10
น้องมิว
ถามว่าช็อกไหม ผมว่าผมช็อกนะ
แปลกเหมือนกันที่พอได้ยินเอกซ์บอกว่าไปแย่งผู้หญิงจากไอ้เสียมมาแล้วผมรู้สึกว่าในอกหวิวๆ เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างถูกทำลายให้แตกสลายไป
การที่เอกซ์จะตัดสินใจไปแย่งผู้หญิงมาจากคนอื่นได้ แสดงว่ามันต้องชอบผู้หญิงคนนั้นมากๆ ไม่งั้นมันไม่ยอมเสียศักดิ์ศรี และถูกอีกฝ่ายตามจองล้างจองผลาญแบบนี้หรอก
“ฮะๆ สาวคนนั้นคงสวยมากเลยอ่ะดิ ไม่งั้นนายคงไม่ไปแย่งจากไอ้เสียมหรอก...ใช่ม้ะ”
“ใช่ น้องมิวเค้าสวยมาก แถมยังเป็เด็กเรียน น่ารักใสๆ แล้วน้องเค้าก็อาจจะมีใจให้กูด้วยนะเว้ย” ดูดิ เอกซ์ยิ้มแป้นเชียว มันคงชอบน้องเค้ามาก
“ไม่ได้อยากจะขัดความฝันนายหรอกนะ แต่ขอถามอย่างนึง ถ้าน้องเค้าชอบนาย ทำไมน้องเค้าไปเป็ของไอ้เสียมล่ะ”
“เื่นี้ยาวว่ะ”
“เล่ามาเหอะ อยากรู้”
“ที่จริงน้องเค้าก็ยังไม่ได้เป็อะไรกับไอ้เสียมหรอก ไอ้เสียมมันคิดไปเองว่าน้องมิวเป็ของมัน น้องมิวเค้าเป็คนปฏิเสธใครไม่เป็ พอไอ้เสียมไปจีบ เอาของขวัญ เอานั่นเอานี่ไปให้ น้องเค้าเลยรับไว้ตลอด ทีนี้ไอ้เสียมก็ได้ใจไง มันก็เลยคิดเองเออเองว่าน้องเค้ามีใจให้ พอกูไปจีบ มันก็คิดว่ากูไปแย่ง”
“อ๋อ ฮะๆ ตลกเนาะ”
“ก็เออดิวะ ฮ่าๆ”
เอกซ์มีความสุขแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ ผมคงเข้าไปยุ่งเื่หัวใจของพวกเขาต่อไม่ได้แล้ว ผมลุกขึ้นยืนแล้วขอตัวไปอาบน้ำก่อน ซึ่งเอกซ์ก็ไม่ว่าอะไร มันคงคิดว่าง้อผมสำเร็จ เราคืนดีกันแล้ว ความเป็เพื่อนของเราก็เดินหน้าต่อไป
เอาจริงๆ ที่มันไล่ตามง้อผมแบบนี้อาจจะแค่ทำเพื่อผลประโยชน์ของตัวมันเองก็ได้ เอกซ์เคยบอกผมไงว่าผมกับมันต้องอยู่ห้องเดียวกันไปอีกนาน การที่ผมแบ่งเขตอาจจะทำให้มันอยู่อย่างอึดอัด คนอย่างเอกซ์ยิ่งเป็พวกทนอะไรแบบนี้ไม่ได้อยู่ด้วย มันก็เลยไล่ตามง้อแล้วก็พยายามให้ผมหายเหม็นขี้หน้ามันไวๆ ล่ะมั้ง
ปัง
ผมปิดประตูห้องน้ำ เตรียมตัวจะอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน แต่ไม่รู้ทำไม ผมถึงเฉื่อยชาไปหมด
“เฮ้อออ”
ทำไมกันนะ ทำไมถึงได้รู้สึกไม่ดีแบบนี้ ผมไม่ได้ชอบเอกซ์ขนาดนั้นเสียหน่อย แต่แล้วทำไม…ทำไมถึงรู้สึกว่ากำลังเสียของสำคัญไป?
เพราะอะไร…??
ผมไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองในตอนนี้เลย
“คุณยายคะ สวัสดีค่ะ”
“อ้าวลูกมิว ไปไงมาไงถึงได้มาหายายเช้าขนาดนี้?”
ผมชะงักกิจกรรมอาบน้ำเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงพูดคุยกับยายแก้ว ชื่อมิว เรียกความสนใจของผมอย่างบอกไม่ถูก ผมขยับไปใกล้ประตูห้องน้ำแล้วเงี่ยหูฟัง
“อ๋อ หนูมาขออนุญาตคุณยายพาพี่เอกซ์ไปร่วมงานวันคล้ายวันเกิดของหนูที่จะจัดมะรืนนี้น่ะค่ะ คุณยายจะอนุญาตไหมคะ”
“ได้สิลูก ยายอนุญาตอยู่แล้ว รอยายสักครู่นะ เดี๋ยวยายไปเรียกลูกเอกซ์ให้”
“ขอบคุณค่ะคุณยาย”
“แล้วหนูมากับใครเนี่ย” ยายผมถามระหว่างที่ยายแก้วไปเรียกเอกซ์
“มากับคุณพ่อค่ะ เดี๋ยวคุยนัดหมายกับพี่เอกซ์เสร็จก็จะไปรับเพื่อนอีกสองคนเพื่อไปโรงเรียนด้วยกันค่ะ”
“เอ้อดีๆ ให้พ่อแม่มารับส่งแหละดีแล้ว เดี๋ยวนี้รถรามันเยอะอันตราย อ้อแล้วก็ยายขอสุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะหลานสาว ขอให้สวยวันสวยคืน สุขภาพแข็งแรง เรียนหนังสือเก่งๆ นะ”
“ขอบคุณค่ะคุณยาย หนูก็ขอให้คุณยายสุขภาพแข็งแรงนะคะ”
“แหม แม่หนูนี่พูดจาเก่งใช่เล่น”
“มิวมาได้ไง?” เอกซ์เอ่ยถาม น้ำเสียงดูใเล็กน้อย
“มิวมากับคุณพ่อค่ะ พี่เอกซ์เป็อะไรไหมคะ ตาแดงๆ”
“อ่ะอ๋อ ไม่มีไรหรอก เล่นเกมเยอะน่ะ จะว่าไปไม่เห็นต้องลำบากมาหาพี่เลย มะรืนนี้พี่ก็จะไปหาเราที่บ้านอยู่แล้ว”
“พอดีมีเปลี่ยนแปลงเวลาจัดงานนิดหน่อยค่ะ หนูผ่านมาทางนี้พอดีเลยให้คุณพ่อแวะบ้านพี่เลย อีกอย่างหนูอยากมาบอกกับตัวมากกว่าคุยผ่านแช็ตค่ะ”
“โห พูดแบบนี้พี่ดีใจแย่”
“หนูจะจัดงานวันมะรืน่เวลาประมาณ 4 5 ทุ่มแล้วลากข้ามคืนไปเลยนะคะ งานอาจจะเลิกตีสองตีสาม ถ้าพี่เอกซ์จะกลับบ้านเดี๋ยวคุณพ่อหนูจะมาส่ง แต่ถ้าไม่กลับก็นอนค้างที่บ้านหนูกับเพื่อนๆ ที่มาร่วมงานก็ได้ค่ะ”
“งั้นพี่นอนค้างละกันจะได้ไม่รบกวนพ่อน้องด้วย ยายตามนั้นนะ”
“จ้า ดีแล้วล่ะกลับดึกๆ ดื่นๆ อันตราย”
“งั้นพรุ่งนี้หนูจะเอาบัตรเข้างานมาให้นะคะ หนูขอตัวก่อนนะคะคุณยาย สวัสดีค่า”
“เดี๋ยวก่อนลูกๆ ยายมีของขวัญจะให้ น้ำอบโบราณประจำบ้านแก้วมณี กลิ่นน้ำอบนี้ลูกเอกซ์เค้าชอบมากเลยล่ะ”
“ว้าว หนูชอบมากเลย ขอบคุณนะคะ”
“ไหว้พระเถอะลูก”
“งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ คุณพ่อรอนานแล้ว”
“เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ”
“สวัสดีค่ะคุณยาย สวัสดีค่ะพี่เอกซ์”
“วันมะรืนพี่จะไปหานะ”
“หนูจะรอนะคะ”
อา~ผมเข้าใจแล้ว ไอ้ความรู้สึกอึดอัดที่จุกอกมาั้แ่เมื่อกี้ สาเหตุมาจากน้องมิวนี่เอง
เอกซ์ให้ความสนใจกับน้องมิวค่อนข้างมาก เขาพูดหวานพูดดีกับน้องต่างกับผมที่ใช้กูๆ มึงๆ ตลอดเวลา ความพิเศษที่เอกซ์ให้กับน้องมิวทำให้ผมรู้ว่า สถานะของผมที่เอกซ์มอบให้ต่างจากน้องมิวอย่างสิ้นเชิง
มันอาจจะเป็ความรู้สึกน้อยใจ อิจฉา หรือความรู้สึกทางลบอื่นๆ ที่ทำให้ผมรู้ว่า ผมไม่ได้สำคัญกับเอกซ์ขนาดนั้น
สิ่งที่เอกซ์ทำกับผม เขาเพียงแค่้าให้ผมเลิกเหม็นขี้หน้าเขาเท่านั้น แต่กลับน้องมิว เอกซ์ทำทุกอย่างเพื่อให้น้องมิวชอบ เขาทำด้วยใจรัก ทำด้วยความเสน่หา ต่างจากผมที่ทำเพื่อไถ่บาป ความแตกต่างนี้คือจุดชนวนที่ทำให้ผมเฉื่อยชาและรู้สึกอึดอัด…
“อ้าวลูกวาย อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอจ๊ะ ดื่มนมก่อนไหมเดี๋ยวยายเตรียมให้” ยายแก้วเอ่ยถามผม
“ไม่ล่ะครับ...”
“งั้นเอาผลไม้ไหมจ๊ะ”
“ไม่ล่ะครับ...”
“วายเป็อะไรหรือเปล่า ทำไมหลานดูซึมๆ เดินเหินอย่างกับคนไม่มีิญญาแน่ะ”
ยายผมเดินเข้ามาถามอย่างเป็ห่วง แต่ผมก็เดินผ่านตัวท่านไปโดยไม่ได้ตอบอะไรราวกับซอมบี้ใกล้ตาย
“ไม่ล่ะครับ...”
“เป็อะไรของเค้านะ” ยายแก้วรำพึงตามหลัง
“นั่นสิ” ยายผมขานตอบ
1K
