“กะทิ...ตื่นได้แล้วค่ะ... กะทิ... ยัยเด็กขี้เซา ถ้าไม่ตื่นฉันจะปล่อยให้นอนในรถนี่แหละ... กะทิ” พันธ์ธีราได้ขับรถมาถึงจังหวัดชลบุรีจึงแวะปั๊มน้ำมันเพื่อเข้าห้องน้ำและได้พักขายืดเส้นยืดสายสักนิด แต่ดูเหมือนใครบางคนจะปลุกยังไงก็ไม่ตื่นไม่รู้ว่าจะเป็คนขี้เซาได้ถึงขนาดนี้ นี้ตั้งหน้าตั้งตาหลับแบบจริงจังเชียว ขนาดรถตกหลุมยังไม่ะเืยอมใจจริง ๆ ไหนคุยนักคุยหนาจะเป็เพื่อนคุยตลอดการเดินทางสงสัยจะเข้าไปคุยในฝันละมัง
“กะทิ...ตื่นสิคะ... กะทิ” พันธ์ธีราถอดสายคาดออกจากตัวก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้ร่างเล็กที่หลับอยู่แล้วยื่นนิ้วเรียวเข้าไปลูบไล้ตามกรอบใบหน้าน่ารักนั้นเบา ๆ นานเท่าไหร่แล้วนะที่เธอไม่ได้...อะเหมือนยัยเด็กขี้เซาจะตื่นแล้วจึงได้ลดมือลงข้างลำตัวเพื่อดูปฎิกิริยา
“อื้อ ….” มือเล็กยกขึ้นมาขยี้ดวงตาคู่สวยไปมาเปลือกตาบางกระพริบไหวเบา ๆ เพื่อปรับแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามากระทบก่อนดวงตาเรียวเล็กแบบอาหมวยจะลืมตาขึ้นมาเต็มดวงแล้วส่งยิ้มอ่อน ๆ มาทักทายเธอ
“คุณพร้อม แฮะ ๆ กะทิเผลอหลับตลอดทางเลย คุณพร้อมนี้เก่งจังเลยขับรถได้นิ่มมากเหมือนไม่ได้นั่งอยู่บนรถเลย”
“นี่คงไม่ได้เรียกว่าเผลอหลับแล้วละมั้ง ฉันว่าเธอตั้งหน้าตั้งตาหลับจริงจังเสียมากกว่าแล้วนี้จะลงไปเข้าห้องน้ำไหมบอกไว้ก่อนนะ ฉันจะขึ้นทางมอเตอร์เวย์แล้วไม่มีห้องน้ำให้เธอเข้าอีกนะจะมาปวดท้องเข้าห้องน้ำกลางทางฉันก็ช่วยไม่ได้”
“ลงค่ะ กะทิอยากไปยืดเส้นยืดสายด้วย”
“อืม”
เมื่อลงจากรถทั้งสองสาวก็ต่างเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว จนกระทั่งร่างเล็กของกะทิได้ออกจากห้องน้ำมาเห็นร้านขายผลไม้สดก็ตรงดิ่งเข้าไปทันที
“ป้าจ๋า มะพร้าวน้ำหอมใช่ไหมจ้ะ?”
“ใช่จ้ะลูกมะพร้าวน้ำหอมพึ่งตัดมาจากสวนป้าสด ๆ เลยลองชิมไหมหอมหวานอร่อยเชียวนะลูก”
“ป้าหนูเอาลูกหนึ่งค่ะ เอาแบบแช่เย็น ๆนะคะป้า”
“ได้ลูก หนูเอาอะไรอีกไหม มีไอติมกะทิด้วยนะหอมมันอร่อยสุด ๆ เลย”
“เอาค่ะ เอาแบบใส่มะพร้าวหนึ่งลูกขอถั่วลิสงคั่วเยอะ ๆ นะคะป้าหนูชอบมันหอมดี”
“กะทิ ซื้ออะไรหรอคะ”
“มะพร้าวน้ำหอมค่ะ กะทิซื้อไปให้คุณพร้อมดื่มจะได้สดชื่น”
“ไปทานบนรถละกันจะได้ไม่เสียเวลา เท่าไหร่หรอเดี๋ยวฉันจ่ายให้”
“โอ่ว..ไม่ต้องค่ะกะทิจ่ายเอง ราคาไม่เท่าไหร่เอง คุณพร้อมขับรถก็เหนื่อยแล้ว กะทิเลี้ยงเองพอดีจิ๊กเงินแม่จ๋ามาเยอะ คิก ๆๆๆ ”
“อืมงั้นก็ตามใจแล้วนี้เธอหิวข้าวหรือเปล่า ถ้าหิวแวะไปหาอะไรทานก่อนไหมจะได้ไม่ปวดท้อง”
“กะทิไม่ค่อยหิวค่ะ ทานผลไม้แทนก็ได้จะได้ไม่หนักท้องเกินไป อีกอย่างแม่จ๋าทำแซนวิสมาให้ทานระหว่างทางด้วยเยอะเลยค่ะ”
“โอเค เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ไปขึ้นรถกันเดินทางกันต่อเถอะ”
“คุณพร้อมลองทานน้ำมะพร้าวสด ๆ ดูคะ ป้าแกบอกว่าพึ่งตัดมาใหม่ ๆ”
“ฉันจะทานยังไงขับรถอยู่เนี่ย”
“อุ้ย!! ขอโทษค่ะกะทิลืมไปเลย งั้นกะทิป้อนเอง” กะทิรีบกุลีกุจอยกลูกมะพร้าวพร้อมเสียบหลอดดูดไปให้เ้านายสาวดื่มอย่างเอาอกเอาใจ
“อืม หอมหวานอร่อยดี”
“ใช่ไหมล้า อร่อยจริง ๆ ด้วย” ก่อนที่กะทิจะหยิบเอาไอติมมะพร้าวออกมาทานบ้าง อืมหอมหวานกลมกล่อมอร่อยสมที่ป้าแกบอกเลย
“เธอทานอะไรอ่ะ น่าตาน่าทานจังป้อนฉันบ้างสิ ทานคนเดียวได้ยังไงกะทิ”
“เอ่อ… กะทิไม่ได้ขอช้อนจากป้าแกมาด้วยนะสิคะ ช้อนอันนี้กะทิทานแล้วมันเอ่อ..ไม่ดีมั้งที่ต้องใช้อันเดียวกัน”
“เธอรังเกียจฉันหรอกะทิ ฉันไม่ได้เป็โรคติดต่อนะ”
“โอ่ว… ไม่ ๆ เลยคะกะทิแค่กลัวว่าคุณพร้อมจะไม่กล้าทานช้อนอันเดียวกันกับกะทิต่างหากเล้า”
“ถ้าเธอไม่ได้เป็โรคติดต่อฉันก็ไม่ถือ ตกลงจะป้อนไม่ป้อนถ้าไม่ป้อนก็ไม่ต้อง”
“อ้าว… งอนชะงั้น ถ้าคุณพร้อมไม่รังเกียจ กะทิป้อนก็ได้คะ” กะทิตักไอติมแล้วยื่นไปชิดริมฝีปากอวบอิ่มของเ้านายสาวสวย ก่อนที่ปากสวยจะอ้ารับไอติมที่เธอป้อนเต็มปากเต็มคำ
“อืมอร่อยดี”
“ใช่ไหมละกะทิเคยทานมันอร่อยมากเลย ตอนพ่อจ๋าแม่จ๋าพามาเที่ยวบางแสนกะทิไม่เคยพลาดเลย”
" มาเที่ยวบางแสนหรอ คนน่าจะเยอะนะจริงไหม"
"เยอะค่ะ ถ้ามาวันหยุดเสาร์ - อาทิตย์นี้คนพลุกพล่านเลยแหละค่ะ เพราะมันไปมาง่ายสะดวกสบายคนเลยพาลูกหลานมาเที่ยวมั้งค่ะ"
“อืม...ไหนที่เธอบอกว่าแม่จ๋าทำแซนวิสมาให้ทาน”
“โอ๊ะ!! ลืมเลยพึ่งพูดไปแป๊บ ๆ ลืมเสียแล้วเรา” กะทิหยิบกล่องแซนวิสที่แม่จ๋าทำมาให้เป็ชิ้นพอดีคำ น่ารักใช่ไหมล่ะแม่จ๋าของกะทิเนี่ย
“คุณพร้อมลองทานดูนะคะ แซนวิสแม่จ๋าอร่อยมากนะ ใครได้ทานติดใจทุกคน” กะทิหยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้นยกขึ้นไปป้อนเ้านายสาวอีกครั้งแต่ครั้งนี้กะทิถึงกับต้องขนลุกพรือทั้งไปทั่วร่าง เพราะรู้สึกได้ถึงเรียวลิ้นนุ่มกำลังดูดนิ้วของเธออยู่รู้สึกได้ว่ามันเสียวจนใจสั่นทีเดียว กะทิรีบดึงมือเล็กออกมาไว้ข้างลำตัวอย่างเร็วรี่
“อืม…. อร่อยกลมกล่อมมากเลย ฝีมือไม่แก้วไม่ธรรมดาฝากชมแม่แก้วด้วยนะกะทิ”
ทำไมกะทิรู้สึกว่าคำชมที่คุณพร้อมชมมันไม่ได้หมายถึงแซนวิสนะ พลางแอบสังเกตด้านข้างของใบหน้าสวยของคุณพร้อมแล้วก็ขนลุกขึ้นมาอีกครั้ง คุณเขาคงไม่ได้ตั้งใจจะดูดนิ้วเธอหรอกมั้ง ไม่เห็นคุณเขาจะผิดปกติตรงไหนคิดมากไปได้นะเรา
เวลาผ่านไปพวกเธอก็มาถึงโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมในจังหวัดระยอง คุณพร้อมก็เข้าไปในโรงงานไปตรวจดูเครื่องจักรที่เข้ามาติดตั้งใหม่แล้วก็คุยกับผู้จัดการโรงงานที่นี้สักพักใหญ่ด้วยภาษาการผลิตอะไรก็ไม่รู้กะทิฟังแล้วก็ไม่เข้าใจ กะทิยังงงว่าคุณพร้อมจะเอาเธอมาด้วยทำไมไม่เห็นเธอต้องทำอะไรเลย แค่คอยเดินตามหลังคุณพร้อมต้อย ๆ เธอยังไม่เข้าใจว่าตำแหน่งเลขาจริง ๆ เค้าทำกันยังไงเหมือนกัน จนกระทั่งทัวร์รอบโรงงานใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงก็เสร็จ กะทิพึ่งเห็นคุณพร้อมในลุคกาาทำงานกับคนอื่นดูเท่ห์มากเลย คุณเขาเก่งมากเลยรอบรู้กระบวนการผลิตทุกอย่าง
“ป่ะ.. วันนี้พอแค่นี้ก่อนป่ะกะทิไปโรงแรมกันฉันจองไว้แล้ว ”
“เสร็จแล้วหรอคะ กะทิสงสัยว่าคุณพร้อมพากะทิมาด้วยทำไม กะทิยังไม่ช่วยงานคุณพร้อมสักอย่างเลย”
“ก็ช่วยมาเป็เพื่อนฉันยังไงละ ฉันพาเธอมาดูว่าโรงงานของเรามีสายการผลิตเป็ยังไงเธอจะได้นึกภาพออกตอนทำงานเข้าใจไหมหืม”
“เข้าใจแล้วค่ะ”
“ไปกลับได้แล้ว ฉันอยากอาบน้ำเต็มทีทั้งร้อนทั้งเหนียวตัวไปหมดแล้ว”
เมื่อมาถึงโรงแรมหรูคุณพร้อมจึงได้ทำการเช็คอิน คุณเขาได้จองห้องสวีทสุดหรูเพียงห้องเดียว คุณเขาบอกกับเธอว่าเป็ผู้หญิงมาต่างจังหวัดนอนห้องเดียวกันก็ดีแล้วจะได้ไม่อันตราย แต่กลายเป็เธอนี่สิจะนอนหลับไหมที่จะนอนห้องเดียวกับเ้านายมันก็จะเกร็ง ๆ นะสิ
“เอาเสื้อผ้าไปเก็บสิกะทิ มายื่นเหม่อลอยเป็นางเอกมิวสิกอยู่ได้ จะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนก็ได้เดี๋ยวสักพักทางโรงแรมคงเอาอาหารกลางวันมาให้ เที่ยง ๆแบบนี้แดดร้อนเราก็พักผ่อนก่อน เดี๋ยวตอนเย็น ๆ แดดร่มลมตกจะพาออกไปทานอาหารซีฟู๊ดอร่อย ๆ ”
“ว๊าว…ลาภปากไอ้กะทิอีกแล้ว ไม่ทานข้าวกลางวันได้ไหมคะกะทิจะล้างท้องไว้รอทานอาหารทะเลจนพุงกางไปเลย”
" หิวตายพอดีอีกตั้งหลายชั่วโมง ทานอาหารกลางวันก่อนเดี๋ยวเป็โรคกระเพาะ"
" รับแซบค่ะเ้านาย"
"จริง ๆ เลยเราเนี่ยทำเป็เล่นไปหมด"
" ง่อววว...คุณพร้อมอ่ะล้อเล่นนิดหน่อยก็ไม่ได้โดนดุตลอดเลย"
เวลาผ่านไปล่วงเลยจนมาถึงเวลาพลบค่ำ โชคดีวันนี้อากาศแสนเย็นสบายท้องฟ้าก็ปลอดโปร่งบรรยากาศดีมาก คุณพร้อมพาเธอมาทานอาหารซีฟู๊ดตรงสถานที่โรงแรมจัดไว้ติดริมชายหาดวิวสวยมองเห็นทะเลแบบเต็ม ๆ ตา ช่างเป็การรับประทานอาหารเย็นที่ได้ฟิวมาก
“ทานให้อร่อยนะ อยากสั่งอะไรเพิ่มก็บอกบริกรได้เลย”
“กะทิเกรงใจคุณพร้อมจังเลย พี่บริกรคะหนูขอปลาหมึกหอมย่างตัวใหญ่เพิ่มหนึ่งจานและเอาปูไข่ดองเพิ่มอีกหนึ่งคะ เอาแค่นี้ก่อนเดี๋ยวไม่พอจะสั่งใหม่นะคะ”
พันธ์ธีราอมยิ้มมองคนที่บอกว่าเกรงใจเธอ แต่สั่งอาหารทะเลเพิ่มเอา ๆ ยัยกะทิตัวแสบเอ๊ยเอาตามสบายเลยเห็นเด็กสาวทานได้แบบนี้เธอก็ก็สุขใจ
“โอย!! อิ่มจังตังค์อยู่ครบ คิก ๆๆๆ ขอบคุณเ้าภาพหลักอย่างเป็ทางการที่คอยอนุเคราะห์เด็กผู้ยากไร้ตาดำ ๆ คนนี้นะคะ"
“ก็สมควรไหมละ ตัวก็แค่นี้ทานเข้าไปได้ยังไงหมดกะทิ อย่ามาบ่นปวดท้องทีหลังละ”
"โธ่คุณพร้อมกะทิกระเพาะครากค่ะ นี้ยังน้อยไปสามารถทานได้อีกขอบอก คิก ๆๆ แม่จ๋าเคยบอกว่ากะทิกินจุแบบนี้ใครจะเอากะทิไปเลี้ยงไหว"
"ฉันยังไงละ"
" หืม...คุณพร้อมว่าอะไรนะคะ กะทิได้ยินไม่ชัดเผอิญลมมันพัดมาพอดีเสียงดังมากเลย"
" เปล่าฉันไม่ได้พูดเธอนั้นแหละหูแว่วไปเองไปแคะขี้หูออกบ้างจะได้ยินอะไร ๆ ชัดขึ้น"
" ง่อววว... คุณพร้อมอะพูดเหมือนว่ากะทิสกปรกเลย กะทิปั่นหูตลอดน่าแค่เดือนละครั้งเอง คิก ๆๆๆ"
“ยัยเด็กบ๊อง..เอ่อพอดีฉันเห็นโรงแรมที่เราพักมีบาร์ชั้นใต้ดินด้วยเดี๋ยวจะพาไปเปิดหูเปิดตาสนใจไหมกะทิ”
“สนใจค่ะ กะทิยังไม่เคยไปบาร์ที่อยู่ตามโรงแรมหรู ๆ แบบนี้เลย กะทิกลัวแพงไม่มีเงินจ่ายต้องล้างจนชดใช้เขาแทน คิก ๆๆๆ”
“อยากไปก็ลุกเร็ว เป็เด็กเป็เล็กต้องว่องไวอย่าชักช้าอืดอาดเข้าใจไหมกะทิ”
“เข้าใจค่ะ"
"ตามฉันมาให้มันไว ทำไมเดินช้าจัง"
"ก็คุณพร้อมขายาวกว่ากะทินิคะ ก้าวเดียวของคุณพร้อมมันเท่ากับสองก้าวของกะทินะสิ อย่าเดินเร็วสิคะสงสารคนขาสั้นบ้าง หึ้ย"
" คิก ๆๆๆ กินก็กินเยอะตอนเด็กกินนมบ้างป่ะเราน่ะเห็นทีไรไม่เคยสูงขึ้นจากเดิมเลย"
กะทิทำหน้าสงสัย คุณพร้อมพูดเหมือนกับเคยเห็นเรามาก่อนยังงั้นแหละได้แต่เพียงเก็บความสงสัยไว้ในใจ จะว่าไปคุณพร้อมจะมาเห็นเรามาก่อนได้ยังไงก็คุณพร้อมพึ่งมาจากต่างประเทศนี่นา อืม ๆ ปวดหัวไม่คิดดีกว่า
ตอนนี้ทั้งสองสาวได้เดินทางมาถึงบาร์ที่ชั้นใต้ดินของโรงแรมหรูระดับห้าดาวแล้ว กะทิรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับหรูหราหมาเห่ามากเลย คุณพร้อมจัดการจองโต๊ะแบบ VIP สุดยอดไหมละเ้านายสาวสวยสายเปย์บุญหัวของกะทิเลยจริง ๆ
“จะเอาไวน์แดงหรือจะเอาค๊อกเทลผลไม้ดีจ๊ะเด็กน้อย”
“ขึ้นเลย ๆ กะทิไม่ชอบให้ใครมาเรียกกะทิว่าเด็กน้อยเลย..ชิส์... คุณพร้อมดื่มอะไรกะทิก็เอาแบบคุณพร้อมนั้นแหละคะ”
“แน่ใจ แบบที่ฉันดื่มมันแรงนะ เธอเป็เด็กรับไหวจริง ๆ หรือเปล่ากะทิ”
“แน่ใจสิคะ กะทิโตแล้วทานได้แค่นี้จิ๊บ ๆ บอกเลย ตอนเรียนมหาฯลัยกะทิกับเพื่อนไปดื่มช้างกระทืบโรงมาแล้ว อวดๆคุณเค้าหน่อย”
“โอเค ตามใจเราแล้วกันอย่ามาบ่นให้ฉันฟังทีหลังแล้วกัน”
“ไม่บ่นแน่นอน คุณพร้อมสบายใจได้เลยค่ะ”
“คุณพร้อมมม ทำไมกะทิเห็นคุณพร้อมมีสองคนนน คุณพร้อมมีแฝดหรือเปล่าคะ”
“หึ ๆๆๆ เมาเสียแล้วคออ่อนจริงแล้วยังกล้าจะดื่มแบบเธอ ยัยเด็กกะทิตัวแสบเอ๊ย”
“ใครคออ่อนน ไม่มี๊คุณพร้อมมั่วแล้ว”
“เธอนั้นแหละคออ่อนเมาแล้วขึ้นห้องไปนอนได้แล้วยัยเด็กตัวแสบ”
“ไม่เอากะทิจะดื่มต่อ ยังไม่เมาสักนิด”
“หึ ๆๆ ยังจะดื้อดูสิยืนเองยังจะยืนไม่ไหวแทบจะทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอยู่แล้วนั้นถ้าไม่ได้ตัวเธอประคองไว้เสียก่อนน่ะ”
“ไม่เอากะทิจะดื่มอีก ไม่นอนยังไม่ง่วงจะนอนอะไรนักหนา นอนมาทั้งชีวิตแล้วคุณพร้อมไม่เบื่อบ้างหรือไงค้า”
พันธ์ธีราส่ายหน้าไปมาอย่างทั้งเอ็นดูและมันเขี้ยว ก่อนที่เธอจะเข้าไปโอบเอวบางอย่างแแ่แล้วพาคนที่บอกว่าตัวเองไม่เมาขึ้นไปพักผ่อนที่ห้องพัก
เมื่อมาถึงห้องพัก เ้ากะทิตัวแสบก็บ่นว่าร้อน ๆ พึมพำไม่ได้ศัพท์ พันธ์ธีราจึงรีบเอาของไปเก็บและเดินไปหยิบรีโมทเพื่อเปิดแอร์ ให้แต่เมื่อหันหน้ากลับมามองคนเมาก็ต้องตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า
“อุ๊ป!! ... กะทิ… แม่เ้าไม่นะ…”
32K
![ปาฏิหาริย์รักสองโลหิต [จบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1681653524_8441541.webp)
