เจ้านายที่รัก

เอวาเดินไปอย่างเงียบๆ กำลังครุ่นคิดเ๱ื่๵๹การไปสระมรกตพรุ่งนี้ไม่น่าเลย เราไม่น่าเจออีตานั่นเลย

"เอวาเป็๞อะไร"

"นิชาไปชวนพวกนั้นทำไม"

"ก็เขาถาม เราก้ตอบพวกเขาขอไปเที่ยวกับเราด้วย ก็เลย....ตามเลย พูดง่ายๆไม่รู้จะปฏิเสธเขาอย่างไง แฮะๆๆๆ"

"ไม่ต้องเลย ต่างฝ่ายต่างเงียบแล้วพากันเดินมาจนถึงที่พัก"

"เย็นนี้ไม่ออกไปหาอะไรกินแล้วนะ เดี๋ยวค่อยสั่งของขึ้นมากินที่ห้อง" ท้องอิ่ม หนังตาก็หย่อน ทั้งสองเอนตัวลงนอนแล้วก็หลับไป

"เอวาตื่น วันนี้เราต้องไปสระมรกตกันนะ ตื่นเร็ว" หญิงสาวยังคงนอนอยู่บนเตียง "เอวา" นิชาลากร่างเอวาเข้าห้องน้ำ "อาบน้ำซะเพื่อน"

"สวัสดีตอนเข้าครับ พวกคุณกินข้าวกันหรือยังครับ" เอวาเอาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่สนใจในคำพูดของชายหนุ่มเลย

"ยังเลยค่ะ"

"คุณเอวา หิวข้าวยังครับ"

"นี่มันกี่โมงแล้วคุณ คุณคิดว่าฉันหิวไหมล่ะ"

"พวกเราไปหาอะไรกินกันที่แถวๆชายทะเลอ่าวนางก่อนนะ สาว่าเห็นมีร้านอาหาร และบรรยากาศที่น่านั่งกินอยู่หลายร้านนะ"

"คุณเอวากินอะไรดีครับ"

"คุณรุตสั่งเลยค่ะ เราสองคนกินได้ทั้งนั้นค่ะ"

"ครับ นาคินนายสั่งเลย"

"ได้เพื่อน ถ้างั้นเอาอาหารที่พวกเราชอบกินแล้วกัน" เขานั่งจ้องมองหญิงสาวไม่ให้คลาดสายตา จ้องมองบ่อยๆเพื่อให้เธอรู้ว่าเราชอบเธอนะ แต่ทุกครั้งที่จ้องมองเธอ เธอเอาแต่หลบสายตา

"อาหารแล้วค่ะ" พนักงานยกอาหารมาให้จนอาหารเต็มบนโต๊ะ แต่ละจานน่ากินทั้งนั้นเลย ทั้งหมดนั่งรับประท่านอาหารและพูดคุยกันไปจนอาหารเกลี้ยงหมดทุกจาน 

"นาคินมื้อนี้นายเลี้ยงนะ"

"ได้" นาคินหยิบเงินออกมาให้พนักงาน

บรรยากาศในรถชั่งอึนครึน เงียบ ไม่มีแม้กระทั่งเสียงพูดคุย

"อึดอัดหน่อยนะครับ"

"ค่ะ ไม่เป็๞ไรค่ะ" 

ทำไมเราต้องมานั่งไกล้อีตานี่ด้วย หัวใจก็ดันเต้นแรง เราเป็๲อะไรนี่

"เอ่อ....คุณนิชานั่งได้ไหมครับ"

"นั่งได้ค่ะคุณรุต" ทั้งหมดนั่งกันไป คุยกันไปยกเว้นเอวา ยังคงนั่งเงียบไปตลอดทาง

สระมรกต สถานที่ท่องเที่ยว น้ำเขียวใสดั่งมรกต การเดินทางฝ่านช่องทางธรรมชาติ ชายหนุ่มและหญิงสาวพากันเดินไปชื่นชมไปตลอดทาง

"สวยจังเลยเอวา เราไปเล่นน้ำกันไหม"

"ไปสิ" หญิงสาวพากันลงเล่นน้ำ ชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวทั้งสองเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนานและเพลิดเพลินโดยมองข้ามสายตา และแววตาของพวกชายหนุ่มนั่งมองแต่อย่างใด

"ไอ้คิน ถามหน่อยระหว่างคุณนิชา และคุณเอวา นายว่าใครน่ารักกว่ากัน"

"ก็ต้องเป็๞คุณเอวาสิวะ" ทั้งสองหันมามองนาคินที่กำลังนั่งมองเอวาอย่างไม่คลาดสายตา

"ใจเย็นๆเพื่อน"

"จะบ้าเหรอ แมัแต่หน้าเขายังไม่อยากมอง"

"พวกคุณไม่ลงมาเล่นน้ำกันหรือค่ะ"

"กำลังไปครับ" ชายหนุ่มทั้งสามพยักหน้าแล้วเดินไปเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน

"นิชาขึ้นเถอะ เอวาหนาวแล้ว" ทั้งหมดพากันขึ้นจากน้ำ ต่างแยกย้ายกันไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

"เราไปหาอะไรกินที่เขาทองฮิลล์คาเฟ่กันไหม เห็นจากที่เขารีวิวกันสวยมากๆเลยค่ะ"

"ก็ดีเหมือนกัน จะได้หาอะไรกินด้วย นี่ก็เย็นมากแล้ว"

เขาทองฮิลล์คาเฟ่ "สวยจังเลยนิชา มา.....เรามาถ่ายรูปกัน"

"คุณรุตค่ะ ถ่ายรูปให้เราหน่อยค่ะ"

"ได้ครับ"

"คุณนาคิน ถ่ายรูปสักรูปไหมค่ะ"

"ได้ครับ แต่ผมขอถ่ายกับพวกคุณจะได้ไหมครับ"

"ได้ค่ะ"

"รุตมาถ่ายรูปให้หน่อย" นาคินหยิบโทรศัพท์ส่งให้

"คุณนิชาเชิญทางนี้หน่อยครับ ผมมีเ๱ื่๵๹อยากให้คุณช่วย คือผมอยากถ่ายรูปคู่กับคุณเอวา คุณนิชาช่วยได้ไหมครับ"

"ได้ค่ะ" นิชายิ้ม

"คุณนาคินมายืนถ่ายรูปกับเอวามะ" เอวาหยิกแขนนิชา แต่ไม่ทันห้าม นาคินเดินยิ้มมาแล้วส่งโทรศัพท์ให้นิชาถ่ายให้

"เอวายิ้มหน่อย คุณนาคินเขายังยิ้มเลย รูปจะได้ออกมาสวยๆนะ"

"เดี๋ยวพวกคุณทั้งสองด้วยนะค่ะ มาถ่ายรูปกันค่ะ"

"ครับๆๆ"

พระอาทิตย์กำลังจะตก ในยามเย็น อากาศเย็นสบาย หนุ่มสาวนั่งคุย กินอาหาร เครื่องดื่ม ท่ามกลางบรรยากาศที่สวยงาม

"พรุ่งนี้คุณสองคนกลับกรุงเทพกี่โมงครับ"

"กลับแต่เช้าเลยค่ะ ต้องรีบไปพักผ่อนมีงานใหญ่รออยู่ค่ะ"

"เฮ้ยพวกนายใครก็ได้ขอเบอร์คุณเอวาให้หน่อย"

"เอ้าแล้วทำไมไม่ขอเอง"

"หน้าเขายังไม่อยากมองแล้วจะขอเบอร์เขาเนี่ยนะ จากที่จะได้เบอร์กลับโดนด่าแทน"

"คุณเอวาครับ"

"ค่ะ คุณรุต เอ่อ...ผมขอเบอร์คุณได้ไหมครับ"

"ได้ค่ะ" รุตหยิบโทรศัพท์นาคินส่งให้เอวากดเบอร์โทรให้" ชายหนุ่มยิ้ม

"ขอบคุณค่ะที่มาส่ง"

"ครับ หวังว่าเราจะเจอกันอีกนะครับ" เอวาหน้านิ่งแล้วเดินเข้าที่พักไป

"พวกมึงเข้าที่พักเลยเปล่า"

"ยัง ไปหาอะไรดื่มกันดีกว่า ไปนั่งร้านข้างโรงแรมล่ะกัน บรรยากาศดีอยู่นะ"

"เอ้าชนแก้ว"

นาคิน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูรูปที่ถ่ายไว้แล้วยิ้ม

"เป็๞อะไรไป เห็นนั่งเงียบ"

"กูคิดอยู่ว่าจะโทรหาเขาดีไหม หรือรอให้เขากลับกรุงเทพไปก่อนแล้วค่อยโทรดี"

"กูว่ามึงเป็๞เอามากนะ"

"ใช่ มึงเพิ่งเจอกับเขา แต่มึงหลงเขาเหมือนกับว่าเจอกันมานานแล้ว"

"กู ก็ไม่รู้ว่าทำไมกูถึงเป็๞แบบนี้"

"ใจเย็นๆ เพื่อน"

ทางด้านนิชาและเอวา "เอวานิชาว่าคุณนาคินเขาชอบเอวา"

"อีตานั่นอ่ะ เพิ่งจะเจอกันนี่นะ เป็๲ไปไม่ได้หรอก"

"เชื่อสายตาเพื่อนสิ เขาชอบเอวา แล้วเอวาล่ะ"

"ไม่มีทาง"

"แล้วจะคอยดู"

"นิชาเก็บของ นอนกันเถอะ พรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับ๻ั้๹แ๻่เช้า"

"อืม"