30นาทีผ่านไป
ทั้งห้องตลบอบอวนไปด้วยกระแสพลังศักดิ์สิทธิ์จนแทบไม่สามารถหายใจได้
“ตึง..” เสียงชราด้านข้างแรมเบิร์ดล้มลงตอนนี้เหลือเพียงแค่แรมเบิร์ดแล้ว พอแรมเบิร์ดได้ยินเสียงก็คิด
“แย่แล้ว ตอนนี้เหลือข้าคนเดียวแต่พลังศักดิ์สิทธิ์ยังไม่พอเลย” แรมเบิร์ดกัดฟันอดทนสุดชีวิตเรียกได้ว่าที่จริงชายชราควรตายแล้วแต่แรงใจฮึดสู้ล้วนๆ
“พลั่ก!”จู่ๆก็มีเสียงกระแทกประตูดังขึ้นและมีสาวน้อยท่าทางทอมบอยกระโจนเข้าไปหน้าวางแหวนเวทย์อย่างรวดเร็ว
“อั่ก พรวด!”แรมเบิร์ดกระอักเืและล้มลงไปแต่ก่อนที่ตาจะปิดลงเขาเห็นเด็กผู้หญิงทอมบอยคนนึงพุ่งมาอยู่ข้างๆ“อ่า ข้าขอโทษ”แรมเบิร์ดรู้สึกผิดต่อมหาจอมเวทย์เป็อย่างมากเพราะเขาเป็คนบอกตำแหน่งห้องลับนี้เองเพราะเขากลัวว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ไม่พอ เขาขอโทษจริงๆ
“ไม่นะ!!! ทีน่า!”ทีโอพลางจะเข้าไปช่วยทีน่า นักเวทย์คนนึงที่อยู่ใกล้ดึงตัวทีโอไว้ได้ทันทีโอพยายามดิ้นให้หลุดแต่สายไปแล้วทีน่าได้ส่งพลังศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองเข้าไปในวงแหวนอัญเชิญแล้วเมื่อส่งเข้าไปแล้วมันจะดูดพลังเรื่อยไม่มีทางหยุดได้จนกว่าจะพอหรือตาย!
“พี่ ช่วยทำตามคำขอหนูได้ไหมช่วยเค้าคนนั้น ช่วยให้เค้าคนนั้นฆ่าจอมมาร” ทีน่าตอนนี้หน้าเริ่มซีดราวกับไร้เืและพลังชีวิตเริ่มก็เริ่มหายไปเรื่อยๆเืเริ่มออกทวารทั้งห้า
“ไม่นะทีน่า!!โธ่เว้ย! ปล่อยชั้น!” ทีโอพูดและเริ่มปล่อยพลังเวทย์อันมหาศาลออกมาแต่เวทย์ก็ไม่สมารถทำงานเพราะในห้องนั้นมีเวทศักดิ์สิทธิ์มหาศาลปกคลุมอยู่จนไม่อาจมีพลังงานอะไรเข้าไปแทรกแทรงได้
“หัวหน้าถ้าหัวหน้าเข้าไปตอนนี้จะโดนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์พุ่งเข้าไปในร่างจนะเินะหัวหน้า!” นักเวทย์ทั้ง3คนทั้งกอดทั้งรัดไม่ทีโอขยับได้
“พี่คะ หนูขอโทษนะหนูเป็น้องที่แย่มากๆเลยใช่ไหมคอยแต่สร้างปัญหาอยู่เรื่อย ”ทีน่ายิ้มอ่อนโยนหันไปมองทีโอ จากนั้นก็ล้มลงไป
“ตึง”
“ไม่นะ! ไม่!! ทีน่า!” ตอนนี้ทีโอสติขาดไปแล้วน้ำตาไหลออกมาไม่หยุดน้องสาวของเขา ครอบครัวเพียงคนเดียวของเขาในโลกนี้ ทีโอล้มลงแต่ก็ตะเกียดตะกายไม่หยุดสองมือพยายามลากดึงตัวเองไปข้างหน้าจนเล็บหักโลหิตไหลทั่วมือ
“ครืนนนนน ซ่า”พลังศักดิ์สิทธิ์ในห้องจู่ๆก็หายวับไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นเหลือแต่เพียงวงแหวนอัญเชิญที่เรืองแสง และศพนักบวชนับร้อยๆศพที่กองอยู่กับพื้น
“พลั่ก! ตู้ม!” พอพลังศักดิ์สิทธิ์หายไป ทีโอก็ใช้พลังเวทย์พลักนักเวทย์ทั้งสามกระเด็นออกไปกว่าสิบเมตร
“ฮึก! ทีน่า! ทีน่า! อย่าทิ้งพี่ไปได้โปรด”ทีโอพุ่งไปหาทีน่าพลางเอามือรูปใบหน้าแสนดื้อรั้นของเธอ เมื่อเช็คพลังชีวิตของทีน่าจากนั้นน้ำตาก็ไหลพรากออกมาอีกรอบพลางเอาชายเสื้อเช็ดเืของทีน่า ตอนนี้ทีโอไม่รู้แล้วว่าเสื้อตอนนี้ชุ่มไปด้วยเืที่มือตัวเองหรือเืของน้องสาวเพราะตอนนี้หัวใจมันเจ็บกว่าาแที่มีเป็พันเป็หมื่นเท่า ทีโอคิดถึงตอนที่ทีน่าใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ต่อยท้องเด็กเกเรที่เคยล้อเค้าเพราะเค้าคุมมานาไม่ได้ทำให้เราสาบานกับตัวเองว่าต้องปกป้องเธอให้ได้แต่ตอนนี้เป็นักเวทย์ที่เก่งที่สุดแล้วยังไง
“พี่ปกป้องน้องไม่ได้อยู่ดี” ทีโอก้มหน้าพลางพึมพำคำนี้วนไปวนมา
“ตู้ม!!”จู่ๆวงแหวนเวทย์ก็ะเิออกเกิดควันกระจายฟุ้งไปทั่วห้องใต้ดิน ทีโอได้สติจึงเงยหน้าขึ้นมาสังเกตุแต่ถ้าใครที่รู้จักมหาจอมเวทย์ผู้อัธยาศัยดีคนนี้มาเห็นคงกลัวจนไม่กล้ามองเพราะหน้าทีโอตอนนี้เ็าดุจหิมะเยือกแข็งราวกับทุกสิ่งบนโลกตายไปเค้าก็ไม่แม้แต่จะเปลี่ยนสีหน้า
“เอ๊ะ ที่นี้ที่ไหน?” ชายหนุ่มอายุราว25-26ปีได้เดินออกมาจากวงแหวนด้วยสีหน้างงสุดขีดชายหนุ่มหน้าตาดูดีผมสำน้ำตาลคิ้วเข้ม ตาสีฟ้า หน้าเรียวได้รูปถ้าเกิดเอาไปวางไว้กลางเมือง ผู้หญิงทุกคนก็ต้องหันมามองชุดที่ใส่ก็ประหลาดเหลือเกินเหมือนเอาผ้ายาวๆมาพันตัวหลายๆชั้นรู้สึกเหมือนจะหลุดแต่ก็ไม่หลุดแน่นแต่ก็พริ้วไหว (ชุดจอมยุทธ์)
“สำเร็จ!!”1ในสามจอมเวทย์ะโด้วยความดีใจ
“พ่อหนุ่มนายชื่ออะไรงั้นรึ”จอมเวทย์ที่หน้าตาเหมือนคนโฉดที่ควรอยู่ร้านขายเนื้อถามโดยดัดน้ำเสียงให้อ่อนโยนจนฟังแล้วแปลกประหลาดอย่างที่สุด
“ข้าชื่อหลิงเทียน” ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลพูด
128
![ชาติก่อนข้าคืออดีตรัชทายาท [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1742380268_23942756.webp)
