว่าเป็อัจฉริยะมาตลอด และไม่เคยได้รับาเ็มาก่อน ขนาดพ่อกับ แม่ของเขายังไม่เคยตีตัวขอเขาเลย แต่นี้ตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกันกับโดนชายหนุ่มที่อยู่ระดับต่ำกว่าตน สู้ได้อย่างสูสีนี้หมายความว่าอย่างไรกัน แถมทำให้ตัวเองนั้นได้รับาเ็เป็เื่ที่เขานั้นไม่อาจยอมรับเด็ดขาด หลินโม่ได้มองไปที่หลงหยุนพร้อมกับดวงตาจ้องมองด้วยความแค้นแบบไม่เคยเป็มาก่อน
“ หือนี้ซินะพลังของหลินโม่ที่บอกว่าเป็อัจฉริยะระดับ 2 ก่อเกิด ก็ไม่เท่าไหร่นี้หน่า ”
หลงหยุนตอนนี้เขามีพลังลมปราณมากกว่าคนทั่วไป บวกกับวิชา 12 สัตว์เทพ และสายเืราชันเทพัของเขามันทำให้เขามีความแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปมาก มันทำให้เขาสามารถต่อสู้ ข้ามระดับ จากการคำนวณคร่าวๆน่าจะสามารถต่อกรระดับ 4 หรือ 5 ก่อเกิดได้ล่ะมั้ง
“ ข้าขอยอมรับว่าแกนั้นเก่งจริง แต่มาได้แค่นี้แหละ”หลินโม่ได้กล่าวคำสนทนาก่อนทันที หลงหยุนนั้นก็กล่าวตอบกลับ
“ ขอบคุณที่ชมแล้วกัน”
“ หึ ! อย่าได้ใจให้มากนักเถอะ เพราะการโจมตีนี้จะเป็การเอาจริงของข้าแล้วเตรียมรับมือ ”
กล่าวจบหลินโม่ได้ทำการหยิบอาวุธออกมาก็คือ พลองที่มีลวดลายสีดำสนิทมีอักขระเขียนไว้ว่าพลองอัคคีบรรลัยกัลป์
“ นั้นมันพลองอัคคีบรรลัยกัลป์ที่เป็อาวุธระดับกลางนี้หน่า”
ท่ามกลางผู้คนที่ดูอยู่ก็นึกออกในที่สุด อาวุธที่อยู่ในมือของชายหนุ่มอย่างหลินโม่ว่ากันว่าอาวุธนี้นั้นได้ถูกปรจารย์ คนหนึ่งสร้างขึ้นมาพร้อมกับมอบเป็ของขวัญให้กับหลินโม่ ในวันเกิดนั้นเองทุกคนนั้นเคยได้ยินหลังจากได้เห็นแบนั้นก็ใเป็อย่างมาก เพราะรู้ดีว่าในที่แห่งนี้นั้นอาวุธระดับกลางหายากขนาดไหน แถมหาซื้อก็แพงจนหูฉีกจนอาจทำให้ตระกูลสูญเงินไปจำนวนไม่น้อยเพื่อให้ได้
“ ฮ่าๆทีนี้แหละ เจอดีแน่หลงหยุน เ้าบังคับข้าเช่นนี้เองนะ ”
หลินโม่เอ่ยขึ้นด้วยความสะใจใส่หลงหยุน แล้วถือเอาพลองอัคคีบรรลัยกัลป์ในมือฟาดโจมตีใส่หลงหยุนในทันทีทาง หลงหยุนก็ไม่ยอมเช่นกันได้ทำการใช้กรงเล็บัของตน โจมตีสวนกลับไปทันที กรงเล็บกับพลองนั้นได้ปะทะกันทำให้ะเืพื้นที่อยู่นั้นแตกกระจายออกไป แต่ที่หน้าใคือหลงหนยุนนั้นได้กระเด็นออกมาแทน
“ ที่เขาว่าเป็เื่จริงซินะ ถ้าได้อาวุธแล้วจะมีพลังความสามารถเพิ่มขึ้นออกมา แต่ว่านี้มันคือกรงเล็บัเลยนะ แค่นี้ไม่ทำให้ข้าท้อใจหรอก ”
หลงหยุนถึงััได้ถึงความน่ากลัวแต่เขานั้นก็ไม่คิดจะเกรงกลัวต่อหลินโม่สักนิด ปรี่ตัวเข้าหาด้วยท่าทางจริงจังคิดแต่เื่ต่อสู้เท่านี้ ฝั่งหลินโม่หลังจากที่เห็นหลงหยุนยังแค่กระเด็นออกไปแต่ไม่าเ็ก็ใตะลึงยิ่งขึ้น นี้เขาอุส่าเอาอาวุธออกมาเลยนะ ทำไมหลงหยุนยังไม่พ่ายแพ้อีกกัน
“ เป็ไม่ได้ข้าไม่เชื่อ” หลินโม่นั้นก็ได้จับพลองอีกครั้งหนึ่งพร้อมตั้งท่าเหวี่ยงกระบองภายในมือ
“ พลองอัคคีทลายพสุธา! ถ้าคิดว่าหลบการโจมตีนี้ได้ก็ลองดูสิ ”
หลินโม่ไม่ยอมลดละโจมตีด้วยวิชา พลองอัคคีทลายพสุธาทันที โดยพลองของเขาได้มีธาตุไฟรวมตัวกันเป็ขนาดใหญ่พร้อมกับ ฟาดไปที่หลงหยุนอย่างเต็มแรง ชายหนุ่มก็สามารถััถึงความร้อนของการโจมตีครั้งนี้ จากหลินโม่ได้ในทันทีหลังจากเห็นการโจมตีนี้เกรงว่าแม้แต่ระดับ 3 ก่อเกิดยังต้องาเ็สาหัส
“ เ้านี้คิดฆ่าข้าใช้ไหมเนี้ยงั้น ก็อย่ามาโทษกันและกันข้าขอใช้ท่าที่แข็งแกร่งที่สุดในตอนนี้หน่อย”
ทันใดนั้นหลงหยุนก็ตั้งท่าบ้างเหมือนกันเพื่อใช้งานวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาในตอนนี้
“ตายไปหลงหยุน”
หลินโม่นั้นได้ะโสุดแรงพร้อมกับเข้าโจมตีสุดแรงพลังที่ทรงพลังค่อยย่างกรายเข้ามาเรื่อยๆ ทางด้านาุโทั้งหลายนั้นก็เตรียมออกไปช่วยเพื่อไม่ให้มีผู้เสียชีวิต
ไม่นานนั้นหลงหยุนก็ลืมตาขึ้นมาแล้วในตอนนี้มือกรงเล็บทั้ง 2 ราวกับสำผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตราย พลังมากมายมหาศาลกับถูกอยู่ในกรงเล็บ
“ วิชาขั้นที่ 2 กรงเล็บัสังหารสิ้นเอานี้ไปกินซะเถอะ”
ทันใดนั้นคลื่นพลังนั้นก็ได้โจมตีเข้ามากลับไป คลื่นพลังกรงเล็บที่ทรงพลังมันได้แหวกชั้นเสียงมุ่งตรงมาด้วยความเกรี้ยวกราดและทรงพลัง
หลังจากหลินโม่ตอนแรกได้เห็นการโจมตีนั้นเขาไม่สนใจ แต่พอได้ััพลังเท่านั้นแหละเขาในตอนนี้รีบเปลี่ยนความคิดทันที หลินโม่สามารถััพลังนี้ได้เหมือน เขานั้นััได้ว่าถ้าหากเขานี้โดนการโจมตีนี้เข้าไปละก็ ได้ตายแน่
“ ผู้าุโ ช่วยด้วย !”
หลินโม่ได้ะโออกไปแล้ว ฝั่งหลานชิงชั่วพริบตามีาได้ยินคำะโขอความช่วยเหลือจากนาง นางรับได้ทำการพุ่งเข้าไปหาการโจมตีของหลงหยุนและหลินโม่ทันที ทันใดนั้นหลานชิงก็ได้ทำการโผล่มาตรงกลางเพื่อขั้นกลางการโจมตีนี้ทันที
ตู้มมมมมมมมมม ! การโจมตีได้เข้าปะทะกับมือหลานชิงเข้าไปเต็มๆ หลานชิงได้ตั้งรับการโจมตีพลองในมือของ หลินโม่ก็ได้กระเด็นออกไปไกล ส่วนการโจมตีของหลงหยุนก็ถูกกันไว้ได้
“ อะไรนะการโจมตีนี้ ? ”
หลานชิงมีสีหน้าตะลึงเป็อย่างมาก เพราะว่าการโจมตีของหลินโม่นั้นนางรับได้แบบไร้าแ ท่าโจมตีหลงหยุนมันกลับต่างออกไป เพราะทำให้มือของนางนั้นถึงกลับเป็รอยทลอกเล็กๆได้แบบไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
“ เ้าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดาซะแล้ว”
อย่างไรก็ตามหลงหยุนนั้นหลังจากได้ใช้วิชาตะกี้ทำให้ตัวของเขานั้นต้องเหนื่อยเป็อย่างมาก
“ สงสัยข้าต้องรีบไประดับก่อเกิดให้ไวที่สุดหลังจากนี้แล้วล่ะ เปลืองพลังเกินไปแล้ววิชานี้ ”
หลังจากหลินโม่ได้ถูกช่วยไว้ก็รีบไปหาหลานชิงทันที “ของคุณ ผู้าุโที่มาช่วย ” หลานชิงหลังจากตั้งสติได้ก็หันไปหลินโม่ทันที
“ ไม่เป็ไรหรอก เอาล่ะจบการคัดเลือกรอบ 2 ปีนี้พิเศษข้า อนุญาติให้เข้านิกาย 101 คนได้เป็กรณีพิเศษแล้วกัน ในฐานะมีอัจฉริยะอย่างเ้าเพิ่มขึ้นควรจะดีต่อนิกายไม่น้อยจำไว้ และควรทดสอบต่อไปวัดพร์ได้แล้ว ”
เตรียมตัวให้พร้อมสิ้นสุดคำประกาศทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี้นั้นก็ยิ้มดีใจที่ผ่าน ปลื้มปิติยินดีกันหมด
“ อันดับจะถูกจัดขึ้นเพื่อรับราวัลหลังจากคัดเลือกครั้งสุดท้าย แค่นี้แหละ ! ”
ทันใดนั้นหลานชิงก็หายไปปล่อยให้ผู้คัดเลือกยืนอึ้งโดยเฉพาะกับหลินโม่ หลานชิงมาช่วยมันทำให้เขานั้นต้องยอมรับความพ่ายแพ้ ด้านหลงหยุนนั้นก็ได้แต่ทำใจแล้วตอนนี้
“ มาดูกันว่าข้าจะมีพร์แบบไหนนะ”
เขาได้ลองครุ่นคิดเกี่ยวกับตนเอง ว่ามันจะใช้อะไรวัดกันแน่
15K
