ตอนที่ 4
โรงแรม
ดวงตาของเมฆได้ค่อยๆลืมขึ้น เมฆได้ใช้มือถอดอุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่ที่หัวของตนเองออก เขานั้นกลับมาสู่โลกแห่งความจริงแล้ว
ร่างที่นอนนิ่งอยู่กับเตียงมาหลายชั่วโมงได้เริ่มขยับ เมฆได้ใช้มือดันร่างของตนเองขึ้นมาจากเตียง เมฆได้หันมองออกไปทางนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าด้านนอกนั้น ท้องฟ้าสีส้มก้อนเมฆสีขาวและพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดิน
เมฆได้ก้าวขาลงจากเตียง เขานั้นยืนขึ้นร่างกายที่เมื่อยล้าจากการนอนนิ่งอยู่บนเตียงมานาน เมฆได้บิดร่างกายไปมาเพื่อยืดเส้นยืดสาย
“ อึบ~ ”
“ ไปหาอะไรกินก่อนดีกว่า ”
หลังจากนั้นเมฆได้เดินออกไปเตรียมอาหารเย็น
ผ่านไป 5 นาที
เมฆนั้นได้เตรียมอาหารทุกอย่างเสร็จ ถึงจะพูดว่าเตรียมอาหาร แต่บนโต๊ะมันก็เป็เพียงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเพียงถ้วยเดียวเท่านั้น
ตัวเมฆที่กำลังนั่งมองบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ใส่น้ำลงไปรีบร้อยแล้ว เหลือรอเพียงสามนาทีเพื่อให้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปพร้อมประทานเท่านั้น
่เวลาสามนาทีที่กำลังนั่งจ้องถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนั้น เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนั้นก็ดังขึ้น เมฆที่นั่งอยู่ได้ใช่สายตาของตนเองจ้องไปบนหน้าจอมือถือของตนเองที่กำลังสั่นอยู่
ชื่อของสายเรียกเข้าทางโทรศัพท์ของเขาคือ ' คุณยาย '
เมื่อเห็นชื่อที่แสดงบนหน้าจอโทรศัพท์เมฆได้รีบ เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างด้วยตื่นตัว เขาได้กดรับสายทันทีที่โทรศัพท์นั้นอยู่ในมือ เมฆได้นำโทรศัพท์เข้ามาแนบที่หูข้างขวาของตนเอง
“ สวัสดีครับยาย!!! ”
เมฆพูดกับคุณยายที่อยู่ในสายด้วยน้ำเสียงที่มีความสุข
“ เป็ไงบ้างเมฆ ”
เสียงของคุณยายที่ฟังดูแล้วบ่งบอกได้เลยว่าท่านต้องเป็คนที่อบอุ่นมากแน่ๆ น้ำเสียงของคุณยายมันทำให้เมฆนั้นยิ้มออกมาได้ทันที
“ สบายดีครับ.... ”
“ เื่อาหารละเป็อย่างไงบ้าง กินอาหารครบห้าหมู่หรือเปล่า ได้กินอาหารดีๆบ้างมั้ย เงินพอใช้หรือเปล่าถ้าไม่พอเดี๋ยวยายจะไปยืมคนอื่นมาให้ก่อน ”
เมื่อได้ยินคุณยายที่รักของตนเองได้ถามคำถามหลายๆเข้ามามันทำให้เมฆนั้น ถึงกับเงียบไป ชายหนุ่มได้มองไปที่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปบนโต๊ะของตนเอง มันเป็ความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เมฆนั้นมีหลายสิ่งหลายอย่างที่อึดอัดอยู่ในใจของตนเอง ท่ามกลางความรู้สึกนั้นภายในห้องที่เงียบงัน ทุกอย่างมันพาให้น้ำตาของเมฆที่ไม่ได้ไหลมานานไหลออกมาเป็ทางยาว
“ ยายไม่ต้องห่วงหนูหรอกหนูกินอาหารดีๆทุกมือ เงินก็มีใช้ไม่ขาดมือ ยายนั้นแหละดูแลตัวเองให้ดีนะครับ หนูของกินข้าวก่อนนะ ”
“ จ๊ะ!!! ”
“ รักยายนะครับ ”
......
เมฆได้กดวางสายไปทันที
มือของเขาที่ถือโทรศัพท์อยู่ได้ค่อยๆ วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอย่างช้าๆ ใบหน้าของเมฆนั้นแหงนมองขึ้นไปบนเพดานห้องของตนเองในขนาดที่น้ำตาของเขานั้นยังคงไหลไม่หยุด มือทั้งสองที่ว่างอยู่ได้ยกขึ้นมาปิดที่ดวงตาทั้งสองข้างเอาไว้
“ หื้อ..... ”
“ ทำเป็หล่อเลยนะ อาหารดีๆงั้นเหรอ กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเกือบจะทุกมือ มีเงินใช่ไม่ขาดมืองั้นเหรอ ในบัญชีเหลือแค่ 2000 เนี่ยนะ รอก่อนนะยายสักวันหนึ่ง หนูจะทำให้สิ่งที่หนูพูดเป็จริงให้หมด แล้วพวกมันจะต้องชดใช้ กับสิ่งที่พวกมันทำกับแม่ ”
เมฆได้พูดออกมาทั้งน้ำตาที่กำลังไหลอยู่อย่างไม่หยุด ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกมันจุกอยู่ในอกของเมฆที่กำลังร้องไห้อยู่
หลังจากนั้นเมฆก็ได้นั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นประมาณ 10 นาทีแล้วเขาก็ได้เริ่มกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่อึดเรียบร้อยแล้ว แต่เมฆก็ได้นั่งทานมันอย่างเอร็ดอร่อย หรือมันอาจจะเพราะความหิวก็ได้ หลังจากทานอาหารเสร็จแล้วเมฆได้รีบกลับเข้าห้องนอนของตนเอง
เขานั้นได้รีบสวมอุปกรณ์การเล่นเกมส์แล้วล็อกอินเข้าสู่เกมส์อีกครั้งทันที
ดวงตาของเมฆได้ลืมตาตื่นขึ้นอีกหนึ่งครั้งแต่ในครั้งนี้เขานั้นเขานั้นลืมตาตื่นมาในฐานะ ตัวละครในเกมส์ของเขาที่มีชื่อว่า No Name
ดวงตาที่ลืมตาตื่นขึ้นของเมฆได้มองหน้าเพดานของห้องที่เป็ไม้
ยินดีต้อนรับกลับสู่เกมส์ท่าน No Name
ข้อความจากระบบแจ้งเตือนขึ้นมาทันทีเขา
เมฆได้ค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงนอนภายในห้องพักของตนเอง
“ กลับมาแล้ว ”
เมฆได้พึมพำกับตนเอง
เมฆไม่รอช้าเขานั้นรีบลุกขึ้นแล้วเดินลงไปที่ชั้นแรกของโรงแรมทันที
ชั้นแรกของโรงแรมนักผจญภัย(ผู้เล่น)สถานที่แห่งนี้เป็เหมือนกับร้านเหล้า แต่เรียกให้ถูกมันเหมือนกับเป็กิลด์ที่เอาไว้เป็เหมือนพื้นที่ส่วนกลางของนักผจญภัย(ผู้เล่น)เสียมากกว่า
เมื่อเมฆได้เดินลงมาจาก้า ตอนแรกที่เขามานั้นเขารีบร้อนจนไม่ได้สังเกตรอบๆ
ผู้เล่นมากมายได้นั่งอยู่กันตามโต๊ะต่างไปภายในโรงแรมที่สร้างมาอย่างหรูหรา โรงแรมแห่งนี้นั้นมันพื้นที่ที่กว้างเอาเสียมากๆ มันเป็โรงแรมที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองใหญ่ๆทุกเมืองในเกมส์Ac Online จะพูดได้ว่าถ้าเปรียบเทียบกับโลกภายนอกโรงแรมแห่งนี้จะเป็โรงแรมห้าดาวก็ไม่ผิด โรงแรมที่สร้างจากหินและอิฐแต่ก็ยังคงใช้วัสดุเช่นไม้เข้ามาช่วย
โรงแรมในยามค่ำคืนนั้นได้เปิดไฟสว่างไปทั่วชั้น
เมฆได้กวาดสายตามองเล่าผู้เล่นที่กำลังนั่งอยู่ตามโต๊ะต่างๆ และกำลังพูดคุยและแลกเปลี่ยนความรู้กันอยู่ แต่เมฆนั้นกำลังมองหาโต๊ะที่ว่างอยู่ และแล้วเขาก็เจอโต๊ะที่ว่างอยู่ โต๊ะที่ตั้งติดกำแพงฝั่งริมสุดของชั้นหนึ่ง
เมฆได้เดินตรงไปทางโต๊ะที่ว่างอยู่แล้วได้นั่งลงที่โต๊ะขนาดใหญ่ที่ทำมายากไม้โต๊ะนั้นมีเก้าอี้ไม้ทั้งสี่ตัวล้อมรอบอยู่
“ เอาแหละเมื่อกี้เรามาดูกันดีกว่าว่าเมื่อกี้ได้อะไรมาบ้าง ”
เมฆได้เปิดช่องเก็บของขึ้นมา
ของภายในช่องนั้นมันประกอบด้วยของหลายอย่างที่เมฆนั้นสามารถดรอปได้มาตอนที่ล่าหมาป่า เมฆได้ใช้นิ้วของตนเองกดดูของเ่าั้สิ่งที่เขาได้มานั้นก็มีประมาณ
กรงเล็บหมาป่า 300 อัน
ขนหมาป่าสีทอง 200 อัน
คัมภีร์สกิล(ลูกบอลเพลิง) 2 อัน
คัมภีร์สกิล(ลูกศรสายลม) 2 อัน
คัมภีร์สกิล(พุ่งตรง) 1 อัน
เมื่อมองไอเทมของตนเองที่อยู่ในช่องเก็บของแล้ว เมฆได้ยกมือข้างซ้ายของตนเองขึ้นแล้วลูบไปที่คางของตนเอง
‘ เราควรจะเช็คพวกสกิลก่อนสินะ ’
เมฆได้กดเรียกคัมภีร์ทั้งห้าอันที่อยู่ในช่องเก็บของเขาตนเองออกมา เขาได้วางพวกมันลงบนโต๊ะด้านหน้าของตนเอง เขาได้ใช้สายตาของตนเองจ้องไปที่พวกมัน
สกิลลูกบอลเพลิงที่เขามีอยู่แล้วเขาได้เพิ่มมาอีกสองอันแล้วก็ ลูกศรสายลม
ชื่อไอเทม คัมภีร์สกิลลูกศรสายลม ระดับไอเทม สีเขียว(ทั่วไป)
ข้อมูลไอเทม เมื่อใช้ท่านจะได้รับสกิลเวทย์ประเภทลม (ลูกศรสายลม) เมื่อกดใช้ไอเทมจะหายไปทันที
ใช่เมื่อพูดถึงเวทมนตร์ในเกมส์ๆนี้เองก็จะแบ่งเวทย์ออกเป็ธาตุเหมือนกัน โดยเวทย์ทั้งหมดของเกมส์นี้จะแบ่งออก เป็หมวดหมู่ใหญ่ๆอยู่สองหมวดหมู่ โดยจะแบ่งเป็ ธาตุทั่วไป และ ธาตุพิเศษ โดยธาตุทั่วไปจะ ดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้า และว่างเปล่า โดยคำว่าว่างเปล่านั้นจะไปสกิลที่จัดหมวดหมู่ไม่ได้โดยจะทำให้กลายเป็ไร้ธาตุไปในที่สุด ยกตัวอย่างเช่น สกิลฮีล หรือสกิลเคลื่อนย้าย
และธาตุพิเศษนั้นจะแบ่งออกเป็สองธาตุ นั้นก็คือ ความมืด และ แสงสว่าง โดยเวทย์ประเภทนี้มีความพิเศษกว่าเวทย์ประเภทอื่น ทั้งความโกงของสกิลความหายากของสกิล มันเลยทำให้เวทย์ประเภทนี้มีราคาแพงและเป็ที่้าอย่างมาก
‘ อันนี้เรายังไม่มีเรียนเลยแล้วกัน ’
เมฆได้กดเรียนรู้สกิลในมือ
ท่านได้กดใช้ไอเทม คัมภีร์สกิล(ลูกศรสายลม)
ท่านได้รับสกิล ลูกศรสายลม เรียบร้อย
“ ส่วนอีกอันหนึ่งก็... ”
เมฆได้เอื้อมมือของตนเองไปหยิบคัมภีร์สกิลที่แตกต่างจากสองสกิลก่อนหน้าขึ้นมาไว้บนมือของตนเอง เมฆได้มองไปที่ม้วนคัมภีร์บนมือเพื่อให้ระบบนั้นแสดงข้อมูลขึ้นมาอีกครั้ง
ชื่อไอเทม คัมภีร์สกิล(พุ่งตรง) ระดับไอเทม สีเขียว(ทั่วไป)
ข้อมูลไอเทม เมื่อใช้ท่านจะได้รับสกิล (พุ่งตรง) เมื่อกดใช้ไอเทมจะหายไปทันที
“ ใช้ๆไปก่อนแล้วกัน ”
ท่านได้กดใช้ไอเทม คัมภีร์สกิล(พุ่งตรง)
ท่านได้รับสกิล พุ่งตรง เรียบร้อย
ด้วยความสงสัยกับสกิลอันนี้มันทำให้เมฆนั้นต้องกดข้อมูลของสกิลขึ้นมาดู เพราะว่าทั้งลูกบอลเพลิงแล้วก็ลูกศรวายุนั้นมันเป็สกิลเวทย์ที่เมฆพอจะนึกภาพและวิธีการใช้ออกอยู่แล้วว่ามันเป็อย่างไง แต่กับสกิลนี่มันเป็สกิลที่ไม่ใช่สกิลเวทมนตร์มันเลยทำให้เมฆนั้นสงสัย
มือของเมฆนั้นกดข้อมูลของสกิลขึ้นมาดู
สกิล พุ่งตรง ใช้ MP( มานา ) 10
ข้อมูล เมื่อใช้งานผู้ใช้จะสามารถพุ่งตรงด้านหน้าได้ใกล้กว่าปกติ 20 %
MP หรือ มานา มันเป็สิ่งที่ปรากฏขึ้นในเกมส์แนว MMORPG อยู่เกือบจะทุกเกมส์ MP หรือ มานา จะให้เรียกในภาษาง่ายๆก็คือพลังเวทย์ของตนเอง โดยตอนนี้บนสเตตัสของเมฆนั้นเขามีMP อยู่ประมาณ 300 MP
เมื่ออ่านความสามารถของสกิลเมฆก็ทำสีหน้าเข้าใจขึ้นมาทันที เขานั้นเริ่มคิดภาพตาม ปกติถ้าพุ่งตัวได้ประมาณเท่าไหนมันก็จะบวกเพิ่มไปอีก20%
“ เอาเถอก็ไม่ได้แย่ ”
“ สิที่เราต้องทำต่อจากนี้ก็คือการเปลี่ยพวกชุดเกราะและก็อาวุธของเราก็สินะ ”
เมื่อกำหนดสิ่งที่ต้องทำต่อไปได้เมฆได้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่ตนเองนั่งอยู่ เขานั้นได้ก้าวเท้าเดินตรงไปทางประตูทางออกของโรงแรมทีทัน สถานที่ที่เขานั้นจะเดินทางไปก็คือ.....
ร้านอุปกรณ์
จบตอน
858
