Rev My Dream เรฟ ระบบต่างโลก กับสาวในฝันที่ฉันตามหา 18+

    ของเล่นบนเตียง... กับบทลงโทษคนขี้เกรงใจ

    ผมมองดูแม่นางหลิวที่ยืนกำชายเสื้อตัวเองแน่น ใบหน้าสวยซึ้งนั่นดูสับสนระหว่างความหยิ่งศักดิ์ศรีกับความหิวโหยที่ซ่อนอยู่

     

    "น้องเรฟ... ข้าวสองกระสอบกับโจ๊กพวกนี้ มันเลี้ยงปากท้องข้ากับแม่ได้เป็๲เดือนๆ เลยนะ เ๽้าช่างใจกว้างเหลือเกิน แต่ข้า..."

     

    ผมรีบตัดบทพลางส่งยิ้มละมุนที่เคลือบด้วยพิษร้าย "อย่าคิดมากเลยแม่นางหลิว ท่านก็ยังสาวสวยอยู่แท้ๆ ลำบากคนเดียวแบบนี้ข้าทนดูไม่ได้หรอก ของพวกนี้ข้าหาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้... มาเถอะ ข้าขอช่วยท่านยกข้าวไปเก็บในห้องหน่อย จะได้ไม่ต้องเหนื่อยยกเอง"

     

    ผมไม่รอคำอนุญาต แบกกระสอบข้าวเดินนำลิ่วเข้าไปในห้องนอนของเธอทันที โดยมีแม่นางหลิวเดินตามมาด้วยท่าทางลุกลน ส่วนคุณแม่ตาบอดของเธอก็หยิบไม้เท้าค่อยๆ คลำทางออกไปนั่งเล่นที่แคร่หน้าบ้านเพื่อสูดอากาศพอดี

     

    กึก!

     

    ผมวางกระสอบข้าวลงกลางห้องนอนที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของแป้งผัดหน้า แต่สายตาของผมกลับไม่ได้หยุดอยู่ที่ข้าว... แต่มันสะดุดกึกอยู่ที่ "หัวไชเท้า" ขนาดกำลังพอดีมือที่ถูกฝนจนเรียบมน มีรอยถลอกและคราบน้ำใสๆ แห้งกรังติดอยู่ วางหราอยู่บนที่นอนฟางที่ยังไม่ได้เก็บรอยยับย่น

     

    "นะ... น้องเรฟ! อย่ามองนะ!" แม่นางหลิวหน้าแดงก่ำราวกับเ๣ื๵๪จะพุ่งออกจากผิว เธอรีบถลาเข้ามากะจะตะปบของชิ้นนั้นซ่อนใต้หมอน แต่ผมไวกว่า!

     

    ผมคว้าข้อมือเธอไว้แล้วกระชากร่างนุ่มนิ่มเข้ามาปะทะแผงอกกำยำของผม มืออีกข้างหยิบหัวไชเท้านั่นขึ้นมาถือไว้ พลางหมุนดูไปมาด้วยรอยยิ้มเ๽้าเล่ห์

     

    "หื้มมม... แม่นางหลิว ท่านหิวขนาดต้องเอาหัวไชเท้ามาไว้ในห้องนอนเลยหรือ?" ผมแกล้งถามเสียงซื่อแต่สายตาหื่นกระหายจ้องมองไปที่ร่องอกของเธอที่กระเพื่อมรัว "ดูสิ... มันทั้งชุ่มทั้งลื่นขนาดนี้ ท่านคงจะใช้มัน 'ปลอบใจ' ตัวเองมาทั้งคืนเลยล่ะสิ?"

     

    "ปล่อยนะเรฟ! เ๽้า... เ๽้ามันคนบ้า! ข้าแค่อยากจะ... อื้ออออ" เธอพูดไม่ทันจบ ผมก็ก้มลงซุกหน้าลงที่ซอกคอขาวผ่อยพลางสูดดิ่นกายสาววัยเบญจเพสเข้าเต็มปอด

     

    "แม่นางหลิว... ท่านเหงาหีจนต้องพึ่งพาของแข็งๆ เย็นๆ แบบนี้เชียวหรือ?" ผมกระซิบพร่าข้างหูเธอพลางใช้นิ้วชี้ลูบวนที่ใจกลางฝ่ามือเธอ "ทำไมไม่ใช้ของจริงที่ทั้งอุ่นและใหญ่กว่านี้ล่ะ? ข้าเอาเสบียงมาส่งถึงที่แล้ว... ท่านไม่อยาก 'ชิม' ของอร่อยๆ อย่างอื่นจากตัวข้าบ้างหรือไง?"

     

    แม่นางหลิวตัวสั่นสะท้าน มือไม้เริ่มอ่อนแรง เธอเงยหน้ามองผมด้วยดวงตาที่ฉ่ำวาวไปด้วยแรงราคะที่เก็บกดมานาน "เรฟ... เ๽้ามันปีศาจ... เ๽้าเห็นหมดแล้วใช่ไหม... ฮึก... ข้าเหงา... ข้าเหงาจนแทบคลั่งตายอยู่แล้ว!"

     

    เธอบอกความในใจออกมาพร้อมกับเบียดสะโพกผายกว้างเข้าหาจุดยุทธศาสตร์ของผมทันที!

     

    ‘หึหึ... เรียบร้อยกูละ ผัวไม่อยู่ แม่สามีตาบอด... งานนี้กูจะเอาให้หัวไชเท้านี่ดูจืดไปเลย!’ ผมคิดในใจพลางมือซนๆ เริ่มถลกกระโปรงของเธอขึ้นมาจนเห็นขาอ่อนขาวนวลตา