บทที่10
ความซวยวิ่งชน
โชคชะตาของนางร้ายไม่ธรรมดาเลยจริง ๆวันนี้เธอโชคร้ายมาก ออกมาข้างนอกก็พบกับกลุ่มคนที่ไม่เป็มิตร
ใครจะรู้ว่ายังมีสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นและยังมาไม่ถึง!
กุลจิราเดินไปที่ลานจอดรถรถของเธอสตาร์ทไม่ติด!
บางครั้งคนเราก็พบเจอกับเื่ที่โชคร้าย!
กุลจิรานั่งอยู่ภายในรถที่เงียบสนิทด้วยความหงุดหงิด!
กุลจิราที่กำลังโกรธได้แต่บอกให้ตัวเองใจเย็นทำจิตใจให้สงบลง “ใจเย็น ๆ ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น”
กุลจิราคอยบอกให้ตัวเองคิดบวก“์ส่งเรามาเพื่อรับผิดชอบภารกิจอันยิ่งใหญ่ก่อนอื่นเราต้องทนทุกข์ทั้งจิตใจและร่างกาย เพื่อฝึกฝน โอย! ไม่ไหวแล้ว!”
เธอเรียกช่างมาลากรถไปซ่อมแล้วเดินออกมาเรียกรถแท็กซี่กลับห้อง
กุลจิรายืนเรียกรถแท็กซี่ที่ริมถนนขณะกำลังจะเดินไปขึ้นรถแท็กซี่ที่จอดเทียบ จู่ ๆ ก็มีแรงผลักจากด้านหลังเธอกุลจิราล้มลงกับพื้น มือและเข่าของเธอกระแทกอย่างแรงทั้งมือและเข่าจึงเต็มไปด้วยาแ
“ขอโทษครับผมมีเื่ด่วน ขอไปก่อนนะครับ” ผู้ชายงั้นเหรอ? ช่วยขอโทษให้มีความจริงใจหน่อยผู้ชายที่ชนกุลจิราเดินขึ้นรถแท็กซี่ไปอย่างรวดเร็วเขาไม่ช่วยเธอลุกขึ้นจากพื้นด้วยซ้ำพอเธอเงยหน้าก็เห็นรถแท็กซี่คันนั้นขับออกไปแล้ว
กุลจิราอดทนต่อความเ็ปก่นด่าตามหลังผู้ชายคนนั้น จากนั้นเธอก็พยายามลุกขึ้นยืนโดยมีผู้หญิงใจดีคนหนึ่งยื่นทิชชูให้ เธอรีบรับทันที "ขอบคุณค่ะคุณใจดีมากเลยค่ะ”
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มส่งให้ “ยินดีค่ะ”
ริมถนนด้านหลังกุลจิราไม่ไกลนักมีรถเบนซ์สีดำคันใหญ่จอดอยู่ข้างถนนและคนในรถก็มองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด
ทิวัตถ์ลังเลและพูดว่า“คุณกุลจิราดูเปลี่ยนไปมากเลยนะครับ”
พีรดนย์พูดด้วยน้ำเสียงเ็า“นั่นไม่ได้หมายความว่าที่ผ่านมาเธอไม่ได้ทำผิด”
ทิวัตถ์ไม่กล้าขัดแย้งกับความคิดของพีรดนย์เขาถามอีกว่า “ท่านประธานอยากให้คุณกุลจิรา มานั่งรถไปด้วยกันไหมครับ?”
พีรดนย์นั่งทำงานต่อ “ไม่”
ผู้หญิงที่ชอบโกหกสมควรได้รับบทเรียนบ้าง!
กุลจิรากับผู้หญิงใจดีที่ช่วยเหลือเธอพูดคุยกันอยู่พักหนึ่ง กุลจิราก็ได้รู้จักชื่อของผู้หญิงคนนี้ซึ่งชื่อปุณิกา
ปุณิกาเป็นักวาดการ์ตูนทั้งสองคุยกันถูกคอจึงเพิ่มเพื่อนในช่องทางติดต่อกัน
ปุณิกากำลังจะทำสำนักพิมพ์การ์ตูนพอรู้ว่ากุลจิราก็วาดการ์ตูนเหมือนกันปุณิกาก็กระตือรือร้นที่อยากจะดูผลงานของกุลจิรา
กุลจิรารู้สึกเขินอายเล็กน้อยเธอเลยบอกว่าเพิ่งเริ่มต้นวาดเท่านั้น หลังจากพูดคุยกันถึงเื่อื่นปุณิกาที่รู้ว่ากุลจิรายังไม่มีคนรัก
ปุณิกาก็กระตือรือร้นที่จะแนะนำลูกพี่ลูกน้องที่ยังไม่ได้แต่งงานของเธอเขาเป็นักศึกษามหาวิทยาลัยปีสี่ หน้าตาหล่อมาก และยังเป็เดือนมหาวิทยาลัยอีกด้วย
กุลจิราไม่รู้ว่าเื่ของการแต่งงานในนิยายเื่นี้ว่าเป็อย่างไรเธอค่อนข้างแปลกใจกับท่าทีของปุณิกาที่กระตือรือร้นแนะนำคนที่พึ่งรู้จักกันอย่างเธอให้กับลูกพี่ลูกน้องที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัยหรือว่าเป็เพราะปุณิกามีความชื่นชอบอะไรแบบนี้
ปุณิกาเห็นสีหน้าของกุลจิราที่กระอักกระอ่วนใจ“ไม่ต้องกังวลค่ะ ฉันแค่คิดอยากแนะนำญาติที่ดีสักคนให้เท่านั้นเองอย่างคุณคงจะหาผู้ชายดี ๆ สักคนแต่งงานได้เร็วกว่าฉันแนะนำให้หรือว่าคุณลองนัดเจอกับลูกพี่ลูกน้องของฉันดีไหม?”
กุลจิราหัวเราะแห้ง“ฉันยังไม่คิดเื่แต่งงานตอนนี้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”
ปุณิกาหัวเราะพร้อมโบกมือไปมา“ไม่เป็ไรค่ะ”
กุลจิราชวนคุยเพื่อไม่ให้บรรยากาศอึดอัด“แล้วลูกพี่ลูกน้องของคุณ เขาเป็เดือนมหาลัยยังไม่มีแฟนอีกเหรอคะ?”
ปุณิกาพยักหน้ายืนยัน “ยังไม่มีค่ะ”
กุลจิรา “...”
เป็พี่สาวที่ดีที่จริง ๆ
ระหว่างกำลังพูดคุยกันโทรศัพท์ของกุลจิราก็ดังขึ้น เมื่อมองเห็นสายโทรเข้า 'แม่ของพี่ดน’ หัวใจของกุลจิราก็เต้นแรงขึ้นอีกครั้ง
ปุณิกาเห็นว่ากุลจิราคงไม่กล้ารับโทรศัพท์ตอนที่เธออยู่ด้วยเธอก็ไม่อยากยุ่งเื่ส่วนตัวของคนอื่น เธอจึงบอกลาแล้วเดินออกไปก่อน
กุลจิราบอกลาปุณิกาเช่นกันเธอเดินถือโทรศัพท์หามุมเงียบ เธอสูดหายใจลึก ๆ แล้วรับสาย
น้ำเสียงอ่อนโยนดังมาจากปลายสาย“หนูกุลทำอะไรอยู่? ทำไมรับสายช้า”
ส่วนมากเนื้อเื่ในนิยายพระเอกกับนางเอกต้องผ่านอุปสรรคและอันตรายทุกรูปแบบเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกันและหนึ่งในอุปสรรคก็มีเื่แม่สามีกับลูกสะใภ้ร่วมอยู่ในนั้นด้วย
กุลจิราเป็นางร้ายที่มีนิสัยร้ายกาจ!
วรมนก็เป็แม่สามีที่เ้ากี้เ้าการ!
เหตุผลที่ทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ดีก็เพราะแม่ของพีรดนย์กับแม่ของกุลจิรา เป็เพื่อนรักกันั้แ่เด็กพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันวรมนชอบกุลจิรามากและอยากให้ลูกชายของเธอแต่งงานกับกุลจิรา
แต่นี่เป็แค่ความคิดของวรมนแต่เพียงผู้เดียวพีรดนย์ไม่ได้เห็นด้วย พอวรมนเห็นว่าลูกชายของเธอไม่เชื่อฟัง เธอก็โกรธมากวรมนยืนกรานที่จะบีบบังคับให้ลูกชายของเธอทำตามที่เธอ้า
ในนิยายได้อธิบายเกี่ยวกับวรมนไว้ว่าวรมนไม่ชอบนางเอก และตัดสินใจว่านางเอกเป็เพียงผู้หญิงที่เข้าหา พีรดนย์เพราะ้าอัพฐานะแต่วรมนดีต่อกุลจิรามาก
เนื้อเื่ในนิยายพีรดนย์มีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีกับวรมนมากนักเขาแค่แสดงความกตัญญูอย่างที่สมควรเท่านั้น ตอนนางร้ายเสียชีวิตอย่างน่าอนาถวรมนยังอยู่รอดปลอดภัย
กุลจิราถอนหายใจเธอจะบอกวรมนอย่างไรดีว่าเธอไม่อยากเป็ลูกสะใภ้แล้ว
เธอคือกุลจิราคนใหม่!
กุลจิราพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อมว่า“สวัสดีค่ะป้ามน มีเื่อะไรให้หนูช่วยไหมคะ?”
น้ำเสียงของวรมนฟังดูไม่ค่อยพอใจเล็กน้อย“หนูกุลทำไมไม่โทรหาป้าบ้างเลย ป้าได้ยินมาว่าหนูไม่ได้ไปหาดนนานแล้วนะเกิดอะไรขึ้นกับพวกหนู ป้าช่วยหนูได้นะ!”
กุลจิราพยายามอธิบายให้วรมนเข้าใจ“ป้ามนค่ะ หนูคิดว่าเราไปกดดันและบีบบังคับพี่ดนมากเกินไปไหมคะ? ถ้ายังทำอย่างนี้ต่อไป พี่ดนคงจะยิ่งเกลียดหนูมากขึ้น”
กุลจิรารู้ว่าวรมนเป็คนเ้ากี้เ้าการเธอไม่อยากร่วมมือกับวรมนอีก
เสียงปลายสายเงียบไป กุลจิราเลยพูดต่อ“หนูรู้มานานแล้วค่ะว่าพี่ดนรำคาญและรังเกียจหนูแค่ไหนป้ามนก็คงไม่อยากทำให้พี่ดนลำบากใจใช่ไหมคะ?”
กุลจิรารีบพูดต่อว่า“หนูรู้ว่าป้ามนกำลังทำทุกอย่างเพื่อหนู หนูรู้สึกตื้นตันใจมากและหนูอยากขอบคุณที่ป้ามนคอยสนับสนุนหนูมาตลอด”
วรมนพูดอย่างยอมรับ “ก็ใช่”
วรมนถามกุลจิราอีกครั้งว่า“งั้นตอนนี้ป้าควรทำยังไง? เราจะเอาแต่นิ่งเฉยไม่ได้ ป้าเคยบอกหนูไปแล้วตอนนี้ดนมีแต่ผู้หญิงเข้าหาเขามากมาย ถ้าหนูไม่พยายามให้มากกว่านี้ว่าที่สามีของหนูจะถูกแย่งไปนะ!”
“แต่หนูไม่ต้องกังวลป้าส่งคนไปกีดกันพวกผู้หญิงเ่าั้แล้ว หนูแค่หาโอกาสพูดคุยกับดนสักครั้ง”
กุลจิรานิ่งเงียบขบคิดว่าทำไมวรมนพยายามยัดเยียดพีรดนย์ให้เธอ “แต่ป้ามนค่ะเราต้องไม่รีบร้อนจนเกินไป ไม่อย่างนั้นพี่ดนจะรำคาญเอาได้นะคะ”
ถ้าพีรดนย์ไม่มีความสุขแล้วเธอจะอยู่รอดต่อไปได้อย่างไร!
วรมนเป็คนที่มุ่งมั่นมาก “หนูกุลหนูต้องเชื่อป้า!”
กุลจิราพูดเสียงเบา“พวกเราดูเหมือน...ตัวร้ายเลยนะคะ”
วรมนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทันที“ก็เราเป็ตัวร้าย”
กุลจิรา “…”
ชัดเจนมาก!
เมื่อก่อนนางร้ายยึดติดแต่กับพีรดนย์แต่ตอนนี้เธออยากเป็มีชีวิตรอดปลอดภัยแล้วใช้ชีวิตที่ดีในอนาคต
ขณะที่กุลจิรากำลังคิดคำพูดเพื่อเกลี้ยกล่อมวรมนเสียงที่อยู่ปลายสายดังขึ้นอีกครั้ง “เดือนหน้าเป็วันเกิดของหนูรวีป้าสั่งตัดชุดให้หนูแล้ว ป้าจะส่งชุดไปให้หนูอาทิตย์หน้า”
กุลจิรากำลังจะปฏิเสธ “หนูไม่...”
วรมนพูดขัดขึ้นมาทันที “เชื่อฟังป้านะป้าเหนื่อยแล้วไว้เราค่อยคุยกัน”
หลังจากวรมนพูดจบก็วางสายโทรศัพท์ทันที!
กุลจิราเงยหน้ามองไปบนท้องฟ้าเธอรู้สึกอัดอั้นตันใจจนพูดอะไรไม่ออก ดูเหมือนว่าเธอต้องหาโอกาสพูดคุยกับ วรมนให้เข้าใจอย่างชัดเจน
วรมนลืมอะไรไปหรือเปล่า? พีรดนย์เป็ลูกชายของเธอนะ!
ยังพอมีเวลา!เธอสามารถคิดหาเหตุผลและเข้าไปพูดคุยกับวรมนให้เข้าใจ
1K
