ในตำหนักของไป๋อวี้หลัน
ยามค่ำคืนที่ตึงเครียด ไป๋อวี้หลัน นั่งอยู่ในตำหนักพร้อมกับกลุ่มผู้ภักดีจากตระกูลไป๋ ใบหน้าของนางเคร่งขรึมขณะมองกระดาษแผ่นหนึ่งบนโต๊ะ
“เ้ามั่นใจหรือว่าจะเลียนแบบลายพระหัตถ์ได้เหมือนจริง?” นางถามชายผู้ชำนาญในการปลอมแปลง
ชายคนนั้นโค้งศีรษะ “ขอพระสนมวางพระทัย กระหม่อมเคยปลอมแปลงเอกสารสำคัญมาแล้วหลายครั้ง ไม่มีผู้ใดจับพิรุธได้”
ไป๋อวี้หลันพยักหน้า “ดี จงเขียนตามที่ข้าสั่งให้ครบถ้วน”
ชายคนนั้นเริ่มเขียนข้อความลงบนกระดาษอย่างละเอียดตามคำสั่งของไป๋อวี้หลัน ในพระราชโองการระบุชัดเจนว่า
“องค์ชายรอง หลี่หยางเหอ ถูกตราหน้าว่าเป็ฏ และต้องถูกปะาทันทีเมื่อจับตัวได้”
“องค์หญิงอันหลัน และองค์ถูกรัชทายาทถูกระบุว่าเป็ผู้สมรู้ร่วมคิดในการลอบปลงพระชนม์ฝ่าา”
“หากฝ่าาต ไป๋อวี้หลัน จะได้รับการแต่งตั้งให้เป็ ผู้สำเร็จราชการ และ ฮองเฮาสูงสุด”
หลังจากพระราชโองการถูกเขียนจนเสร็จสมบูรณ์ ไป๋อวี้หลันหยิบขึ้นมาดู ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเยือกเย็น
“นำสิ่งนี้ไปยังหอพระราชกิจทันที พรุ่งนี้เช้าข้า้าให้ทุกคนได้เห็นโองการนี้ในฐานะคำสั่งสุดท้ายของฝ่าา”
นางหยุดครู่หนึ่งก่อนกล่าวต่อ “จำไว้ว่าฝ่ายเราจะต้องไม่ถูกเปิดโปง หากใครทำพลาด ข้าจะจัดการด้วยตัวข้าเอง”
ขณะที่ด้านนอกวังหลวงเต็มไปด้วยเสียงการต่อสู้จากการก่อฏขององค์ชายรอง ไป๋อวี้หลันส่งข้อความลับไปยังคนของตระกูลไป๋
“ถอยทัพทั้งหมด ห้ามเข้าร่วมฝ่ายใดทั้งสิ้น”
นางอธิบายต่อกับคนสนิท “ตระกูลไป๋ไม่ควรเข้าไปเสี่ยงในเกมนี้ ข้า้าให้เราปลอดภัยและพร้อมที่จะสนับสนุนฝ่ายที่ชนะในท้ายที่สุด”
หลังจากออกคำสั่งทุกอย่างไปแล้ว นางนั่งอยู่เพียงลำพังในตำหนัก ใบหน้าของนางเคร่งเครียด แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“หากนี่คือสิ่งที่ข้าต้องทำเพื่อขึ้นสู่จุดสูงสุด ข้าก็จะทำ…ไม่ว่าผลจะเป็อย่างไร”
ขณะที่แผนการของไป๋อวี้หลันดำเนินไป การต่อสู้ในวังหลวงยังคงดุเดือด องค์รัชทายาท หลี่หย่งเทียน ต่อสู้เพื่อยับยั้งฏขององค์ชายรอง ขณะเดียวกันก็ต้องเผชิญกับแผนการที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนในเงามืด
“ในาแห่งวังหลวง มีเพียงผู้ที่ยืนอยู่ในจุดสูงสุดเท่านั้นที่จะเป็ผู้ชนะ”
เช้าของวันใหม่
เสียงของการต่อสู้ที่ดุเดือดมาตลอดทั้งคืนเริ่มสงบลง องค์ชายสามหลี่หยางเหอ าเ็สาหัส ร่างของเขาเต็มไปด้วยเื ทหารของเขาถูกสังหารหรือจับตัวไปจนเกือบหมด
องค์รัชทายาท หลี่หย่งเทียน เองก็อยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก พระองค์ทรุดตัวลงกับพื้นขณะพยายามยืนหยัดในสมรภูมิ พระวรกายเปื้อนเืและเต็มไปด้วยาแ
ขณะที่ทั้งสองกำลังต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด ทหารจาก ตระกูลไป๋ กลับปรากฏตัวขึ้นราวกับสายฟ้าฟาด ทหารเหล่านี้เข้าล้อมทั้งองค์ชายสามและองค์รัชทายาทไว้อย่างรวดเร็ว
“ตระกูลไป๋…! เ้าคิดจะทำอะไร!” หลี่หยางเหอพยายามะโ แต่ด้วยอาการาเ็ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและหวาดหวั่น
“ข้ารู้ว่าเ้าไม่ใช่พันธมิตรที่แท้จริง ไป๋อวี้หลัน…ข้าคิดผิดที่เชื่อใจเ้า!”
หลี่หย่งเทียนมองสถานการณ์ด้วยสายตาเ็า แม้พระองค์จะาเ็หนัก แต่ดวงตาของพระองค์ยังคงแฝงไปด้วยความสงสัยและระวังตัว
ขันทีข้างกายฝ่าาที่ถูกไป๋อวี้หลันซื้อตัวไว้แล้ว เดินเข้ามาท่ามกลางความเงียบ ทุกคนต่างจับจ้องไปที่เขา ในมือของขันทีถือ พระราชโองการ ม้วนหนึ่งไว้แน่น
“ตามพระราชโองการของฝ่าา!” เสียงของขันทีดังก้อง
“องค์ชายสาม หลี่หยางเหอ ถูกตราหน้าว่าเป็ฏ ลอบปลงพระชนม์ฝ่าา มีคำสั่งให้ปะาชีวิตทันที!”
“องค์หญิงอันหลัน และองค์ถูกรัชทายาทถูกระบุว่าเป็ผู้สมรู้ร่วมคิดในการลอบปลงพระชนม์ฝ่าา”
“ทหารรอบตัวจับตัวองค์ชายสามไว้ หลี่หยางเหอพยายามดิ้นรน “เ้าโกหก! ฝ่าาไม่ได้สั่งโองการนี้! ข้าถูกใส่ร้าย!”
ขันทีอ่านต่อไปโดยไม่สนใจเสียงประท้วง “และ…มีคำสั่งให้แต่งตั้ง ไป๋อวี้หลัน กุ้ยเฟย เป็ ผู้สำเร็จราชการและ ฮองเฮาสูงสุด ดูแลราชสำนักและแผ่นดินจนกว่าจะมีการสถาปนาจักรพรรดิองค์ใหม่”
เมื่อทหารลากตัวหลี่หยางเหอออกไป เขาะโด้วยความโกรธแค้น “ไป๋อวี้หลัน! เ้า…ข้าจะไม่มีวันให้อภัยเ้า!” เสียงของเขาแ่เบาลงเรื่อยๆ ขณะถูกลากออกจากสนามรบ
หลี่หย่งเทียนที่ถูกล้อมจับตัวไว้เช่นกัน มองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าด้วยความสงบนิ่ง แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความโกรธ พระองค์รู้ทันทีว่านี่คือแผนการของไป๋อวี้หลัน
“เ้าช่างวางแผนได้แยบยลยิ่งนัก…” พระองค์พึมพำกับตนเอง “แต่ข้าจะไม่ปล่อยให้เ้าประสบความสำเร็จไปตลอดแน่”
ในขณะเดียวกัน ไป๋อวี้หลัน ที่เฝ้าดูทุกอย่างจากตำหนักของตน ยิ้มเยือกเย็นเมื่อได้ยินข่าวความสำเร็จของแผนการ
“ในที่สุด…ข้าก็ได้สิ่งที่ข้า้า” นางพึมพำ ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“ในาแห่งอำนาจ ไม่มีผู้ชนะอย่างสมบูรณ์ มีเพียงผู้ที่สามารถยืนหยัดในตอนสุดท้าย”
2K
