เยว่ชิงอาศัยอยู่ในตระกูลหยางมาแล้ว 3วัน โดยที่มีลู่เอ๋อคอยอยู่เคียงข้างตลอดเวลาแต่ถึงเป็แบบนั้นนางก็ไม่ได้อยู่โดยที่ไม่ได้ทำอะไร
ในทุก ๆวันนางมักจะเดินออกไปดูเหล่าผู้คนในตระกูลหยางแล้วคอยชี้แนะแนวทางการบ่มเพาะให้อยู่เสมอ ทำให้ตระกูลหยางใน่ 3วันที่ผ่านมานั้นแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก
ด้วยการแนะนำของผู้ที่อยู่ในระดับเซียนนั้นมันได้ทำให้ทุกคนในตระกูลหยางต่างทะลวงระดับที่ติดอยู่มานานได้อย่างไม่ยากเย็น
และนางนั้นยังคอยช่วยเหลือเื่ลมปราณที่มันมีไม่มากพอให้พวกเขาทะลวงระดับอีกด้วยทำให้ตระกูลหยางตอนนี้มีจอมยุทธ์ระดับ สร้างลมปราณทั้งหมด 73 คนจากเดิมที่มีอยู่เพียงแค่ 48 คนเท่านั้น
และจอมยุทธ์ระดับ ปราณแท้อีก 7คนจากเดิมที่มีเพียงแค่ 2 คนนั้นก็คือผู้นำตระกูลอย่างบิดาของลู่เอ๋อและผู้าุโใหญ่ของตระกูล
และด้วยการกระทำของเยว่ชิงนั้นเองมันก็ได้ทำให้ผู้คนในตระกูลหยางต่างเคารพเธอเป็อย่างมากเพียงแค่ระดับบ่มเพาะระดับ จักรพรรดลมปราณ 8 ดาวมันก็ทำให้พวกเขานั้นเคารพั้แ่แรกอยู่แล้ว
แต่เมื่อได้รับการสั่งสอนจากเยว่ชิงความเคารพที่มีให้นั้นมันก็มากขึ้นจนถึงขั้นที่บางคนนั้นบูชานางดั่งเทพเซียน
“ลู่เอ๋อ พวกเราไปที่สวนผลไม้กันเถอะ”เยว่ชิงเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่นางนั้นให้คำแนะนำกับเหล่าผู้คนในตระกูลหยางเสร็จ
วิธีการพูดของเยว่ชิงที่มีต่อลู่เอ๋อในตอนนี้นั้นเปลี่ยนไปอย่างมากในตอนแรกลู่เอ๋อนั้นแปลกใจอย่างมากที่จู่ ๆ วิธีการพูดของเยว่ชิงก็เปลี่ยนไป
แต่เมื่อนางได้รับรู้ตัวตนที่แท้จริงของเยว่ชิงมันก็ทำให้นางนั้นเข้าใจขึ้นมาทันทีเพราะแท้จริงแล้วเยว่ชิงนั้นถึงแม้จะอยู่มาเกือบ 1 หมื่นปีแล้วก็ตาม
แต่จิตใจของนางนั้นก็ยังคงเป็เด็กสาวอายุราว16 ถึง 17 ปีอยู่ดี ซึ่งเมื่อลู่เอ๋อรู้ดังนั้นจึงได้เริ่มปรับตัวเข้าหาเยว่ชิงใหม่
“ท่านคิดจะไปเก็บลูกท้อกินอีกแล้วงั้นรึ”ลูเอ๋อเอ่ยออกมาเมื่อนางได้ยินคำชวนของเยว่ขิง
“ข้ากินเพียงแค่ไม่กี่ลูกเท่านั้นเ้าอย่าได้ห่วงไปเลย” เยว่ชิงเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าไร้เดียงสาก่อนที่ลู่เอ๋อนั้นจะบ่นออกมา
“ไม่ใช่ว่าก่อนหน้านั้นท่านก็พูดเช่นนี้รึท่านรู้รึไม่ว่าตอนนี้ลูกท้อทั้งสวนเหลือเพียงแค่ 10 ต้นเท่านั้นที่ยังมีผลอยู่”ลู่เอ๋อเอ่ยออกมาเมื่อเยว่ชิงได้ดังนั้นก็หลบสายตาของลู่เอ๋อไปทันที
แต่ถึงลู่เอ๋อจะเอ่ยออกมาแบบนั้นนางก็ยังคงพาเยว่ชิงนั้นเดินไปยังสวนผลไม้อยู่ดีเมื่อเดินมาถึงที่สวนผลไม้เยว่ชิงก็ได้เดินไปเด็ดลูกท้อลงมาทันที
ลูกท้อหลายลูกได้ถูกเก็บเข้าไปภายในแหวนมิติของเยว่ชิงเมื่อเก็บมาจนพอใจทั้งสองคนก็พากันไปนั่งอยู่บนศาลาที่อยู่ภายในสวนแห่งนี้
เยว่ชิงค่อย ๆนำลูกท้อที่เก็บมาทั้งหมดออกมาวางเรียงเอาไว้บนถาดที่วางอยู่ด้านหน้าของนางลู่เอ๋อนับจำนวนลูกท้อที่เยว่ชิงหยิบออกมาจากแหวนมิติก็ได้แต่ถอนหายใจ
“เหตุใดท่านจึงชอบลูกท้อนัก” ลู่เอ๋อเอ่ยออกมา แต่เยว่ชิงนั้นเพียงแค่ยิ้มหวานกลับไป ทำให้ลู่เอ๋อนั้นอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม
553K
