คุณซีอีโอครับ โปรดทำตามแผนการหัวใจ

        บ่ายวันรุ่งขึ้นในไซต์ทดลองอุปกรณ์แคปซูลกำลังถูกทดสอบในห้องปฏิบัติการขนาดเล็กวิศวกรประจำไซต์ตั้งค่าระบบอย่างระมัดระวัง ขณะที่นาราและอชิระยืนดูอยู่ด้านหลัง

         ระบบพร้อมค่ะ วิศวกรคนหนึ่งรายงาน

         โอเคเริ่มได้  อชิระพยักหน้า

        เสียงเครื่องจักรเริ่มดังขึ้นค่าต่างๆ บนจอแสดงผลขยับไปตามที่ตั้งโปรแกรมไว้แต่นารากลับขมวดคิ้วเมื่อสังเกตเห็นบางสิ่งที่ไม่ถูกต้อง

         เดี๋ยวนะ...ตัวเลขตรงนี้แปลกไป  เธอพึมพำ

         มีปัญหาอะไร?  อชิระถามขณะมองหน้าจอเดียวกัน

         แรงดันเพิ่มเร็วเกินไปถ้าเป็นแบบนี้ ระบบอาจรับไม่ไหว

        ก่อนที่ใครจะพูดอะไรต่อเสียง  ปิ๊บๆๆ  ดังเตือนพร้อมกับไฟสีแดงบนแผงควบคุม

         โอ๊ยฉันว่าแล้ว!  นาราร้องออกมาขณะรีบวิ่งไปที่คอนโซลควบคุม

         หยุดระบบ! อชิระสั่งเสียงดัง

         ไม่ทันแล้วค่ะ! วิศวกรพูดเสียงตื่น

        ในช่วงวินาทีที่สถานการณ์ตึงเครียดนารากระโดดไปที่แผงควบคุมอีกด้าน และเริ่มปรับค่าด้วยความเร็ว

         คุณกำลังทำอะไร?  อชิระถามเสียงเข้ม

         ถ้าเราลดค่าแรงดันจากอีกฝั่งหนึ่งมันอาจจะช่วยปรับสมดุลได้ค่ะ!

         นั่นไม่อยู่ในแผนคุณมั่นใจเหรอว่ามันจะได้ผล?

         ไม่มั่นใจค่ะแต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว!  เธอตอบพร้อมหันไปยิ้มบางๆ

        เธอกดปุ่มสุดท้ายก่อนที่ระบบจะเตือนเป็นครั้งสุดท้ายเสียง  ติ๊ด!  ดังขึ้นทุกอย่างหยุดนิ่ง ค่าบนหน้าจอค่อยๆ กลับสู่ปกติ

        ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ

         โอ้โห...ได้ผล! นาราหายใจออกด้วยความโล่งอก

        ทีมงานปรบมือเบาๆด้วยความโล่งใจ แต่คนเดียวที่ยังนิ่งคืออชิระเขาจ้องมองนาราด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

        หลังเหตุการณ์สงบลงทีมงานเริ่มตรวจสอบอุปกรณ์อีกครั้ง ขณะที่นารานั่งพักบนเก้าอี้ใกล้ๆ

         คุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า?  เสียงอชิระดังขึ้นด้านหลัง

        เธอสะดุ้ง หันกลับไปมอง บ้าอะไรคะ?

         คุณเล่นเสี่ยงขนาดนั้นถ้ามันไม่สำเร็จ คุณรู้ไหมว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น?

         ฉันรู้ค่ะแต่ถ้าฉันไม่ลอง เราก็อาจเสียทุกอย่างไปเหมือนกัน

        เขาจ้องหน้าเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง  คุณทำได้ดี

        นาราตาโต  คุณชมฉันเหรอคะ?

         อย่าทำให้ผมเปลี่ยนใจ เขาตอบสั้นๆ

        ในช่วงเย็นขณะที่ทั้งสองคนกำลังเดินกลับไปที่พักของไซต์ นาราถือไฟฉายเล็กๆ ในมือเพราะเส้นทางเริ่มมืด

         วันนี้ฉันทำให้คุณกังวลมากไปไหมคะ?  เธอถาม

         คุณคิดว่าไง?

         ฉันว่า...มากค่ะ

        เขาหัวเราะเบาๆ ใช่ มากทีเดียว

        เธอยิ้ม  แต่คุณรู้ไหม ฉันไม่ได้อยากให้คุณหงุดหงิดนะคะฉันแค่อยากให้ทุกอย่างออกมาดีที่สุด

         ผมรู้  เขาตอบสั้นๆ

         แล้วคุณคิดว่าฉันทำได้ดีพอหรือยัง?

        เขาหยุดเดินหันมามองเธอ  คุณทำได้ดีเกินกว่าที่ผมคาดไว้

        คำพูดนั้นทำให้นาราอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมา  ว้าวนี่เป็นครั้งแรกเลยที่คุณชมฉันสองรอบในวันเดียว

         อย่าชินกับมัน

         ฉันไม่ชินหรอกค่ะแต่ฉันก็จะพยายามทำให้คุณชมอีก

        ในคืนนั้นอชิระนั่งอยู่ในห้องพัก มองเอกสารในมือแต่ใจกลับไม่ได้อยู่กับมัน

         เธอ... เขาพึมพำเบาๆ ขณะที่ภาพรอยยิ้มและคำพูดของนาราในวันนี้ย้อนกลับมาในหัว

        เขาสะบัดความคิดออกจากหัวก่อนจะหยิบปากกาขึ้นมาทำงานต่อ แต่ในใจลึกๆเขารู้ว่าเธอเริ่มมีอิทธิพลต่อเขามากกว่าที่เขายอมรับ