หลายสัปดาห์ต่อมา หลังจากที่โตเกียวและหวังเจี่ยคบกันอย่างเปิดเผยไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้น
เช้าวันหยุด โตเกียว หวังว่าจะได้นอนตื่นสาย แต่ดังมีเสียงโทรศัทพ์ดังขึ้น เป็สายจากชิงชิง ซึ่งมาชวนโตเกียว ไปเที่ยวและชวนหวังเจี่ยไปด้วยเนื่องจากชิงชิงได้คบกับรุ่นพี่ ที่เล่นบาสเก็ตบอลกับหวังเจี่ยจึงใช้โอกาสนี้ไปเที่ยวและแนะนำให้รู้จัก
พอโตเกียวพูดคุยกับบิงชิงจบ ก็โทรหาหวังเจี่ย ชวนหวังเจี่ยไปเที่ยวด้วยกัน
พอถึงเวลา ก็ไปเที่ยวด้วยกัน ทั้งวัน
และในขณะที่ชิงชิงและแฟนบิงชิงขอตัวกลับก่อน โตเกียวและหวังเจี่ย ก็นั่งชมพระอาทิตย์ตกดิน ในขณะนั้นก็เริ่มมีอากาศเย็น ทุกคนก็กลับกันหมด ทั้งสองคนพูดคุยกัน แล้วก็มองหน้ากัน อย่างเขินอาย แล้วจู่ๆหวังเจี่ยก็ขยับมานั่งใกล้ๆ แล้วก้มจูบปากโตเกียวเบาๆ หลังจากจูบการสักพักทั้งสองคนต่างคนต่างก็เขินกันและกันระหว่างทางกลับก็ไม่ได้พูดคุยกัน หวังเจี่ยก็ส่งโตเกียวถึงหน้าบ้านทั้งสองก็ บอกลากันหวังเจี่ยก็กลับไป ในคืนนั้นเอง โตเกียว ทั้งเขิน นอนกลิ้งไปมา จิกหมอนเบาๆ
หวังเจี่ยเอง ก็รู้สึกเขิน เอามือมาจับปากตัวเองเบาๆแล้วยิ้ม ก่อนหวังเจี่ยจะนอนก็ส่งข้อความไปให้โตเกียว ราตรีสวัสดิ์ ค่ำคืนอันแสนโรแมนติกของหวังเจี่ยและโตเกียวก็จบลง
703
