"ฉินหยาง"ได้มองไปนอกหน้าต่างมีคนผ่านไปมากมาย เมืองเต็มไปด้วยความคึกคัก
"วันนี้ข้าได้ข่าวว่าหอสมบัติชิงเฉินจัดงานประมูลที่ใหญ่ที่สุดที่เคยมีมา ในเมืองอู่หลง"
"ข้าก็ได้เช่นกัน. ว่ามีสมบัติระดับสูง"
"ฮ่าๆ .เ้าตกข่าวแล้ว ข้ามีพี่ชายที่ทำงานอยู่ในหอสมบัติชิงเฉิน ว่ามีสมบัตินักบุญ"
"บ้าน่า..ถ้ามีสมบัติระดับนั้นจะเอาออกมาขายได้ไง"
"หอสมบัติชิงเฉินเป็มหาอำนาจ แม้แต่ราชวงศ์ยังไม่กล้าแตะต้องเลย"
"ก็แค่สมบัตินักบุญ ถึงจะหายากแต่ก็ใช้ว่าหอสมบัติจะไม่มี"
"ก็น่าจะมีแค่พวกตระกูลใหญ่เท่านั้นเหละที่จะซื้อได้ "
"แค่ค่าเข้าก็สิบศิราิญญาขั้นต้น ก็จ่ายไม่ไหวแล้ว"
"ฉินหยาง"ได้ยินเช่นนั้นก็สนใจ เค้าเคยได้ยินเื่หอสมบัติมาอยู่บ้าง เค้าก็เคยเอาของเข้าไปขาย หอสมบัติชิงเฉินเป็ร้านค้าที่ใหญ่ที่สุด ที่สาขากระจายไปทั่ว ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็เ้าของหอ แต่เคยมีราชวงศ์หนึ่งโลภหอสมบัติ หวังว่าจะให้อยู่ใต้อำนาจแต่ภายในข้ามคืน ก็ได้ข่าวว่าราชวงศ์นั้นถูกฆ่าล้างไม่มีคนรอดแม้แต่คนเดียว ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็คนทำ แต่ใครที่ไม่โง่ก็รู้ได้ว่าใครเป็คนทำ
"ฉินหยาง"หยิบสุราแล้วเดินออกจากร้านไป เค้าเดินไปหอสมบัติ ก่อนจะไปเค้าไปปลอบตัว ยังไงเค้าก็แค่ขั้นสร้างรากฐานจะทำอะไรก็ต้องระวังตัวไวก่อน เค้าไปเดินเข้าไป มีหญิงสาวสวย แต่งตัวเป็เนื้อเป็ตัวเป็บ้าง่
"นายท่าน ้าขายหรือซื้อเ้าค่ะ"
เสียงหวานใสไพเราะ มีความเย้ายวนแฝงไว้ในคำพูด "ฉินหยาง"ตอบอย่างสงบ
"ขายของ"
หญิงสาวแปลกใจเล็กน้อยแต่ก็รีบพาเข้าไปในห้องขายของอย่างสุภาพ
เมื่อเข้ามาหญิงสาวได้รินชาให้เค้า
"นายท่าน้าขายสิ่งของอะไรค่ะ"
"ข้า้าขายสมุนไพร ชิ้นส่วนสัตว์อสูรจำนวนมาก"
"ฉินหยาง"พูดจบก็หยิบสิ่งของออกมาจำนวนมาก หญิงสาวเห็นเช่นนั้นสายตาก็หดลง อาวุธมิติถึงจะไม่ได้หายากแต่ก็ไม่ใช้ใครจะมีได้ แม้แต่ศิษย์สำนักใหญ่ บ่างคนก็ไม่มี
"นายทานรอสักครู่ข้าจะไปตามผู้ตรวจสอบมา"
นางพูดจบก็รีบเดินออกไป "ฉินหยาง"นั้งจิบชาอยู่ชั่วครู่ หญิงสาวก็กลับมามีชายชราเดินตามเข้ามา สีหน้าดูมีประสบการณ์ยาวนาน เค้าโค้งคำนับเล็กน้อย แล้วนั้งลงตรวจสอบ สมุนไพรส่วนมากไม่ค่อยมีราคามากนักแต่มีจำนวนมาก แต่ก็มีสมุนไพรที่มีราคาจำนวนมาก
"ข้าตรวจสอบแล้ว ทั้งหมดนี้มีราคา ศิราิญญาระดับต้นสองพัน "
"ท่าน้าแลกเป็ศิราิญญาขั้นกลางหรือไม"
ชายชราพูดอย่างเคารพ หนึ่งร้อยศิราขั้นต่ำสามารถแลกเป็ศิราขั้นกลางได้ หนึ่งพันศิราขั้นกลางสามารถแลกเป็ศิราขั้นสูงหนึ่งก่อน ถึงมีศิราขั้นกลางจำนวนมาก ก็ไม่สามารถแลกได้อย่างง่ายได้ ศิราิญญามีพลังที่บริสุทธิ์มากกว่ามาก
"ข้า้าศิราิญญาระดับกลาง"
"ฉินหยาง"ตอบอย่างรวดเร็ว
ชายชราไม่แปลกใจ เค้ารีบเอาของไปเก็บ
"นานท่าน รอสักครู่เดียวข้าจะนำศิรามาให้"
หญิงสาวตอบอย่างตื่นเต้น นี้คืองานที่เยาะเท่าที่นางได้เคยทำมา "ฉินหยาง"นั้งรอชั่วครู่ ก่อนที่หญิงสาวจะนำศิรามาให้ ได้มายี่สิบศิราถ้ารวมกับที่มีอยู่รวมศิราขั้นต่ำสามพันศิรา ขั้นกลางอีกสิบศิรา ถ้าแลกเป็ศิราขั้นกลางได้ก็ดีแต่ไม่มีใครรับแลก
"ข้าได้ยินว่าจะมีการประมูล"
"ฉินหยาง"กล่าว หญิงสาวเข้าใจ
"เดี๋ยวข้าเอามาให้เ้าค่ะ"
หญิงสาวพูดอย่างรวดเร็ว เมื่อ"ฉินหยาง"ได้รับบัตรเข้างานประมูล เค้าได้กลับไปที่โรงเตี๊ยมและขึ้นไปที่ห้อง
เมื่อ"ฉินหยาง"เข้ามาในห้องล็อกประตูเข้าเตรียมเฝึกฝน เมื่อแสงสองเข้ามาในห้องกระทบบนตัว ทำให้ในห้องเกิดความอบอุ่น "ฉินหยาง" ลืมตาขึ้นมาลงไปกินข้าวแล้วกลับมาฝึกฝนต่อ รอการประมูลคืนนี้
เมื่อถึงตอนกลางคืน"ฉินหยาง"ได้เดินออกมาปลอบตัวชายแปลกหน้า
เค้าเดินเข้าไปหอสมบัติชิงเฉิน การประมูลที่สามชั้น ชั้นที่หนึ่งเป็ห้องรวม ชั้นที่สองเป็ชั้นส่วนตัว ชั้นที่สามมีราคาแพง สามารถเก็บความลับได้ก่อนจะออกมีประตูหลัง ไม่มีใครรุ้ว่าเค้าไปออกที่ไหน
มีหญิงสาวพา"ฉินหยาง"พาเค้าไปที่ชั้นสอง เค้านั่งลงข้างล่างเต็มไปด้วยเสียงผู้คนคุยกันดังสนั่น "ฉินหยาง"นั้งรอสักครู่ก่อนที่จะมีหญิงสาวสวมชุดแดง เปิดขาข้างๆอวดให้เห็นเรียวขายาว ชุดรัดแน่นเผยให้เห็นหน้าอกขนาดใหม่ หน้าตาเต็มไปได้ด้วยความเย้ายวน ทำให้พูดคนมากมายหลงไหล
"ขอบคุณทุกท่านที่มีงานประมูลในครั้งนี้ ข้า"หลี่หลาน"จะเป็คนดำเนินคืนนี้"
เสียงนุ่มนวลไพเราะฟังแล้วสบายใจ มีความเย้ายวนในน้ำเสียง ทำให้คนฟังร้อนระอุไปทั่วตัว
"เพื่อไม่ให้เสียเวลาของทุกท่าน มาเริ่มกับของชิ้นแรกกันเลยดีกว่า"
เมื่อนางพูดจบ ก็มีคนยกของขึ้น
"นี่คือดอกบัวหิมะ สามารถเพิ่มความเข้าใจในวิชาสายน้ำแข็งได้อย่างมาก"
เมื่อคนที่ฝึกวิชาน้ำแข็งได้ยินเช่นนั้นก็ตาเป็ประกาย
"ดอกบัวหิมะเริ่มที่ห้าสิบศิราขั้นต่ำ"
เมื่อนางประกาศเสร็จก็มีคนเสนอ
"หกสิบศิรา!"
"เจ็ดสิบศิรา!"
"หนึ่งร้อยศารา!"
เสียงแข่งกันประมูลดังลั่น สุดท้ายดอกบัวหิมะจบที่ร้อยสามสิบศิราขั้นต่ำ เมื่อการประของชิ้นแรกเสร็จก็นำของชิ้นที่สองออกมา
"นี่คือธนูิญญา สามารถเพิ่มระนะการยิง ถ้าใสพลังิญญาจะสร้างศรได้ เริ่มที่ หนึ่งร้อยศิราขั้นต่ำ"
"ร้อยยี่สิบศิราขั้นต่ำ"
"ร้อยสามสิบศิราขั้นต่ำ"
"ร้อยห้าสิบศิรา"
เมื่อถึงร้อยห้าสิบก็ไม่มีใครแข่งต่อ
"ร้อยห้าสิบครั้งที่หนึ่ง...ร้อยห้าสิบครั้งที่สอง.."
นางได้มองไปรอบๆแต่ไม่มีใครเสนอต่อ
"ร้อยห้าสิบครั้งที่สาย.. กริ้ง..! ขอแสดงยินดีกับท่านด้วยค่ะ ท่านได้ธนูิญญา"
เมื่อนับถึงสามนางได้กดกระดิ่ง คนที่ได้ไปเป็ชายคนหนึ่ง
"เราไปต่อกับของชิ้นที่สามกันเลย"
ของที่ยกมาเป็หินก้อนใหญ่
"นี่คือหินไม่ทราบชนิด ไม่สามารถผ่าหรือตัดไม่ได้ แม้แต่นักบุญก็ไม่สามารถทำงานได้"
"เริ่มที่ร้อยห้าสิบศิราขั้นต่ำ"
เมื่อนางพูดจบ ทั้งงานประมูลก็เงียบกริบ ไม่มีใครอยากได้หินที่ไม่รุ้ว่าคือไร ใครจะไปยอมจ่าย เมื่อนางมองไปรอบๆก็ไม่มีใครเสนอราคามา นางยิ้มแห้งๆ
"ข้าบอกแล้วว่ายังไงก็ไม่มีใครซื้อ พวกตาเฒ่าเ่าั้คิดไรอยู่"
นางพึมพำอยู่ในใจแต่สีหน้าไม่เปลี่ยน
"ร้อยหกสิบศิราขั้นต่ำ"
ตอนที่นางกำลังจะให้คนมาขนของลง ก็มีเสียงดังมาจากชั้นที่สอง
นางหันไปมอง ยิ้มอย่างสดใส
"ห้องหมายเลขห้า เสนอร้อยหกสิบศิรา มีใครเสนอมากว่านี้อีกไหม"
หลายคนประหลาดใจ มีคนยอมจ่ายเงินเพื่อซื้อหิน หลายคนคิดถ้าออกจากการประมูลจะไปขุดหินมาขาย เพื่อจะมีคนโง่มาซื้อบ่าง เมื่อไม่มีใครเสนอราคามากกว่านี่ นางก็รีบปิดทั้งที่
"ขอแสดงยินดีกับหมายเลขห้องที่ห้า ที่ได้หินปริศนา"
ห้องหมายเลขห้าก็คือห้องของ"ฉินหยาง"เค้าได้สังเกตหิน รูปทรงเหมือนไข่ เค้าจึงเสียงดู การประมูลดำเนินต่อไปเรื่อยๆ มีสมบัติ สมุนไพรมากมาย"ฉินหยาง"ก็ได้ประมูลสมุนไพรบ่างชนิดเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง งานประมูลเริ่มเดือดขึ้นเรื่อยๆ ของชิ้นต่อไปคือกิ่งไม้
"กิ่งไม้นี้ไม่ธรรมดา มีพลังชีวิตอยู่ข้างมากถ้าดูดซับเข้าไปจะเพิ่มอายุขัยถึงห้าปี แล้วยังมีความแข็งสามารถนำไปทำอาวุธได้ "
เมื่อพวกผู้เฒ่าที่อายุขัยเหลือน้อย ตาถึงกับลุกเป็ไฟถ้าได้มาก็สามารถยืดอายุขัยได้ ถึงจะแค่ห้าปีแต่ก็สามารถทำไรได้หลายอย่าง
"เริ่มที่ ห้าร้อยศิราขั้นต่ำ"
"ห้าร้อยห้าสิบศิราขั้นต่ำ"
"หกร้อยศิราขั้นต่ำ"
"หกร้อยห้าสิบศิราขั้นต่ำ"
"เจ็ดร้อยศิราขั้นต่ำ ข้าผู้เฒ่าตระกูลหนานขอของชิ้นนี้แล้วข้าจะตอบแทนอย่างแน่นอน"
ผู้เฒ่าหนานพูดอย่างสุภาพ แต่น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคุกคาม
"ฮ่าๆๆ เฒ่าหนานแก่ขนาดนี้แล้วเ้ายังอยากมีชีวิตอยู่อีกรึ"
"แปดร้อยศิราขั้นต่ำ"
อีกเสียงหนึ่งดังขึ้นมาหัวเราะเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม สีหน้าขี้เล่น
"เพลิง..!
เสียงดังออกมาจากห้องเฒ่าหนาน
"หนึ่งศิราขั้นกลาง"
"ตาเฒ่ากู่ เ้าอย่าได้รำเส้นให้มันมากนัก"
เฒ่าหนานเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
"ฮ่าๆ ข้าไม่แข่งกับคนตายหลอก"
"เฒ่ากู่"พูดอย่าล้อเล่น"เฒ่าหนาน"ถึงกับโกรธแต่ก็โล่งใจ ถ้าเค้าต้องประมูลแข่งกับเฒ่ากู่ต้องเสียศิราเป็จำนวนมาก
"หนึ่งศิราขั้นกลางครั้งที่หนึ่ง...."
"หนึ่งศิราขั้นกลางครั่งที่สอง...."
"หลี่หลาน"มองไปรอบๆแต่ก็ไม่มีใครเสนอราคา นางกำลังนับสาม
"สามหินศิราขั้นกลาง"
เมื่อเสียงนี้ดังออกมาทั้งงานประมูลก็เงียบกริบ..ก่อนจะะเิออกมา
"เ้านั้นใครกันกล้าแข่งกับตระกูลหนาน"
"นั้นสองศิราขั้นกลางน่ะ เ้านี่น่าจะมาเื้ั"
"บ้าไปแล้วหมอนั้นไปขัดใจเฒ่าหนานได้ตายแน่"
"เฒ่าหนานมีชื่อเสียงเลื่องลือเื่ความโเี้"
เมื่อเฒ่าหนานได้ยินเช่นนั้น ก็โกรธอย่างมาก ไม่คิดเลยมาจะมีคนกล้ามาแข่งกับเค้า
"ดี!ดี!ดี!"
"เฒ่าหนาน"พูดดีออกมาสามคำที่เต็มไปด้วยความโหดร้าย ก่อนจะนั่งลงอย่างสงบแต่สายตาราวกับจะกินเืกินเนื้อ "ฉินหยาง"ไม่สนใจเค้ามองไปที่กิ่งไม้ ตราแห่งไม้สั่ไหวเล็กน้อย เค้าสนใจต่อให้ไปขัดใจแล้วยังไง ตระกูลหนานคนที่แข็งแกร่งที่สุด อยู่แค่ขั้นสร้างรากฐานขั้นกลางเท่านั้น ถ้าเฒ่าหนานไม่รู้ดีชัวข้าก็ไม่รังเกียจที่จะฆ่าทิ้ง
"สองศิราขั้นกลางครั้งที่หนึ่ง.."
"สองศิราขั้นกลางครั้งที่สอง.."
"สองศิราขั้นกล
างครั้งที่สาม.."
"กริ่ง..! ขอแสดงความยินดีด้วยที่ได้รับของ"
"หลี่หลาน"ตั้งสติอย่างรวดเร็ว พร้อมประกาศปิดอย่างรวดเร็ว การประมูลต่อมามีสมบัติมาก เสียงอุทานออกมาเป็ระยะ แต่ส่วนใหญ่มีแต่ชั้นสองขึ้นไปเท่านั้นถึงจะซื้อใหว ล่ะมาถึงของชิ้นสุดท้าย
436
![[จบ] ย้อนเวลากลับมาป่วนหัวใจนายทหารใหญ่ในยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1736504015_2034701.webp)
