เรนิสนั่งเท้าคางมองสภาพเตียงที่ค่อนข้าง...เละเทะเอาเถอะเมื่อวานมีศึกหนักนี่นะที่สำคัญตอนนี้ปัญหาคือไอ้คนที่นอนอยู่บนเตียงนี่ต่างหากบอกตามตรงถ้าหมอนี่ตื่นมีหวังได้อะละวาดแน่ ๆ
เรนิสใช้นิ้วจิ้มๆแก้มคนที่นอนหลับอยู่บนเตียง ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ทำเอาเรนิสอดที่จะจ้องมองเขาไม่ได้
พรึบ!!!
อยู่ดีๆคนที่นอนหลับอยู่ก็ลืมตา มือหนาคว้ามาจับมือเรนิสอย่างแรง...เดี๋ยวนะทำไมเหตุการณ์มันคุ้น ๆ
ลืมตาปุ๊ปมาคัสก็เริ่มโวยวาย“เ้าเป็ใคร เข้ามาอยู่ในห้องข้าได้ยังไง แถมยังฮีทอีกนี่เ้าตั้งใจยั่วยวนข้าใช่ไหม!!”
เรนิสม้วนผมเล่น“ใครว่าข้ายั่วเ้าไม่ใช่ว่าเมื่อคืนเจอหน้ากันเ้าก็ลากข้าไปฟัดบนเตียงเลยไม่ใช่เหรอ”เขาเลื่อนหน้าไปกระซิบข้างหู “เป็ไงล่ะเ้าชอบข้าไหม”
มาคัสหน้าแดงก่ำชี้นิ้วมาที่เรนิส “จะ เ้า!! เ้ามันไร้ยางอายมาฮีทใส่ข้าแล้วยังไม่ยอมรับอีก!!!”
“มันจะมีโอเมก้าที่ไหนไม่กินยาแล้วเดินไปหาอัลฟ่ากันล่ะหรือสมองเ้ามีปัญหา เ้าคงไม่คิดว่าข้าจะจับเ้าทำสามีหรอกใช่ไหม”เรนิสเอามือปิดปาก“คิก ตอนนี้ข้าเป็ราชินีแล้วนะ รวยกว่าเ้าตั้งเยอะคงไม่ต้องใช้วิธีปีนเตียงหรอกน่า”
“หนอย!! ที่แท้เ้าก็คือราชินี นี่คงเป็แผนการของเ้าสินะ!! ทหา—อุบ”ยังไม่ทันจะพูดจบเรนิสก็เอามืออุดปากเขาไว้ก่อน
“อย่าพึ่งเรียกทหารให้เื่มันยุ่งยากสิเอางี้ดีไหม เรามาคุยกันดี ๆ ดีกว่า”เมื่อคู่กรณีพยักหน้าหงึกๆ เรนิสจึงปล่อยมือ
“…”
“ข้าคือราชินีองค์ใหม่ชื่อเรนิสเกรย์เวล ยินดีที่ได้รู้จัก”เรนิสยิ้มหวาน..นี่เขาพยายามเป็มิตรที่สุดแล้วนะ
“สะสรุปแล้วเ้าเข้ามาทางไหนน่ะ อย่าบอกนะว่าเ้าจัดการทหารข้าหมดแล้ว?”
เรนิสยักไหล่“บินไง”
“…”
“…”
“ทหา—อุบ”เรนิสรีบเอามืออุดปากเขาอีกรอบ
“ก็บอกว่าอย่าเรียกทหารถ้าสมองเ้าไม่มีปัญหาก็นั่งนิ่ง ๆตั้งใจฟังซะ”เรนิสพูดต่อ“ข้าบินเข้ามาจริง ๆ...เออ...ไม่สิเื่นี้ไม่ใช่ประเด็น เ้าบอกว่าจะก่อฏสินะ ที่ข้าจะบอกก็คือถ้าเ้ายังไม่ล้มเลิก เ้าอาจจะตายก็ได้นะ”เรนิสเลือกที่จะเตือนดีๆ
เขาก็ไม่อยากฆ่าคนที่อาจจะมาเป็พ่อของลูกนักหรอก
“มันก็ดีกว่าปล่อยให้ประเทศพังด้วยน้ำมือของเ้าเ้าคิดเหรอว่าทหารในกองทัพจะเชื่อฟังเ้าน่ะถึงรวมทหารของตระกูลขุนนางอย่างที่ปรึกษาและดยุกเข้าไปยังเทียบไม่ได้กับทหารที่ข้ามีอยู่ในมือเลย”
เรนิสยิ้มขำ “ข้าไม่จำเป็ต้องใช้ทหารพวกนั้นก็ได้ ตัวข้าคนเดียวก็ล้มทหารได้เป็พัน ๆแต่อย่าดีกว่า ข้าไม่อยากให้ใครต้องมาตายเปล่า”
“เหอะ! อวดดี”มาคัสเริ่มหัวเสีย ั้แ่เป็แม่ทัพมาเจอทหารอวดดีมาก็เยอะ แต่ยังไม่มีใครอวดดีเท่าราชินีตรงหน้าสักคน ใครมันจะไปล้มทหารเป็พันๆด้วยตัวคนเดียวได้เล่า!!
“ข้าพอจะเดาจุดประสงค์ที่เ้าจะก่อฏได้นะดูเหมือนเ้าจะรักประเทศนี้มาก แต่อดีตาาดันบริหารออกมาไม่ได้เื่จนน่าหดหู่ อีกทั้งยังเป็ต้นเหตุของาเ้าจึงคิดว่าถ้าก่อฏแล้วทำให้ประเทศที่รักมันดีขึ้นก็ขอทำแต่เ้าก็ช้าไปก้าวนึงนะ เพราะข้าขึ้นเป็ราชินีซะก่อนและข้าจะเปลี่ยนแปลงประเทศนี้”
“เ้าจะทำอะไร”ตลอดมามาคัสก็อยู่แต่ชายแดนกลับเมืองหลวงก็ต่อเมื่อองค์าาเรียก จึงไม่รู้ว่าาาเหงซวยนั่นมีลูกกี่คนเขานึกว่ามีแค่เ้าชายเรคแค่คนเดียวมาตลอด และเขามั่นใจว่าโอเมก้าที่ถูกเก็บตัวจนแทบไม่มีตัวตนแบบนี้นอกจากไม่ได้รับความโปรดปรานแล้ว มีหรือจะได้รับการศึกษาความจริงโอเมก้าทั่วประเทศนี้ก็ไม่ได้รับการศึกษาอยู่แล้วแล้วเขาจะปกครองประเทศนี้ได้ดีได้ยังไง
จริง ๆแล้วความคิดของมาคัสก็ไม่ผิด โอเมก้าที่ไม่น่าจะได้รับการศึกษาอย่างเรนิสจะเป็ผู้ปกครองที่ดีได้ยังไงใคร ๆก็คิดแบบนั้น พวกเขาไม่รู้ว่าเรนิสได้พรจากพระเ้ายังไงก็ต้องมีข้อกังขาก่อนอยู่แล้ว
“ทำให้ทุกคนไม่อดตายทุกเพศเท่าเทียม ทุกคนมีการศึกษา นั่นคือความฝันของข้า”และภารกิจของพระเ้า...
“เ้าคิดว่ามันจะง่ายเหมือนพูดออกมารึยังไงเ้าคิดว่ามีกี่คนล่ะที่้าเปลี่ยนแปลง มีความฝันแบบเดียวกับเ้าสุดท้ายคนเ่าั้ก็ต้องตายหรือเ้าจะบอกว่าจะลองพิสูจน์ตัวเองว่าทำได้อย่างที่พูดแน่ ๆเ้าคงไม่คิดว่าประชาชนเป็หนูทดลองของเ้าหรอกนะ”
“ข้าจะไม่ตายและมันก็ต้องสำเร็จ ตอนนี้มันเริ่มเป็รูปเป็ร่างขึ้นมาแล้วด้วยเ้าหลับไปนานจะรู้อะไรล่ะ เ้าน่ะ แค่ดูการทำงานของข้าไปเหมือนที่เคยทำนั่นแหละถ้ามันไม่ดีเ้าจะมาเคาะประตูห้องข้าแล้วบอกว่ามันไม่ดียังไงก็ได้ ข้าจะได้แก้ไขสำหรับข้า ทหารไม่ควรยุ่งเื่การเมือง”
เรนิสพอจะเข้าใจความคิดของคนในโลกนี้อยู่พอสมควรเด็กคนหนึ่งถูกปลูกฝังั้แ่เกิดยันตายว่าโอเมก้าไร้ประโยชน์ทำได้แค่บำเรอกามและไม่มีความสามารถในการเรียนหนังสือทั้ง ๆที่ไม่เคยเปิดโอกาสให้เขาได้เรียนแล้วเขาจะเอาความสามารถที่ไหนมาพิสูจน์ให้พวกนายเห็นล่ะ ให้ได้รับการศึกษาที่เท่าเทียมก่อนเถอะถ้าเรนิสไม่ได้พรหรือความรู้จากพระเ้าเขาคงเถียงแม่ทัพไม่ได้ซักครึ่งประโยค ไม่สิ เขาคงไม่ได้มายืนตรงนี้ด้วยซ้ำคงโดนฆ่าั้แ่หน้าประตูแล้วล่ะ
เรนิสมองค่าสถานะของแม่ทัพผู้นี้แล้วถอนหายใจ
ชื่อ : มาคัสราคินสัน
สถานะ : แม่ทัพ
พลังธาตุ : ไฟ (Lv.35)
เพศ :อัลฟ่า-ชาย
อายุ : 20
พึ่งเคยเห็นคนที่มีพลังสูงขนาดนี้มาก่อนนะเนี่ยถึงจะไม่เท่าเขาก็เถอะ แต่นี่ก็เก่งมากแล้ว
มาคัสนิ่งคิดราวกับจะพูดอะไรแต่สุดท้ายก็เงียบไป “ตามใจเ้า ถ้ามันออกแย่เหมือนพ่อเ้าขึ้นมาเมื่อไหร่ข้าจะก่อฏ!”มันเป็ความจริงที่มาคัสนอนยาวมานอนั้แ่จบาเขายังไม่รู้เื่ราวหรือสถานการณ์ตอนนี้ดี อย่าว่าแต่ถามจากพวกทหารเลยพวกนั้นวัน ๆสนใจข่าวสารซะที่ไหน มัวแต่ฝึก ๆในลานซ้อมทั้งวัน
ข่าวที่เข้าหูเพียงอย่างเดียวคงเป็ราชินีโอเมก้าขึ้นครองราชย์และข่าวนั่นก็มาถึงหูเขาตอนพึ่งฟื้นจากอาการาเ็มาคัสรีบส่งจดหมายขู่ไปทันทีที่รู้ โอเมก้านั่นจะมีคนหนุนหลังเท่าไหร่กันเชียวไม่ใช่เป็หุ่นเชิดของขุนนางไปแล้วหรอกเหรอ ตอนนี้เขาคงต้องดูสถานการณ์ไปก่อน
เรนิสยิ้มรับ“…” จะทำให้อ้าปากค้างเลย
มาคัสหลบสายตา “เ้าคงต้องเตรียมตัวรับแรงกดดันหนักเลยล่ะ”เขาพูดต่อ“สิ่งที่อัลฟ่าได้รับจากการเป็ใหญ่ในประเทศนี้มีมหาศาลั้แ่เกิดมาก็ได้รับยกย่องไม่ต่างจากพระเ้า มีหน้าทีการงานที่ดี มีคนชื่นชมแต่ถ้าทุกเพศเท่ากันอย่างที่เ้าว่ามา สิ่ง ๆนั้นก็จะหายไปไม่มีใครชื่นชมหรือยกย่องพวกเขาอีกหน้าที่การงานก็อาจจะต้องแย่งชิงกับคนที่มีความสามารถมากกว่า อยู่ดีๆคนที่ได้รับการปฏิบัติราวกับพระเ้ากลายเป็คนธรรมดาที่ได้รับการปฏิบัติเท่าเทียมกับทุกคนคงไม่สนุกนักหรอก”
“…”
มาคัสยักไหล่ “แน่นอน ข้าเป็แม่ทัพที่อยู่ในเขตชายแดนตลอดเวลาความรู้สึกเวลาถูกยกย่องอะไรนั่น ข้าแทบไม่เคยได้รับยังไงทุกคนที่นั่นก็ต้องเอาชีวิตรอดก่อนที่จะมายกยอคนอื่นอยู่แล้ว...ข้าหมายถึงอัลฟ่าคนอื่นที่จะทนไม่ได้น่ะข้าชอบอุดมการณ์ของเ้า ทำให้ข้าเห็นสิว่าเ้าทำได้จริง ๆ”เขาจ้องหน้าเรนิส “แล้วข้าจะไม่ยุ่งกับการเมือง”
เรนิสยิ้มบาง“ได้ ข้าจะทำตามสัญญาแน่นอน”เขายื่นนิ้วก้อยไปให้มาคัส“เ้าก็ต้องทำตามสัญญาเหมือนกันนะ”
มาคัสยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยว“เหอะ!ข้าต้องทำตามที่พูดอยู่แล้ว!”
“แล้วก็..เื่ศึกบนเตียงของพวกเราเ้าอย่าไปเล่าให้ใครฟังนะ”
“ข้าสิต้องพูดคำนั้น!!”ให้ตายเถอะ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น แม่ทัพผู้เก่งกาจเสียท่าให้โอเมก้า!
เมื่อเรนิสกลับมาถึงปราสาททั้งเนเน่วาวาก็พุ่งมากอด แม้แต่รินที่เป็คนเงียบ ๆยังน้ำตาคลอ มารันน้องใหม่ล่าสุดส่งยิ้มแหย่ๆมาให้เขา
“พวกเขาเป็ห่วงท่านมากเลยครับเมื่อวานถึงจะเหนื่อยมากแต่ก็รอท่านจนดึก ยังดีที่พากันไปนอนก่อนไม่รอท่านจนถึงเช้าเออ...ว่าแต่..สรุปแล้วท่านไปหาท่านแม่ทัพมาได้ความว่ายังไงบ้างเหรอครับ”คิวรันที่โผล่มาจากไหนไม่รู้พูดขึ้น ดูจากที่ราชินีไม่มีรอยขีดข่วนพวกเขาคงไม่ได้ต่อสู้กันจริง ๆ
“ข้าไปคุยกับแม่ทัพมาแล้วเขายอมไม่ก่อฏ ถ้าข้าไม่บริหารประเทศแย่เหมือนพ่อตอนนี้เ้าตัวน่าจะรอดูสถานการณ์ไปก่อน”เขาพูดต่อ “เมื่อคืนก็คุยกันจนดึก ข้าเลยขอนอนค้างที่นั่นไปก่อนขอโทษที่ทำให้เป็ห่วงนะ”
เนเน่น้ำตาคลอ “ฮือ ราชินี ข้านึกว่าท่านจะโดนแม่ทัพบ้านั่นทำร้ายซะแล้ว”
“ท่านไม่ได้โดนเ้านั่นทำมิดีมิร้ายใช่ไหมครับ”วาวาถามด้วยใบหน้าบึ้งๆ ขอบตาของเขาดำเหมือนหมีแพนด้า ดูก็รู้ว่าเมื่อคืนคงนอนไม่หลับ
เรนิสยิ้มอ่อนแต่ไม่ตอบข้าน่ะสิที่ไปทำมิดีมิร้ายเขา จะให้บอกได้ยังไง!!
ในเมื่อแม่ทัพนั่นก็ด้วนทั้งแขนทั้งขาไปแล้วคนที่น่าจะเป็ฝ่ายกระทำดูเหมือนจะเป็เรนิสซะส่วนใหญ่
“ว่าแต่เบริเวอร์ไปไหนน่ะ”เรนิสถามขึ้นั้แ่กลับมายังไม่เห็นดยุกตัวเตี้ยมายืนโวยวายเขาเลยซักนิด
ยังไม่ทันจะได้คำตอบเรนิสได้ยินเสียงดันเอะอะโวยวายมาจากห้องประชุมขุนนาง
“สุดยอด!!! ท่านบารอน ไม่เสียทีที่ข้าเดิมพันข้างท่าน!”
“จริงด้วย ๆข้าบอกแล้วองค์ราชินีต้องกลับมา เขาจะไปแพ้แม่ทัพพิการนั่นได้ยังไง เผลอๆเขาอาจจะหลุดออกจากตำแหน่งแม่ทัพแล้วก็ได้”
“อ่อแล้วเ้าอยากหลุดออกจากตำแหน่งรึเปล่าล่ะท่านมาควิส”เมื่อเรนิสปรากฎตัวขึ้นขุนนางที่นั่งกระจุกอยู่เป็ก้อนก็วิ่งกระจายตัวปิดหน้าปิดตาอย่างไว ทำอย่างกับว่าเรนิสจะจำไม่ได้อย่างงั้นแหละ
“องค์ราชินีคือว่านี่...ข้าไม่ได้ลงพนันว่าท่านจะแพ้ท่านแม่ทัพเลยนะครับ!!ข้าน่ะเชียร์ท่านสุดแรง แถมลงพนันข้างท่านไปตั้ง 2 หมื่นเหรียญ!”
“ถ้าท่านไม่อธิบายจนหมดเปลือกเมื่อกี้ข้าก็ไม่รู้หรอกนะว่าพวกท่านทำอะไรอยู่”
เมื่อเรนิสพูดจบสายตามาดร้ายของเหล่าขุนนางจึงพุ่งไปที่มาควิสผู้ปากไว เขาคือโรเจอร์ คอนแวนพึ่งรับตำแหน่งมาควิสเมื่อเร็ว ๆนี้เพราะทำผลงานเื่ที่กำจัดน้ำเสียได้แต่ข้อเสียอย่างเดียวคงเป็ความปากไว ไม่รอบคอบและซื่อบื้อของเขาเขาเคยโดนขุนนางยศใหญ่เอาเปรียบโดยที่ไม่รู้ตัวั้แ่ก่อนเกิดา ตอนนี้ขุนนางพวกนั้นหอบเงินส่วนของเขาหนีไปก็ยังไม่รู้ตัว
“ช่างเถอะที่นี่ไม่มีกฎหมายห้ามพนันนี่นะ ขุนนางทุกคนมารวมตัวที่ท้องพระโรงข้ามีเื่จะแจ้ง”
“ครับ!!”
613
