พันธนาการมังกร [ท้องได้] เล่ม2 [ทดลองอ่าน]

    Chapter 15

    龙束缚

     

    Chapter 15

     

     

    ผมไม่รู้ว่าตัวเองถูกขังอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมมืดๆนี้นานเท่าไหร่ด้านนอกตอนนี้กี่โมงแล้ว การที่คนเราถูกขังอยู่ในห้องมืดแคบๆคนเดียวมันทำให้จิตตกมากจริงๆแล้วยิ่งถูกจับมาโดยไม่รู้ว่าใครเป็๲คนจับมา มันยิ่งหม่นมากกว่าเดิม

           แอ๊ด เสียงเหมือนมีคนเปิดประตูเข้ามาดึงความสนใจของผมให้เงียบหูฟังแกล้งทำเป็๞หลับไม่ได้ยินว่ามีใครเข้ามา

           “หึ น่าสมเพช” เสียงหวานสบถในลำคออย่างเย้ยหยัน ก่อนจะก้าวเดินเข้ามาใกล้ๆพลางใช้เท้าเยียบที่เอวผมไม่เบาและไม่แรง

           “คุณหนู...”

           “ฉันบอกแล้วไง!” ทันทีที่มีเสียงคนเรียกเ๽้าของเท้าก็ตวาดเสียงดังลั่นห้องด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราดแล้วผละออกจากผมเดินตรงไปหาอีกคน

           เพี๊ยะ! เสียงของฝ่ามือกระทบใบหน้าดังขึ้นผมเงียบหูฟังว่าพวกมันคุยอะไรกันทั้งๆที่ใจจริงอยากลืมตาขึ้นมาดูมากว่าใครคือเ๯้าของเสียงนั้น

           “แกมันโง่!” เสียงหวานเอ่ยอย่างไม่พอใจพลันเสียงเท้าก็เดินห่างออกไปเรื่อยๆพร้อมเสียงประตูที่ปิดลง

           “...” ทันทีที่ประตูปิดลงผมก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความมืด พลันยันกายขึ้นนั่งพร้อมใช้ความคิดแต่ก่อนที่จะได้คิดอะไร หูผมก็ได้ยินเสียงเท้าหลายคู่ที่เดินเข้ามาใกล้ห้อง

           “แน่ใจนะว่าสินค้าที่เธอบอกมันดีจริงๆ” เสียงแหบต่ำที่อยู่หน้าห้องเอ่ยถามคิ้วเรียวพลันขมวดเข้าหากันแน่น

           “หึดีไม่ดีเสี่ยวเจียนหลินก็ตามติดไม่ห่าง” เสียงหวานตอบกลับซึ่งคำตอบของเธอก็สร้างความพอใจให้อีกคน

           “เปิดประตูแล้วเอายานี้ไปกลอดให้มันกินด้วย” เมื่อน้ำเสียงหวานเอ่ยจบบานประตูก็ถูกเปิดขึ้นผมที่กำลังนั่งใช้ความคิดอยู่สะดุ้งสุกตัวเมื่อสายตาเจอกันแสงนอกห้อง

           “มามะเด็กดี มาอมลูกอมอร่อยๆเถอะ”หนึ่งในชาย28คนที่เดินเข้ามาใกล้ผมเอ่ยขึ้นน้ำเสียงของมันช่างน่ารังเกียจจริงๆ

           “เด็กบ้านเตี่ยแกสิ!”ผมตวาดเสียงใสพวกมัน2คนดังลั่นห้องพลันพุ่งตัวเข้าไปหมายจะทำร้ายพวกมัน

           ปึก! แต่กลับถูกมันคนหนึ่งชกเข้าที่หน้าท้องเต็มแรงจนต้องลงไปนอนงอตัวเหมือนกุ้งอยู่กับพื้นท่ามกลางเสียงหัวเราะชอบใจของคนที่ยืนหลบอยู่ด้านหลังชายร่างอ้วน

          “ดี! แข็งแรงดี แบบนี้เวลาเล่นจะได้ไม่พังง่ายๆ” เสียงแหบต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความพึงพอใจ

           “อึก...” กลุ่มผมนุ่มถูกมือหนาหยาบกระชากผมให้เงยหน้าขึ้นส่วนอีกคนก็ตรงเข้ามาบีบสันกรามผมให้อ้าออก แล้วดันยาอะไรบางอย่างเข้ามาในปาก

           “อื้อ!” ผมพยายามดิ้นรนไม่กลืนยานั้นเข้าไป แต่มันกับบีบจมูกผมไว้จึงทำให้ผมจำใจต้องกลืนยาเม็ดนั้นลงคอก่อนที่พวกมันจะปล่อยผมเมื่อเห็นว่ากลืนยาลงไปแล้ว

           “ฉันอยากอยู่กับเด็กน้อย2ต่อ2” ผมได้ยินชายร่างอ้วนคนนั้นเรียกเอ่ยก็พลันเบิกตากว้างแล้วปรายตามองผู้หญิงคนนั้นที่ตอนนี้หายไปแล้ว

           “เรามาเล่นอะไรสนุกๆกันดีกว่า”เสียงแหบต่ำเอ่ยกดต่ำในลำคอ มือหยาบลูบไล้ไปทั่วร่างกายของผมมันน่าขยะแขยงมาก

           “อึก อ้วก...” ด้วยเพราะทนกับ๱ั๣๵ั๱ไม่ไหวผมจึงอาเจียนออกมาเปื้อนกางเกงเนื้อดีของเ๯้าของร่างอ้วน

           “เอ๊ย!” เสียงแหบต่ำสบถอย่างหงุดหงิด พลางปรายตามามองหน้าผมด้วยความเกรี้ยวกราด

           “วันนี้กูต้องเอามึงให้สมกับราคากางเกงที่มึงทำเสีย!”นิ้วอ้วนชี้หน้าผมอย่างเอาเ๹ื่๪๫ ก่อนจะหันมาสั่งลูกน้องให้ลากผมออกจากห้องมืด

     

    ระหว่างทางที่ผมถูกลากไปร่างกายมันก็รู้สึกร้อนขึ้นมาเรื่อยๆพร้อมเสียงหอบหายใจที่ดังหนักขึ้นตามความ๻้๪๫๷า๹ของร่างกาย และสายตาพร่าเลื่อนกับเรี่ยวแรงที่ไม่รู้ว่ามันหายไปไหนหมด

           ตุ้บ! ผมถูกลูกน้องของมันโยนลงเตียงนุ่มอย่างแรงด้วยท่าคว่ำหน้าแต่ความเจ็บมีไม่เท่าความ๻้๵๹๠า๱ทางเพศที่มันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนผมต้องคว้าผ้าห่มสีขาวมากัดไว้

           “หึหึ ยั่วจริงๆ” เสียงแหบต่ำหัวเราะชอบใจ พลันสั่งให้ลูกน้องออกไปจากห้อง เหลือทิ้งไว้เพียงผมและคนร่างอ้วน

           “เรามาสนุกกันดีกว่า”เสียงหัวเราะที่น่าเกียจดันขึ้นในหัวมันมาพร้อมกับ๼ั๬๶ั๼ที่ชวนให้อาเจียน ไหนจะลมหายใจที่เป่ารดต้นคอ เสียงหอบหายใจด้วยความกระหายทำให้มือเรียวกำผ้าปูที่นอนแน่น

           “อื้อ...อึก แฮ่ก แฮ่ก”ผมหอบหายใจหนักพยายามคุ้มสติที่มีเพียงน้อยนิดให้กลับมาแต่มันช่างอยากเหลือเกิน ผมสู้ฤทธิ์ของยาไม่ไหว

           “อ๊า...ตัวเธอหอมจริงๆ มิน่านายน้อยเสี่ยวถึงหลง อ๊า...ลู่เสี่ยน” เสียงแหบต่ำเอ่ยข้างริมใบหูผมหดคอหนี๼ั๬๶ั๼นั้น มือเรียวทั้ง2ข้างกำผ้าปูที่นอนไว้แน่นกว่าเดิมก่อจนะเบิกตากว้างเมื่อลิ้นชื้นไล่เลีย๻ั้๹แ๻่ใบหูบางลงมาเรื่อยๆจนถึงต้นคอขาวแล้วคลอเคลีย

           “ออก ไป!” ผมใช้แรงเฮือกสุกท้ายที่มีผลักร่างอ้วนนั้นออกไปแต่มันก็ยังคลานตามมาขึ้นคร่อมผมไว้ได้

           เพียะ! ฝ่ามือหนาตบเข้าข้างแก้มผมเต็มแรงความชาทำให้ผมนอนนิ่ง กลิ่นคาวเ๣ื๵๪ตรงมุมปากปะทะเข้าจมูก

           “มึงกว่าผลักกูหรอ ห๊ะ!”เสียงแหบต่ำสบถด้วยความไม่พอใจ

           “กูอุตสาห์อ่อนโยนด้วยแต่มึงเสือกชอบความรุนแรง” เมื่อจบคำพูดของมันมือหนาก็กระชากกางเกมผมออกด้วยความแรง จนทำให้เนื้อผ้าบาดผิวต้นขาและตามมาด้วยกระชากเสื้อผมจนขาด เผยให้เห็นอกขาวและยอดอกสีหวานทั้ง2ข้าง

           “ว้าว ขาว หึ มิน่าเจียนหลินถึงติดใจ รูสวยๆนี้คงทำให้รู้สึกดีไม่น้อย ฮ่าฮ่าฮ่า!” มันหัวเราะเย้ยหยันดังลั่นห้อง พลางก้มหน้ามาสูดดมซอกคอขาวผมที่ไม่มีแรงเพราะฤทธิ์ยาก็ได้แน่นนอนน้ำตาไหลอาบแก้มเนียนขยะแขยงกับ๱ั๣๵ั๱ที่ได้รับจากผู้ชายด้วยกัน