[ขอแสดงความยินดี คุณเลเวลอัป!
ได้รับแต้มสถานะอิสระ (ไม่สามารถเพิ่มค่าโชคได้) 5 แต้ม
ฟื้นฟู HP และ MP]
"เอ่อ..."
ลมวสันต์เองก็ค่อนข้างแปลกใจกับผลลัพธ์เช่นกัน เขาเดาไว้ว่ามันคงไม่ยากที่จะล้อมมอนด้วยตัวคนเดียว แต่ก็ไม่คิดว่าจะทีเดียวตายแบบนี้ ที่น่าใกว่านั้นคือด้วยผลจากรางวัล 2 เท่า แค่ฆ่ามอนเลเวล 1 ไป 3 ตัว ก็เลเวลอัปได้ แม้ว่าจะหารค่าประสบการณ์ไปแล้วก็ตาม
"ก็... 24.. นะครับ"
หัวเราะอย่างเก้อเขินเล็กน้อย
"...เกือบครึ่งหนึ่งของค่าสถานะเริ่มต้นเลยนะครับ"
"แหม อย่าพูดถึงเลยครับ ผมรู้สึกเขินนิดหน่อย ไปต่อข้างในกันเถอะ รีบเคลียร์รีบกลับ"
กลายเป็ว่า่แรกการสำรวจดันเจี้ยนนั้นผ่อนคลายมาก เพราะมอนเลเวล 1 นั้นส่วนใหญ่มักจะตายในครั้งเดียว ส่วนที่ไม่ตายก็จะถูกอัสดงใช้หอกจ้วงซ้ำอย่างรวดเร็วจนไม่มีอะไรให้เอ่ยถึง
"ดังนั้น มอนเลเวล 1 ให้ค่าประสบการณ์ 50 หน่วย ต่อตัวสินะครับ ส่วนการอัปไปเลเวล 2 ต้องใช้ 100 หน่วย เพราะแบบนั้นเมื่อกี้ถึงอัปเวลทันทีที่ฆ่า 3 ตัวนั้นได้.."
ลมวสันต์สรุปสิ่งที่ได้ฟังจากเคียวปีศาจซึ่งหลังจากฆ่าค้างคาวปีกเห็ดไปราว 15 ตัว ในที่สุดก็เลเวลพึ่งจะเลื่อนเป็เลเวล 4 เมื่อครู่อธิบายให้ฟัง
"ใช่ เลเวล 2 ไป 3 ใช้ 400, 3 ไป 4 ใช้ 900 แล้วก็ที่เห็นตอนนี้ 4 ไป 5 ใช้ 1600"
"พวกเราก็ขึ้นเป็ 3 แล้วด้วย ได้ค่าสถานะมาตั้ง 10 แต้มเลย ผมว่าไว้รอดูสายอาชีพที่จะได้ แล้วค่อยเพิ่มค่าสถานะให้เหมาะสมกับอาชีพน่ะ"
ลมวสันต์พูดอย่างพิจารณา ยังไงสถานะรวมของเขาก็เท่ากับเลเวล 20 ที่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้อยู่แล้ว ถ้าเก็บแต้มไว้จนถึงตอนนั้นได้เขาก็จะมีค่าสถานะอิสระถึง 95 แต้ม นั่นเท่ากับการยกระดับใหม่ทันทีเมื่อเปลี่ยนอาชีพได้แล้วปรับค่าสถานะใหม่
"ไม่รู้ว่าภารกิจอาชีพจะเป็ยังไงนะครับ"
"ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบเกมทั่วไปที่จะมีให้เลือกนะคะ น่าจะห้องหาเอาเอง"
"มีข้อมูลเื่อาชีพแล้วเหรอครับ"
เคียวปีศาจถามขึ้นหลังจากที่เพิ่งจะไปเก็บมีดปังตอกลับจากการเหวี่ยงปิดฉากค้างคาวตัวที่ยังไม่ตายเสร็จ
"...ฉันได้มาแล้วค่ะ รอถึงเลเวล 20 ก็สามารถเริ่มภารกิจได้เลย"
"จริงเหรอครับ! สุดยอดไปเลย"
"ก็ต้องขอบคุณคุณวิธูนั่นล่ะค่ะ ถ้าไม่ได้คำใบ้จากเขา ฉันคงไม่เจอได้เร็วขนาดนี้"
เธอพูดอย่างถ่อมตัว
"ผมก็ได้โชคจากท่านวิธูมาเยอะมาก รู้สึกเหมือนติดค้างเขาอยู่ตลอด แต่นอกจากอาหารท่านก็ไม่เคยเรียกร้องอะไรเลย"
เขาพูดอย่างไม่สบายใจ ก่อนจะเกิดการคาดเดาบางอย่างขึ้นภายในใจ
"ไม่แน่ว่าอาจจะเพราะเราอ่อนแอเกินไป ถ้าเลเวลสูงขึ้น ท่านวิธูอาจจะมอบหมายภารกิจสำคัญ ๆ มาให้ก็ได้นะ! ไม่ได้การแล้ว พวกเรารีบเคลียร์ที่นี่กันเถอะ!"
หลังจากบุกเข้าไปอีกสักพักก็เริ่มพบค้างคาวปีกเห็ดเลเวล 2
"โห! เลเวล 2 ให้ค่าประสบการณ์ตั้ง 246 หน่วยเลยเหรอ? ไม่สิ ต้องเป็ 123 รึเปล่านะ ช่างเถอะ
พวกเขาก้าวลึกลงไปเรื่อย ๆ ระหว่างทางก็พบั้แ่ค้างคาวปีกเห็ดเลเวล 1 ไปจนถึง 4
ได้ข้อสรุปแล้วว่า เลเวล 1 ให้ค่าประสบการณ์ 50 หน่วย เลเวล 2 123 หน่วย เลเวล 3 209 หน่วย และเลเวล 4 303 หน่วย
พวกเขาฆ่าค้างคาวไปเกือบ 200 ตัวแล้ว ในจำนวนนี้เป็เลเวล 1 97 ตัว เลเวล 2 53 ตัว เลเวล 3 21 ตัว และ เลเวล 4 อีก 8 ตัว เอาล่ะ แน่นอนว่าลมวสันต์จำได้ไม่แม่นขนาดนี้หรอก คนที่สรุปยอดคือเคียวปีศาจ อีกฝ่ายยังเสริมให้ด้วยว่าสามารถดูในระบบได้ มันจะมีบอกยอดการล่าในแต่ละวัน เคียวปีศาจบังเอิญเจอฟังก์ชันนี้ในระหว่างการทำงานที่ร้านขายเนื้อ
"ข้างหน้าก็น่าจะเป็บอสแล้วรึเปล่านะ"
ลมวสันต์คาดเดา
"ถ้าอย่างนั้นเราไปเก็บเห็ดกันก่อนเถอะค่ะ ไม่รู้ว่าเกมนี้ตั้งค่าไว้แบบไหน ไม่แน่ว่าจัดการบอสได้แล้วดันเจี้ยนอาจจะหายไปเลย"
ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยในเื่นี้ เราทยอยเก็บเห็ดั้แ่จุดที่ยืนอยู่จนไปถึงต้นทาง แล้วเราก็ได้ค้นพบบางสิ่งที่น่าสนใจ
"ดูเหมือนว่าค่าประสบการณ์ของมอนสเตอร์เลเวล 1 จะลดลงครึ่งหนึ่งนะ"
เคียวปีศาจเปรยขึ้น
"ก็สมเหตุสมผลนะครับ ตอนนี้เราก็เลเวล 7 แล้ว ถ้าได้ค่าประสบการณ์เท่าเดิมไปตลอด อาจจะมีพวกสายที่ฟาร์มแค่มอนเลเวลน้อยไปเรื่อย ๆ เพื่อปั๊มเวลก็ได้"
"เหมือนเลเวล 2 จะยังให้ค่าประสบการณ์เท่าเดิมนะคะ ไม่แน่ว่าจะใช้แบบ ±5 ก็ได้ค่ะ อย่างนี้ พอสัก ±10 ก็น่าจะไม่ได้ค่าประสบการณ์แล้ว"
อัสดงเสริมขึ้น
"แบบนี้ตีบอสเสร็จก็คงต้องเข้าป่าอย่างเดียวแล้ว ถึงจะเก็บเลเวลได้เร็ว"
พวกเราพูดกันไปเรื่อยเปื่อย หลังจากเก็บเห็ดเสร็จ ก็พักราวครึ่งชั่วโมง ก่อนจะเดินลึกเข้าไปยังจุดหมายสุดท้าย
[ตรวจพบค้างคาวปีกเห็ด LV.5
ปาร์ตี้ของคุณพบบอสดันเจี้ยน โปรดกำจัดเพื่อรับรางวัล]
ตรงหน้าของพวกเขาปรากฏค้างคาวั์ราว 3 เมตรนอนห้อยหัวอยู่ตรงผนังถ้ำ รอบตัวมีหมอกจาก ๆ ที่ทำให้รู้สึกไม่ดี
"ถึงเกมจะี้เีตั้งชื่อไปหน่อย แต่ตัวนี้ดูพิเศษดีนะครับ"
ลมวสันต์เอ่ยขึ้นเสียงค่อย เพื่อไม่ให้ไปกระตุ้นบอสเข้า
"รอบ ๆ ตัวนั่นน่าจะเป็พิษระวังด้วย ยังไงต้นแบบมันก็มาจากเห็ด"
เคียวปีศาจเอ่ยเตือน หลังจากนัดแนะจังหวะทางสายตา การต่อสู้ก็เริ่มทันที อย่างไรนี่ก็คงเป็การล่าที่จริงจังที่สุดในวันนี้
หลังจากลมวสันต์เคาะโล่เสียงดังจนสั่นะเื ค้างคาวตัวนั้นก็พุ่งเข้ามา หลังจากทำการกระแทกโล่จนมันเสียหลักได้ อัสดงและเคียวปีศาจก็พุ่งเข้ารับ่ต่อทันที
อัสดงใช้หอกพุ่งทวงปีกข้างหนึ่งของมัน เพื่อป้องกันมันบินหนี ในขณะที่เคียวปีศาจใช้มีดปังตอสองมือเฉือนเข้าที่ลำคอ
หลังจากนั้น...
หลังจากนั้นก็ไม่มีแล้ว...
[สมาชิก 'เคียวปีศาจ' กำจัด ค้างคาวปีกเห็ด LV.5
ขอแสดงความยินดี! ปาร์ตี้ 'สายลมปีศาจยามอัสดง' เคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จ
รางวัล : ค่าชื่อเสียงในเมือง +100]
[ขอแสดงความยินดี!!!
ปาร์ตี้ 'สายลมปีศาจยามอัสดง' เคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จเป็กลุ่มแรก
ได้รับฉายา : ก้าวแรกของผู้พิชิต]
[ฉายา : ก้าวแรกของผู้พิชิต
เงื่อนไข : เคลียร์ดันเจี้ยนเป็คน(กลุ่ม)แรก
คุณสมบัติ : หากชาวฮิราเอเธียนค้นพบดันเจี้ยน มีแนวโน้ม 30%
ที่จะนำมาบอกคุณก่อน]
[ดันเจี้ยนจะหายไปภายใน 1 ชั่วโมง เมื่อเวลานับถอยหลังหมดลง สมาชิกจะถูกบังคับออกจากดันเจี้ยนทันที]
"ในที่สุดฉันก็มีฉายากับเขาแล้วสินะคะ"
อัสดงพูดด้วยน้ำเสียงยิ้ม ๆ เพราะก่อนหน้านี้เธอเป็คนเดียวที่ไม่มีฉายาในปาร์ตี้
"แต่รางวัลเคลียร์ดันเจี้ยนนี่ ถึงจะเป็ผมก็รู้สึกอยากร้องไห้เลยครับ"
ลมวสันต์มองรางวัลค่าชื่อเสียงอย่างไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง
"ดูเหมือนจะไม่ใช่เกมประเภทที่เสกรางวัลมากลางอากาศนะ ยังไงเราก็ได้เขี้ยวกับปีกค้างคาว ไหนจะเห็ดที่เก็บมาก่อนค่อนข้างมาก พวกนี้ถ้าเอาไปขายไม่แน่ว่าจะได้เงินมากกว่าเกมทั่วไปที่แจกรางวัลเป็เงินตรง ๆ ก็ได้ครับ"
พอได้ยินการวิเคราะห์ของเคียวปีศาจ ลมวสันต์คิดตามก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที
"งั้นไปดูของดรอปจากบอสแล้วออกไปกันเถอะครับ"
พวกเขาล้อมวงเข้าไปใกล้กับบริเวณที่บอสพึ่งตายไป พบกับเขี้ยวและปีกที่เก็บได้จนเบื่อ
แต่ก่อนที่ลมวสันต์จะถอดใจ อัสดงก็ค้นพบบางอย่าง มันเป็ลูกแก้วสีเขียวขุ่นขนาดประมาณลูกสนุกเกอร์
"ดูเหมือนจะเป็ตานะ"
เคียวปีศาจคาดเดา
"ไว้ค่อยเอาไปให้นักประเมินแล้วกันค่ะ เก็บของเสร็จแล้วราก็ไปกันเถอะ"
หลังจากออกจากดันเจี้ยนผ่านทางเข้า ไม่นานปากถ้ำที่เพิ่งจะก้าวออกมาก็อันตรธานหายไป ราวกับไม่เคยมีมาก่อน
ปาร์ตี้ของเราค่อนข้างเรียบง่าย ทุกอย่างหาร 3 ไม่มีใครได้มากกว่าใคร แน่นอนว่าที่ทุกอย่างราบรื่นขนาดนี้เพราะคนที่แบกที่สุดในกลุ่มอย่างลมวสันต์ไม่ได้เรียกร้องอะไร
ยังคงเป็ผู้เล่นแบบที่เคียวปีศาจไม่คุ้นชิน
"รวบยอดแล้วเราได้เขี้ยวค้างคาวมา 152 อัน ปีกค้างคาวอีก 121 คู่ แล้วก็เห็ดอีก 297 ดอก ต้องเอาของพวกนี้ไปตีราคาก่อน"
เขาพูดขึ้นในระหว่างการเดินทางกลับเมือง
"ถ้าเห็ดกินได้ ผมว่าจะเก็บส่วนของผมครึ่งหนึ่งไว้ทำซุปให้ท่านวิธู"
ลมวสันต์พูดขึ้นอย่างกระตือรือร้น
"ฉันก็จะแบ่งครึ่งหนึ่งไว้เหมือนกันค่ะ พอจะสนิทกับเ้าของร้านเบเกอรี่ อาจจะเอาไปแปรรูปเป็ขนมปังก้อนได้"
อัสดงพูดในเชิงเห็นด้วย
และแม้ว่าทั้งสองคนก็ไม่ได้มองมาที่เขา แต่ไม่รู้ทำไมเคียวปีศาจถึงรู้สึกเหมือนจำเป็ต้องพูดบางอย่าง
"ผมก็จะแบ่งไว้ครึ่งหนึ่งเหมือนกัน อาจจะหาวิธีเอาไปหมักกับเนื้อได้ จะลองถามเถ้าแก่ดู
บรรยากาศนั้นช่างชื่นมื่นไปตลอดเส้นทาง แม้ว่าเคียวปีศาจไม่รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติที่ตรงไหนก็ตาม
TBC.
46K
