บทที่ 27 โลงกระบี่ผิดปกติ , ฝึกวิชาสำเร็จ
เมื่อหลี่กวนฉีกลับมาถึงห้องพักของตน เขาก็พบว่ามีชายชราผู้เป็อาจารย์กำลังยืนรออยู่ที่หน้าประตู
“ศิษย์คารวะอาจารย์ ทำไมท่านจึงมาถึงที่นี่?” หลี่กวนฉีเอ่ยด้วยความนอบน้อม น้ำเสียงแสดงถึงความเคารพ
ชายชรายิ้มกว้างก่อนหัวเราะเสียงดัง “ฮ่า ๆ ๆ ข้าเพียงแค่อยากมาดูว่า เ้าสามารถได้ตำราเล่มใดมา”
หลี่กวนฉีเปิดประตูเพื่อเชิญอาจารย์เข้าไปนั่งในห้องโถง
เมื่อทั้งสองนั่งลงเรียบร้อยแล้ว หลี่กวนฉีรู้สึกประหม่าและก้มหน้าหลบสายตาของอาจารย์ ด้วยท่าทีลังเลเขาจึงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงแ่เบา “เอ่อ... ข้าได้มาเพียงตำราที่ไม่สมบูรณ์เล่มหนึ่งเท่านั้นขอรับ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่หนานถิงก็กระตุกคิ้วขึ้นทันที “เ้าไม่ได้วิชาอัสนีฟ้าพิสุทธิ์อย่างนั้นหรือ?”
แม้จะมีความผิดหวังในน้ำเสียงเล็กน้อย ชายชราก็ไม่ได้ต่อว่าหรือซักไซ้เพิ่มเติม เขาเพียงถอนหายใจเบา ๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ไม่เป็ไร รอให้เ้าบรรลุขอบเขตจินตานเสียก่อน ข้าจะพาเ้าไปงานประมูลเพื่อเสี่ยงโชค หวังว่าเราจะพบตำราที่ดีกว่านี้”
หลี่กวนฉีรู้สึกอบอุ่นในหัวใจเมื่อได้ยินคำปลอบโยนเช่นนั้น เขาจึงกล่าวด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณอาจารย์ขอรับ”
อย่างไรก็ตาม หลี่กวนฉีรู้ดีว่ามีเหตุผลสำคัญบางอย่างที่ทำให้เขาเลือกตำราเล่มนี้ แต่เขาก็ไม่อาจบอกความจริงนั้นกับอาจารย์ได้ ความลับนี้ยังคงเก็บซ่อนไว้ในใจของเขาเพียงผู้เดียว
หลี่หนานถิงไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขาพาหลี่กวนฉีตรงไปยังห้องฝึกฝนขนาดย่อมที่ซ่อนตัวอยู่ภายในห้องพักทันที
ภายในห้องนั้นเงียบสงบ ปราศจากสิ่งรบกวน เหมาะแก่การบ่มเพาะพลังอย่างยิ่ง
หลี่หนานถิงโบกมืออย่างเชื่องช้าปล่อยปราณิญญาอันอ่อนโยน วางหินิญญาระดับล่างทั้งสิบก้อนลงในตำแหน่งต่าง ๆ รอบค่ายกลรวบรวมพลังิญญาที่จารึกอยู่บนพื้นห้อง
ทันใดนั้นแสงสว่างสีขาวนวลแผ่ออกมาจากหินิญญา ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็สายธารพลังิญญาอันบริสุทธิ์ไหลเวียนไปทั่วห้อง บรรยากาศที่เคยเงียบสงบกลับอบอวลไปด้วยพลังที่มองไม่เห็น
“ข้าจะช่วยเ้าตรวจสอบตำราเล่มนั้น เพื่อป้องกันปัญหาในการฝึกฝนครั้งแรก” ชายชรากล่าวด้วยรอยยิ้มเอ็นดู มองหลี่กวนฉีด้วยแววตาอบอุ่น ถึงอย่างไรการวางรากฐานที่แข็งแกร่งคือสิ่งสำคัญที่สุด!
หลี่กวนฉีพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย ก่อนจะค่อย ๆ เปิดตำราวิชาทัณฑ์อัสนีเก้าวิถีออก บทแรกบรรยายถึงปรัชญาแห่งสายฟ้าอันลึกล้ำ ถ้อยคำโบราณซับซ้อน แม้แต่หลี่กวนฉีที่เฉลียวฉลาดก็ยังขมวดคิ้วเล็กน้อย
ต้องยอมรับว่า สิ่งที่อธิบายในวิชานี้ค่อนข้างเข้าใจยาก…
โชคดีที่หลี่หนานถิงคอยให้คำแนะนำอยู่ไม่ห่าง ชายชราอธิบายความหมายอันแฝงเร้น และชี้แนะถึงจุดสำคัญต่าง ๆ ของเส้นลมปราณที่เกี่ยวข้องกับวิชาสายฟ้านี้ด้วยความละเอียด
แต่ถึงกระนั้น หลี่หนานถิงก็ไม่กล้าให้เขารู้มากเกินไป
การรู้มากเกินไปอาจจะให้ผลตรงกันข้าม เพียงแค่บอกวิธีการหมุนเวียนพลังที่กล่าวไว้ในวิชานี้และเส้นลมปราณที่ต้องผ่านก็พอแล้ว
ผ่านไปครึ่งชั่วยามเต็ม ๆ หลี่หนานถิงได้ตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าหลี่กวนฉีได้เข้าใจเส้นทางการไหลเวียนของพลังภายในร่างกายตามวิชาแล้ว
ในตอนนี้ หลี่หนานถิงได้ทบทวนคาถาสำคัญของวิชาอีกหลายรอบ
เขาได้จุดธูปสงบจิตหนึ่งดอกต่อหน้าหลี่กวนฉี ท่ามกลางควันสีเขียวที่ลอยละล่อง เด็กหนุ่มรู้สึกว่าจิตใจของตนแจ่มชัดและมีความคิดฟุ้งซ่านน้อยลง
หลังจากนั้น ชายชราก็เงียบลงไม่พูดอะไรอีก นั่งเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ คอยจับตาดูหลี่กวนฉี พร้อมที่จะลงมือช่วยเหลือได้ทุกเมื่อ
บัดนี้ ปราณิญญาภายในห้องได้สงบลงและเข้มข้นถึงระดับที่น่าพอใจ หลี่กวนฉีนั่งขัดสมาธิอย่างสงบ เรียบเรียงท่าทางของตนให้มั่นคงและสง่างาม แต่เขาไม่ได้เร่งรีบที่จะเริ่มฝึกทันที กลับตั้งสติและทบทวนคำเตือนของอาจารย์ที่เพิ่งได้รับมา
ชายชราเน้นย้ำว่าในการฝึกวิชาครั้งแรก สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการนำพาปราณ์และพิภพให้ไหลเวียนไปตามเส้นทางที่บันทึกไว้ในตำรา จนกระทั่งครบสมบูรณ์หนึ่งรอบในร่างกาย
ในกระบวนการนี้ หลี่กวนฉีต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง ไม่ให้จิตใจวอกแวกหรือฟุ้งซ่าน เพราะหากจิตไม่มั่นคง อาจนำไปสู่อันตรายได้ง่าย และเส้นลมปราณในร่างกายอาจถูกทำลายจนเกิดความเสียหายที่ยากจะเยียวยา
ผ่านไปเพียงสิบกว่าลมหายใจ หลี่กวนฉีก็ค่อย ๆ ปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอขึ้น ร่างกายและจิตใจของเขาเริ่มเชื่อมโยงกันอย่างแแ่ บรรยากาศรอบข้างดูเหมือนจะนิ่งสงบลงตามไปด้วย
หลี่หนานถิงที่ยืนดูอยู่ เห็นความมุ่งมั่นและความจริงจังบนใบหน้าของศิษย์รักก็เผยรอยยิ้มพึงพอใจ ดวงตาที่เปี่ยมด้วยความหวังและความภาคภูมิใจทอดมองหลี่กวนฉีอย่างอบอุ่น
หลี่หนานถิงไม่คาดคิดว่าเด็กหนุ่มจะมีสมาธิแน่วแน่ถึงเพียงนี้ หากเป็ศิษย์ทั่วไป คงต้องใช้เวลานานกว่าจะทำจิตใจให้สงบลงได้เช่นนี้
ความสามารถในการจดจ่อกับสิ่งหนึ่งอย่างรวดเร็วของหลี่กวนฉี ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่เป็ผลจากประสบการณ์ในวัยเด็กของเขา
ใน่นั้น เขามักจะเหม่อลอยบ่อย ๆ เพราะไม่มีสิ่งใดให้ทำหรือเล่นสนุก ความเงียบเหงาในวัยเยาว์จึงกลายเป็พื้นฐานให้เขาเรียนรู้ที่จะควบคุมจิตใจของตนเอง แม้จะเป็เพียงความคิดล่องลอยในตอนนั้น แต่กลับกลายมาเป็ทักษะที่สำคัญในการฝึกฝนลมปราณในวันนี้
ด้วยเหตุนี้ สมองของหลี่กวนฉีจึงมักเต็มไปด้วยความคิดที่หลากหลายและกระจัดกระจาย แต่กลับมีความสามารถพิเศษในการจดจ่อกับสิ่งหนึ่งได้เป็เวลานานอย่างน่าทึ่ง
ตัวอย่างเช่น ก้อนหินธรรมดา ๆ เพียงก้อนเดียว เขาก็สามารถนั่งยอง ๆ มองดูมันได้ตลอดทั้งวันโดยไม่รู้สึกเบื่อ ความสามารถในการพินิจพิจารณาสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ ทำให้เขาเรียนรู้ที่จะเพ่งสมาธิอย่างลึกซึ้ง จนกลายเป็ทักษะที่โดดเด่น
คลื่นสั่นะเืเบา ๆ แผ่ซ่านออกมาในห้องฝึกฝน หลี่หนานถิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงนี้ จึงเผลอนั่งตัวตรงโดยไม่รู้ตัว มือทั้งสองข้างกำแน่น เตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้น
ชายชราในชุดขาว เตรียมพร้อมที่จะลุกขึ้นและลงมือช่วยเหลือทุกเมื่อ หากเกิดเหตุไม่คาดฝันในการฝึกฝน
ในขณะเดียวกัน หลี่กวนฉีก็สามารถรับรู้ถึงปราณฟ้าดินอันเข้มข้นที่กำลังไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างช้า ๆ พลังเ่าั้ทอประกายอยู่ในเส้นลมปราณราวกับแสงสว่างส่องทาง
และในตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาคือการนำลมปราณเหล่านี้ไปทะลวงสิ่งที่อุดตันในร่างกายให้หมดสิ้น
หลี่กวนฉีค่อย ๆ ััได้ถึงการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกาย หมอกบาง ๆ ที่เคยลอยล่องอยู่ในตันเถียนเริ่มหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับกำลังก่อตัวเป็พลังอันทรงอานุภาพ
เขารู้ดีว่านี่คือ่เวลาสำคัญจึงพยายามควบคุมหมอกบางที่ยังไม่กลายเป็พลังปฐมเหล่านี้ ให้พุ่งทะยานไปตามเส้นลมปราณที่วางไว้ในตำรา เขานำพาพลังนั้นจากจุดเริ่มต้นของวิชา มุ่งหน้าไปตามเส้นทางที่บันทึกไว้ เพื่อเปิดทางให้พลังิญญาไหลเวียนอย่างสมบูรณ์แบบ
หมอกในตันเถียนก่อตัวแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนเหมือนจะะเิออกเป็พลังมหาศาล
ตูม!
เสียงะเิเบา ๆ ดังขึ้นภายในหัวของหลี่กวนฉีราวกับมีพลังบางอย่างแตกกระจายในจิตสำนึกของเขา ใบหน้าของเขาพลันเปลี่ยนเป็สีแดงระเรื่อ ขมวดคิ้วเล็กน้อย ส่อแววความเ็ปที่ยากจะปกปิด
แม้หลี่กวนฉีจะพยายามอดทนต่อความทุกข์ทรมานนี้ แต่ความเ็ปที่แผ่ซ่านอยู่ภายในก็ทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อย
หลี่หนานถิงมองการเปลี่ยนแปลงของเด็กหนุ่มด้วยความตึงเครียด สายตาจับจ้องทุกการเคลื่อนไหว ราวกับกำลังเฝ้าดูการต่อสู้ครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของศิษย์รัก
แม้ใจจะร้อนรน แต่เขายังไม่ลงมือช่วยในตอนนี้ เขารู้ว่าหลี่กวนฉีต้องเผชิญหน้ากับ่เวลานี้ด้วยตัวเอง มันเป็บททดสอบที่จะทำให้เขาเติบโตและแข็งแกร่งขึ้น
ในใจของหลี่หนานถิง ลอบรู้สึกตึงเครียดจนเหงื่อซึม แม้ภายนอกจะยังคงสงบนิ่ง แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยความกังวล เขาจับจ้องหลี่กวนฉีไม่วางตา พลางพึมพำกับตัวเองในใจว่า ‘อดทนไว้... เ้าต้องผ่านมันไปให้ได้!’
ตูม!!
ใน่เวลานี้ เส้นลมปราณภายในร่างของหลี่กวนฉีกำลังถูกพลังอันเข้มข้นบีบให้แตกกระจาย ความเ็ปที่เขารู้สึกนั้นยากเกินกว่าที่จะบรรยายออกมาเป็คำพูด มันรู้สึกเหมือนกับลำไส้ทั้งหมดในร่างของเขาพันกันยุ่งเหยิงอย่างไร้ระเบียบ
แม้ความเ็ปจะรุนแรงและแผ่ซ่านไปทั่วร่าง แต่นั่นก็ไม่สามารถทำให้เขาท้อถอย หลี่กวนฉีเคยเผชิญกับความทุกข์ทรมานและบททดสอบมากมายในชีวิต เขาจึงสามารถยืนหยัดและอดทนต่อความเ็ปนี้ได้
ความมุ่งมั่นและประสบการณ์ที่เขาสะสมมาตลอดชีวิต ทำให้เขาสามารถเก็บอารมณ์และความเ็ปไว้ในใจ และมุ่งมั่นต่อการฝึกฝนอย่างไม่ย่อท้อ
เมื่อเปรียบเทียบกับความเ็ปจากการแช่ยาในอดีต ความเ็ปที่หลี่กวนฉีกำลังเผชิญอยู่ในขณะนี้ช่างดูนุ่มนวลจนยากที่จะเรียกว่าความเ็ปได้
ในขณะเดียวกัน ชายชราผู้เฝ้าดูอยู่ก็จู่ ๆ ทำหน้าเปลี่ยนไปราวกับนึกถึงบางสิ่งขึ้นมาได้ทันที สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความใและความวิตกกังวล
“แย่แล้ว!” เขาพึมพำด้วยความใ “ข้าลืมบอกว่าการทะลวงเส้นลมปราณนั้นไม่ควรรีบร้อน ต้องทำทีละน้อยทุกวันอย่างระมัดระวัง!”
ทว่าในตอนนี้ ชายชราก็ไม่สามารถออกไปหยุดหลี่กวนฉีได้ หากขัดจังหวะใน่เวลานี้ อาจทำให้เส้นลมปราณได้รับความเสียหายร้ายแรงไปจนถึงขั้นตันเถียนที่ยังไม่มั่นคงอาจได้รับาเ็สาหัส
ความรู้สึกผิดและความกังวลปรากฏในดวงตาของชายชรา เขาเฝ้ามองด้วยความเสียใจและความห่วงใยอย่างลึกซึ้ง ขณะที่ต้องทนเห็นศิษย์รักของตนต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นนี้
หากหลี่กวนฉีได้รับาเ็ในยามนี้ เขาคงจะรู้สึกผิดเป็อย่างยิ่ง
ในขณะนี้ หลี่กวนฉีจมดิ่งอยู่ในกระบวนการทะลวงเส้นลมปราณ ทุกครั้งที่เขาสามารถเปิดเส้นลมปราณได้หนึ่งเส้น เขาจะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นในร่างกายของเขา
หลี่หนานถิงกังวลใจอย่างยิ่งตลอดเวลาหนึ่งชั่วยามเต็ม ร่างกายของเขาตึงเครียดจากการเฝ้าดูความพยายามของหลี่กวนฉีอย่างไม่ลดละ
ขณะเดียวกัน ปราณิญญาภายในห้องที่เคยสงบ กลับเริ่มกลายเป็ กระแสลมอ่อน ๆ พัดเข้าสู่จมูกของเด็กหนุ่ม เหมือนจะเป็การส่งสัญญาณถึงการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในกระบวนการฝึกฝน
ชายชราตาโตด้วยความประหลาดใจ สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ!
เดิมทีหลี่หนานถิงคิดว่าหลังจากที่หลี่กวนฉีทะลวงเส้นลมปราณได้บางส่วนแล้ว เขาจะต้องถอนตัวออกจากสภาวะฝึกฝนเอง เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
แต่สถานการณ์ในตอนนี้กลับชัดเจนว่าเด็กหนุ่มได้เปิดเส้นลมปราณทั้งหมดในร่างกายอย่างสมบูรณ์แล้ว!
และหลี่กวนฉีก็เริ่มหมุนเวียนปราณิญญารอบแรกอย่างสมบูรณ์แล้ว!
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เขาเริ่มกระบวนการ สีหน้าของหลี่กวนฉีกลับซีดลง ร่างกายของเขาเริ่มโงนเงนเล็กน้อย ราวกับไม่สามารถรับมือกับพลังที่ไหลเวียนอย่างรุนแรงได้
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคลื่นปราณิญญาอันรุนแรงเริ่มปรากฏออกมาจากร่างกายของเขา คลื่นพลังนี้กระจายออกไปอย่างเข้มข้น ทำให้บรรยากาศรอบตัวเขาสั่นะเื
ชายชราเห็นภาพนี้ด้วยความตื่นตระหนก เขารู้ดีว่าคลื่นพลังที่เกิดขึ้นอาจบ่งบอกถึงปัญหาใหญ่ที่อาจเกิดขึ้น หากหลี่กวนฉีไม่สามารถควบคุมพลังนี้ได้อย่างถูกต้อง
ภายในชั่วพริบตาที่สีหน้าของหลี่กวนฉีเริ่มซีดขาวจนแทบไม่เหลือสีเื ชายชราก็ปรากฏกายอยู่เื้ัเขาอย่างรวดเร็ว
มือทั้งสองของชายชราแตะเบา ๆ ที่แผ่นหลังของหลี่กวนฉี พลังธาตุอันบริสุทธิ์และทรงพลังมหาศาลถูกส่งผ่านเข้าสู่ร่างของเขาอย่างรวดเร็ว
การไหลของพลังนี้ช่วยเสริมสร้างความมั่นคงให้กับพลังที่หลี่กวนฉี กำลังควบคุมและช่วยลดความรุนแรงของคลื่นพลังที่กระจายออกมา
ทันใดนั้น เสียงดังก้องราวกับระฆังใหญ่ก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของหลี่กวนฉีและเสียงนั้นยังแทรกซึมเข้าสู่จิตใจของเขา
“จงควบคุมจิติญญา รวบรวมสมาธิให้แน่วแน่!”
หลี่กวนฉีรู้สึกถึงพลังธาตุอันบริสุทธิ์ในร่างกาย ความเหนื่อยล้าทั้งหมดถูกกวาดล้างไปในทันที
อาศัยพลังนี้ เขาฝืนรวบรวมกำลังหมุนเวียนวิชาทัณฑ์อัสนีเก้าวิถีให้ครบหนึ่งรอบ
เมื่อหลี่กวนฉีโคจรครบหนึ่งรอบ ตำแหน่งตันเถียนในร่างกายก็ส่งเสียงเบา ๆ อย่างฉับพลัน
เสียงนั้นแ่เบาจนแทบไม่ได้ยินราวกับฟองอากาศแตกสลาย
ตันเถียนในร่างของหลี่กวนฉีพลันขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า อีกทั้งความเร็วในการโคจรพลังภายในร่างกายก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ค่อย ๆ กลายเป็สัญชาตญาณ
ส่วนปราณิญญาที่เหลืออยู่ภายในห้องทั้งหมดถูกเขาดูดซับจนหมดสิ้น
ผ่านการโคจรของวิชายุทธ์ หลี่กวนฉีค่อย ๆ กลั่นกรองพลังจนกลายเป็ละอองน้ำสีขาวนวล ซึ่งไหลเข้าสู่ตันเถียนของเขาอย่างนุ่มนวลและเป็ระเบียบ
ในขณะนั้น โดยไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น บนโลงกระบี่หินแกะสลักที่วางอยู่ใกล้เท้าของเขา จู่ ๆ ก็มีประกายสีแดงฉานวาบขึ้นมาราวกับมีแรงพลังลึกลับที่กำลังถูกปลดปล่อยออกมา ก่อนจะดับวูบหายไปอย่างรวดเร็ว…
13K
