ฝนดาวตกพรั่งพรูลงมา ท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนอันแสนมืดมิด เป็ทัศนียภาพที่ใคร ๆต่างก็อดชื่นชมไม่ได้ แต่ไม่ใช่สำหรับยูจุงฮยอก
「 ใกล้เริ่มแล้วสินะ 」
เพราะฝนดาวตกพวกนี้เป็ลางบ่งบอกว่าซีนาริโอหลักที่3ใกล้จะเริ่มต้นขึ้นตอนนี้กรุงโซลกำลังล่มสลายไปทีละน้อยตามลำดับขั้นที่กำหนดไว้
ยูจุงฮยอกเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเพียงครู่ก็ก้มหน้ามองปากแม่น้ำฮัน
เมื่อครู่นี้ฝูงอิกทิโอซอรัสพากันเคลื่อนย้ายตามกระแสน้ำไปปลายแม่น้ำกันแล้วรอบสะพานทงโฮจึงค่อนข้างเปล่าเปลี่ยว
「 นึกแล้วเชียว มันคงจะยากเกินไป 」
สามวันแล้วหลังจากที่ผู้ชายชื่อคิมดกจาคนนั้นตกลงไปในแม่น้ำฮันมันอาจจะเป็การเรียกร้องมากเกินไปที่สั่งให้เ้านั่นจัดการอิกทิโอซอรัสั้แ่ซีนาริโอหลักแรกแบบนี้
「 ก็จริง ขนาดตัวฉันเองยังจับอิกทิโอซอรัสภายในเวลาแค่สามวันได้ยากเลย 」
แต่เขาคิดว่าถ้าความสามารถไม่ถึงระดับนั้นการพาไปด้วยก็มีแต่จะเป็ภาระเสียเปล่า ถ้าเื่แค่นี้ยังทำไม่ได้ในอนาคตข้างหน้าคิมดกจาก็เป็ได้แค่ตัวถ่วงเท่านั้น
「 ไหนว่าเป็ผู้เผยพระวจนะที่จริงแล้วก็ไม่เท่าไหร่ 」
ยูจุงฮยอกหลับตาลงพร้อมสีหน้าผิดหวังเขาคงต้องออกเดินทางเพียงลำพังอีกครั้ง ไม่มีสหายร่วมทาง
ความจริงมันไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรเพราะเขาเองก็อยู่ตัวคนเดียวมาโดยตลอดอยู่แล้ว
「 คราวนี้จะต้องเปลี่ยนแปลงอนาคตให้ได้ 」
ยูจุงฮยอกหมุนตัวหันหลังกลับ
แต่บางทีเขาอาจจะหันหลังเร็วเกินไป
“เดี๋ยว...!”
[อะ...อะไร]
ผมกะพริบตาปริบๆ อยู่หลายครั้ง แต่ก็มองเห็นแค่เพดานสีขาวเทาผมยังคงอยู่ในท้องของอิกทิโอซอรัส พอหมุนคอไปมองก็พบเข้ากับบีฮยองที่เบิกตากว้างด้วยความใ
“...ฝัน”
[โอ้นี่พยายามจะใช้ความฝันมาสร้างความอยากรู้อยากเห็นให้ผู้ชมใช่มั้ยเ้าเล่ห์เหมือนกันนะเ้า]
ไม่ใช่แบบนั้นแต่ผมไม่สนใจว่าเขาจะเข้าใจผิด
[กลุ่มดาวจำนวนหนึ่งเรียกร้องให้คุณรีบเคลื่อนย้ายไปยังสถานที่ใหม่โดยเร็ว]
ผมจ่ายเงินห้าร้อยเหรียญให้บีฮยองเพื่อจัดการซื้อ ‘จิติญญาแห่งป่าเอลเลียน’ มาใช้เพื่อให้หลับสบายเพราะประเมินแล้วว่าอันตรายเกินไปถ้าเคลื่อนไหวทั้ง ๆ ที่ยังเหนื่อยล้าอยู่แบบนี้
จิติญญาแห่งป่าเอลเลียนบังคับให้ผมหลับไปตลอดสองชั่วโมงแต่มันก็ช่วยฟื้นฟูาแและความเหนื่อยล้าทั่วร่างในระหว่างนั้นเช่นกัน
พูดง่ายๆ ว่าเป็ไอเท็มที่ราคาแพงพอตัว
“...ได้เวลาออกไปเผชิญหน้ากับความจริงแล้วสินะ”
ผมพูดพึมพำกับตัวเองพอประมาณบิดเนื้อบิดตัวยืดเส้นยืดสายร่างกายที่ยังรู้สึกปวดร้าวอยู่บ้าง
ฝันเมื่อครู่นี้ยังคงแจ่มชัดหรือบางทีมันอาจจะไม่ใช่ความฝันก็ได้
เปรี๊ยะ
ได้ยินเสียงกระแสไฟฟ้าบีฮยองหายตัวไปโดยไม่พูดอะไร บางทีเขาคงจะหายไปทำธุระบางอย่างผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก
สัญญาสตรีมกับโทแกบีถ้าหากผมไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับบีฮยองใน ‘สามวิธีรอด’ ละก็ คงไม่กล้าเดิมพันแบบนั้นแน่แต่น่าทึ่งที่สุดท้ายผมก็ทำมันได้อย่างเยือกเย็น
ผมผู้ไม่เคยทำสัญญาอะไรเป็ชิ้นเป็อันใน ‘โลกความจริง’ ได้เลยสักอย่างคนนี้
[สกิลเฉพาะตัว ‘กำแพงที่สี่’ กำลังเปิดใช้งาน]
...โลกความจริงงั้นหรือ
ผมใส่แรงลงไปที่มือข้างขวาซึ่งกำหนามเอาไว้นี่ตอนนี้ผมคิดว่าโลกใบนี้เป็โลกความจริงไปแล้วงั้นหรือ
[กลุ่มดาวจำนวนหนึ่ง้าให้คุณเคลื่อนไหวโดยเร็ว]
ช่างเถอะนี่ไม่ใช่เวลามามัวครุ่นคิดอะไรแบบนั้นผมแกว่งหนามสุดแรงทำลายผนังกระเพาะที่สูญเสียความยืดหยุ่น เสียงบางอย่างพังทลายดังขึ้นน้ำทะลักเข้ามา ผมะโลงไปในแม่น้ำฮัน
“ฮ่า!”
โล่งอกที่ไม่เห็นอิกทิโอซอรัสตัวอื่นอีกพวกสัตว์ทะเลตัวเล็กว่ายเข้ามาหาด้วยความอยากรู้อยากเห็นแต่ไม่ได้ให้ความรู้สึกเป็ปรปักษ์อะไร ไม่ใช่ว่าสัตว์ประหลาดทุกตัวจะโจมตีมนุษย์
...สะพานทงโฮอยู่ทางด้านนั้นหรือเปล่านะ
ผมใช้เศษซากของอิกทิโอซอรัสที่ลอยเคว้งอยู่บนแม่น้ำชิ้นหนึ่งแทนทุ่นลอยตีขาไปมาอย่างทุลักทุเลมุ่งหน้ากลับไปที่ฝั่ง
กระแสน้ำเย็นเฉียบกัดิัแต่ไม่มีเวลาให้ผมมานั่งกังวลกับมัน หลังว่ายตรงไปเรื่อย ๆ ประมาณสามสิบนาทีมือของผมก็แตะลงบนผืนดิน
[กลุ่มดาวจำนวนหนึ่งมองคุณด้วยความตื่นเต้น]
ปกติหลังจากมีข้อความแบบนี้เด้งขึ้นมาก็มักจะต้องเจอกับสถานการณ์อันตรายต่อทันที
[กลุ่มดาว ‘ัทมิฬแห่งนรกอเวจี’ ยิ้มเ้าเล่ห์]
ขอโทษกลุ่มดาวที่ไม่พอใจในตัวผมด้วยแต่มันจะไม่เป็ไปตามที่พวกเขาคาดหวังหรอก เพราะผมรู้อยู่แล้วว่าอันตรายที่คืบคลานเข้ามาคืออะไร
[เข้าสู่เขตพื้นที่ซีนาริโอหลักที่ 2]
[พื้นดินในเขตซีนาริโอดังกล่าวปนเปื้อนอย่างรุนแรง]
[กรุณากลั้นลมหายใจ เคลื่อนย้ายลงสู่ชั้นใต้ดินโดยเร็ว]
ข้อความเด้งขึ้นมาอธิบายแบบนั้นก็จริงแต่นับั้แ่วินาทีที่ซีนาริโอนี้เริ่มขึ้นผมก็อยู่บนพื้นดินต่อไปไม่ได้เด็ดขาดแล้ว
เพราะอะไรน่ะหรือดูิัของผมในตอนนี้ก็รู้ได้ทันที
[คุณัักับหมอกพิษมรณะ]
ิับริเวณที่ััเข้ากับหมอกสีม่วงกำลังเปลี่ยนเป็สีดำคล้ำ
กร๊าซซซซซ!
ั์ตามองตามหมอกไปยังแหล่งที่มาก็เห็นสัตว์ประหลาดที่กำลังกรีดร้องคำรามน่าสะพรึงกลัวมันตัวใหญ่ั์ ความสูงกว่าสามสิบเมตร
หมอกนี่คือแก๊สของ ‘แรดพิษโทเมน’ สัตว์ประหลาดระดับ 7
แรดตัวนั้นพ่นลมหายใจทางจมูกกำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาดที่อยู่หลังหมอกนั่น ดูจากเงาราง ๆที่เห็นน่าจะเป็เผ่าพันธุ์าาแมลง
โฮกกกกก...
ในโลกใบใหม่นี่ไม่ได้มีแต่มนุษย์เท่านั้นที่ต้องสู้รบพวกสัตว์ประหลาดเองก็ต้องต่อสู้เพื่อแย่งฐานที่มั่นของตนเช่นกัน
ผมกลั้นลมหายใจให้ได้มากที่สุดแล้วเริ่มออกเดินทาง
พวกมันอาจจะเป็สัตว์ประหลาดระดับ7เหมือนอิกทิโอซอรัส แต่ไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่ผมจะเอาชนะได้ในตอนนี้สาเหตุที่ผมฆ่าเ้าแห่งท้องทะเลได้เป็เพราะเตรียมการเอาไว้ก่อนล่วงหน้า
[ใช้งาน ‘ปอดวานรเอลเลียน’]
ปอดวานรเป็ไอเท็มที่จะช่วยกรองอากาศให้บริสุทธิ์ได้เป็ระยะเวลายี่สิบนาทีผมซื้อจากบีฮยองเอาไว้ก่อนแล้ว
[กลุ่มดาวจำนวนหนึ่งประทับใจในการเตรียมพร้อมของคุณ!]
สถานีอกซูซึ่งเป็สถานีบนพื้นดินได้ถูกทำลายจนย่อยยับไปแล้วส่วนสถานีรถไฟใต้ดินที่ใกล้กับที่นี่มากที่สุดคือสถานีกึมโฮ คนอื่น ๆเองก็น่าจะพากันอพยพไปอยู่ที่นั่น
ผมเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเลาะไปตามทางลัด หลบสัตว์ประหลาดตัวเล็กที่กำลังฉีกกระชากกินซากศพมีเวลาแค่ยี่สิบนาที ดังนั้นต้องหาของที่จำเป็อย่างรวดเร็วก่อนแล้วจะได้รีบออกเดินทางต่อ
สิ่งแรกที่จำเป็คือเสื้อผ้าเนื่องจากเสื้อตัวนอกถูกน้ำย่อยของอิกทิโอซอรัสละลายไปแล้วผมต้องหาอะไรมาสวมทับแทน แน่นอนว่ารอบ ๆ มีของพวกนั้นกระจัดกระจายอยู่ทั่วแต่มันดูไม่น่าใช้เท่าไหร่
...ช่วยไม่ได้
1K
