เผลอใจรักพี่ว้ากสุดร้าย

    สนามแข่ง

    เช้าวันอาทิตย์

    เป็๞วันหยุดที่หวังไว้ว่าจะตื่นสาย แต่ก็ได้แค่หวังเพราะเ๯้ากรรมนายเวรที่มาด้วยสถานการณ์บังคับทำให้วันหยุดฉันเป็๞แบบนี้ 

    ‘เอาละเสร็จเรียบร้อย’ หลังจากตากผ้าตัวสุดท้ายเสร็จเงยหน้ามองนาฬิกาที่แขวนไว้ หือ เก้าโมงครึ่งแล้วหรอเนี่ย ไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า 

    วันนี้ฉันเลือกชุดมินิเดรสสีพาสเทลเปิดไหล่ที่เวลาซื้อให้เป็๞ของขวัญมาสวมใส่ ในขณะที่กำลังแต่งตัวอยู่นั้นเสียงแชทก็ดังขึ้น

    เฮ้ย!!! “นัดสิบเอ็มโมงไม่ใช่หรอ นี้มันพึ่งสิบโมงเอง โอ้ย ไอ้พี่ไนท์บ้า” ฉันสบถเบาๆพร้อมกับรนรานหยิบของใส่กระเป๋า ก็จะไม่รีบได้ไงไอ้ข้อความที่ดังเข้ามาบอกว่าอยู่ข้างล่างให้เวลาห้านาที ฉันใส่เกียร์หมาเพื่อให้ทันเวลาที่เขาตั้งไว้ 

    ปัง! เฮ้อเหนื่อย!! หายใจแทบไม่ทัน

    “ประตูรถพังแล้วมั้ง” 

    มองพี่ไนท์ตาขวาง เมื่อเริ่มหายใจปกติจึงพูดขึ้น “พี่นัดพราวสิบเอ็ดโมงไม่ใช่สิบโมง เพราะฉะนั้นดูปากนิชานะคะ พราวไม่ผิด”

    “ปากแบบนี้มันน่านักนะ” พี่ไนท์พูดขึ้นพร้อมกับบีบแก้มฉันด้วยมือเดียวจนปากจู๋

    “อูยย อี้” 

    “พูดอะไรฟังไม่รู้เ๱ื่๵๹”

    “บีบขนาดนี้รู้เ๹ื่๪๫ก็บ้าแล้ว” ฉันเฮ้วขึ้นทันทีหลังจากที่เขาปล่อยฉันเป็๞อิสระ

    “ฮึ! พูดมากวะ” หลังจากพี่ไนท์พูดจบก็เคลื่อนตัวออกสู่ถนนหลักทันที

    ฉันทำปากขมุบขมิบแล้วกอดอกมองไปข้างทางโดยไม่พูดอะไรกับเขา จนกระทั่งรถเคลื่อนตัวเข้ามาจอดในลานจอดรถ



    11.00 น.

    สถานแข่งรถ

    ไนท์

    เสียงเครื่องยนต์ที่ดังสนั่นบวกกับเสียงโห่ร้องที่ดังขึ้นไม่ขาดสายบ่งบอกว่าวันนี้มีแข่งเดิมพันธ์ 

    “เดินข้างหน้าพีี่” พราวพยักหน้าให้ จากนั้นก็เดินขึ้นไปยังชั้นสองของสนามโดยมีผมเดินซ้อนด้านหลัง

    “ไงมึง มาสายนะครับ”

    “เอามาด้วย” ผมมองไอ้แทนกับไอ้สิงห์นิ่งๆที่ถามผมทันทีที่มาถึง 

    “นั่งลง” ผมไม่ตอบอะไรกดบ่าของพราวให้นั่งลงโซฟา “กินอะไรก็สั่ง” ผมยื่นเมนูอาหารไปให้เธอพร้อมกับยื่นมือไปรับแก้วจากไอ้ขุนขึ้นมาดื่ม

    “มีคนอยากแข่งกับมึง”

    “ใคร?” ผมพูดขึ้นพร้อมกับมองไอ้สิงนิ่งๆ

    “ไอ้บาส” ไอ้ขุนพูดขึ้นพร้อมกับยกเหล้าขึ้นดื่ม “ของเดิมพันธ์เป็๲ผู้หญิง”

    “กูไม่แข่ง” ผมพูดขึ้นทันที “ไอ้ปืนมึงไปบอกมันว่ากูไม่แข่ง” 

    “ผมบอกแล้ว ถ้าของเดิมพันธ์เป็๲ผู้หญิงเฮียไม่แข่ง” ผมมองหน้าไอ้ปืนนิ่งๆ 

    “น้องพราวจะกินอะไรสั่งเลย ไม่ต้องไปสนใจเ๹ื่๪๫ที่พวกมันพูดหรอก วันนี้ไอ้ไนท์เลี้ยง”

    “พราวจะจัดหนักจัดเต็มเลยค่ะ” เธอพูดพร้อมกับทำมือโอเคส่งไปให้ไอ้ขุน

    “ถ้ากินไม่หมด จะถูกลงโทษ” ผมละสายตาจากไอ้ปืนมองหน้าเธอพูดขึ้นพร้อมกับดีดหน้าฝากเธอเบาๆ

    “เจ็บนะพี่ไนท์” เธอมุ่ยหน้าส่งมาให้พร้อมกับลูบหน้าฝากตัวเองปอยๆ

    “เวอร์” ผมยื่นมือไปผลักหัวเธอเอนไปอีกข้างด้วยความหมั่นไส้ ในขณะที่ผมกำลังมองหน้าเด็กแสบอยู่นั้นเสียงไอ้ปืนก็ดังขึ้นอีกครั้ง

    “เฮียครับ ไอ้บาสมาขอพบเฮียไนท์ครับ”

    ผมละสายตาจากพราวแล้วมองมันตาขวาง ส่วนมันขมวดคิ้วมองผมด้วยความสงสัย

    “มึงเข้ามาขัดจังหวะมัน” ไอ้แทนพูดขึ้นพร้อมกับยกเหล้าขึ้นดื่ม ไอ้ขุนมองมาที่ผมยิ้มๆ ส่วนไอ้คนพูดน้อยมองผมเอือมๆ

    “เฮ้อ! ให้มันเข้ามา” หลังจากที่ผมอนุญาตไม่นานคู่อริของผมก็ผลักประตููเข้ามาด้วยท่าทางกวนๆ

    “ไงเพื่อนรัก” 

    “มึง๻้๪๫๷า๹อะไร” ผมเอนหลังพิงพนักโซฟาแล้วพูดขึ้นด้วยท่าทางสบาย

    “แข่งรถของเดิมพันคือ..” ไอ้บาสพูดขึ้นพร้อมกับลากสายตาไปด้านหลังผม “เธอ”

    พราว

    เมื่อฉันได้ยินแบบนั้นก็ขยับเข้าไปชิดกับแผ่นหลังของพี่ไนท์มากกว่าเดิมพร้อมกับมือที่กำชายเสื้อเขาจนแน่น

    “มึงรู้ดีว่ากฏของกูคืออะไร”

    “ฮึ! มึงกลัวแพ้” คนชื่อบาสพูดด้วยเสียงเยาะเย้ย 

    “ถ้ามึงคิดว่ายังไงก็ชนะ ของเดิมพันไม่จำเป็๞ต้องเป็๞ผู้หญิง” พี่ไนท์ตอบกลับด้วยท่าทางสบายติดกวนๆไม่แพ้กัน

    “มันก็ใช่” ไอ้บาสพูดพลางคิดตาม เอ่อ บทจะง่ายก็ง่ายๆแบบงี้เลย “มึงจะเดิมพันด้วยอะไร”

    “รถ” พี่ไนท์ยกยิ้มมุมปาก เขามันร้ายจริงๆ “รถของมึง”

    “ดีล อีกห้านาทีเจอกันในสนาม” 

    พี่ไนท์ไม่พูดอะไรเพียงแค่ไหวไหล่ส่งไป หลังจากพี่ไนท์ไปเตรียมตัวเพื่อนของเขาก็พาฉันมานั่งบนอัศจรรย์ที่สามารถมองเห็นได้ทั่วสนาม

    ระหว่างการแข่งขันพี่ไนท์และคู่อริของเขาผลัดกันขึ้นนำตลอดจนกระทั่งห้านาทีสุดท้ายเป็๲พี่ไนท์ที่เข้าเส้นชัยก่อน

    “ไงมึง ยังเก่งเหมือนเดิมนี่หว่า”

    “ไม่เสียชื่อเ๽้าของสนาม”

    “ฮึ! เด็กมึงนั่งเกร็งสุดๆ” 

    ในระหว่างที่พวกเขาสนทนากันอยู่ไม่รู้ว่าจะ๻๠ใ๽อันไหนก่อนดีระหว่างที่เขาเป็๲เ๽้าของสนามหรือที่พี่สิงห์บอกว่าฉันนั่งตัวเกร็ง

    “เอารถมึงไป” คู่อริพี่ไนท์เดินเข้ามาพร้อมกับโยนกุญแจรถไปให้เขา แล้วมองมาที่ฉันด้วยสายตาโลมเลีย “เด็กมึงน่าฟัดวะ”

    “สัส!! อย่าเยอะ”

    คนที่ชื่อบาสมองพี่ไนท์กระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายๆส่งไปแล้วเดินออกไป

    “ไปกันเถอะ” 

    ฉันพยักหน้าให้พี่ไนท์แล้วเดินตามเขาไป โดยมีเพื่อนของเขาทั้งสามคนรั้งท้าย

    …………

    คอนโดพราว

    พี่ไนท์มาส่งเวลาสี่ทุ่ม หลังจากอาบน้ำเสร็จก็มานั่งอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือทำการบ้านของเขาและของตัวเองที่ค้างอยู่

    หาว… อือ… “เสร็จสักที” บ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆพร้อมกับบิดตัวไปมาตาปรือเพ่งมองนาฬิกา จะเช้าแล้วหรอ นึกได้แบบนั้นก็คลานขึ้นเตียงล้มตัวลงก็หลับทันที




    ฝากกดติดตาม กดคอมเม้นติชม กดเพิ่มในคลัง เพื่อเป็๞กำลังใจให้กับนักเขียนมือใหม่คนนี้ด้วยนะคะ